Review: Escaperoom de Vrijstaat

De kids gaan hun eerste escaperoom doen. Na een jaar lang papa te moeten aanhoren van al zijn Escaperoom avonturen, is eindelijk hun tijd aangebroken. We gaan naar De Vrijstaat om de tijdelijke Escaperoom voor kids te spelen. Hierbij onze review hoe we deze Escaperoom ervaren.

Goedkoop deze Escaperoom

De Vrijstaat is trouwens een kinderkunstwerkplaats gelegen in Utrecht. In de werkplaats zit een kinder kookclub, worden er kinderfeestjes gehouden en zijn er veel activiteiten met betrekking tot kunst. Van 2 februari tot en met 7 april heeft de Vrijstaat een Escaperoom gebouwd die op zaterdag en zondag twee maal per dag gespeeld kan worden. De Escaperoom duurt ongeveer 90 minuten en speel je voor 7,50 per persoon of 25 euro per gezin. Geen geld dus, want normaal betaal ik voor de volwassen Escaperooms zo 110 euro per kamer. We zijn met zijn vijven, drie kinderen en twee volwassen, maar spelen tot onze verrassing niet alleen de Escaperoom. Er speelt een gezin mee met drie kinderen en we gaan in totaal met 10 man de Escaperoom in, dat is best veel.

Moeten we nu testjes doen of Escapen?

Dat viel trouwens wel mee, want de ouders gaven natuurlijk alleen tips en speelde niet echt mee. De zes kids moesten het zelf oplossen. Alleen, moest er wel iets opgelost worden? Bij binnenkomst kregen we een introductie vlog van de ietwat rare biologe Tina Daas te zien. Zij gaf aan dat ze een nieuwe diersoort gevonden had die mensen konden genezen van een ziekte. Dat was de boodschap, alleen wat moesten we doen! Mochten we alleen in haar laboratorium kijken en een paar van haar testjes doen. Op zich leuk een boterham geblinddoekt te smeren en van hagelslag voorzien, maar moesten we niet Escapen. Gelukkig werd na een wat vreemde start de opdracht via een volgende vlog aan ons medegedeeld.

Samenwerken is best pittig voor de kids

Daar begonnen de voor mij bekende Escaperoom opdrachten dan eindelijk. De eerste puzzel was een beetje vies volgens de kids, maar alle zes de kids begonnen de uitwerpselen van de dierensoort ‘De Innis’ te zoeken. Met deze uitwerpselen kon de eerste puzzel opgelost worden. Helaas ging de opdracht bij ons niet helemaal goed door een klein mankementje, maar blijkbaar speelde tijd niet echt een factor. Maar goed ook, want de kids hadden moeite om met elkaar samen te werken. Hetzij uit verlegenheid, hetzij door het feit dat dit gewoon moeilijk was. Na het voltooien van de volgende opdracht, kwam er weer een vlog te voorschijn en konden we beginnen met de tweede opdracht. Die was een stuk moeilijker voor de kids. Samenwerken was hier écht noodzakelijk.

De flow en opdracht in de kamer verduidelijken

Dat was het goede aan het doen van Escaperoom met de kids, ze moesten wel samenwerken om de puzzels op te lossen. Na wat hulp van eerst de ouders en toen de begeleiders was ook deze puzzel opgelost. Bij de derde opdracht ging de samenwerking al een stuk beter, alleen was de opdracht niet duidelijk aangegeven. Ik miste toch wel een uitleg die aangaf hoe een opdracht gespeeld moest worden. Bij deze derde opdracht was dit onduidelijk. Pas nadat de begeleiders hadden aangegeven wat de bedoeling was, wisten de kids wat de opdracht was. Misschien had een inleidend stukje die een kind moest voorlezen voor de juiste richting gezorgd en was de hint niet nodig.

Conclusie

Na 80 minuten hadden we de opdracht opgelost en kwamen we de Escaperoom van De Vrijstaat uit. Het uitvoeren van opdrachten en oplossen van de puzzels vonden de kids erg leuk. Het verhaal was voor hun goed te volgen, alleen de bedoeling van de opdrachten hadden ze niet helemaal door. Ik vond de Escaperoom voor kids leuk opgezet, de instructie had misschien wel iets beter kunnen zijn, dit werd wel goed opgelost door de hints. De enige opmerking die ik had was de manier waarop de niet werkende eerste opdracht werd opgelost. We moesten tot vijf keer toe opnieuw tellen terwijl ze zagen dat de fout niet bij ons lag maar bij het apparaat. Iets eerder ingrijpen was wel gewenst geweest.

De kids hebben dit niet gemerkt en hebben daarom een leuke Escaperoom ervaren bij De Vrijstaat. De jongens vinden de Escaperoom dan ook zeer geslaagd. Deze Escaperoom zorgt er zelfs voor dat ze op de terugweg zeggen dat ze binnenkort wel een andere Escaperoom willen gaan doen.

Na de Escaperoom zijn we naar het naastgelegen restaurant De Baai geweest. Een kindvriendelijk restaurant en het eten smaakte de kids goed.

Review: De Lego Film 2

Emmit doet er alles aan om zijn Lucy te redden uit de handen van de vervelende en onvolwassen Lego Duplo figuren. Een mooi begin van een spannend avontuur van dit tweede deel van deze Lego Film. Joshua (10 jaar) hoeft echter niet zo nodig naar De Lego Film 2, te kinderachtig. Diego (9 jaar) geeft aan de film wel te willen zien, maar ik mis toch wel het enthousiasme. Toch zijn we geweest naar De Lego Film 2 en dit onze review.

Het vervolg syndroom?

Het eerste deel van de Lego Film was echt een succes, we waren alledrie enthousiast over dit deel. Er was spanning, een goed verhaal en een verrassend en origineel einde. Het was moeilijk om dit te evenaren en helaas lukte dat ook niet. Ik moest eerlijk zeggen dat Lego Film 2 niet in de buurt kwam van het eerste deel. Net als vele vervolg films begon ik steeds meer te denken dat deze film er was om nog even veel geld te verdienen. Op mij kwam het over dat er een dunne verhaallijn was geschreven, er scenes uit andere films waren gebruikt en deze in Lego vorm waren omgezet. Zo leek het net of ik mij eerst bevond in Ready Player One, dan ineens in Mad Max en een moment later was het Star Wars.

Diego kon De Lego Film 2 wel waarderen

Op de weg terug zei Diego (9 jaar) dat hij De Lego Film 2 leuk vond. Diego gaf trouwens aan dat deze de Lego Film 2 niet door een bepaald karakter leuk was, hij vond het gehele Lego verhaal leuk. Er zat voor hem spanning in en een klein beetje humor. Lucy die ontvoert werd met de andere helden van het eerste deel vond hij wel spannend, Batman met vele grappige opmerkingen en Emmit die op een stuntelachtige wijze Lucy probeerde te redden waren grappig. Gelukkig kreeg Emmit help van de avonturier en actieheld Rex. Dat had Emmit wel nodig, want hij dacht dat de Duplo Figuren ervoor zorgden dat alle Lego poppetjes begraven werden in een doos. Joshua kon helaas niet zijn mening niet geven, aangezien hij ineens erg ziek werd tijdens de film. Zijn enige salvo tijdens deze film was de DubbelFris die er weer uitkwam.

De Lego Film 2 was niet alleen voor jongens meer

Deze DubbelFris vond ik het spannendse moment tijdens De Lego Film 2. Waar het eerste deel een leuke verrassende wending kende, was in deze film het bij voorbaat duidelijk dat het dit keer een strijd werd tussen broer en zusje. Dat was wel leuk aan de film, de jongen uit deel één speelde ook in dit deel mee. Verder dan dit leuke feit kwam het niet. Ik vond trouwens dat ze met De Lego Film 2 de vrouwelijke kijker erbij wilde betrekken. Waar het eerste deel meer gericht was op jongens, konden de meisjes ook deze film waarderen. Voor ons jongens was dit een helaas, want ineens waren er allemaal musical-achtige liedjes in de film. Deze liedjes leverde het het enige commentaar van Diego op.

Gelukkig was de actie van Joshua toch niet de enige onverwachte wendig deze middag. Op het einde gebeurde er iets toch wat ik niet verwachte. Bij Diego gaf dit de doorslag dat de Lego Film 2 voor hem een goede film was. Voor mij bleef de Lego Film 2 gewoon een zwaar teleurstellende film en waarschijnlijk de laatste die we op het witte doek gaan zien.

Review: Dragonball Super – Broly

De Japanse serie Dragonball ging naar de bioscoop én daar moest ik natuurlijk naartoe gaan! Jarenlang volgde ik deze serie, maar helaas kwam daar rond 2000 in Nederland een einde aan. In juli 2016 werd er een nieuwe serie uitgebracht, Dragonball Super. Nu was het tijd voor de film versie ‘Dragonball Super – Broly’. Als fan van de serie waren mijn verwachtingen hoog, maar voldeed de film wel aan mijn verwachten.

Meer dan 20 jaar geleden keek ik al Dragonball

Ik vond dat ik mijzelf een fan mocht noemen. Deze Japanse animatie serie zorgde 20 jaar geleden ervoor dat ik dagelijks om 15:45 thuis wilde zijn om die nieuwe aflevering te zien. De hoofdpersonage, Goku, stal mij hart door zijn oprechtheid, open blik naar de wereld en natuurlijk zijn vechtersinstinct. Jaren keek ik Dragonball Z op televisie, de Cell Saga was toch wel de meest imponerende Saga die ik had gezien in een anime serie. Helaas werd er nooit meer een betere saga gemaakt, maar ik bleef Dragonball kijken. Ik zorgde er zelfs voor dat ik de oudere Dragonball serie kon kijken. Het werd daarna stil rond Goku en zijn vrienden, tot juli 2016. Met Dragonball Super werd mijn enthousiasme aangewakkerd, met als klapper op de vuurpijl deze film?

Mijn teleurstellingen tijdens de Dragonball film

Natuurlijk kan ik heel veel commentaar leveren op de film. Waar er verwachtingen zijn, heb je sneller teleurstellingen. Zo vraag ik mij af waar die nieuwe Saiyan Broly ineens vandaan komt en waarom die niet eerder is opgemerkt. Zijn energieniveau kan toch zo opgepikt worden. Dit is iets kleins, maar een grote teleurstelling in de film zijn de gevechten. Door het toevoegen van moderne illustratietechnieken vind ik de gevechten juist onduidelijker worden. Ze zijn ook niet meeslepend, alleen keihard. Er worden zelfs wat transformaties overgeslagen, want waar was Ultra Instinct? Deze moderne technieken zorgen er voor mij ook voor dat de schepen niet passen in de rest van de animatie.  

Genoeg humor en extra achtergrond informatie

Zover de kritische noot. Als liefhebber van Dragonball is het gewoon leuk om een film op het grote doek te zien in plaats van op mijn macbook. De humor is zoals verwacht, maar ook al verwacht iedereen het, de hele zaal ligt dubbel. Over de verhaallijn heb ik dan niet te hoge verwachtingen, hierdoor zit er een verrassend stuk in de film. Het stuk over Broly en de historie van hem is een aangename verrassing. Het is jammer dat Broly de badguy is, maar het maakt het ook wel weer leuk. Saiyans die tegen elkaar vechten. Frieza kan natuurlijk niet achterblijven in de film, al is zijn rol wel heel klein. Wat de film speciaal maakt, is dat de Engelse stem van Goku en Vegeta nog steeds dezelfde zijn als vroeger.


Na iets meer dan 90 minuten kwam ik dan ook vermaakt naar buiten. Als niet-fan kon Dragonball Super – Broly of super verrassend leuk zijn of super tegenvallen. Mijn plan in eerste instantie was om naar Dragonball met de kids te gaan. Deze film was echter niet voor kinderen vanaf 6 jaar oud(Kijkwijzer). Er vielen toch enkele doden. Voor de fan is de film echter een leuke avond uit.

Review: kookworkshop LaBuche

De jongens en ik vinden het leuk om samen te koken. Afgelopen Kerstvakantie gingen we daarom een kookworkshop samen doen bij LaBuche in Voorburg. Lees in onze review wat we van deze workshop vonden.

Een grote opkomst bij de kookworkshop van LaBuche

De jongens vonden het wel spannend samen te koken en als er spanning was, dan ging de kleine man altijd extra druk doen. En druk moest je niet zijn in de keuken. Ik was dan ook benieuwd hoe de workshop ging met al die kinderen bij elkaar. Een keuken was toch een gevaarlijke plaats om met veel kinderen te gelijk te zijn. Het leuke aan deze kookworkshop was dat zowel kind als ouder aan het koken is. Genoeg volwassen om de kids in de gaten te houden. Dat was maar goed ook, want in totaal waren er meer dan tien kinderen bij de kookworkshop. Tel daar bij op de ouders die de kinderen begeleiden en de workshop was goed gevuld. Misschien wel iets te gevuld om genoeg taken te hebben.

We maken een maistaartje en chocolademouse

Als eerst beginnen we met onze handen te wassen. Dit geeft Tarana, de eigenaresse van LaBuche, aan en ik vind dat ze dat goed doet. Altijd schoon werken in de keuken. Daarna legt ze uit dat er een maistaartje wordt gemaakt en chocolademousse. Vooral van de chocolademousse worden we blij. Helaas komt daar een kleine teleurstelling, want Tarana zegt dat we veganistisch gaan koken. Daar hebben wij niet mee rekening gehouden. De jongens kijken erg verbaasd naar mij, een chocolademousse zonder chocolade. Gelukkig is de verbazing snel weg, want we moeten gauw beginnen met de maistaartjes.

Die maistaartjes zien er gezond uit!

De maistaartjes hebben een bodem van maistortilla. Hun eerste taak is acht mooie rondjes maken. Daarna zitten wij voor dit gerecht in de snijdienst ui en bosui. Dat is een uitdaging aangezien we niet proberen te huilen. Er is een snijdienst courgette, paprika, tomaat en kinderen moeten mais uit de blikken halen. Dit is wel erg gezond geeft Diego aan. Hij had heel ander eten bij de kookworkshop verwacht. Joshua werkt stoïcijns verder en laat niet merken wat hij ervan vindt. De tortillarondjes worden in vormpjes gedaan en gevuld met de groenten, tomatensaus en wat geraspte kaas erop. Het ziet er in ieder geval lekker uit.

Die chocolademouse zorgt voor wat gemor

Nu die chocolademouse dan, die kunnen we maken terwijl de taartjes in de oven staan. De chocolademouse is gemaakt van geprakte avocado en banaan met wat ahornsiroop en cacaopoeder. De kids doen hun best de chocolademouse te maken, alleen kunnen ze niet laten om vieze woorden te zeggen als ze kijken naar de prak. Naast het prakken van de banaan en avocado moet er appel gesneden worden en druiven geplukt worden. Wegens de tijd wordt de chocolademouse een dipsaus voor het fruit. Iedereen werkt netjes, dit komt zowel door de oplettendheid van de ouders als van Tarana. Ik ben wel benieuwd hoe het er toe zou gaan als erg geen ouders bij zijn en Tarana alleen met de kids de workshop zou doen. Ik neem aan dat de groep dan kleiner is en met haar overwicht, aangezien ze best streng overkomt, moet dat dan wel lukken.

Onze conclusie

De maistaartjes komen uit de oven en die zijn echt lekker. Joshua is het daar helemaal mee eens, Diego is wat minder enthousiast. Ondanks Diego zijn reactie hebben we nu al twee keer de taartjes thuis gemaakt en het is een goede aanvulling aan onze lijst gezonde gerechten. Daarnaast is het leuk om samen te koken. De chocolademousse is wat minder succesvol, maar dat mag de pret niet drukken. Het is leuk om deze workshop te volgen. Tarana geeft duidelijke uitleg, is goed met de kids en heeft de kids wat geleerd over gezond eten. Ik denk wel dat het handig is om de groepen niet te groot te laten worden, dan kunnen de kids meer doen waardoor ze nog meer leren.

Met een gezamelijke jel eindigen we de kookworkshop van LaBuche en hebben we een leuke ouder/kind herinnering voor later erbij!

Review: Kinderfeestje Jump XL

Ik wil mijn kinderfeestje bij Jump XL houden! In de zomervakantie waren we naar dit trampoline park gegaan en de kleine man was zeker van zijn zaak. Zijn kinderfeestje kon alleen bij dit trampoline gevierd worden. Hierbij  mijn review van het feestje bij Jump XL vestiging Zoetermeer.

Houden de kids het wel twee uur uit bij Jump XL
Van te voren had ik mijn twijfels over een kinderfeestje bij een trampoline park. Tijdens onze vakantie in Hof van Saksen had ik gemerkt dat twintig minuten springen op een trampoline zwaar was, laat staan een uur springen. Een kinderfeestje van één uur kon ik Diego niet aandoen, dus moest ik voor een aanvullend programma zorgen. Een uitstapje naar het nabij gelegen Videogamemuseum was een optie, alleen zag ik het niet zitten om met 12 kinderen 15 minuten te wandelen van Jump XL naar het museum. Uit eindelijk koos ik er voor de kinderen maar liefst twee uur te laten springen. Met ontvangst en achteraf wat eten duurde het kinderfeestje in totaal drie uur.

Niet een proffesionele organisatie
Wat mijn twijfels doet groeien is het contact met Jump XL. Ik vind het regelen van een feestje bij Jump XL niet proffesioneel gaan. Ik ben van de mondelinge communicatie om het één en ander duidelijk te krijgen, alleen daar is Jump XL niet van. Bij de eerste vraag word ik direct doorverwezen naar de website. Ik kan het kinderfeestje reserveren via het formulier op de website, aanvullende vragen vind ik moeizaam beantwoord worden. Naast het invullen van het formulier heb ik dan maar per mail contact met ze. De reactietijd is langzaam en ik vind de reactie niet duidelijk. Neem de taart, ik moet echt de informatie uit ze trekken welke taart te ze hebben.  Het is dat ik de kleine man niet wil teleurstellen, maar anders zou ik nooit bij Jump XL het kinderfeestje gevierd hebben.

JumpxlHet kinderfeestje zelf is zéér geslaagd
Gelukkig is het kinderfeestje zelf één groot feest. Anders dan het contact van te voren, hebben we een zeer behulpzame jongen achter de bar en ook bij de trampoline. De jongen achter de bar zorgt ervoor dat de limonade, is onbeperkt, steeds aangevuld wordt en het eten achteraf staat netjes op tijd op tafel. Hij is daarnaast erg vriendelijk. De jongen bij de trampoline is dit ook en hij leert de kids diverse trucs. Het speel gedeelte van Jump XL Zoetermeer met trampolines is groot genoeg om twee uur vermaakt te worden. Er is een schuimbad om in te duiken, muurtjes waar je overheen kan springen, een balk waar je  als echte gladiatoren elkaar kan afslaan en natuurlijk de trampolines. De twee uur vliegen voorbij.

Conclusie

Op een rare vlucht van Diego na, waarop hij tijdens een salto met zijn kin op een ijzeren omheining land,  is het feestje zeer geslaagd. Dit is mijn mening van het kinderfeestje bij Jump XL.

Pro’s

+ Aardige jongens bij de trampoline als bij de bar

+ Goede afwisseling qua spring mogelijkheden

+ Goede service qua drinken en eten tijdens het feestje

Con’s

– Slechte communicatie vooraf over het te plannen kinderfeestje
– Een kind die op een ijzere omheining kan vallen met zijn kin is wel erg gevaarlijk

Review: Walibi Wavre (België)

Ik zoek een pretpark met veel achtbanen voor een achtjarige jongen! Met het pretpark Walibi Wavre in België dacht ik dat ik het ideale pretpark voor mijn achtjarige 1.31 meter lange durval had gevonden. Samen met zijn grote broer gingen we dit pretpark bezoeken. Hier een review van Walibi Wavre.

Walibi Wavre had vroeger een top achtbaan
Het was trouwens niet de eerste keer dat ik naar dit pretpark was geweest. Aan het einde van mijn studententijd ging ik met vrienden langs vele pretparken in Europa, waaronder Walibi Wavre. Wat mij bij stond dat ze een achtbaan hadden die je in enkele seconden met een razende gang een kant opschoot, ik dacht achteruit. Alleen al deze achtbaan zorgde ervoor dat Walibi Wavre een een goede herinnering bij mij achterliet.

Vanaf 1.30 meter kan je overal in
De jongens hebben geen goede herinnering aan een Walibi pretpark. Ze zijn met mama een jaar eerder in Nederland naar Walibi geweest. De jongens kunnen bijna nergens in, zeker niet in hun geliefde achtbanen. In Walibi Wavre is dit echter anders, in dit pretpark kunnen de jongens in alle attracties. Dit vinden de jongens en ik best bijzonder, want Diego is 1 meter en 31 centimeter lang. Precies 1 centimeter in zijn voordeel :-). En dit voordeel zal hij in twee dagen volledig benutten. Alle achtbanen zijn diverse malen uitgeprobeerd.

Onze mening van de achtbanen
Over de achtbanen kunnen de jongens daarom wel een mening vormen. De houten achtbaan, de Weerwolf, is de leukste achtbaan. Het gekraak, dat doet het hem echt. De jongens vinden de Cobra die met twee loopings en een kurk voor- en achteruit gaat bijna net zo leuk. De Psyche Undergound is nog zo toppertje, maar duurt net als de Cobra wel kort. Dit is de enige achtbaan waarin ik de kleine man in moet begeleiden. De Vampire, waar je onder de achtbaan hangt, is van een minder niveau. Wel nog steeds leuk om drie keer te doen. Eigenlijk alleen Pulsar en Tiki Trail vallen tegen. Pulsar is gewoonweg niet eng genoeg. De Tiki Trail is de nieuwste achtbaan en ziet er mooi uit, maar mist de spanning. Daarnaast gaat de rij erg traag.

Walibi Wavre Tiki TrailEen leuk overzichtelijk park
Ja, zelf op een dag dat het super rustig in het pretpark is. Eigenlijk is het beide dagen erg rustig (vrijdag en zaterdag). Er is genoeg tijd om de leuke lasergame attractie ‘Challenge of Tutankhamon’ en de 4D film te bekijken. Dat valt mij op van Walibi Wavre. Het pretpark is niet zo groot, eigenlijk lekker overzichtelijk. Je hoeft niet zover te lopen om de attracties af te lopen en op de Tiki Trail na, loopt alles lekker door. Er zijn daarnaast super lekkere friet te krijgen. En dat zegt iemand die liever raspatat eet, dan gewone frietjes.

De entreeprijs van Walibi Wavre is fors
De prijs dan, die is fors voor een klein overzichtelijk park. Een volwassene ticket kost 37,50 euro en je bent volwassen vanaf 1.40 meter lang. Ja, dat is zelfs duurder dan de Efteling. Voor zijn drieëen waren we voor één dag 107,50 euro (2 volwassene en een kind) kwijt. Dat is prijzig en zeker als je twee dagen gaat. Gelukkig betaal je door een arrangement, wij gingen naar het naastgelegen IBIS Hotel, bijna niets voor de hotelovernachting. Twee dagen Walibi met Hotelovernachting plus ontbijt was namelijk 250 euro. Twee dagen waar we ons met zijn drieën erg vermaakt hebben.

Dan vergeet ik nog te vertellen dat we ook kaartjes hadden voor het waterparadijs (voor één dag), hier hadden we echter geen tijd meer voor. Walibi Wavre was namelijk erg leuk. Zeker voor een achtjarige van 1.31 meter die graag in achtbanen wilt!

Review: Nationaal Videogame Museum

Een berichtje op Facebook  met wat foto’s erbij zorgde ervoor dat ik een nieuw uitstapje wist voor de meivakantie. Het bericht op Facebook ging over het Nationaal Videogame museum in Zoetermeer. Na wat heen en weer te hebben geappt hoorde ik alleen maar positieve geluiden over het dit museum. De jongens en ik gingen daarom afgelopen meivakantie naar het museum. Hierbij onze review over het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer.

De jongens zijn echte gamers
Het Nationaal Videogame Museum kan alleen maar een succes worden, want de jongens zijn echte game meneertjes. Misschien moet ik ze zo niet noemen, want dan vergelijk ik ze met die Youtuber waarvan ze filmpjes kijken. Maar van gamen houden ze wel. Niet alleen de game Fortnite, welk kind tegenwoordig niet, maar ook de games op de Nintento Classic en de Super Nintendo Classic die ik in huis heb gehaald. Om nog meer van deze klassieke spelletjes te weten te komen en natuurlijk te spelen, zijn de jongens wel te porren om dit museum te bezoeken.

Is dit wel een museum?
Nu we geweest zijn, vraag ik mij af waarom het een museum wordt genoemd.  De kids krijgen de uitleg echt niet mee uit welke tijd een spelcomputer komt.  Naar mijn uitleg willen ze ook  niet luisteren, want ze zijn alleen maar gefocused om de games te spelen. Er staan wel enkele borden met tekst erop, maar daar letten ze niet op en de borden nodigen ook niet uit om gelezen te worden. In ieder geval niet mijn kids en nu ik er twee keer rondgelopen heb, zie ik andere kids dit ook niet doen. Ik vraag mij dan ook af of het International Counsil of Museum dit een museum zou noemen.

GamenWe hebben genoten van die oude spellen
Als je het woord ‘Museum’ weghaalt en er bijvoorbeeld ‘Game hal Zoetermeer’ van maakt, dan zou het veel meer kloppen. Een game hal die je terug in het verleden werpt en ervoor zorgt dat je heel veel plezier hebt. Zo heb ik genoten van Ski or Die en vele oude arcadehal spellen. Vooral het rijden in de auto’s en de schietspellen kan ik keer op keer spelen. Oh ja, ik was met de jongens. De jongens delen geheel mijn mening over de schietspellen. Alleen hun smaak ligt bij andere spellen dan ik. Het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer heeft echter genoeg spellen om ze uren te vermaken.

Je betaalt voor het aantal uren spelen
Het museum heeft vaste entree prijzen op basis van de tijd die je binnen wilt blijven. Voor 5 euro kan je er een uur rondlopen. Ik kan je verzekeren dat je hier echt niet genoeg aan heb, de eerste keer was het uur namelijk zo voorbij. De tweede keer dat we geweest zijn, hebben we daarom voor drie uur gekozen. Dit kost 7,50 per kind en 10 euro voor een volwassenen. In totaal hebben we 2,5 uur gespeeld, maar de 3 uur kunnen we zo vol maken. De laatste optie is de hele dag toegang te krijgen tot het museum, maar dat vind ik als ouder natuurlijk niet goed ;-). Zelfs niet op een natte dag, maar het is wel een ideale dag om dit museum te bezoeken.

Bij de entree zit het restaurant gedeelte. Deze is simpel en heeft drankjes, snoep, chips en gerechtjes. Ideaal voor iedere gamer. Conlusie, op het woord ‘Museum’  na is het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer een aanrader om met de kids naartoe te gaan.

Review: De Efteling (Schoolreisje)

We gaan naar de Efteling! Eindelijk was het zover, de bovenbouw van de basisschool ging naar de Efteling. Op onze basisschool was er één kans om met school de Efteling te bezoeken, want ze gingen eens in de vier jaar. Alleen, was het wel leuk om de Efteling te bezoeken met school. Lees mijn review hoe het schoolreisje was.

Vermaken de kids zich tijdens een lange rit?

Dit keer ging ik weer mee als begeleider van een groepje. Na Linneaushof, Duinrell en Plaswijckpark, wist ik wat er mij te wachten stond. Alleen vroeg ik mij af hoe zo lange busreis met die kids verging, want de andere parken waren releatief dichtbij. Op de heenweg hielden de kids zich goed bezig met allemaal spelletjes die ik niet kende. Spelletjes waar ze zelf in ieder geval veel lol van hadden. De tijd vloog voorbij en iets voor tienen waren wij bij de Efteling.

Was die rolstoel nu gunstig of niet in de Efteling?

Als eerst moest ik met mijn groepje langs de servicebalie, ik had namelijk een kind in mijn groepje die in een rolstoel zat.  Een voordeel denkt u misschien, want dan konden we in de rolstoel rij. Helaas gaf het verkregen certificaat ons alleen recht om een rolstoel met drie begeleiders in deze rolstoel rij plaats te nemen. Met een groepje van in totaal acht mensen, hadden we daar niets aan. Voor een schoolreisje paste ze bij de Efteling dit aantal niet aan. Helaas voor niets een kwartier in de rij gestaan.

Er is genoeg te doen voor de bovenbouwers

PirhanhaNee Efteling, ik kon een groepje van kids zeven groep zessers niet zomaar opsplitsen. We gingen dus met zijn allen in de rij staan of althans de kinderen die de attractie durfden en waar de wachtrij niet te lang van was. Dat is best lastig met een schoolreisje. De durvals willen spanning, snelheid en dus de Baron, de Vliegende Hollander en de Python. De andere kinderen wilden liever een show, een rustige wildwaterbaan of het sprookjesbos. Er moest flink onderhandeld worden, maar dan had je wel een top dag. Voor een schoolreisje had de Efteling namelijk genoeg te doen voor de bovenbouw van een basisschool.

Waarom krijgen we zo weinig tijd van school

Eigenlijk is er gewoon te veel te doen voor die korte tijd. We hebben in totaal vijf uur de tijd om de attracties te ontdekken. Tijd genoeg om drie keer de wildwaterbaan, de Python, De Baron en de Vliegende Hollander, de Vogelrock en de winkeltjes aan te doen. De kinderen waren het meest teleurgesteld in de tijd die we van school kregen. Over de Efteling was bijna geen vuil woord gezegd. Naast de service balie, werd alleen Joris en de Draak beschimd. Waar de overige wachttijden maximaal 30 minuten waren, was die van Joris en de Draak 55 minuten.

Te lang voor een schoolreisje, eigenlijk te lang ten opzichte van alle andere attracties. Verder is de Efteling een goede bestemming voor het schoolreisje.     De Efteling heeft een mooie herinnering bij de kids achtergelaten, een herinnering die op de terugweg met elkaar gedeeld werd.

Review: Early Man

Die film wil ik echt zien. Diego wist het direct, hij moest naar Early Man toe. Voordat  de film ‘Paddington 2’ begon,  zagen we de trailer van Early Man. Waar ik dacht “niet weer een film met de kleiachtige personages”, was Diego dus verkocht. Na een verpletterend succes van Wallace & Grommit, enkele andere goede Aardman producties, viel de film van Shaun het schaap mij erg tegen. Lees onze review of Early Man aan Diego zijn hoge verwachtingen kon voldoen en mijn sceptische gedachten kon wegnemen.

Aardman Animations laat kids toch gewoon lachen
Hoe kan ik eigenlijk sceptisch zijn over een film van Aardman. Iedere keer zetten ze weer een film vol humor voor de kids neer. Wat maakt het eigenlijk uit of Aardman nu klei-animaties maakt, als er maar iets te genieten valt. En de films van Aardman zijn niet alleen voor kids, van Wallace & Grommit en Chicken Run heb ik genoten. De afgelopen jaren verwacht ik echter meer van Aardman. Betere en scherpere humor of mooiere special effects. De laatste films zien er namelijk hetzelfde uit als 10 jaar geleden en stilstand is meestal achteruitgang. Of praat ik nu als een volwassen die steeds meer wil en het kind daarin vergeet.

Diego is al om na het zien van de trailer
Ik denk het wel, want het kind (Diego en Joshua) vergeet ik mee te nemen in mijn gedachten. Ik wil dat ze van een film met veel avontuur, spanning en een verrassende wending gaan houden, net als ik. Aardman houdt de gedachte van het kleine kind wel in stand en daarom is Diego lyrisch over ‘Early Man’. En dat alleen al na het zien van de trailer. In zijn hoofd ziet hij een gekke holbewoner die geraakt wordt tijdens een aanvalssprong door een grote bal. En het wordt nog gekker, want wanneer deze holbewoner ergens stil wil binnen sluipen, maakt hij de grootste kabaal die mogelijk is. Exact de humor van een 8 jarige jongen en misschien wel van een jongen die bijna 10 jaar is.

De strijd om de vallei barst los
Ik moet zeggen dat Early Man leuk begint. Vindingrijke humor en een sympathieke holbewoner met zijn trouwe zwijn. Een holbewoner die per ongeluk in zijn gevangenschap vrij komt en eindigt in de arena van de nieuwe heerser. De heerser van de net begonnen bronstijd. Gelukkig ontaard dit niet in een bloedige strijd, maar in een sport die mij niet helemaal doet bekoren. Ook al houdt Diego helemaal niet van de sport, hij vindt die bal die te heet is om vast te houden grappig genoeg. De holbewoner daagt de heerser uit om in de arena te strijden en bij winst krijgen de holbewoners de ingenomen vallei terug. Bij verlies zullen de holbewoners in de mijnen moeten werken op zoek naar erts. Om te kunnen winnen van de heersers krijgen de holbewoners hulp van een leuke vrouw uit de bronstijd. Die wil strijden in de arena, omdat een vrouw dit niet mag van de heerser.

Drie invalshoeken op de film
Dit dunne verhaal bevat kleine humoristische momenten die ervoor zorgen dat Diego heeft genoten van Early Man. Voor hem maakt het niet uit dat de mooie effecten achterwegen blijven en het verloop van het verhaal binnen 10 minuten duidelijk is. Joshua vindt de film wel leuk, maar hij mist de spanning en een goed verhaal. Hij mist een verhaallijn als in ‘Kubo en het magische Zwaard’. De humor is inderdaad leuk voor een kind, maar ik mis de scherpte om ook de film voor een volwassen interessant te maken. Ik zie Early Man meer als een film voor onze vrijdag filmavond. Benen op de bank en Netflix aan.

Eigenlijk zeg ik het precies juist, want Early Man doet mij denken aan een andere Aardman film die we een maand geleden hebben gekeken op Netflix, De Piraten. Een teleurstellende conclusie, Joshua en ik zijn Aardman ontgroeid. Voor kinderen tot en met 8 jaar is Early Man echter een super leuke film om in de voorjaarsvakantie te bezoeken.


Review: Ferdinand

Stier Ferdinand is groot, maar zijn hart is nog groter! Donderdag zijn de jongens en ik voor de tweede keer deze Kerstvakantie naar de bioscoop geweest. De jongens hebben na Paddington 2 nu voor de film ‘Ferdinand‘ gekozen. De naam ‘Rico Verhoeven’ heeft de doorslag gegeven om deze film te kiezen. Lees in onze review hoe Ferdinand ons is ervaren.

Waarom Ferdinand mij niet aantrok
Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet zo nodig naar de film ‘Ferdinand’ hoefte te gaan. De film van een grote stier sprak mij niet aan. Zeker niet nadat ik  de trailer zag. In Ferdinand zag ik in iedere geval iets van de stiervechterscultuur in Spanje terug. Een cultuur waar ik zelf niet een voorstander van was. Gelukkig zag ik wel in de trailer dat Ferdinand een lieve stier is, dus misschien moest ik deze film het voordeel van de twijfel geven.

Van het goede leve terug de vechtschool in
De film ‘Ferdinand‘ begint echter op een boerderij waar de stieren opgeleid worden om te vechten. Ieder stier of kalf wil vechten, alleen kalfje Ferdinand is de uitzondering op de regel. Hij vindt bloemen mooi. Deze boerderij is niets voor hem en als hij zijn vader niet terug ziet komen van een stierengevecht ontsnapt hij van de boerderij. Hij vindt het ideale leven bij een boerenfamilie. Aangezien dat het verhaal wel erg saai maakt, beland Ferdinand per ongeluk op een vechtboerderij wanneer hij volwassen is geworden.

Een geit als trainer, kan dat echt?
Dit had de film nodig, wat zeg ik nu, want anders zag ik het niet meer goedkomen met de film Ferdinand. Op de vechtboerderij breekt een strijd uit tussen de stieren, stieren die Ferdinand wel heel erg bekend zijn. Waar Ferdinand er alles aan doet om buiten dit leven te blijven, willen alle andere stieren het tegen de grootste matador van Spanje opnemen. Helaas voor Ferdinand probeert een geit Ferdinand ook nog eens te coachen om een goede vechtersbaas te worden.

Waarom komt Blue Sky Studios met deze film?
De geit, drie egeltjes en drie andere stieren zorgden voor een grappige invalshoek in deze film. Vooral de dans-off tussen de paarden van de boerderij en de stieren was leuk om te zien. Minder leuk vond ik nog steeds het onderwerp. Ik begreep niet waarom Blue Sky Studios met dit verhaal was gekomen. Ik begreep toen  Munro Leaf & Robert Lawson in 1935 het boek schreef dat stierenvechten niet zo heikel punt was. Toen in 2011 bekend werd het boek te verfilmen hadden ze er misschien voor moeten kiezen niet aan het project te beginnen. Nu de roep het laatste jaar tegen het stierenvechter nog sterker werd, hadden ze het misschien niet moeten releasen.

De jongens genoten van de film
Net zo zwak als Bleu Sky Studios bleek ik ook afgelopen week  te zijn. Ik liet de jongens en mijzelf toe deze film te zien. Een film waar de jongens van het begin af aan helemaal in zaten. Zij beleefde het verhaal  vanuit de stier Ferdinand die op hun als een goedzak overkwam. Ze vonden een groot gedeelde van de andere dieren super grappig en de matador was zeker niet eng, alleen een beetje raar. Vooral die danspasjes met het zwaard.

De jongens haddden genoten van Ferdinand. Na de film liepen ze als stieren door de straat die het tegen elkaar opnamen. Zelf begreep ik dan nog niet het doel van deze film, maar voor kinderen bleek Ferdinand toch echt een aanrader te zijn.