Hoe ervaart papa het 10-minutengesprek?

GesprekBron: Kion.nl

Die 10-minutengesprekken blijf ik lastig vinden. Zo vraag ik mij van te voren altijd af of 10 minuten wel voldoende is, welke onderwerpen wil ik bespreken en wat zal ik doen als het gesprek voor ons uitloopt. Gisteren hadden we voor beide jongens het 10-minutengesprek en met alle drie de vraagstukken hadden we te maken.

Vragenlijsten gaven ons richting
Dit 10-minutengesprek was een introductiegesprek. De introductie had als doel om kennis te maken met de leraar/lerares van de jongens, maar vooral om informatie te geven over je kind. Om goed voorbereid te zijn moesten we een vragenlijst invullen over de jongens. De jongens zelf moesten ook een vragenlijst beantwoorden door middel van het aankruizen van smilies. Ik vond de vragenlijsten een goed idee, omdat het gesprek hierdoor al een richting op gestuurd werd. En je als ouder ook het 10-minutengesprek een richting op kon sturen. Ik had daardoor een goed idee waar ik met de leraar/lerares over wilde hebben.

Hoe kunnen 10-minutengesprekken uitlopen?
Om 17:30 stonden we gisteren klaar voor het eerste 10-minutengesprek. Helaas zag ik de ouders bij het 10-minutengesprek voor ons geen aanstalten maken om het gesprek af te ronden. Gelukkig hadden we voor de zekerheid 10 minuten “vrij” tussen ons eerste en tweede gesprek gepland. Om 17:32 klopte ik ietwat bezwaard op de deur om aan te geven dat we aan de beurt waren en wij niet te laat bij het volgende gesprek wilde komen. Om 17:35 waren we dan aan de beurt, waardoor we eigenlijk maar 5 minuten hadden. De volgende ouder riep ons direct wat toe toen we het klaslokaal inliepen. Ze had namelijk om 17:40 haar eerste gesprek en het tweede gesprek had ze om 17:50 had. We namen toch onze tijd en kwamen 17:44 uit het lokaal. Ik voelde mij achteraf toch bezwaard, zowel naar de ouders voor ons als de ouders na ons. Misschien moeten de leraren net als wij ook wat ruimte inplannen na bijvoorbeeld vijf gesprekken.


SchermBron: Nyink.nl

​Verdediging wekt irritatie op
We waren in ieder geval op tijd voor het tweede gesprek. Ook daar liep het gesprek uit en ik klopte weer op de deur. We hadden tijdens dit gesprek drie punten om te bespreken, één daarvan was de drukte die onze zoon ervoer op school. In plaats van medeleven werd ons punt vanuit de leraar/lerares alleen verdedigt. In de klas kon hij echt niet drukte ervaren. En buiten de klas konden de leraar/leraressen er niets aan doen. Na het verwerken van deze reactie, kregen we gelukkig toch nog wat oplossingen aangedragen om meer rust te krijgen in de klas.

De 10-minutengesprek waren voorbij. We hadden stof tot nadenken. Over de leraar/lerares, maar vooral om onze jongens het gemakkelijker te maken op school. Alleen de oplossingen die aangedragen waren om mijn zoon minder last te hebben van de drukte in de klas leken mij te rigoureus. Welke van de aangedragen oplossingen zouden jullie kiezen?

  • Een scherm om het bureau plaatsen als er opdrachten gedaan moeten worden.
  • Apart zitten in de klas in plaats in een groepje van vier.
  • Een koptelefoon op als er opdrachten gedaan moeten worden.

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *