Review: Papa Bandiet

Wilt je als kind dat je vader net zo’n bandiet is als je zelf bent. In het boek ‘Papa Bandiet’ van David Walliams maakt Frank het mee. Vooral de term ‘bandiet’ spreekt Joshua aan bij het uitzoeken van een nieuw boek om te lezen. Mij spreekt het boek minder aan wat betreft de prijs (19,95, wel 392 pagina’s), maar aangezien lezen goed is voor de jongens koop ik het boek toch. In onze review lees je of dit boek het bedrag waard is.

De reactie van de jongens is zéér positief

Als ik de achterkant van het boek moet geloven is Papa Bandiet een hilarisch misdaad verhaal. Ik vraag mij dan ook af of dit misschien de reden is dat Joshua genoten heeft van het boek. Hij komt nadat hij het boek uit heeft speciaal naar mij toe gelopen en geeft mij een knuffel. Hij zegt ook nog eens dat hij genoten heeft van het boek. Diego wil daarom ook Papa Bandiet wel lezen. Hij begint eraan, probeert zoals altijd zijn grote broer in snelheid af te troeven, en leest het boek binnen een week uit. Hij vindt Papa Bandiet lollig en spannend. Lollig omdat de papa een eenbenige bandiet is en spannend omdat de boeven keihard zijn.

Een verdrietig in plaats van hilarisch verhaal

Ik had dit nog niet eerder meegemaakt van de jongens, zó enthousiast zijn over een kinderboek. Ik was nieuwsgierig geworden en ik begon daarom Papa Bandiet zelf te lezen. Ik wilde weten waarom dit kinderboek juist zó goed was. Ik merkte direct dat dit geen boek met grappen was, ik kon het woord ‘hilarisch’ niet plaatsen. Het was eerder een drama. Frank was een jongen die met een lieve vader leefde, omdat zijn moeder op zoek was naar rijkdom. Deze rijkdom vond ze niet bij Frank en zijn vader, Gilbert. Helemaal toen Gilbert het autoracen vaarwel moest zeggen door die verschrikkelijk autorace. Van de één op de andere dag was mama weg.

Hoe papa een bandiet wordt

De jongens zijn dus niet geboeid geraakt van Papa Bandiet door het hilarische verhaal. Misschien komt het doordat het verhaal overeen komt met dat van papa. Een kind die uiteindelijk alleen bij zijn lieve vader leeft, omdat de moeder ineens weg is en zijn broer en zusje bij mama uiteindelijk gaan wonen. Nee, dat is het hopelijk niet. Ik denk dat het te maken heeft met de spanning van het verhaal. Gilbert raakt namelijk steeds meer op het slechte pad, alleen om Frank een leuker leven te geven. De boeven van wie hij geld heeft geleend willen echter meer van Gilbert. Ze willen gebruik maken van de rijvaardigheden van Gilbert. Ze persen Gilbert af door te dreigen Frank pijn te doen, de persoon die hem alles is. Gilbert probeert zijn problemen voor Frank verborgen te houden, alleen Frank voelt dat er iets aan de hand is.

Wordt Frank de ideale stiefzoon van de grote boef?

Hoe verder ik in het verhaal kom, hoe spannender het boek wordt. Als volwassene vind ik het boek redelijk spannend, een tienjarige zal het boek super spannend vinden. Frank komt meer en meer te weten van de rare fratsen van zijn vader en probeert er voor te zorgen dat zijn vader zich niet dieper in de nesten komt. Het wordt zelfs zo erg voor papa de bandiet dat Frank hem moet helpen het rijkshotel uit te komen en zijn naam te zuiveren. De boevenbaas laat dit niet zomaar gebeuren en hij wil zelfs Frank overhalen hem als zijn stiefzoon op te voeden. Genoeg ingrediënten om van Papa Bandiet een thriller op kinderwereldformaat te maken.

Achteraf gezien vonden we alledrie Papa Bandiet het geld meer dan waard. Om meer kinderen van dit boek te laten genieten geven we het boek aan schoolbibliotheek. De enige opmerking die ik op het boek heb is de samenvatting op de achterkant, het woord ‘hilarisch’ kan ik namelijk nog steeds niet plaatsen.


Review: Kinderfeestje Jump XL

Ik wil mijn kinderfeestje bij Jump XL houden! In de zomervakantie waren we naar dit trampoline park gegaan en de kleine man was zeker van zijn zaak. Zijn kinderfeestje kon alleen bij dit trampoline gevierd worden. Hierbij  mijn review van het feestje bij Jump XL vestiging Zoetermeer.

Houden de kids het wel twee uur uit bij Jump XL
Van te voren had ik mijn twijfels over een kinderfeestje bij een trampoline park. Tijdens onze vakantie in Hof van Saksen had ik gemerkt dat twintig minuten springen op een trampoline zwaar was, laat staan een uur springen. Een kinderfeestje van één uur kon ik Diego niet aandoen, dus moest ik voor een aanvullend programma zorgen. Een uitstapje naar het nabij gelegen Videogamemuseum was een optie, alleen zag ik het niet zitten om met 12 kinderen 15 minuten te wandelen van Jump XL naar het museum. Uit eindelijk koos ik er voor de kinderen maar liefst twee uur te laten springen. Met ontvangst en achteraf wat eten duurde het kinderfeestje in totaal drie uur.

Niet een proffesionele organisatie
Wat mijn twijfels doet groeien is het contact met Jump XL. Ik vind het regelen van een feestje bij Jump XL niet proffesioneel gaan. Ik ben van de mondelinge communicatie om het één en ander duidelijk te krijgen, alleen daar is Jump XL niet van. Bij de eerste vraag word ik direct doorverwezen naar de website. Ik kan het kinderfeestje reserveren via het formulier op de website, aanvullende vragen vind ik moeizaam beantwoord worden. Naast het invullen van het formulier heb ik dan maar per mail contact met ze. De reactietijd is langzaam en ik vind de reactie niet duidelijk. Neem de taart, ik moet echt de informatie uit ze trekken welke taart te ze hebben.  Het is dat ik de kleine man niet wil teleurstellen, maar anders zou ik nooit bij Jump XL het kinderfeestje gevierd hebben.

JumpxlHet kinderfeestje zelf is zéér geslaagd
Gelukkig is het kinderfeestje zelf één groot feest. Anders dan het contact van te voren, hebben we een zeer behulpzame jongen achter de bar en ook bij de trampoline. De jongen achter de bar zorgt ervoor dat de limonade, is onbeperkt, steeds aangevuld wordt en het eten achteraf staat netjes op tijd op tafel. Hij is daarnaast erg vriendelijk. De jongen bij de trampoline is dit ook en hij leert de kids diverse trucs. Het speel gedeelte van Jump XL Zoetermeer met trampolines is groot genoeg om twee uur vermaakt te worden. Er is een schuimbad om in te duiken, muurtjes waar je overheen kan springen, een balk waar je  als echte gladiatoren elkaar kan afslaan en natuurlijk de trampolines. De twee uur vliegen voorbij.

Conclusie

Op een rare vlucht van Diego na, waarop hij tijdens een salto met zijn kin op een ijzeren omheining land,  is het feestje zeer geslaagd. Dit is mijn mening van het kinderfeestje bij Jump XL.

Pro’s

+ Aardige jongens bij de trampoline als bij de bar

+ Goede afwisseling qua spring mogelijkheden

+ Goede service qua drinken en eten tijdens het feestje

Con’s

– Slechte communicatie vooraf over het te plannen kinderfeestje
– Een kind die op een ijzere omheining kan vallen met zijn kin is wel erg gevaarlijk

Review: Ralph breaks the internet

Ralph is terug van weggeweest en deze keer gaat hij uit de oude videogame wereld en het internet op. In 2012 werd ik positief verrast door de film ‘Wreck-It Ralph’ en ik keek daarom uit om met de jongens dit tweede deel te kijken. Deze Kerstvakantie gingen we naar de bioscoop en dit is onze review van Ralph breaks the internet.

Ben ik de enige persoon die van een oude arcadegames hou?

De Kerstvakantie betekent voor de jongens tijd om lekker uit te rusten. Met uitrusten bedoelen ze op hun Ipad of telefoon games spelen of filmpjes kijken op Youtube. Een bioscoopfilm waar het internet centraal in staat, lijkt mij de ideale manier om ze niet de hele dag achter dat kleine schermpje van de Ipad en hun telefoon te laten zitten. Diego is van te voren sceptisch, want wie is die Ralph eigenlijk. Joshua is ook niet al te enthousiast en hij heeft Wreck-It Ralph nog wel op school gezien. Ik vraag mij daarom af of ik de enige persoon in huis ben die een film over een jarentachtig arcadegame nog leuk vindt.

Altijd hetzelfde doen, is wel een beetje saai

In Ralph breaks the internet gaat het goed met Ralph. Samen met zijn vriendinnetje, Vannelope, heeft hij een ideaal leven. Vannelope deelt echter dit gevoel niet in zijn geheel. Ze wil meer spanning. Om meer spanning te krijgen probeert Ralph iets nieuws te creëren in het spel van Vannelope, Sugar Rush. Helaas gaat er iets kapot, hoe kan het ook anders met Wreck-It Ralph en moeten Ralph en Vannelope het internet op om het gewenste onderdeel te krijgen.

Spanning, leerzaam en humor, wat wil een kind nog meer?

De uitleg van het internet is in deze film naadloos geïntegreerd, echt súper gedaan. Naast dat deze film een leuk verhaal is, is de film nog leerzaam ook. Ik weet echter niet of de jongesn (9 en 10 jaar oud) dit leerzame oppikken. ik zie ze in ieder geval genieten tijdens de film. Joshua, die de laatste tijd een film vaak met een ‘midden’ scoort, komt na Ralph breaks the internet terug met ‘Wat een goede film!’. Hij vindt het verhaal spannend, het internet vindt hij interesant. Diego vindt de spanning goed aanvoelen en de humor mag er ook zijn.

Waarom nou iedere keer die grote aap in een arcade film?

Ik kan deze mening met ze delen. Er zit genoeg spanning in het verhaal, omdat het gewenste onderdeel niet zo makkelijk te bemachtigen is. De spanning in deze film houden is knap, want er is niet een kwade genius die Ralph en Vannelope in de weg zit. De humor vind ik oke, maar het is geen super grappige film. Dat is trouwens niet perse erg. De enige opmerking die ik op de film Ralph breaks the internet heb, is dat de film op een gegeven moment wel heel een clichématig is. We hebben een prinses, het gaat om een oude arcadegame, er is een groot gebouw, laten we die grote aap in de film opnemen.

Conclusie

Dat laatste zorgt er voor mij voor dat Ralph breaks the internet niet een super film is, maar een mooie film is om in de Kerstvakantie te bezoeken. De jongens hebben helemaal geen opmerkingen over deze film én zij zijn natuurlijk de expert in het kinderfilm genre.

Dit vinden we goed aan de film:

  • De film is spannend en bevat humor
  • De film is leerzaam
  • Kinderen vinden de film geweldig

Dit had van mij niet in de film gehoeven:

  • Erg clichematig dat die grote aap in het verhaal wordt opgenomen, dat zorgt voor een ruim voldoende in plaats van een super film.

Siam Park – Tenerife (review)

Siam Park is een geweldig waterpark om op vakantie bij te boeken. Dit stond op de website van de touroperator waarbij we onze vakantie naar Tenerife boekten. Aangezien de jongens waterratten zijn, boekte ik dit waterpark erbij. Hierbij onze review van Siam Park.

Een Thais park op Tenerife?
Trouwens wel vreemd dat een Thais genaamd park op het eiland Tenerife werd gezet, waarom niet Tenerife park of iets dergelijks. In plaats van de attractie ‘Vulcano’ kon deze dan ‘El Tiede’ heten naar de vulkaan op het eiland. Helaas kon ik geen andere namen bedenken voor de overige attracties, vandaar waarschijnlijk het Thaise thema. Wat maakte het ook uit, als we het waterpark maar leuk vonden.

De jongens vinden die wachtrijen erg lang
En wat vinden de jongens het waterpark leuk! In de vakantieweek op Tenerife zijn we in totaal drie keer naar het park geweest. Dit terwijl de eerste keer de wachtrijen iets te lang zijn voor de jongens. Van te voren lees ik dat dit het grootste commentaar is op Siam Park. Met 35 minuten wachten bij attractie één en 40 minuten bij de tweede attractie gaat de dag in Siam Park snel voorbij. Op zich vind ik het nog mee vallen, maar daar zijn de jongens het niet mee eens.

De attracties en park zijn wél leuk!
De attracties zelf zijn zeer leuk. Als eerst gaan we in Kinnaree, een attractie op een band waar je met zijn vieren op moet zitten. Na enkele leuke slingers kom je beneden aan. De tweede attractie is de Jungle Snake, een attractie waar je alleen of met zijn tweeën naar beneden kan. Na een korte drinkstop gaan we een ijsje halen. Er is een leuk winkel gebied met allemaal merchandise en genoeg eten. Dit is naast de lockers die trouwens verdomd handig zijn. Om de dag relax af te sluiten nemen we de lazy river. Een erg relaxe lange tocht, maar smeer je goed in tegen de zon.

Siam Park busDe taxi is de beste manier om Siam Park te bereiken
De tweede keer nemen we weer een taxi naar Siam Park. Van ons hotel  naar Siam Park kost het tussen de 5 en 7 euro. Er is trouwens ook een gratis pendelbus die enkele vaste haltes heeft. Aangezien dit een dubbeldekker is met een open dak, moeten we die ook nemen van de jongens. Alleen blijft het bij één keer. De bus stopt namelijk niet voor het hotel en onze busstop is de laatste halte in de ronde. Dit betekent een ritje van zo 30 minuten plus 15 minuten wandelen in plaats van 5 minuten met de taxi. De jongens hebben al genoeg gewacht zo dag in Siam Park.

Glijbaan Singha is wat mij betreft het leukst
Dag twee pakken we slimmer aan, we zijn iets voor tienen in Siam Park. Aangezien we al tickets hebben, weten waar de lockers zijn, is de wachttijd bij de eerste drie attracties daardoor minder dan 10 minuten. Hierdoor doen we in de eerste twee uur al meer dan op dag één. Vooral de attractie ‘Singha’ waar je met twee of drie achter elkaar zit in een band, is super leuk. Je wordt goed nat in de attractie en er zitten verrassende en snelle elementen in. Na drie dagen Siam Park is dit toch wel mijn favoriete attractie.

The Wave Palace is favoriet bij de jongens
Voor de jongens is de topattractie ‘The Wave Palace’. Dit is een groot bad die een grote golf produceert. Of de Thaise medemens hier zo blij mee is weet ik niet met die Tsunami van 2004 in mijn achterhoofd hebbend. De jongens en de rest van de bezoekers van Siam Park genieten in ieder geval van deze grote  golf. De opwinding voor dat die golf komt zet de juiste sfeer neer. Het levert daarna ook nog eens leuke filmpjes met de actioncam op.

Een ideaal park voor acht- en tienjarige
De overige attracties zijn ook erg leuk, maar vallen tegen als je lang in de rij hebt gestaan en ‘Singha’ al reeds hebt gedaan. De jongens  (8 en 10 jaar) hebben echter drie dagen genoten in Siam Park. Ik denk als je kind acht jaar oud en langer dan 1 meter 25 is, dit het ideale moment is om Siam Park te bezoeken. Voor kinderen onder de 1 meter 25 is het een stuk minder. Denk er ook aan dat het als je met zijn drieën bent, dit niet het ideale aantal is. Een band van vier moet van het personeel gevuld worden met vier personen en er zijn niet vaak eenlingen. De wachttijd loopt daardoor iets op.

Dat strenge beleid en het toezicht is wél goed en zorgt ervoor dat Siam Park veilig aan voelt om met twee jonge kinderen te bezoeken. Siam Park maakt de vakantie op Tenerife extra leuk en het is zeker een mooie bijboeking op onze vakantie. Wij raden Siam Park aan iedereen aan, ook tijdens deze drukke zomerperiode!

 

Wereldkaart (Winactie)

Ik denk al jaren om een wereldkaart te kopen voor aan de muur om zo bij te houden waar ik ben geweest. Joshua was mij echter voor, hij vond een werelkaart ook magisch. Niet veel later wilde Diego net als zijn grotere broer ook een wereldkaart, maar wat voor één moest hij uitzoeken. Dankzij Wereldkaarten.nl heeft hij nu een schitterende wereldkaart in zijn kamer en hij mag precies dezelfde weggeven en ook nog een waardebon van 50 euro om zelf een wereldkaart uit te zoeken.  Dus wil je ook een coole wereldkaart aan de muur hebben, dan moet je met deze winactie van Papa’tje meedoen!

Wat een keuze?
Diego had moeite een wereldkaart te kiezen op Wereldkaarten.nl. Hij zag zoveel  wereldkaarten op de website staan. Het was niet alleen de keuze voor het type wereldkaart, maar ook het materiaal waarop de wereldkaart afgedrukt kon worden. Ik dacht dat Diego voor een kinderversie wereldkaart ging, een spannende piraten wereldkaart of eentje met dieren. Dan wist hij waar de dieren vandaan kwamen. Ik merkte al snel dat deze achtjarige stoere jongen een volwassen versie wilde. Hij koos voor het klassieke model op canvas. Wat groeien die kids toch snel op ;-).

De winactie
Na een paar dagen was de wereldkaart binnen en hij is er super blij mee. Er zijn dus in totaal twee prijzen:

Prijs 1. De wereldkaart kan je winnen zoals afgebeeld op de foto (40cm X 60cm).
Prijs 2. Een waardebon van 50 euro om zelf een wereldkaart op Wereldkaarten.nl uit te zoeken.

Wil jij ook blij gemaakt worden met zo wereldkaart, beantwoord dan de volgende vraag:

  • Wat ga jij doen met zo mooie wereldkaart?
    Vermeld je e-mailadres bij je reactie.

​Nog enkele voorwaarden bij deze winactie:

  • Je kunt één keer meedoen per persoon.
  • Reageren kan tot vrijdag 13 juli 2018 12:00.
  • Iedereen kan meedoen, dus ook familie en vrienden.

De jongens en Papa’tje bepalen samen welke inzendingen gewonnen hebben en wie welke prijs heeft gewonnen. Vrijdagavond (13 juli 2018) zal Papa’tje de winnaar bekend maken.

Kijk naast wereldkaarten ook eens naar Tuinposters om je tuin op te leuken

Review: Costa Banana – De Gruwelijke Generaal

Dictatoren zijn de laatste tijd in. Zeker nu Donald Trump met Kim Jong-Un de laatste weken het nieuws hebben gevuld. Afgelopen maand heeft bij ons in teken gestaan van een andere dictator, Pablo Fernando van Costa Banana. Een boek die volgens kinderboekenwinkel In de Wolken leuk is voor kids van rond de 10 jaar oud.  Hierbij onze review van het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’.

De republiek bedacht in Groningen
Costa Banana is een kleine republiek die verdacht veel lijkt op Cuba. Misschien is dit misschien een fascinatie van schrijver Jozua Douglas.  De naam van de schrijver klinkt als die van een Amerikaan, maar hij komt toch echt uit Groningen. Ik heb voor mijn bezoek aan In de Wolken nog nooit gehoord van Jozua Douglas, maar hij schrijft al meer dan negen jaar kinderboeken. Het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’ is zijn eerste boek uit de Costa Banana reeks. Inmiddels zijn er vier delen uit, de reeks moet dus wel grappig zijn, toch?

Grappig met een keerzijde
Grappig is het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’ zeker. Grappig hoe dictator Pablo Fernando overal zijn hoofd op laat zetten, grappig om de illustraties in het boek en grappig om de irritatie tussen broertje en zus. De grappige kant heeft wel een keerzijde. Zo hebben de mensen in Costa Banana niets te zeggen, en zeker als de persoon een vrouw of meisje is. Zelfs zijn eigen dochter Rosa neemt hij niet serieus. Als Pablo Fernando Rosa nou serieus neemt, was hij niet zo in de problemen gekomen. Verdwijnt zijn geliefde niet plotseling en moet hij niet naar die Gruwelijke Generaal luisteren.

Spanning voor alle kids onder de tien jaar
Naast dat het boek grappig is, is het boek ook heel spannend voor kinderen. Kinderen van negen jaar en jonger. Joshua (10 jaar) vind Costa Banana niet spannend genoeg, hij wil meer actie zien. Voor Diego (8 jaar) is er genoeg actie en spanning aanwezig in het boek. Hij luistert aandachtig naar het verhaal waarin vooral Rosa de hoofdrol speelt. Rosa komt er namelijk achter dat zij en haar familie bespioneerd worden. Haar vader en jongere broertje, Fico, vinden echter dat ze ze ziet vliegen. Dat is nu net het problemen, die vliegen.

Rosa, Fico en Gabriel to the rescue!
Ondertussen beraamd de Generaal met zijn handlangers een coup. Een coup die ervoor zal zorgen dat Costa Banana eindelijk als groot land wordt gezien en de grootste vijand het zwaar te verduren krijgt. Althans dat is het plan en waar hebben we dat eerder gehoord. De Generaal heeft echter niet rekening gehouden met Rosa, Fico en hun meester Gabriel. Zij proberen er alles aan te doen om Pablo Fernando zijn geliefde en Costa Banana te redden van die Gruwelijke Generaal. Als ware spionnen gaan ze te werk en ontdekken steeds meer geheime doorgangen in het paleis, wie er allemaal meedoen aan de coup en waar de geliefde van Pabo Fernando zich bevind.

Een spannend voorleesboek is het zeker
De vraag is alleen of ze op tijd zijn om te voorkomen dat de generaal leider wordt van Costa Banana en er een oorlog uitbreekt. Als het aan Fico en Rosa ligt zal dit niet gebeuren. Tot aan het eind van het boek blijft de spanning erin en na vele avonden voorlezen zijn wij erachter of Costa Banana gered wordt. De spanning zorgt ervoor dat Diego en ik het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’ een aanrader vinden voor de kids. Om zelf te lezen of als voorleesboek. Joshua geeft daar bij aan dat het boek dus ideaal is voor kinderen jonger dan 10 jaar oud.

Al met al mag Jozua Douglas trots zijn met dit eerste boek van de Costa Banana reeks. Het boek boeit echt en ik wist niet dat een boek over een dictator zo leuk geschreven kan worden. Misschien ligt hier binnenkort daarom de andere boeken in de reeks op tafel.

 

Review: Walibi Wavre (België)

Ik zoek een pretpark met veel achtbanen voor een achtjarige jongen! Met het pretpark Walibi Wavre in België dacht ik dat ik het ideale pretpark voor mijn achtjarige 1.31 meter lange durval had gevonden. Samen met zijn grote broer gingen we dit pretpark bezoeken. Hier een review van Walibi Wavre.

Walibi Wavre had vroeger een top achtbaan
Het was trouwens niet de eerste keer dat ik naar dit pretpark was geweest. Aan het einde van mijn studententijd ging ik met vrienden langs vele pretparken in Europa, waaronder Walibi Wavre. Wat mij bij stond dat ze een achtbaan hadden die je in enkele seconden met een razende gang een kant opschoot, ik dacht achteruit. Alleen al deze achtbaan zorgde ervoor dat Walibi Wavre een een goede herinnering bij mij achterliet.

Vanaf 1.30 meter kan je overal in
De jongens hebben geen goede herinnering aan een Walibi pretpark. Ze zijn met mama een jaar eerder in Nederland naar Walibi geweest. De jongens kunnen bijna nergens in, zeker niet in hun geliefde achtbanen. In Walibi Wavre is dit echter anders, in dit pretpark kunnen de jongens in alle attracties. Dit vinden de jongens en ik best bijzonder, want Diego is 1 meter en 31 centimeter lang. Precies 1 centimeter in zijn voordeel :-). En dit voordeel zal hij in twee dagen volledig benutten. Alle achtbanen zijn diverse malen uitgeprobeerd.

Onze mening van de achtbanen
Over de achtbanen kunnen de jongens daarom wel een mening vormen. De houten achtbaan, de Weerwolf, is de leukste achtbaan. Het gekraak, dat doet het hem echt. De jongens vinden de Cobra die met twee loopings en een kurk voor- en achteruit gaat bijna net zo leuk. De Psyche Undergound is nog zo toppertje, maar duurt net als de Cobra wel kort. Dit is de enige achtbaan waarin ik de kleine man in moet begeleiden. De Vampire, waar je onder de achtbaan hangt, is van een minder niveau. Wel nog steeds leuk om drie keer te doen. Eigenlijk alleen Pulsar en Tiki Trail vallen tegen. Pulsar is gewoonweg niet eng genoeg. De Tiki Trail is de nieuwste achtbaan en ziet er mooi uit, maar mist de spanning. Daarnaast gaat de rij erg traag.

Walibi Wavre Tiki TrailEen leuk overzichtelijk park
Ja, zelf op een dag dat het super rustig in het pretpark is. Eigenlijk is het beide dagen erg rustig (vrijdag en zaterdag). Er is genoeg tijd om de leuke lasergame attractie ‘Challenge of Tutankhamon’ en de 4D film te bekijken. Dat valt mij op van Walibi Wavre. Het pretpark is niet zo groot, eigenlijk lekker overzichtelijk. Je hoeft niet zover te lopen om de attracties af te lopen en op de Tiki Trail na, loopt alles lekker door. Er zijn daarnaast super lekkere friet te krijgen. En dat zegt iemand die liever raspatat eet, dan gewone frietjes.

De entreeprijs van Walibi Wavre is fors
De prijs dan, die is fors voor een klein overzichtelijk park. Een volwassene ticket kost 37,50 euro en je bent volwassen vanaf 1.40 meter lang. Ja, dat is zelfs duurder dan de Efteling. Voor zijn drieëen waren we voor één dag 107,50 euro (2 volwassene en een kind) kwijt. Dat is prijzig en zeker als je twee dagen gaat. Gelukkig betaal je door een arrangement, wij gingen naar het naastgelegen IBIS Hotel, bijna niets voor de hotelovernachting. Twee dagen Walibi met Hotelovernachting plus ontbijt was namelijk 250 euro. Twee dagen waar we ons met zijn drieën erg vermaakt hebben.

Dan vergeet ik nog te vertellen dat we ook kaartjes hadden voor het waterparadijs (voor één dag), hier hadden we echter geen tijd meer voor. Walibi Wavre was namelijk erg leuk. Zeker voor een achtjarige van 1.31 meter die graag in achtbanen wilt!

Review: Nationaal Videogame Museum

Een berichtje op Facebook  met wat foto’s erbij zorgde ervoor dat ik een nieuw uitstapje wist voor de meivakantie. Het bericht op Facebook ging over het Nationaal Videogame museum in Zoetermeer. Na wat heen en weer te hebben geappt hoorde ik alleen maar positieve geluiden over het dit museum. De jongens en ik gingen daarom afgelopen meivakantie naar het museum. Hierbij onze review over het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer.

De jongens zijn echte gamers
Het Nationaal Videogame Museum kan alleen maar een succes worden, want de jongens zijn echte game meneertjes. Misschien moet ik ze zo niet noemen, want dan vergelijk ik ze met die Youtuber waarvan ze filmpjes kijken. Maar van gamen houden ze wel. Niet alleen de game Fortnite, welk kind tegenwoordig niet, maar ook de games op de Nintento Classic en de Super Nintendo Classic die ik in huis heb gehaald. Om nog meer van deze klassieke spelletjes te weten te komen en natuurlijk te spelen, zijn de jongens wel te porren om dit museum te bezoeken.

Is dit wel een museum?
Nu we geweest zijn, vraag ik mij af waarom het een museum wordt genoemd.  De kids krijgen de uitleg echt niet mee uit welke tijd een spelcomputer komt.  Naar mijn uitleg willen ze ook  niet luisteren, want ze zijn alleen maar gefocused om de games te spelen. Er staan wel enkele borden met tekst erop, maar daar letten ze niet op en de borden nodigen ook niet uit om gelezen te worden. In ieder geval niet mijn kids en nu ik er twee keer rondgelopen heb, zie ik andere kids dit ook niet doen. Ik vraag mij dan ook af of het International Counsil of Museum dit een museum zou noemen.

GamenWe hebben genoten van die oude spellen
Als je het woord ‘Museum’ weghaalt en er bijvoorbeeld ‘Game hal Zoetermeer’ van maakt, dan zou het veel meer kloppen. Een game hal die je terug in het verleden werpt en ervoor zorgt dat je heel veel plezier hebt. Zo heb ik genoten van Ski or Die en vele oude arcadehal spellen. Vooral het rijden in de auto’s en de schietspellen kan ik keer op keer spelen. Oh ja, ik was met de jongens. De jongens delen geheel mijn mening over de schietspellen. Alleen hun smaak ligt bij andere spellen dan ik. Het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer heeft echter genoeg spellen om ze uren te vermaken.

Je betaalt voor het aantal uren spelen
Het museum heeft vaste entree prijzen op basis van de tijd die je binnen wilt blijven. Voor 5 euro kan je er een uur rondlopen. Ik kan je verzekeren dat je hier echt niet genoeg aan heb, de eerste keer was het uur namelijk zo voorbij. De tweede keer dat we geweest zijn, hebben we daarom voor drie uur gekozen. Dit kost 7,50 per kind en 10 euro voor een volwassenen. In totaal hebben we 2,5 uur gespeeld, maar de 3 uur kunnen we zo vol maken. De laatste optie is de hele dag toegang te krijgen tot het museum, maar dat vind ik als ouder natuurlijk niet goed ;-). Zelfs niet op een natte dag, maar het is wel een ideale dag om dit museum te bezoeken.

Bij de entree zit het restaurant gedeelte. Deze is simpel en heeft drankjes, snoep, chips en gerechtjes. Ideaal voor iedere gamer. Conlusie, op het woord ‘Museum’  na is het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer een aanrader om met de kids naartoe te gaan.

Review: De Efteling (Schoolreisje)

We gaan naar de Efteling! Eindelijk was het zover, de bovenbouw van de basisschool ging naar de Efteling. Op onze basisschool was er één kans om met school de Efteling te bezoeken, want ze gingen eens in de vier jaar. Alleen, was het wel leuk om de Efteling te bezoeken met school. Lees mijn review hoe het schoolreisje was.

Vermaken de kids zich tijdens een lange rit?

Dit keer ging ik weer mee als begeleider van een groepje. Na Linneaushof, Duinrell en Plaswijckpark, wist ik wat er mij te wachten stond. Alleen vroeg ik mij af hoe zo lange busreis met die kids verging, want de andere parken waren releatief dichtbij. Op de heenweg hielden de kids zich goed bezig met allemaal spelletjes die ik niet kende. Spelletjes waar ze zelf in ieder geval veel lol van hadden. De tijd vloog voorbij en iets voor tienen waren wij bij de Efteling.

Was die rolstoel nu gunstig of niet in de Efteling?

Als eerst moest ik met mijn groepje langs de servicebalie, ik had namelijk een kind in mijn groepje die in een rolstoel zat.  Een voordeel denkt u misschien, want dan konden we in de rolstoel rij. Helaas gaf het verkregen certificaat ons alleen recht om een rolstoel met drie begeleiders in deze rolstoel rij plaats te nemen. Met een groepje van in totaal acht mensen, hadden we daar niets aan. Voor een schoolreisje paste ze bij de Efteling dit aantal niet aan. Helaas voor niets een kwartier in de rij gestaan.

Er is genoeg te doen voor de bovenbouwers

PirhanhaNee Efteling, ik kon een groepje van kids zeven groep zessers niet zomaar opsplitsen. We gingen dus met zijn allen in de rij staan of althans de kinderen die de attractie durfden en waar de wachtrij niet te lang van was. Dat is best lastig met een schoolreisje. De durvals willen spanning, snelheid en dus de Baron, de Vliegende Hollander en de Python. De andere kinderen wilden liever een show, een rustige wildwaterbaan of het sprookjesbos. Er moest flink onderhandeld worden, maar dan had je wel een top dag. Voor een schoolreisje had de Efteling namelijk genoeg te doen voor de bovenbouw van een basisschool.

Waarom krijgen we zo weinig tijd van school

Eigenlijk is er gewoon te veel te doen voor die korte tijd. We hebben in totaal vijf uur de tijd om de attracties te ontdekken. Tijd genoeg om drie keer de wildwaterbaan, de Python, De Baron en de Vliegende Hollander, de Vogelrock en de winkeltjes aan te doen. De kinderen waren het meest teleurgesteld in de tijd die we van school kregen. Over de Efteling was bijna geen vuil woord gezegd. Naast de service balie, werd alleen Joris en de Draak beschimd. Waar de overige wachttijden maximaal 30 minuten waren, was die van Joris en de Draak 55 minuten.

Te lang voor een schoolreisje, eigenlijk te lang ten opzichte van alle andere attracties. Verder is de Efteling een goede bestemming voor het schoolreisje.     De Efteling heeft een mooie herinnering bij de kids achtergelaten, een herinnering die op de terugweg met elkaar gedeeld werd.

Review: De Monstersnackbar – De burgers bijten terug

Fuzzby is hét monster die lekker kan koken, wat een kookfestijn moet dit deel van de Monster Snackbar zijn nu Fuzzby zijn broer opduikt. Het is alweer het derde deel van het boek ‘De Monstersnackbar’. Diego is een echte fan van deze boekenreeks en hij wilde niets liever dan dit boek als voorleesboek. Zeker nu hij bezig is met zijn boekbespreking over De Monstersnackbar deel één. Lees onze review of dit derde deel net zo grote klapper is als deel één en twee.

Joshua gaat ineens lezen
Deze blog mag Diego trouwens nog niet lezen, want ik heb het boek nog niet aan hem voorgelezen. Ik ben niet de enige in huis die dit deel al uit heeft. Joshua stemt dan wel schoorvoetend in om De Monstersnackbar te kiezen als voorleesboek, eenmaal thuis wilt hij alvast een kijkje nemen in het boek. Een half uur later vertelt hij trots dat hij hoofdstuk één al uitgelezen heeft. Dat is toch al snel 50 pagina’s de monstersnackbar kennende. Het wordt nog gekker, want Joshua heeft drie leessessies en een dag later het boek alweer uit. Wat maakt dit monstersnackbar deel toch zo speciaal vraag ik mij af.

Voor hamburger blijven Joshua en ik op
Ik denk dat het magische woord ‘hamburgers’ is. Voor een goede hamburger kunnen ze Josh en mij ’s nachts namelijk wakker maken. Laat dit deel van de Monstersnack nou net als ondertitel ‘De burgers bijten terug’ heten. Net als bij het tweede deel ‘De pizza der duisternis’ beschrijft David o‘Connell de personages in het kort. Zo kan de lezer zonder voorkennis aan een willekeurig deel van De Monstersnackbar beginnen. Naast Fuzzby, het mensenkind Joep en de andere stamgasten van de snackbar, is Fuzzby zijn broer nieuw in het boek. Nog zo topkok, maar dan in het klaarmaken van sandwiches. Zoals alle broers doen, moeten Fuzzby en Zuffby laten zien we de beste broer is en wordt er een wie-kan-de-beste-sandwich-maken wedstrijd gehouden. Een sandwich die monsterlijk groot is en monsterlijke smaken heeft.

Er gaat weer iets mis in de Snackbar
Na de personages moet ook in dit deel iets misgaan in De Monstersnackbar. Waar er in het eerste deel zombie cakejes  en exploderende milkshake zijn, heeft David o’Connell weer een mooie beeldspraak gevonden voor het mislukte eten. Ik zal niet alles verklappen, maar het heeft met honden en katten te maken. Ja, Barry de monster huiskat heeft er iets mee te maken. Voor de volwassene is het verhaal natuurlijk veel te simpel, maar ik kan mij voorstellen dat een kind weg smult in het verhaal. Monsters, vele mislukkingen, dan wordt er natuurlijk veel gelachen.

Een roadtrip waar die gemene slak opduikt
Naast het lachen moeten monsters natuurlijk voor spanning zorgen. De monsters gaan met het mensenkind Joep op een roadtrip. Dit keer is er een foodfestival waar Fuzzby, Zuffby en onze bekende gemenerik niet kan ontbreken. Ja, die vervelende slak is ook weer terug. In ‘De burgers bijten terug’ voorspelt dit ook niet veel goeds. Kunnen Fuzzby en Joep ook dit keer de gemenerik een halt toe roepen. Na nog geen uur lezen ben ik bij het einde gekomen van De Monstersnack en ik denk dat de monsterback voor kids een succes formule is.

Ik heb eigenlijk maar één opmerking op deze boekenreeks, het boek leest te snel weg, zelfs voor kids.  Dat is best zonde van het geld. Ik neig het volgende deel van de bibliotheek te lenen in plaats van het te kopen. Maar voor de rest is dit deel van De Monstersnackbar een aanrader. Ik weet zeker dat Diego zal genieten van ‘De Monstersnackbar – De burgers bijten terug’. Spanning, lol, monsters, wat wil hij nog meer!

Titel: De Monstersnackbar – De burgers bijten terug
ISBN: 978 90 483 1081 4
Schrijver:  David o’Connel
Uitgever: Veltman uitgevers