Tip: Diego’s kleurenfestival

Ingredienten
Schelpjes pasta
Pijnboompitten 
Amandelen 
Gele paprika 
Cherry tomaten 
Basilicum 
Italiaanse kaas geraspt
Olijfolie mild ​

voor 4 grote mensen buiken
1 Diego handje vol
2 Diego handjes vol
1 stuk, geel is lekker 
1 bakje van 125 gram
2 Diego handjes vol
2 Diego handjes vol
Best veel!
Vandaag had Diego zijn afscheid in de kleuterklas. De juffen kregen een zelf gemaakt kookboek van de kinderen. Ieder kind had zijn eigen recept toegevoegd. Diego en ik hebben de pen gepakt met een heerlijk zomer recept beschreven (niet zelf bedacht, wel zelf beschreven. helaas kon ik de bron niet meer achterhalen).

De bereiding
Begin met twee liter water te koken in de waterkoker. Zet de waterkoker aan en pak alvast een mooi groot mes om mee te snijden. Pak ook twee planken om op te snijden. Het water is nu wel gekookt en voeg dit toe aan de pan. Doe een scheutje olijfolie in het water. Anders plakken de schelpjes dadelijk aan elkaar. Wel lekker smerig zo deegbal, maar niet lekker om te eten! Als het water kookt, voeg de pasta toe. Op het pak van de pasta staat hoelang. Alleen kan ik dat nog niet lezen, pas volgend jaar in groep 3.

Begin met het snijden van de paprika. Snij eerst het hoedje van de paprika af. Haal daarna die pitjes en dat witte eruit. Dat smaakt niet zo lekker. Als je klaar bent met snijden, doe de paprika in de kom. Anders is de plank te vol om de rest te snijden. Toch? De cherry tomaten zijn nu aan de beurt. Snij deze doormidden en doe ze ook in de kom. Pak de basilicum, hou deze een paar seconde in het kokend water van de pasta voor de beste smaak. Pluk daarna wat blaadjes basilicum van de takjes en doe deze ook in de kom. De kom heeft nu de kleuren groen, geel en rood, grapppig!

De pasta is nu denk ik wel klaar. Giet deze af terwijl je de pasta met koud water afspoelt. De pasta even laten uitlekken om al dat water weg te laten lopen. Hak op de tweede plank de amandelen in kleine stukjes. Als je z’on handige hakmachine hebt, mag je deze gebruiken. Je kunt ook de amandelen in een theedoek doen. Deze dichtvouwen en dan met de deegroller of zware pan op slaan. Ja, leuk! De kapot geslagen amandelen en pijnboompitten kunnen de koekenpan in. Voeg de olijfolie toe tot alles onderwater zwemt. Zet het vuur rustig op en wacht tot de olijfolie borrelt. Ondertussen kun je de geraspte kaas toevoegen in de kom. Borrelt de  olijfolie al? Zo ja, schenk heel voorzichtig de inhoud van de koekenpan in de kom. Kijk uit, heel gevaarlijk! Er mogen geen rondrennende Diego’s in de buurt zijn. 

Nu het allerbelangrijkste! Pak de kom vast, doe de deksel erop en doe de wiebel billen boogie dans! Als je geen deksel hebt voor de kom, gebruik bijvoorbeeld een theedoek. Voor de beste smaak, doe de kom een half uur in de koelkast. En dan, het is klaar! 

Diego’s kleurenfestival

Extra tip: Eet een ciabatta of focaccia erbij.

Verslag: Duinrell

Dragonfly

Joshua ging dit jaar met schoolreisje naar Duinrell! Alleen Joshua? Ja, Diego kon helaas niet mee. Zelfs bij een gebroken arm werkte de beroemde slogan van Duinrell niet: ”Duinrell daar kikker je van op!”. Voor Diego was het extra sneu, want naast Joshua, ging ik ook mee. Als begeleider in groep 3 van Joshua.

Mag dat wel die attractie?
Na een korte rit en wandeling, was het tijd het pretpark te ontdekken. Er waren twee belangrijke vragen bij iedere attractie. Waren de jongens lang genoeg voor de attractie? Durfde de jongens in de attractie? Onze eerste stop werd een achtbaan, de Dragonfly. Bij de Dragonfly kreeg ik op beide vragen het antwoord ”Ja”. De jongens mochten zelfs zonder mij de achtbaan in. De minimum lengte was 1 meter! Voor de zekerheid ging ik toch mee. Na de rit waren de jongens euforisch. Wat een achtbaan!

​Lekker nat worden
De volgende stop was de Splash, een wildwaterbaan. We liepen tegen een probleem op. Ik moest mee, alleen durfde één jongen niet. Gelukkig kwam net een ander groepje aan met hetzelfde probleem. We hadden snel een oplossing. De durfals konden met de andere begeleider mee. Ik bleef achter met de kinderen die de Splash een beetje te eng vonden. De Splash was geweldig, alleen in dat dichte bootje werden ze niet nat.


Splash

De zee in
​Aangezien de achtbanen in de smaak vielen, was het tijd voor de kikker achterbaan. Die was precies hetzelfde als 25 jaar geleden. Ik vond die toen geweldig. Echter bleek die wel erg saai te zijn in vergelijking met de Dragonfly. Voor groep 2-ers schreeuwde de jongens! Ook voor groep 2-ers was de ballenzee. Daar wilde jongens toch naartoe. Ik begreep niet waarom. Gauw werd het mij duidelijk. Niets lekker in die ballenzee liggen. Nee, er werd een zeeslag uitgevochten. Twee groepen die allemaal ballen naar elkaar aan het gooien waren.

De tafel van acht(baan)
Na de ballenzee en de lunch vroeg ik wat de jongens wilde doen. Het antwoord was duidelijk. Terug naar de Dragonfly en de Splash! Nu was iedereen uit mijn groepje klaar voor de Splash. Niet de Splash met dat dichte bootje. Nee de Splash in met de open boot! Lekker een nat gezicht krijgen! Daar kon ik geen nee tegen zeggen. Twee keer zelfs. Na twee keer waren we verzopen katjes. Het enige wat nu gedaan moest worden, een keer de Dragonlfy in. Nou, niet één keer. De jongens gingen er 10 keer achter elkaar in, terwijl ik in het zonnetje stond te wachten. Of ze nog wat anders wilde doen? echt niet!

Om 16:00 werd de terugweg ingezet. De jongens hadden zich prima vermaakt. Ik had een makkelijke dag. De achtbaan en waterbaan maken Duinrell. De jongens uit groep 3 vonden het top!!


Review: Linneaushof

Waterspeeltuin

Spelen in Linneaushof, de grootste speeltuin van Europa, zo uitstapje kon toch niet fout gaan! Ja, nog geen drie dagen na het verhaal Nemo, nam ik toch weer beide jongens mee voor een uitstapje. Een speeltuin, dat moest wel goed gaan!

Klantenbinding zijn ze goed in
Het was niet de eerste keer dat we naar Linneaushof gingen. Vorige jaar gingen we naar Linneaushof op schoolreisje. Een groot succes, dit terwijl het regende en we in die korte tijd maar weinig gedaan hadden. Linneaushof was ons trouwens niet vergeten. Dankzij het schoolreisje hadden we een kortingsbon voor het volgende bezoek. Hoe geweldig was dat! “Successen uit het verleden, bieden geen garantie in de toekomst” wordt altijd gezegd. Nou ik durfde deze gok wel te wagen.


Indoorspeeltuin

Lekker kleuren in de zon
​Na een autorit van een uur waren we er dan. Het spelen kon beginnen. Als eerste werden de springkussens en trampolines getest. Na deze korte opwarming was het tijd voor de rest van speeltoestellen. Het mooie was dat ik vanaf een bankje in de zon, de jongens in de gaten kon houden. Ik hoefde niets uit te leggen en niet achter ze aan te lopen. Ik kon op het bankje een zomers kleurtje krijgen. Na de buiten toestelen, gingen we de monorail in en daarna binnen spelen. In de overdekte speeltuin konden ze ook zelf hun gang gaan, er was één gemis. Voor mij dan, het zonnetje. 

Waterpret in de kou
Het grootste vraagstuk had ook met de zon te maken. Maakte de zon het warm genoeg om in de waterspeeltuin van Lineausshof te spelen? Voor de jongens was het natuurlijk warm genoeg. Ik was er niet zo zeker van. Het was een twijfelgeval. Na kort wikken en wegen besloot ik een akkoord te geven. Na 5 minuten besefte de jongens  dat het te koud was. Na ze af te drogen en aan te kleden, warmde de zon ze binnen een paar minuten weer op. We konden de rest van Linneaushof gaan ontdekken.

Na 5 uur spelen vond ik het mooi geweest. De jongens hadden genoeg bewogen, nu was het mij beurt om thuis nog even een rondje op de racefiets te stappen. Linneaushof is een super leuke speeltuin voor onze 5 en 6 jarige boeven. In de zomer gaan we terug, alleen al om echt in de waterspeeltuin te spelen!


Tip: Judo feestje, echt super!

Judo

Joshua had afgelopen weekend zijn kinderfeestje. Hij wilde een judo feestje. Judo, dat had ik 25 jaar geleden voor het laatst gedaan. Om de kinderen niet aan deze gevaarlijke oud judo papa bloot te stellen, werd het feestje uitbesteed. Ik had een makkie! 

​De taak van de papa
Kinderen opvangen en de boel in de gaten houden. Zelf het reguleren van de cadeaus uitpakken was geregeld. De jongens verstopte zelf hun cadeau, waarna Joshua ze moest zoeken. Na de cadeaus had ik eindelijk wat te doen. Ik moest ervoor zorgen dat de boefjes de kleedkamer heel hielden tijdens het omkleden.

De Judoles kan beginnen
Dat was gelukkig zo, en het was tijd voor de judo les. Twee stoere leraressen stonden klaar. Ze oogsten direct veel respect met hun zwarte banden. Eerst leerden ze de jongens op de grond te vallen met afslaan. Vooral die kin op de borst houden! Daarna kwamen de trek en duw spellen. De jongens hadden er veel lol in. Na een korte drink pauze begon het echte werk. Pootje haken, en de tegenstander op de grond werpen. Ze werden echt afgemat!


Judo feestje

De Judoles kan beginnen
Dat was gelukkig zo, en het was tijd voor de judo les. Twee stoere leraressen stonden klaar. Ze oogsten direct veel respect met hun zwarte banden. Eerst leerden ze de jongens op de grond te vallen met afslaan. Vooral die kin op de borst houden! Daarna kwamen de trek en duw spellen. De jongens hadden er veel lol in. Na een korte drink pauze begon het echte werk. Pootje haken, en de tegenstander op de grond werpen. Ze werden echt afgemat!

Harde sport hoor

​Ik had daarentegen relax, zelf een beetje te relax. Ik had mijn tijdschrift uit en ik had de nodige foto’s gemaakt. Wat kon ik nu doen? Nou, of ik er om vroeg. De eerste blessure, een bloedneus. Ik had een taak! Even neus dichthouden, jongen aan het lachen maken en hop hij kon weer verder. De volgende blessure volgde snel, een klap tegen de keel. Na een paar minuten troosten was ook dat probleem opgelost. Ze werden vermoeid een goed moment om te stoppen. De jongens waren 75 minuten bezig geweest.

Even bijtanken
Al dat trainen had de eetlust opgewekt. Bij veel van de boefjes vlogen de kipnuggets en frietjes zo naar binnen. Zo, het energie niveau was weer verhoogd. Het laatste halfuur werd de trampoline rijkelijk gebruikt. Helaas was het feest voorbij. Joshua had genoten van de les, de cadeaus en de trampoline. Als ouder die graag wat doet, had ik het wel erg rustig. Het ging echter om de jarige, en die zei: ”Een judo feestje is super leuk!”

We hebben ons feestje gevierd bij Westvliet.


Tip: Big Hero 6

De film Big Hero 6 is het helemaal! Van de week hebben we na een bezoek aan de kapper, nog even een filmpje gepakt. Het regende namelijk zo hard, dat we wel moesten schuilen. Althans dat dachten de jongens. Of niet soms papa?

Een opgezet plan
Oke, ik had Big Hero 6 van te voren al ingepland. Na het zien van de trailer van Big Hero 6 was ik verkocht. Gelukkig had ik een excuus om te gaan, 2 kleine boefjes :-). Ik zat alleen met Diego (5 jaar). Was hij niet te jong voor de film? Gelukkig had ik snel een manier gevonden om deze film te rechtvaardigen. Ik zag op Facebook dat een vriend was geweest, en die heeft een kindje van 4 jaar.

​Disney en de dood
Helaas werd aan het begin van de film benadrukt dat je een Disney film keek. De broer van Hero ging namelijk dood. Ik begrijp niet waarom dit een terugkerend patroon is in een Disney film. In Bambi gebeurde het, in de Lion King ook, ga ze eigenlijk maar allemaal af. Een vriend wees mij erop dat in een animatiefilm zelf eerder en sneller een dode valt als in een familiefilm. Really? En de dode is dan vaak ook nog een naaste van de hoofdrolspeler!

Wat een detail
Diego had de avond na de film wel last met inslapen. De dode broer en ook die schurk, die was angstaanjagend! Waarom ging de broer dood vroeg hij zich steeds af? Na een uitleg, vroeg ik hem: Wat vond je leuk aan de film? Gelukkig dacht hij vanaf dat moment weer aan de mooie momenten in de film. Wat waren die mooie momenten dan? Baymax natuurlijk. De robot kunnen alleen nog maar denken aan die lieve Baymax. Daarnaast was hij ook nog eens grappig. Zelfs ik moest een aantal keren hard lachen. Het moest niet gekker worden! Naast Baymax zal mij de vlucht door de prachtig gemaakte stad bij blijven. Een samensmelting van San Francisco en Tokio.

Door de overgang van spanning, humor, avontuur, vriendschap en verdriet, is Big Hero 6 echt een goede film. Enige opmerking die ik kan hebben, is één voor mijzelf. Met een Diego moet ik uitkijken. Voor de dilms die nog niet een aan de geadviseerde leeftijd van 6 jaar voldoen. Gelukkig won het verhaal, de humor en de helden het vandaag, maar wie weet heeft de slechte kant de volgende keer de overhand. En dat is niet de bedoeling van een middagje naar de bioscoop gaan!


Tip: Museum Boerhaave

MuseumBoerhaave

Museum Boerhaave dat is pas leuk voor kinderen! Dit was de tip die we van verschillende ouders kregen. We hebben vorige week een kijkje genomen. Met we bedoel ik Joshua en ik. Diego was even museum moe.

Een knus en warm museum
Bij binnenkomst was de eerste indruk Wat een lekker knus en warm museum. Helaas gaf de eerste ruimte Joshua een koude rilling. Er was een film over het menselijk lichaam. De zalen daarna gingen ook over het lichaam. Joshua vond het spannend, maar begreep er weinig van. Gelukkig zag hij aderen in een dierenkop aan als takjes die de kop overeind hield. Dit gedeelte was niets voor de 6 jarige boef. Aan mij had hij ook al niets. Ik moest het interessant maken, maar ik deed het tegenovergesteld. Ik sloeg dicht. Waarom? Ik kon alleen terugdenken aan mijn jeugd. Zo herkende ik het museum, een saai en stil avontuur. Kom op papa, houdt de moet erin! We gaan op zoek naar die tentoonstelling voor kinderen!

Ik zie, ik zie
Een paar ruimtes later waren we er. De tentoonstelling Ik zie, ik zie. Dit is de plek waar we moeten zijn! Onze trieste blik veranderde direct in een grote grijns. We leerden allerlei dingen over licht en wat onze ogen en hersenen ermee doen. Een waar avontuur! Het meest interessante was het kijken naar een kruis. Na 10 seconden intensief kijken kon je met je ogen dicht het kruis nog steeds zien. Wow! We speelden met lasers, maakte Joshua groter dan mij, en speelden met het licht.


Boerhaave

Leuk, papa zijn arm amputeren
Tevreden liepen we verder,  maar het avontuur ging verder. Op de begane grond was Schateiland Boerhaave. Je kon al pompend een boot doen laten zinken, verbanden leggen, je hoofd door een gat steken, in een boot liggen en luisteren naar een vogeltje. Maar Joshua vond het leukst om mijn arm te amputeren. Spannend! Ik was al blij genoeg dat we niet meer met onze ziel onder de arm door het museum liepen. De tijd vloog voorbij!

2 uur later stonden we buiten. Joshua kon maar niet ophouden over het Schateiland. Het begin was hij allang vergeten.  De volgende keer weten waar we moeten zijn, en vooral ook waar we niet moeten zijn. We gaan zeker met Diego terug. Voor een 6 jarige zijn deze tentoonstellingen erg leuk, de rest zouden wij overslaan. De normale tentoonstelling is waarschijnlijk vanaf 8 jaar. We zagen dat je dan met een wiskundekoffer door het museum Boerhaave kon gaan.


Review: Naturalis

Dino

Het Museon was een succes, dus ik dacht, waarom niet nog meer dinosaurussen bekijken. Op naar Naturalis! Joshua had geen zin. Dus alleen op stap met een enthousiaste Diego. Het was een groot succes. Onze verhalen maakte Joshua wel een beetje jaloers. Soms, nou heel soms, hang ik de coole papa uit. Je raad het al. We zijn deze week nog een keer geweest. We? Ja, Diego wilde ook weer mee. En het leuke van Naturalis, we gaan met de trein!

Waarom is schminken zo leuk?
Eenmaal in Naturalis gingen de boefjes direct op de schmink af. Schmink? We kwamen toch voor Dino’s? De jongens wilden toch echt een Dino op hun lichaam hebben. Helaas, na de lunchpauze werden er weer nieuwe bonnetjes uitgedeeld. Het was daarom tijd om de Dino’s te bekijken. Diego wist nog precies waar alles stond. Hij was onze gids. Tijdens de rondleiding keken we een voorstelling over een T-rex en kleurden ze een T-rex in. Tot mijn ergernis  kreeg ik constant de vraag: ”Wanneer gaan ze weer schminken?”.


Mammoet

De T-rex is een kip
Na het schminken, ja het is gebeurt, gingen we de rest van de collectie van Naturalis bekijken. Wat mij opviel is dat je in Naturalis de dieren veel beter kan zien dan in een dierentuin. Ik vind het bekijken van de ijsbeer zelfs indrukwekkender dan eentje die op 10 meter rondjes loopt in zijn verblijf. De jongens vonden de haaien en de reuzen krab interessant. We liepen ondertussen steeds verder omhoog de toren in. Op weg naar boven keken we de T-rex film en een voorstelling over de garnaal. Uit de film bleek dat een T-rex eigenlijk een grote kip was. Erg teleurstellend, ik kijk volgende keer heel anders naar Jurassic Park. Nep!

Conclusie
Na het bezichtigen van de 5de verdieping, was het tijd om naar huis te gaan. Diego en Joshua steken voor Naturalis hun duimen omhoog. Zelf vind ik Naturalis vooral leerzaam. As je deze Dino tentoonstelling tegen die van het Museon zet, dan is die van het Museon meer op de kleinere kinderen gericht. De doe dingen erom heen ook. In Naturalis was bijvoorbeeld de quiz te moeilijk voor een 5 en 6 jarige. Daarentegen zijn de opgebouwde skeletten van de Dino’s in Naturalis indrukwekkender. De normale collectie, van de dieren, zorgen ervoor dat de jongens zelfs iedere week wel naar Naturalis terug willen gaan. ​​


Tip: Museon

Dino

Het Museon heeft de tentoonstelling Dino Jaws. Dinosaurussen doen het altijd goed bij de boefjes. Na de positieve kennismaking met het Museon afgelopen zomervakantie, gaan we er graag weer naartoe. Dit keer met zijn 3-en. Voor Joshua de eerste keer!

Wat een drukte!
Eenmaal aangekomen bij het Museon en op zoek naar een parkeerplek, zie ik uit mijn ooghoek een lange rij. Rijen en de jongens is geen goede combinatie. Ik zeg daarom wat nerveus: “Als het te druk is, gaan we wel naar een andere museum”. Waarom zeg ik dat nu? Ik heb geen alternatief museum. Gelukkig blijkt de rij voor het Gemeente museum te zijn, voor ene Rothko 😉. Ik ben gered. Al die musea bij elkaar, erg verwarrend!

Ik mag poep zeggen
Eenmaal binnen zien we een drietal grote dinosaurussen. Aan Diego merk ik dat het best eng is. Die grote tanden van de T-rex lijken wel erg op die gevaarlijke steakmessen van thuis. Gelukkig is de rest minder angstaanjagend. Er volgen tal van leuke doe dingen, met natuurlijk een grote dinosaurus puzzel. De stapel Dino poep is helemaal interessant. Het stinkt wel een beetje. Net als wanneer papa naar de wc is geweest? Wat!, we gaan gauw verder. Het is tijd om een Dino in te kleuren.


Poep

Ik wil een cadeautje
Na een korte eet en drinkpauze, gaan we naar het volgende doe ding, iets met elektrodes. Helaas is het vanaf 8 jaar. Verdrietig druipen de 5 en 6 jarige af. Als alternatief gaan we een fossiel uit een steen tikken. De gevonden Dino maakt veel goed bij de jongens. Joshua voelt zich echter tot het volgende hebbedingetje aangetrokken. Een zakje met een Dino erop. Wat zou dat zijn? Voordat we weggaan gaan we dat nog even aan de archeoloog vragen. 

Wat leuk, een spelletje
Na het bezoeken van de standaard collectie lopen we dan eindelijk, volgens Joshua, langs de archeoloog. Helaas, we moeten eerst de Dino game succes uitvoeren. Ik wil naar huis! Waarom kijken vier puppy ogen mij ineens wel heel lief aan? Oke, ik kan die lieve ogen niet weerstaan, we doen die game wel even! Nou even, met twee boefjes die alle kanten oplopen zijn we 45 minuten bezig. Met het zakje met een Dino bot erin gaan we tevreden naar huis. 

Dino Jaws is in een geslaagd uitstapje! Naast de Dino tentoonstelling, is de gewone collectie ook interessant. Met die jongens van mij is het wel jammer dat de opgezette apen waar je de piemel ziet het meeste zal bij blijven. Ja, het blijven boefjes.


Tip: Spoorwegmuseum

Spoorwegmuseum

Wat kan je op een roostervrij dag doen. Breng je de kinderen naar de opvang? Bij opa en oma? Ik vind het de ideale gelegenheid voor een uitstapje. Voor ons een mooie kans om in rust het spoorwegmuseum te bezichtigen. Ik ben zeer verheugd. Het was vroeger mijn lievelingsmuseum. 

Alles wordt vastgelegd op de tablets
Voordat we onze museumkaarten gescand hebben, zijn Diego en Johsua al verkocht. In de entreehal zijn ze niet weg te slaan bij de koffers waarin kleine animatiefilmpjes te zien zijn. Vooral die met een dinosaurus is leuk! Eenmaal in het museum lopen ze met hun tablet alle treinen af. Ze maken tientallen foto’s. Vooral de wielen zijn interessant. In een aantal treinen kan je spelletjes doen. Wegens de rust kunnen we alle spellen spelen. Het rangeren van de treinstellen vinden de boefjes het leukst. Helaas moet papa helpen, de meeste hendels zitten buiten de reikwijdte van een 6 jarige. 

De voorstellingen
Na de treinen is het tijd voor een voorstelling over de Orient-Express. Een vrouw verkleed als man komt het podium oprennen. De jongens kijken verbaasd. De actrice komt gedurende de show als verschillende karakters terug en boeien tot het eind.Alleen het moment dat de vrouw haar bovenkleding kapot scheurt en je een naakte schouder ziet, vinden de boefjes maar raar.


Stoomtrein

Was het nu een museum?
Het attractiepark, ik bedoel het museum, heeft zelfs een simulator. Joshua helpt ons in deze simulator al sturend in een locomotief door een aantal werelden heen. Helaas voor de 5 jarige Diego was het te heftig. Als laatst pakken we de voorstelling op het perron. Misschien waren de jongens moe, alleen de interactie met het publiek kon ze nog boeien. Helemaal toen ik meest moes doen. Helemaal niet mijn ding, maar de jongens vonden het geweldig. Ik moest de koffer dragen van de deftige vrouw uit het stuk. Twee keer zelfs!

Zelfs de restauratie is top
Na vier uur is de koek op. Op de weg naar de auto merk ik dat ze het meest van de geel sprekende beeldjes op de route hebben geleerd. Ze willen terug en snel ook. Het was zo leuk en lekker! Diego wil nog een keer die chocolade donut uit het restaurant proberen. In het restaurant wil ik ook nog wel een keer eten. Ze hebben uitstekende broodjes en lekkere smoothies.

​Al is het een uur rijden, we komen snel weer terug! Dus laat je niet hinderen vanwege de reistijd. Het museum staat net als vroeger, bij mij nog steeds boven aan mijn museum lijstje.


Review: Louwman Museum

FotoFormule 1

Sinds vorige week hebben we een museumkaart. De herfstvakantie is de ideale gelegenheid om de kaart uit te proberen. We hebben het Louwman Museum in Den Haag gekozen.

Wow, een paarse hotrod
Bij binnenkomst trek een paarse auto met bijbehorende paarse motor meteen de aandacht. Cool papa, die wil ik ook! Na de nodige foto’s te hebben gemaakt, volgen we netjes de voorgestelde route. We beginnen bij de ouderwetse auto’s. De jongens vinden iedere auto wel interessant, maar soms ook heel raar.

Twee Ferrari’s alstublieft
Naar mate we verder komen, worden de auto’s moderner. Vooral de auto’s die op een figuur uit de film Cars lijken, zijn populair . De racewagens vallen echter het meest in de smaak. Hoe meer uitlaten de auto heeft, hoe interessanter hij wordt. De boefjes maken direct hun auto keuze bekend voor als ze volwassen zijn. Beide willen ze een rode Ferrari. Het liefst eentje met een racenummer erop.

Conclusie
Na de raceauto’s volgen nog vele auto’s waar goed naar gekeken moet worden. Bijna 2 uur later staan we weer buiten. Het museum is vooral voor jongens leuk, en fantastisch als ze een Cars fan zijn. Ten opzichte van de andere musea heeft het Louwman museum wel als nadeel dat je alleen mag kijken en niets kan doen. Maar laat je kind met je oude smartphone of fototoestel zelf foto’s maken en dat probleem is ook opgelost. De boefjes hebben zich goed vermaakt en willen dan ook gauw weer terugkomen.