Review: Marble Stella Maris hotel

We hebben in een 4 sterren hotel onze zomervakantie op Ibiza gevierd. Van te voren scheppen die 4 sterren van het Marble Stella Maris hotel hoge verwachtingen. Na een week in dit hotel te hebben vertoeft kunnen we een oordeel geven of het Marble Stella Maris deze 4 sterren waarmaakt. Lees onze review of dit het geval is.

Bekend Nederland loopt er rond en praat erover
Het Marble Stella Maris trok in ieder geval bekende Nederlanders aan, want een oud-voetballer en iemand van de televisie zaten in het hotel. Daarnaast stond in het magazine van Corendon een interview met Winston Gerschtanowitz over het hotel. Hij had goede verhalen gehoord van vrienden over het Marble Stella Maris en dacht erover na om ook zijn vakantie er te vieren. Een mooi stukje reclame voor het hotel of was het echt waar.

Een mooi complex, maar we hadden geluk
De aankomst bij het hotel gaf een goede indruk van het hotel. Het lag mooi op een berg en op en rond de receptie zag het er strak uit. Ik was enigzins verbaasd over de accommodaties, want ik dacht we in één groot hotel zaten. Het Marble Stella Maris hotel bestond echter uit enkele appartementenblokken met daarin een tiental hotelkamers. Wij zaten gunstig, want ons blok en hotelkamer grensde aan drie van de vier zwembaden. Andere reisgenoten hadden minder geluk en moesten 15 minuten heuvel op lopen naar hun kamer.

Wij hebben een prima kamer
We hadden een familiekamer geboekt, wat inhield dat we een tweepersoonsbed een éénpersoonsbed hadden. Naast de kamer was een aparte badkamer met douche en toilet erin. Het eenpersoonsbed was simpel, maar het tweepersoonsbed zag er luxe uit. Om Joshua (9 jaar) niet in dat simpele bed te laten slapen, sleepte we de bedden van het tweepersoonsbed uit elkaar en sliepen we er beide in. De douche was ook lekker, bij elkaar dus een prima kamer. Ik begreep van de reisgenoten dat we hiermee ook geluk hadden, want bij velen liep het water de douche uit en maakte de douche de gehele badkamer nat.


Het warme buffet is niet 4 sterren waard

StellaMarisHet geluk hield op in het buffet restaurant. Dit was onze eerste keer in een all inclusive hotel en van te voren had ik daar zo mijn bedenkingen over. Veel eten en een matige kwaliteit. Helaas werden mijn bedenkingen werkelijkheid en zaten Joshua en ik met een bord met taaie vis, niet al te warme frietjes en te zoute groente. Het buffet restaurant kon ik niet 4 sterren geven. Op het kinderbuffet na, voldeed het warme eten nog geen eens aan 2 sterren. Aangezien ik tijdens het ontbijt en de lunch alleen voor koud eten ging, was ik hier tevreden over. Vooral de watermeloen was lekker.

Een rare manier van all inclusive
Aan het all inclusive concept van het Marble Stella Maris was iets vreemd aan de hand, want niet alles was all inclusive. Naast het buffet restaurant waren het tapas, vlees- en visrestaurant tegen betaling. Erg vreemd als je het all inclusive noemt. Het matige eten in het buffet restaurant deed ons zelfs denken dat je een vriendelijk zetje kreeg om in de andere restaurants te eten. Zo aten we een keer in het vleesrestaurant, Meatlovers, en proefden we echte kwaliteit. In het vis restaurant was de kwaliteit ook goed, maar kwamen we erachter dat de sushi niet vers werd klaar gemaakt. Joshua wilde namelijk alleen sushi met zalm of tonijn, maar dat kon niet gemaakt worden. ​​We moesten het een dag van te voren doorgeven, terwijk een sushi met zalm, peper, advocado en uitjes wel geserveerd werden.

​Gelukkig is er WIFI
Een echt pluspunt van het hotel is de WIFI. Op de eerste avond na hebben we overal goed bereik gehad en kunnen we beide onze internetverslaving in stand houden. En als de kinderen ergens aan het spelen zijn, met hun in contact blijven. Het Marble Stella Maris heeft ook een animatie team. Over het animatieteam kan ik geen oordeel geven, aangezien we aan weinig activiteiten meedoen. Andere ouders vertellen dat de medewerkers enthousiast zijn, maar de coördinatie van een leidend persoon enigszins gemist wordt. De leukste animatie die we gezien hebben en ook aan meegedaan hebben, is de schuimpartij. Iedereen genoot van de twee uur schuimparty bij één van de drie zwembaden.

Conclusie
Met het Marble Stella Maris hotel heeft Corendon een mooi hotel neergezet, maar maar ik kan het niet 4 sterren geven, misschien 3 sterren. Dit waren de positieve punten van het hotel:
+ Goede bedden om in te slapen
+ Een mooie ligging op een berg
+ Vele aanbod fruit aan het zwembad en in het buffet restaurant

Dit waren de verbeterpunten voor Marble Stella Maris:
– De kwaliteit van het eten
Avondeten was vaak niet goed bereid, te koud, warm of te zout
– Het hotel is niet all inclusive
Voor goed eten moet je bij betalen. Ik verwacht altijd goed eten in een 4 sterren hotel, ook bij ‘gratis’ eten
– Bij vele douches was er iets mis, douche cabine niet goed afgedicht

Continue reading “Review: Marble Stella Maris hotel”

Review: foto Canvas Company

De CanvasCompay is de specialist op het gebied van foto’s op canvas. Althans dat beweren ze op de website. Ons werd een foto op canvas aangeboden met als tegen presentatie een review erover te schrijven. Dat vonden wij een mooie aanbieding, want een foto van de zomervakantie wilden we wel aan de muur hebben hangen. We bestelden de foto en dit is onze review van de foto op canvas van de CanvasCompany.

De eerste indruk van de Canvas Company was uitstekend
Dit keer hadden we in ieder geval een beter beeld wat te verwachten van een foto op canvas. Nog geen maand geleden kregen we namelijk een foto van Fotofabriek cadeau en schreven we er een review over. Met deze foto en de service van de Fotofabriek in ons achterhoofd hadden we reeds enkele verwachtingen. En als ik verwachtingen had, dan was ik moeilijker te overtuigen. De Canvas Company moest dus iets extra brengen om mij te overtuigen. Met de eerste paar contacten deed de CanvasCompany dit. De klantvriendelijkheid van onze contactpersoon was namelijk uitstekend.

De wizard is mooi, maar waarom staat mijn foto overal op de site
Iets extra zorgt de Canvas Company ook met de website, want deze is mooi ingericht en duidelijk. Binnen enkele klikken ben ik bij de foto op canvas. Het mooiste van de site is echter de hulp wizard die de CanvasCompany aanbiedt. In vier stappen word ik geholpen om mijn foto zo ideaal mogelijk op canvas te krijgen. Aanpassingen kan ik eenvoudiger doorvoeren. Wat wel eng op mij overkomt is mijn foto die te zien is op ieder te bestellen product. Dit schrikt mij toch af en zou misschien een reden zijn om niet te bestellen bij het bedrijf.

De foto, daar gaat het om!
Bij ontvangst van het pakketje had ik ook een schrik momentje, want de foto was alleen beschermt door een karton en bubbeltjetfolie. Voor een foto van 60 bij 40 centimeter vond ik dit weinig bescherming. Gelukkig was ik voor niets bezorgd en kwam de foto op canvas onbeschadigd aan. De foto zelf was erg mooi afgedrukt. Ik zag namelijk geen pixels of iets dergelijks op het canvas. De foto zat aan een mooi houten frame vast en de CanvasCompany leverde ook een ophangsysteem mee. We waren erg tevreden met de foto op canvas.

Conclusie
Dit is ons eindoordeel van de foto op canvas van de Canvas Company:
+ Klantvriendelijk bedrijf
+ Mooie website en goede hulpfunctie
+ De foto is van een goede kwaliteit

– Het zien van je foto op ieder product op de website van de CanvasCompany
Na het verwijderen van de cookies is dat probleem opgelost, maar toch.
– De verzendwijze van de foto
Alleen bubbeltjesfolie en karton lijkt mij niet beschermend genoeg. Al kwam de    foto wel schadevrij aan.

CanvasCompany is onderdeel van het FotoCadeau team, een organisatie met ongeveer 50 medewerkers

Review: Eenoudervakantie (Ibiza)

Eenoudervakantie, ik vond het een raar woord die een beetje vreemd aanvoelde. Moest ik daarom wel meegaan met een eenoudervakantie. Josh en ik waagden de stap en we gingen met Maris Life mee op een eenoudervakantie naar Ibiza. Lees mijn belevenissen in deze mengelmoes van een tip, review en verslag blog over mijn eenoudervakantie op Ibiza.

Waarom kies je voor die eenoudervakantie
De eenoudervakantie voelde vreemd aan, omdat mijn vrienden en ik een heel ander beeld hadden van deze vakantie. Zij zagen het als kans om een leuke moeder aan de haak te slaan. Ze juichden helemaal toe dat ik z’on grote stap zette. Ik sloeg gewoon Alleenstaande-vaders.nl over én ik leerde ook nog eens haar kinderen direct kennen. En ik maar denken dat ik  voor dit concept koos, omdat ik bij een eenoudervakantie een gesprek kon voeren met leeftijdsgenoten, geen stelletjes, op vakantie terwijl Joshua buiten met andere kinderen aan het spelen was.

Een warm welkom
Dat samenspelen met andere kinderen is wel een dingetje, want zo sociaal is Josh niet. Hij heeft het trouwens niet van een vreemde. We leggen beide niet snel contact met andere mensen. We moeten beide een drempel over én de drempel van Josh is net zo hoog als de berg Sant Josep de Sa Talaia op Ibiza. Ik ben dan ook blij dat Maris Life een gezamelijke tafel in het buffet restaurant heeft geregeld. Het zorgt voor een zetje in de goede richting en de eerste gesprekken ontstaan daarom al snel. Een dag later heeft Josh zijn eerste vriendje gevonden, dankzij een uitstapje naar het waterpark op Ibiza. 


Waarom Maris Life?
eenouder2Niet iedere ouder ging trouwens mee naar het waterpark, eigenlijk maar twee andere ouders. Dit was één van de redenen waarom ik voor Maris Life koos. Zij gaven mij het gevoel dat niets moest, maar dat alles mocht. Maris Life zorgde alleen voor de middelen om de vakantie met je kinderen nog leuker te maken. Bij Cirkel en Estivant, twee andere eenoudervakantie aanbieders, had ik dit gevoel minder. De doorslag gaf echter de luxe die Maris Life uitstraalde. Geen tentjes of mobile homes om te overnachten, maar een nette kamer met een goed bed erin. ​

De middelen werden deels geboden door Maris Life
Een voorbeeld van één van de middelen was de reisleider en reisleidster ter plaatse. Dankzij de reisleidster kon ik samen met een andere vader relax een uur lunchen aan het strand terwijl zij op Joshua paste in het waterpark. Maris Life organiseerde daarnaast voldoende activiteiten voor zowel kind als ouder of gezamenlijke activiteiten. Al voldeden niet alle activiteiten aan de verwachtingen. Iets beter op de hoogte zijn van activiteiten is een klein verbeterpunt. Het melden van een gratis excursie als jeepsafari of boottocht in het magazine in het vliegtuig en dit niet waarmaken vind ik een grotere tekortkoming. In plaats van de jeepsafari (96 euro, vader plus kind) of boottocht (111 euro, vader plus kind) gaf Maris Life de excursie naar de hippymarkt cadeau (25 euro, vader plus kind). ​

De ouders met hun kids zorgen voor een fantastische vakantie
StellaMaris2Maar dit alles mocht de pret van een week op eenoudervakantie op Ibiza niet drukken. De andere eenouders met hun kinderen kon ik hiervoor bedanken. Het leek net of iedereen hetzelfde doel had. Quality time hebben met je kids, met andere gezinnen, de kids met elkaar en de ouders ook. Zo zijn we met een aantal gezinnen uiteten geweest in het vlees restaurant, zaten we bij elkaar bij het zwembad, in de avond met een grote groep een drankje doen, maar keken Josh en ik ook samen op de kamer een filmpje om tot rust te komen

Van Josh komt het grootste compliment voor Maris Life, de andere gezinnen en ook wel voor mij. Hij vindt de eenoudervakantie naar Ibiza de beste vakantie van zijn leven. Spelen met andere kinderen, leuke uitstapjes en samen met papa optrekken. Hij wilt volgende jaar een zelfde soort vakantie doen en ik kan mij hier wel in vinden. Als de situatie is zoals nu, zal ik volgend jaar zeker naar een eenoudervakantie kijken.

Een lange blog en dan schrijf ik niets over het hotel Marble Stella Maris Ibiza. Dat komt in de volgende blog…


Review: Canvas foto van Fotofabriek

Een gratis foto op canvas werd mij aangeboden. Ik had ik hier wel interesse naar. Het werd tijd dat ik die babyfoto’s van de jongens op canvas ging vervangen, want die waren al minstens 6 jaar oud. Ik accepteerde het aanbod van Fotofabriek om een foto op canvas te bestellen en er een review over te schrijven.

Wat een aanbod om je foto af te drukken
Voor de mail van Fotofabriek had ik nog nooit van ze gehoord. Ik moet daarbij wel zeggen dat het een tijd geleden is dat ik een foto heb laten afdrukken. Ik ben zegmaar blijven hangen in het tijdperk van de opkomst van Albelli. Nu ik door Fotofabriek op de online foto afdrukservice was geattendeerd, viel het mij op dat er tegenwoordig tientallen bedrijven zijn die een foto voor je kunnen afdrukken.

Fotoboeken zijn prijswinnend
Het grote aanbod en de kleine markt zorgde ervoor dat ik kwaliteit verwachtte. Een slechte service of mindere kwaliteit zouden niet goed zijn voor z’on bedrijf dacht ik. Fotofabriek zou voor die kwaliteit moeten staan, want ze waren meermaals in de prijzen gevallen voor hun fotoboeken. TROS Rader noemde Fotofabriek ook al tot winnaar uit. Op de nette en overzichtelijke website werd dit prominent vermeld.

Een goed bestel proces, maar die uitzoom functie
Voor mij niet de prijswinnaar, want ik kreeg een canvas foto van 30×20 cm cadeau. Na enkele klikken zat ik in de online bewerkmodus van Fotofabriek. Vanaf dat moment raakte ik de weg een beetje kwijt. Ik kwam er niet achter hoe ik de foto zo kon uitzoomen om drie judoka’s op de foto te krijgen. Na wat knip en plakwerk buiten de website om kreeg ik de foto die ik wilde. Toen ik de foto eenmaal klaar had was de foto zo besteld.

Degelijk, maar ietwat tegenvallend
De levering was ook snel, want binnen drie werkdagen had ik de foto in huis. Ik was verbaasd over de grote van de doos, want die was ruim drie keer zo groot als de canvas foto zelf. Dit was niet zomaar gedaan, want de foto was goed beschermd om schade tijdens de verzending te voorkomen. Erg netjes gedaan van Fotofabriek. Net zoals het frame waaromheen de canvas foto bevestigd was. Een degelijk en mooie constructie. De foto zelf, viel qua scherpte wel een beetje tegen. Het leek net of ik pixels zag.

Conclusie
De jongens hadden dezelfde mening over deze foto. Na een klein familieberaad was dit onze mening van de canvas foto van Fotofabriek:

+ Een goed en mooi houten frame met een degelijke uitsparing om op te hangen
+ De snelle levering van de foto (binnen 3 werkdagen binnen)
+ De foto op canvas zit goed en beveiligd ingepakt.

– Via de website bewerken van de foto is niet eenvoudig,
– Het is enigszins onduidelijk welk gedeelte van de foto uitgeprint wordt.
– De foto op canvas valt qua kwaliteit iets tegen

​De tegenvallende foto kan met de kwaliteit van de foto te maken hebben, maar als   dit het geval is dan zou ik dat van te voren graag willen weten.


Review: Hof van Saksen 2017

Daar zijn we weer. Ja, het is alweer de vierde keer dat we naar het vakantiepark Hof van Saksen gaan. Diego zweert bij dit vakantiepark en hij gaat zelfs niet op vakantie mee als we naar iets anders gaan dan Hof van Saksen. Op de heenreis beginnen de jongens zelf al te praten over de zomervakantie van volgende jaar in het Hof van Saksen. Is de lol er niet af nu we voor de vierde keer er naartoe gaan. Lees mijn review van alweer een vakantie in het Hof van Saksen of dit het geval is..

Je voelt je speciaal
Het maakt het wel makkelijk voor mij, want de jongens weten alles al te vinden op het Hof van Saksen. Voeg daar nog eens klantvriendelijkheid aan toe en het moet wel een fantastisch vakantie worden. Aangezien wij terugkerende gasten zijn, krijgen we dit keer jam, een fles appelsap en zelfs een borrelplateau cadeau. Ieder jaar komt er iets bij en dat is één van de reden dat de jongens zich hier thuis voelen. De jongens vinden het helemaal leuk wanneer het personeel ze herkennen van het vorige jaar.

Hof van Saksen vernieuwd constant
Wat ook een positieve indruk achterlaat is de constante vernieuwing van het Hof van Saksen. In de binnenspeelplaats, de Harrewar, is er voor de kleintjes een Thomas de trein baan toegevoegd. In het technieklokaal zijn er 3D puzzels die een bewegingssensor hebben en vliegtuigen waarvan de propellers bewegen als je er licht over laat schijnen. Maar ook het vernieuwen van de fietsen is een welkome verandering. De grootste en meest indrukwekkende verandering vindt plaats in het zwembad. Er worden glijbanen toegevoegd en niet de kleinste, dit terwijl de wildwaterbaan gewoon blijft bestaan.


hvsaksen2Waar zijn de tosti’s
Toch zijn niet alle veranderingen positief. De glijbanen zijn namelijk net na de zomervakantie af. Een verkooptruc of komt het door onverziene vertraging. De jongens willen namelijk alleen al terug om die glijbanen uit te proberen. Als we dan terugkomen, dan hopen de jongens ook dat de Harrewar weer tosti’s serveert. Deze zijn namelijk vervangen door panini’s. Qua smaak en prijs een fikse achteruitgang. Gedurende de week heb ik trouwens geen panini serveert zien worden. Die achteruitgang is ook te merken in het huisje zelf. De kwaliteit wordt iets minder. Laminaat strips die er niet zijn, kastjes die niet goed sluiten, boxsprings hoezen die aftakelen en veel vliegjes in het huisje.

Conclusie
En dit zijn niet alle punten die mij opvielen. Alle minpunten staan echter niet in vergelijking met de lol die de jongens hebben in het vakantiepark. Het bounzen (minstens 2x keer per dag), de Harrewar en het zwembad heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht op hun. Genoeg om nu al te vragen of ze volgend jaar weer terug mogen komen in Hof van Saksen.

+ De klantvriendelijkheid
+ Vernieuwing in het park (fietsen, aanbouw glijbanen, etc)
+ Totale plaatje (rust, luxe en mogelijkheden)

– De staat van de huisjes wordt iedere keer iets minder
– Verdwijnen van de tosti’s uit de Harrewar
– Klantvriendelijkheid
​   Te aardig tegen gasten die zich niet aan de regels houden


Review: Verschrikkelijke Ikke 3

Wat is deze film gehyped! De afgelopen maanden zijn de jongens zo gek gemaakt met de Minions. De lokale supermarkt heeft die Minions kaart acties gehad, overal is Minions kleding te koop en natuurlijk heeft McDonalds ook een Minions actie. De vraag is dan ook of de film, waar het uiteindelijk om gaat, aan die opgebouwde verwachten verwachtingen kan voldoen. Hier is onze review.

Gru en Dru, hoe Verschrikkelijk is dat
Ik schrijf de hele tijd ‘Minions’, maar in deze film gaat het natuurlijk om Gru en zijn meisjes. Waarschijnlijk is Gru niet geschrikt voor de merchandise met die grote neus van hem. Het wordt nog erger, want in Verschrikkelijke Ikke 3 ontdekt Gru dat hij een tweeling broer Dru heeft. Twee van die grote neuzen. En die wil Gru weer op het slechte pad brengen. Hier hebben Gru en de Minions wel oren naar. Alleen is het de vraag of Gru zijn vrouw, Lucy, en de meisjes dit wel toelaten.

Er gebeurt wel heel veel in de film
In dit derde deel van Verschrikkelijke Ikke hebben de dames sowieso een grotere rol in de film. Zelfs zo grote rol dat er wel veel kleine verhalen zijn. Ik vind het soms moeilijk deze verhaallijnen samen te krijgen en hier hebben de makers van Verschrikkelijke Ikke 3 ook last van. Een tweelingbroer, Gru twijfelt tussen goed en kwaad, Lucy die het moeilijk heeft een moeder te zijn voor de meisje, Agnes op jacht naar de eenhoorn, ik vergeet bijna de boef en dan heb je ook nog de Minions.

Meningsverschillen in de familie
Deze verhalen zorgen er voor dat Verschrikkelijke Ikke 3 bij mij niet aanslaat. Joshua (9 jaar) geeft na de film aan dat hij de film ‘zozo’ vindt. Hij had meer geintjes en gevechten met de boeven verwacht. Ik kon het daar wel in vinden. Voor het verhaal, ondanks de vele verhalen, is dit niet de film. Diego (7 jaar) kon zich niet onze mening vinden, op hem kwamen de vele grapjes wel goed over.  Vooral de blote lichaamsdelen, de ontploffingen en de minions waren geweldig.

Ik zag het niet, alleen de muziek en dansjes van Balthazar Bratt waren geweldig. Verschrikkelijke Ikke 3 komt op mij over op een film voor kinderen van 6 t/m 8 die genoeg hebben aan enkele flauwe grapjes. Volgende keer wat minder hype en wat meer Minions en dan komt het goed met een vervolg van Verschrikkelijke Ikke.


Review: Vraag maar!

Waarom vraag je het niet gewoon. Deze zin zeg ik in een week wel een tiental keer tegen de jongens. Op z’on moment is Joshua al boos geweest en durfde hij niets te vragen of loopt Diego al een tijd mopperend door het huis, omdat hij dacht dat hij iets niets mocht. Ik was dan ook opgetogen toen ik het spel ‘Vraag maar!‘ thuis kreeg gestuurd om uit te proberen. Dit is onze mening (vader en twee jongens) van het spel.

De progressie in het stellen van vragen was er al
Niet dat ik een spel nodig heb om de jongens vragen te leren stellen. De jongens hebben afgelopen jaar zelfs veel progressie geboekt. Waar ze eerst niets vroegen en zich op een negatieve manier uiten, vragen ze nu als ze iets simpels willen. Met iets simpels bedoel ik bijvoorbeeld als ze een snoepje willen, ergens willen spelen of iets uit de winkel willen. Het maakt het leven als papa een stuk makkelijker.

Hoe zit het spel ‘Vraag maar!’ in elkaar
Ik was tóch opgetogen, want een nieuwe invalshoek om ze verder te stimuleren juich ik toe. Het spel ‘Vraag maar!’ moest dit doen door een vijftigtal speelkaarten met vragen/acties erop. Er zaten in totaal vier soorten vragen in het spel. Zowel de vader als het kind hadden vragen/acties voor elkaar. De vragen waren verdeelt in de vragen ‘Papa/kind zegt’ of ‘Papa/kind vraagt’. Het is de bedoeling omstebeurt een vraag te stellen. Uit het antwoord ontstaat dan een gesprek.

Zo simpel, maar effectief
Hoe simpel kon Elma van Vliet het maken. Ik vroeg mij dan ook af het spel zou aanslaan bij de jongens, want alleen vragen beantwoorden klonk erg saai. Niets was minder waar, want de eerste vraag/actie aan Diego ‘Geef papa een knuffel’ zorgde direct voor een warm en leuk gevoel. In totaal hadden we aan elkaar ieder vijf vragen gesteld. In z’on 20 minuten waren de jongens veel meer over mij te weten gekomen en ik meer over hun. Hoe goed was dat!

Veel hilariteit om vragen en antwoorden
Ik ontdekte dat het klimbos één van de uitjes was die Joshua graag wilde doen en hij leerde dat ik bang was voor hoogtes en ik dat niet zo prettig zou vinden. We lachten  om de vragen en de antwoorden. De mooiste vraag was: wat vind je het moeilijkste als papa. Ik antwoordde dat ik het soms moeilijk had met hoe druk de jongens waren. Diego reageerde direct dat hij dacht dat ik het moeilijkste vond niet boos te worden. Wat een mooie jongen!

Het spel ‘Vraag maar!‘ is ook mooi. Het is simpel om te spelen, er zijn geen verliezers, eigenlijk alleen maar winnaars. Elma van Vliet heeft een leuk en simpel kaartspel opgezet die voor veel lol zorgt en inzicht geeft in de familie!

Er bestaat ook een mama kind versie van ‘ Vraag maar’. Wij hebben de vragen van de vader versie gespeeld.


Winactie: vaderdag mok (gesloten)

Met vaderdag vraag ik iedere keer weer af met wat voor knutselwerk de jongens thuis komen. Naast al deze knutselwerken vind ik een mok het leukste vaderdag cadeau dat ik gekregen heb. Een mok met een foto met mijn jongens erop natuurlijk. Iedere keer als ik melk eruit drink komt er een glimlach op mijn gezicht. Wil je dat je papa dit ook ervaart, dan moet je met deze winactie van Papa’tje meedoen!

Een vaderdag mok met een foto of je naam
Voor deze vaderdag mag Papa’tje van Yoursurprise een mok weggeven. Op deze mok kan je een foto plaatsen of je naam. Als je broers/broertjes of zussen/zusjes hebt, dan is het natuurlijk helemaal te gek als je samen op de foto gaat. Iedere keer dat papa in de ochtend wakker wordt en zijn koffie of melk uit deze mok drinkt, kan zijn dag dan niet meer stuk.

De winactie
Het belangrijkste komt nu. De mok van Yoursurprise kan je voor je papa winnen door de volgende vraag te beantwoorden:

  • Waarom heeft jouw papa deze mok verdiend?
    Vermeld je e-mailadres bij je reactie.

​Nog enkele voorwaarden bij deze winactie:

  • Je kunt één keer meedoen per persoon.
  • Reageren kan tot zondag 11 juni 2017 12:00.
  • Iedereen kan meedoen, dus ook familie en vrienden.

De jongens en Papa’tje bepalen samen welke inzending gewonnen heeft. Zondagavond (11 juni 2017) zal Papa’tje de winnaar bekend maken.


Verslag: kids en taekwondo


Papa, kom je kijken bij taekwondo? De laatste twee weken is dit wat de jongens aan mij vragen. Sinds een maand zitten ze namelijk op taekwondo en ze willen aan mij laten zien hoe leuk het is. Tegen dit enthousiasme kan ik natuurlijk niet ‘nee’ zeggen. Daarnaast ben ik benieuwd wat taekwondo precies is en of het iets voor kinderen is. Van de week is het dan eindelijk gebeurt en heb ik bij hun taekwondo les gekeken. Dit is mijn mening van taekwondo.

Is 7 en 8 jaar niet te jong voor taekwondo
Van te voren ging ik met een ietwat sceptisch gevoel naar de taekwondo les. Op de judoclub van de jongens werd namelijk ook taekwondo les gegeven, maar daar moest je minimaal 10 jaar oud zijn. De jongens zijn pas 7 en 9 jaar oud en waren ze daarom niet te jong voor deze sport. Het leren van trappen en slaan op deze leeftijd was misschien veel te vroeg waardoor ze niet precies besefte wat ze deden. Een ruzie op school zou zomaar verkeerd af kunnen lopen.

Wat is taekwondo eigenlijk?
Gelukkig was de eerste indruk positief. Voor les gingen de kinderen met veel respect met elkaar om, ik zag zelfs een samenhorigheid die beter was dan op de judoclub. Alledrie de trainers kwamen een praatje met mij maken en de hoofdtrainer legde aan mij uit wat taekwondo precies in hield. Misschien een beetje dom van mij, maar zo wist bijvoorbeeld ik niet dat taekwondo uit Korea kwam. Volgens de jongens natuurlijk het ‘goede’ Korea, niet dat land met die rare leider waar ze vooral hond eten. Net als judo bleek taekwondo een verdedigingssport en geen vechtsport te zijn.

Beginnen met stijlvorm en concentratie
Ik ging steeds relaxer op het gymbankje zitten en ik maakte een praatje met een andere ouder terwijl ik naar de les keek. Aangezien de jongens net begonnen leerde ze vooral stijl training. Dit zijn trappen en stoten in een specifieke volgorde. De trainer was zeer serieus en na meer dan 20 herhalingen begonnen ze het steeds meer onder de knie te krijgen. Voor Diego (7 jaar) was het vasthouden van de concentratie, het onder de knie krijgen van de naam van de stijl en de volgorde van uitvoering een stuk lastiger dan voor Joshua (bijna 9 jaar). Maar ze bleven goed hun best doen.

Goede afwisseling om de concentratie erbij te houden
Alle kinderen bleven geconcentreerd, ook toen ze overgingen in zelfverdediging oefeningen. Na 40 minuten ging de klad er dan toch in, maar op dat moment gingen ze over op techniek oefeningen op de stootkussens. De concentratie was weer terug en dat was maar goed ook, want de trainers waren erg strikt. Niet goed luisteren of verkeerd een opdracht uitvoeren resulteerde in een x-aantal keer opdrukken. Een goede inleving in de opdracht, bijvoorbeeld de kracht in de aanval goed tonen in de kreet, was ook al funest.

Na 75 minuten was de les voorbij en ik had genoten van de taekwondo les van de jongens. Alleen denk ik dat 7 jaar iets te jong is voor taekwondo, maar vanaf 9 kan je makkelijk op taekwondo gaan. Een goede aanvulling in de opvoeding en om gezond bezig te zijn.


Review: The Boss Baby

De eerste minuten van een film kunnen bij mij bepalend zijn voor de rest van de film. Een film kan voor zo’n goede openingsscene zorgen dat de film voorbij is voordat ik het door heb. Helaas kan het ook voorkomen dat ik bij die eerste scene al weet dat een lange zit gaat worden. Bij de film ‘The Boss Baby‘ wist ik na de openingsscene wat voor film het werd. Hier onze review van deze film.

De trailer trok ons naar de bioscoop
De reden dat de openingsscene bepalend is, heeft vaak met mijn verwachtingen te maken. Als ik van te voren niets verwacht, dan is het makkelijker positief verrast te worden. Bij The Boss Baby hebben we alledrie zelfs verwachtingen, de trailer spreekt ons namelijk aan. Een baby die in een zakenpak rondloopt en zijn oudere broer Tim het leven zuur maakt, dat moet komische scenes opleveren. Vooral, omdat The Boss Baby vanuit het oogpunt van de zevenjarige Tim wordt verteld.

De droomwereld is eenvoudig geanimeerd
Ik begreep van vrienden dat de film ook leerzaam was. Tim zou namelijk geleidelijk steeds meer van zijn kleine baby broertje gaan houden. In de openingsscene stond Tim nog in het middelpunt  van de aandacht en had hij een gelukkig leven. De wijze waarop dit werd uitgebeeld vond ik echter teleurstellend. De manier van animeren van zijn droomwereld sprak mij niet aan, het leek of Dreamworks 10 jaar in animatie mogelijkheden was teruggeworpen.

Diego (7 jaar) genoot
Gelukkig zag ik Diego (7 jaar) genieten van de film. Voor hem was de film mooi, het verhaal was spannend en de grapjes sloegen aan. Spannend, omdat hij niet wist of Tim en zijn baby broertje de puppy’s konden verslaan. De lieve puppy’s die alle aandacht op zich wilde eisen. Grappig, omdat Tim en zijn broertje de wildste achtervolgende hadden.

Joshua (bijna 9 jaar) verveelde zich
Joshua (bijna 9 jaar) vond de film te kinderachtig , zowel de grapjes als het verhaal. Ik begreep hem wel, want de overgang van elkaar niet uitstaan tot een echte broer band werd niet duidelijk genoeg verteld. Het werd zelfs een beetje een rommelig verhaal. Een groot verschil met de film ‘Binnenste Buiten’ die Joshua super interessant vond.

Conclusie
Diego kwam dan ook tevreden de bioscoopzaal uit, Joshua wist het eigenlijk niet en ik was een beetje teleurgesteld. Na een familieberaad was dit onze conclusie van de film ‘The Boss Baby’:

+ Verrassende wie de boef is.
+ Erg komisch voor kinderen van 6 en 7 jaar oud.
+ Spannend verhaal voor kinderen van 6 en 7 jaar.

– De Nederlandse stem van The Boss Baby past niet goed bij het personage.
– Te rommelig verhaal die niet pakkend wordt.