Review: Walibi Wavre (België)

Ik zoek een pretpark met veel achtbanen voor een achtjarige jongen! Met het pretpark Walibi Wavre in België dacht ik dat ik het ideale pretpark voor mijn achtjarige 1.31 meter lange durval had gevonden. Samen met zijn grote broer gingen we dit pretpark bezoeken. Hier een review van Walibi Wavre.

Walibi Wavre had vroeger een top achtbaan
Het was trouwens niet de eerste keer dat ik naar dit pretpark was geweest. Aan het einde van mijn studententijd ging ik met vrienden langs vele pretparken in Europa, waaronder Walibi Wavre. Wat mij bij stond dat ze een achtbaan hadden die je in enkele seconden met een razende gang een kant opschoot, ik dacht achteruit. Alleen al deze achtbaan zorgde ervoor dat Walibi Wavre een een goede herinnering bij mij achterliet.

Vanaf 1.30 meter kan je overal in
De jongens hebben geen goede herinnering aan een Walibi pretpark. Ze zijn met mama een jaar eerder in Nederland naar Walibi geweest. De jongens kunnen bijna nergens in, zeker niet in hun geliefde achtbanen. In Walibi Wavre is dit echter anders, in dit pretpark kunnen de jongens in alle attracties. Dit vinden de jongens en ik best bijzonder, want Diego is 1 meter en 31 centimeter lang. Precies 1 centimeter in zijn voordeel :-). En dit voordeel zal hij in twee dagen volledig benutten. Alle achtbanen zijn diverse malen uitgeprobeerd.

Onze mening van de achtbanen
Over de achtbanen kunnen de jongens daarom wel een mening vormen. De houten achtbaan, de Weerwolf, is de leukste achtbaan. Het gekraak, dat doet het hem echt. De jongens vinden de Cobra die met twee loopings en een kurk voor- en achteruit gaat bijna net zo leuk. De Psyche Undergound is nog zo toppertje, maar duurt net als de Cobra wel kort. Dit is de enige achtbaan waarin ik de kleine man in moet begeleiden. De Vampire, waar je onder de achtbaan hangt, is van een minder niveau. Wel nog steeds leuk om drie keer te doen. Eigenlijk alleen Pulsar en Tiki Trail vallen tegen. Pulsar is gewoonweg niet eng genoeg. De Tiki Trail is de nieuwste achtbaan en ziet er mooi uit, maar mist de spanning. Daarnaast gaat de rij erg traag.

Walibi Wavre Tiki TrailEen leuk overzichtelijk park
Ja, zelf op een dag dat het super rustig in het pretpark is. Eigenlijk is het beide dagen erg rustig (vrijdag en zaterdag). Er is genoeg tijd om de leuke lasergame attractie ‘Challenge of Tutankhamon’ en de 4D film te bekijken. Dat valt mij op van Walibi Wavre. Het pretpark is niet zo groot, eigenlijk lekker overzichtelijk. Je hoeft niet zover te lopen om de attracties af te lopen en op de Tiki Trail na, loopt alles lekker door. Er zijn daarnaast super lekkere friet te krijgen. En dat zegt iemand die liever raspatat eet, dan gewone frietjes.

De entreeprijs van Walibi Wavre is fors
De prijs dan, die is fors voor een klein overzichtelijk park. Een volwassene ticket kost 37,50 euro en je bent volwassen vanaf 1.40 meter lang. Ja, dat is zelfs duurder dan de Efteling. Voor zijn drieëen waren we voor één dag 107,50 euro (2 volwassene en een kind) kwijt. Dat is prijzig en zeker als je twee dagen gaat. Gelukkig betaal je door een arrangement, wij gingen naar het naastgelegen IBIS Hotel, bijna niets voor de hotelovernachting. Twee dagen Walibi met Hotelovernachting plus ontbijt was namelijk 250 euro. Twee dagen waar we ons met zijn drieën erg vermaakt hebben.

Dan vergeet ik nog te vertellen dat we ook kaartjes hadden voor het waterparadijs (voor één dag), hier hadden we echter geen tijd meer voor. Walibi Wavre was namelijk erg leuk. Zeker voor een achtjarige van 1.31 meter die graag in achtbanen wilt!

Review: Nationaal Videogame Museum

Een berichtje op Facebook  met wat foto’s erbij zorgde ervoor dat ik een nieuw uitstapje wist voor de meivakantie. Het bericht op Facebook ging over het Nationaal Videogame museum in Zoetermeer. Na wat heen en weer te hebben geappt hoorde ik alleen maar positieve geluiden over het dit museum. De jongens en ik gingen daarom afgelopen meivakantie naar het museum. Hierbij onze review over het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer.

De jongens zijn echte gamers
Het Nationaal Videogame Museum kan alleen maar een succes worden, want de jongens zijn echte game meneertjes. Misschien moet ik ze zo niet noemen, want dan vergelijk ik ze met die Youtuber waarvan ze filmpjes kijken. Maar van gamen houden ze wel. Niet alleen de game Fortnite, welk kind tegenwoordig niet, maar ook de games op de Nintento Classic en de Super Nintendo Classic die ik in huis heb gehaald. Om nog meer van deze klassieke spelletjes te weten te komen en natuurlijk te spelen, zijn de jongens wel te porren om dit museum te bezoeken.

Is dit wel een museum?
Nu we geweest zijn, vraag ik mij af waarom het een museum wordt genoemd.  De kids krijgen de uitleg echt niet mee uit welke tijd een spelcomputer komt.  Naar mijn uitleg willen ze ook  niet luisteren, want ze zijn alleen maar gefocused om de games te spelen. Er staan wel enkele borden met tekst erop, maar daar letten ze niet op en de borden nodigen ook niet uit om gelezen te worden. In ieder geval niet mijn kids en nu ik er twee keer rondgelopen heb, zie ik andere kids dit ook niet doen. Ik vraag mij dan ook af of het International Counsil of Museum dit een museum zou noemen.

GamenWe hebben genoten van die oude spellen
Als je het woord ‘Museum’ weghaalt en er bijvoorbeeld ‘Game hal Zoetermeer’ van maakt, dan zou het veel meer kloppen. Een game hal die je terug in het verleden werpt en ervoor zorgt dat je heel veel plezier hebt. Zo heb ik genoten van Ski or Die en vele oude arcadehal spellen. Vooral het rijden in de auto’s en de schietspellen kan ik keer op keer spelen. Oh ja, ik was met de jongens. De jongens delen geheel mijn mening over de schietspellen. Alleen hun smaak ligt bij andere spellen dan ik. Het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer heeft echter genoeg spellen om ze uren te vermaken.

Je betaalt voor het aantal uren spelen
Het museum heeft vaste entree prijzen op basis van de tijd die je binnen wilt blijven. Voor 5 euro kan je er een uur rondlopen. Ik kan je verzekeren dat je hier echt niet genoeg aan heb, de eerste keer was het uur namelijk zo voorbij. De tweede keer dat we geweest zijn, hebben we daarom voor drie uur gekozen. Dit kost 7,50 per kind en 10 euro voor een volwassenen. In totaal hebben we 2,5 uur gespeeld, maar de 3 uur kunnen we zo vol maken. De laatste optie is de hele dag toegang te krijgen tot het museum, maar dat vind ik als ouder natuurlijk niet goed ;-). Zelfs niet op een natte dag, maar het is wel een ideale dag om dit museum te bezoeken.

Bij de entree zit het restaurant gedeelte. Deze is simpel en heeft drankjes, snoep, chips en gerechtjes. Ideaal voor iedere gamer. Conlusie, op het woord ‘Museum’  na is het Nationaal Videogame Museum in Zoetermeer een aanrader om met de kids naartoe te gaan.

Review: De Efteling (Schoolreisje)

We gaan naar de Efteling! Eindelijk was het zover, de bovenbouw van de basisschool ging naar de Efteling. Op onze basisschool was er één kans om met school de Efteling te bezoeken, want ze gingen eens in de vier jaar. Alleen, was het wel leuk om de Efteling te bezoeken met school. Lees mijn review hoe het schoolreisje was.

Vermaken de kids zich tijdens een lange rit?

Dit keer ging ik weer mee als begeleider van een groepje. Na Linneaushof, Duinrell en Plaswijckpark, wist ik wat er mij te wachten stond. Alleen vroeg ik mij af hoe zo lange busreis met die kids verging, want de andere parken waren releatief dichtbij. Op de heenweg hielden de kids zich goed bezig met allemaal spelletjes die ik niet kende. Spelletjes waar ze zelf in ieder geval veel lol van hadden. De tijd vloog voorbij en iets voor tienen waren wij bij de Efteling.

Was die rolstoel nu gunstig of niet in de Efteling?

Als eerst moest ik met mijn groepje langs de servicebalie, ik had namelijk een kind in mijn groepje die in een rolstoel zat.  Een voordeel denkt u misschien, want dan konden we in de rolstoel rij. Helaas gaf het verkregen certificaat ons alleen recht om een rolstoel met drie begeleiders in deze rolstoel rij plaats te nemen. Met een groepje van in totaal acht mensen, hadden we daar niets aan. Voor een schoolreisje paste ze bij de Efteling dit aantal niet aan. Helaas voor niets een kwartier in de rij gestaan.

Er is genoeg te doen voor de bovenbouwers

PirhanhaNee Efteling, ik kon een groepje van kids zeven groep zessers niet zomaar opsplitsen. We gingen dus met zijn allen in de rij staan of althans de kinderen die de attractie durfden en waar de wachtrij niet te lang van was. Dat is best lastig met een schoolreisje. De durvals willen spanning, snelheid en dus de Baron, de Vliegende Hollander en de Python. De andere kinderen wilden liever een show, een rustige wildwaterbaan of het sprookjesbos. Er moest flink onderhandeld worden, maar dan had je wel een top dag. Voor een schoolreisje had de Efteling namelijk genoeg te doen voor de bovenbouw van een basisschool.

Waarom krijgen we zo weinig tijd van school

Eigenlijk is er gewoon te veel te doen voor die korte tijd. We hebben in totaal vijf uur de tijd om de attracties te ontdekken. Tijd genoeg om drie keer de wildwaterbaan, de Python, De Baron en de Vliegende Hollander, de Vogelrock en de winkeltjes aan te doen. De kinderen waren het meest teleurgesteld in de tijd die we van school kregen. Over de Efteling was bijna geen vuil woord gezegd. Naast de service balie, werd alleen Joris en de Draak beschimd. Waar de overige wachttijden maximaal 30 minuten waren, was die van Joris en de Draak 55 minuten.

Te lang voor een schoolreisje, eigenlijk te lang ten opzichte van alle andere attracties. Verder is de Efteling een goede bestemming voor het schoolreisje.     De Efteling heeft een mooie herinnering bij de kids achtergelaten, een herinnering die op de terugweg met elkaar gedeeld werd.

Review: Early Man

Early ManBron: IMDB.com

Die film wil ik echt zien. Diego wist het direct, hij moest naar Early Man toe. Voordat  de film ‘Paddington 2’ begon,  zagen we de trailer van Early Man. Waar ik dacht “niet weer een film met de kleiachtige personages”, was Diego dus verkocht. Na een verpletterend succes van Wallace & Grommit, enkele andere goede Aardman producties, viel de film van Shaun het schaap mij erg tegen. Lees onze review of Early Man aan Diego zijn hoge verwachtingen kon voldoen en mijn sceptische gedachten kon wegnemen.

Aardman Animations laat kids toch gewoon lachen
Hoe kan ik eigenlijk sceptisch zijn over een film van Aardman. Iedere keer zetten ze weer een film vol humor voor de kids neer. Wat maakt het eigenlijk uit of Aardman nu klei-animaties maakt, als er maar iets te genieten valt. En de films van Aardman zijn niet alleen voor kids, van Wallace & Grommit en Chicken Run heb ik genoten. De afgelopen jaren verwacht ik echter meer van Aardman. Betere en scherpere humor of mooiere special effects. De laatste films zien er namelijk hetzelfde uit als 10 jaar geleden en stilstand is meestal achteruitgang. Of praat ik nu als een volwassen die steeds meer wil en het kind daarin vergeet.

Diego is al om na het zien van de trailer
Ik denk het wel, want het kind (Diego en Joshua) vergeet ik mee te nemen in mijn gedachten. Ik wil dat ze van een film met veel avontuur, spanning en een verrassende wending gaan houden, net als ik. Aardman houdt de gedachte van het kleine kind wel in stand en daarom is Diego lyrisch over ‘Early Man’. En dat alleen al na het zien van de trailer. In zijn hoofd ziet hij een gekke holbewoner die geraakt wordt tijdens een aanvalssprong door een grote bal. En het wordt nog gekker, want wanneer deze holbewoner ergens stil wil binnen sluipen, maakt hij de grootste kabaal die mogelijk is. Exact de humor van een 8 jarige jongen en misschien wel van een jongen die bijna 10 jaar is.

De strijd om de vallei barst los
Ik moet zeggen dat Early Man leuk begint. Vindingrijke humor en een sympathieke holbewoner met zijn trouwe zwijn. Een holbewoner die per ongeluk in zijn gevangenschap vrij komt en eindigt in de arena van de nieuwe heerser. De heerser van de net begonnen bronstijd. Gelukkig ontaard dit niet in een bloedige strijd, maar in een sport die mij niet helemaal doet bekoren. Ook al houdt Diego helemaal niet van de sport, hij vindt die bal die te heet is om vast te houden grappig genoeg. De holbewoner daagt de heerser uit om in de arena te strijden en bij winst krijgen de holbewoners de ingenomen vallei terug. Bij verlies zullen de holbewoners in de mijnen moeten werken op zoek naar erts. Om te kunnen winnen van de heersers krijgen de holbewoners hulp van een leuke vrouw uit de bronstijd. Die wil strijden in de arena, omdat een vrouw dit niet mag van de heerser.

Drie invalshoeken op de film
Dit dunne verhaal bevat kleine humoristische momenten die ervoor zorgen dat Diego heeft genoten van Early Man. Voor hem maakt het niet uit dat de mooie effecten achterwegen blijven en het verloop van het verhaal binnen 10 minuten duidelijk is. Joshua vindt de film wel leuk, maar hij mist de spanning en een goed verhaal. Hij mist een verhaallijn als in ‘Kubo en het magische Zwaard’. De humor is inderdaad leuk voor een kind, maar ik mis de scherpte om ook de film voor een volwassen interessant te maken. Ik zie Early Man meer als een film voor onze vrijdag filmavond. Benen op de bank en Netflix aan.

Eigenlijk zeg ik het precies juist, want Early Man doet mij denken aan een andere Aardman film die we een maand geleden hebben gekeken op Netflix, De Piraten. Een teleurstellende conclusie, Joshua en ik zijn Aardman ontgroeid. Voor kinderen tot en met 8 jaar is Early Man echter een super leuke film om in de voorjaarsvakantie te bezoeken.


Review: Ferdinand

FerdinandIMDB.com

Stier Ferdinand is groot, maar zijn hart is nog groter! Donderdag zijn de jongens en ik voor de tweede keer deze Kerstvakantie naar de bioscoop geweest. De jongens hebben na Paddington 2 nu voor de film ‘Ferdinand‘ gekozen. De naam ‘Rico Verhoeven’ heeft de doorslag gegeven om deze film te kiezen. Lees in onze review hoe Ferdinand ons is ervaren.

Waarom Ferdinand mij niet aantrok
Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet zo nodig naar de film ‘Ferdinand’ hoefte te gaan. De film van een grote stier sprak mij niet aan. Zeker niet nadat ik  de trailer zag. In Ferdinand zag ik in iedere geval iets van de stiervechterscultuur in Spanje terug. Een cultuur waar ik zelf niet een voorstander van was. Gelukkig zag ik wel in de trailer dat Ferdinand een lieve stier is, dus misschien moest ik deze film het voordeel van de twijfel geven.

Van het goede leve terug de vechtschool in
De film ‘Ferdinand‘ begint echter op een boerderij waar de stieren opgeleid worden om te vechten. Ieder stier of kalf wil vechten, alleen kalfje Ferdinand is de uitzondering op de regel. Hij vindt bloemen mooi. Deze boerderij is niets voor hem en als hij zijn vader niet terug ziet komen van een stierengevecht ontsnapt hij van de boerderij. Hij vindt het ideale leven bij een boerenfamilie. Aangezien dat het verhaal wel erg saai maakt, beland Ferdinand per ongeluk op een vechtboerderij wanneer hij volwassen is geworden.

Een geit als trainer, kan dat echt?
Dit had de film nodig, wat zeg ik nu, want anders zag ik het niet meer goedkomen met de film Ferdinand. Op de vechtboerderij breekt een strijd uit tussen de stieren, stieren die Ferdinand wel heel erg bekend zijn. Waar Ferdinand er alles aan doet om buiten dit leven te blijven, willen alle andere stieren het tegen de grootste matador van Spanje opnemen. Helaas voor Ferdinand probeert een geit Ferdinand ook nog eens te coachen om een goede vechtersbaas te worden.

Waarom komt Blue Sky Studios met deze film?
De geit, drie egeltjes en drie andere stieren zorgden voor een grappige invalshoek in deze film. Vooral de dans-off tussen de paarden van de boerderij en de stieren was leuk om te zien. Minder leuk vond ik nog steeds het onderwerp. Ik begreep niet waarom Blue Sky Studios met dit verhaal was gekomen. Ik begreep toen  Munro Leaf & Robert Lawson in 1935 het boek schreef dat stierenvechten niet zo heikel punt was. Toen in 2011 bekend werd het boek te verfilmen hadden ze er misschien voor moeten kiezen niet aan het project te beginnen. Nu de roep het laatste jaar tegen het stierenvechter nog sterker werd, hadden ze het misschien niet moeten releasen.

De jongens genoten van de film
Net zo zwak als Bleu Sky Studios bleek ik ook afgelopen week  te zijn. Ik liet de jongens en mijzelf toe deze film te zien. Een film waar de jongens van het begin af aan helemaal in zaten. Zij beleefde het verhaal  vanuit de stier Ferdinand die op hun als een goedzak overkwam. Ze vonden een groot gedeelde van de andere dieren super grappig en de matador was zeker niet eng, alleen een beetje raar. Vooral die danspasjes met het zwaard.

De jongens haddden genoten van Ferdinand. Na de film liepen ze als stieren door de straat die het tegen elkaar opnamen. Zelf begreep ik dan nog niet het doel van deze film, maar voor kinderen bleek Ferdinand toch echt een aanrader te zijn.


Review: Paddington 2

PaddingtonBron: Paddington.com

Beertje Paddington is zo lief. Deze Kerstvakantie is de film ‘Paddington 2’ dé film om met de jongens te bezoeken. Ja, ik verkies Paddington 2 boven Ferdinand, Coco en K3 die ook in de bioscoop draaien. Gisteren zijn we naar Paddington 2 geweest, lees onze review of dit de juiste keuze is geweest.

Wat moet beertje Paddington voor tante Lucy kopen?
In Paddington 2 is het beertje inmiddels goed geaard in London bij de familie Brown. Hij is zelfs  bijna door iedereen geaccepteerd in de buurt. Na een korte introductie van de familie Brown zien we beertje Paddington zoeken naar een mooi cadeau voor zijn tante Lucy. Hij vindt het ideale cadeau in de antiekzaak, een boek die London in 3D uitbeeld. Een ideaal cadeau voor zijn tante die altijd al London heeft willen bezoeken. Als hij tijdens de opening van de kermis op het podium wordt uitgenodigd om te helpen vertelt beertje Paddington zijn wens aan het publiek. De verkeerde persoon hoort de wens en naast Paddington jaagt er nu ook iemand anders op het boek.

Probeert beertje Paddington het cadeau nu te stelen?
Waar Paddington dit netjes doet door te werken en geld te verdienen, probeert deze meneer het boek te stelen. Tijdens de inbraak loopt beertje Paddington toevallig langs de antiekzaak en hij probeert de dief in te rekenen. Helaas wordt beertje Paddington zelf aangezien als de dader en hij beland in de gevangenis. De familie Brown zet alles op alles om Paddington vrij te krijgen en de echte dader te vinden. Beertje Paddington zelf probeert te overleven in de gevangenis wat hem aardig lukt en enkele grappige taferelen oplevert.

Waarom vind ik beertje Paddington nou zo leuk?
Deze grappige taferelen is één van de redenen dat beertje Paddington zo’n leuke film is. Paddington is namelijk zo klunzig dat er genoeg gelachen kan worden. Zo zorgt zijn knulligheid er voor dat hij een rechter tegen zich in het harnas jaagt. Een andere reden om de film te zien is dat beertje Paddington er schattig uitziet in die blauwe lange jas, rode hoed en met koffer. Ik smelt weg als hij zo rondloopt, er iets mislukt en hij beteuterd kijkt. Daarnaast is hij uitermate beleefd wat verfrissend is in deze tijd. Kinderen zijn een stuk minder beleefd tegenwoordig. Misschien steken kinderen wat op van de beleefdheid van beertje Paddington.

Misschien duurt de film iets te lang voor de kleintjes
Ik heb trouwens niet uit beleefdheid Paddington 2 gespaard van kritiek. Ik heb namelijk helemaal geen negatieve opmerking over deze film. De film verveelt geen moment, ook al is het een tweede deel. De film is trouwens als los deel ook goed te bekijken. Van te voren was ik een klein beetje bang dat de jongens te oud (8 en 9 jaar) voor deze film zijn, maar dit is zeker niet het geval. Misschien is de film alleen iets te lang voor de kleine kinderen. Zij houden het klaarblijkelijk niet twee uur vol wc technisch gezien. Het is op een gegeven moment storend dat iedere vijf minuten iemand naar de wc gaat.

Paddington 2 is echter een familiefilm die zeer de moeite waard is om te bezoeken. De film brengt het Kerst gevoel op de bezoekers over. Misschien is het vloeken in de kerk, maar ik heb meer genoten van Paddington 2 dan van Star Wars: The Last Jedi die ik twee dagen eerder heb gezien. Na bijna twee uur gaan wij met een tevreden gevoel de bioscoop zaal uit.v


Tip: Theatercollectief Meneer Monster

LabBron: Meneermonster.com

Festival de Betovering heeft ons afgelopen maandag écht betoverd. Het festival maakt zoals ieder jaar zijn naam waar. We blijven zelfs speciaal in de herfstvakantie thuis om dit kinderfestival bij te wonen. Naast workshops en films zijn vooral de theatervoorstellingen erg leuk om met de kids te bezoeken.

De Koninklijke Schouwburg is een prachtig theater
Eén van de theatervoorstellingen bezocht ik met de jongens afgelopen maandag. De theatervoorstelling vond ik bij voorbaat al speciaal, want we gingen naar de Koninklijke Schouwburg. Hier was ik nog nooit geweest en ik bleek achteraf wat gemist te hebben. Wat een mooi theater was dit, in de zaal leek het net of ik mij in de Romeinse tijd bevond. Het plafond was prachtig beschilderd. De jongens hadden vooral oog voor twee personages, de naakte vrouw en de kleine jongen in zijn blote piemeltje. Zo ging de schoonheid over in schater gelach van een achtjarig jongetje en zijn negen jarige broer met grote pretogen.

De boeken boeide Joshua niet, de theatervoorstelling wel
Deze lol werd een constante factor in de Koninklijke Schouwburg. Iets wat vooral Joshua niet verwachtte. Hij had namelijk al een boek gelezen over de waanzinnige boomhut en hij hield het bij het lezen van één deel. Misschien was het deel met de 65 verdiepingen net het verkeerde deel en had hij bij de waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen moeten beginnen. Het theatercollectief ‘Meneer Monster’ zorgde er in ieder geval voor dat de theatervoorstelling ‘De waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen’ super interresant was. Het verhaal zat vol met spanning en humor.


BoomhutBron: Meneermonster.com

Diego kon niet stilzetten van de spanning en het lachen
Het begon al met het feit dat Terry en Andy, de schrijvers van de boeken, op de verkeerde dag in het theater waren. Of het niet erger kon, ze hadden ook niets voorbereid. Gelukkig hielp de toneelmeester Bob ze uit te brand en zo kon het verhaal omtrent de waanzinnige boomhut starten. Diego zat vanaf het begin te wippen op zijn stoel van spanning en plezier. Ik denk zelfs dat er na de voorstelling van één uur slijtplekken op de stoel zaten. Joshua genoot zoals altijd ingetogen van het schouwspel. Maar er kwam zelfs een aantal keer geluid uit hem, lach geluid. Lachen om een zeemeerman, de postbode, rare capriolen van Terry en Andy en vooral van een grote banaan.

Het lijkt chaos, maar er is echt een verhaallijn
Die rare capriolen kan je wel aan Meneer Monster overlaten. Het lijkt op het begin allemaal chaotisch én ik miste vooral de logica. Maar na het zien van de Waanzinnige Boomhut heb ik gemerkt dat ik die logica eens over boord moet gooien, zeker bij de mannen van Meneer Monster. Ook al lijkt het chaos, de kleine scenes komen naadloos op het einde bij elkaar en laten het grote verhaal zien. Het grote verhaal, nee een monsterlijk verhaal. Zelfs een monsterlijk goed verhaal. Achteraf maak ik een persoonlijke notitie dat ik vaker naar het theater moet gaan, want het is écht het geld waard.

De jongens kunnen deze voorstelling het best beoordelen, want zij zijn in die week met mama naar nog drie andere voorstellingen geweest. Hele goede voorstellingen, maar de Waanzinnige Boomhut van 13 verdiepingen staat bij beide bovenaan. En dat kwam echt niet alleen doordat Andy papa in het stuk betrok door de banaan kennis te laten maken met zijn hoofd. Niet één, twee keer, maar liefst vijf keer. Echt monsterlijk!

Dit was niet de eerste keer dat we Meneer Monster hebben zien optreden, in de Fantastische meneer Vos hebben we net zoveel genoten. 


Review: De LEGO Ninjago Film

FotoBron: LEGO.com

LEGO in combinatie met ninja’s heeft alle ingrediënten om cool te zijn. Dit dacht LEGO een aantal jaren geleden ook en bedacht een serie omtrent deze stille, onzichtbare elite Japanse krijgers. Na de succesvolle LEGO films die afgelopen jaren gelanceerd zijn, werd het tijd om ook van LEGO Ninjago een film te maken. Afgelopen weekend gingen de jongens en ik naar deze film en dit is onze review.

Jackie Chan is tante S geworden
Als ik het dan over een elite krijger heb, dan past voor mij de acteur Jackie Chan perfect in het plaatje. Hij is mijn actieheld van vroeger en ik heb tot mijn 21ste al zijn films op videoband en dvd gespaard. Het is even schrikken dat ik in plaats van zijn stuntelende ingetogen Engelse stem een zware negroïde stem hoor. De typecaster in Nederland is op het moment van kiezen zeker de Drunken Master geweest. Jackie Chan is schreeuwerig geworden en van de ingetogen Sensei Wu, die Jackie Chan in de originele versie speelt, is weinig over.

De film heeft een overschot aan subtiele grapjes
Ingetogen waren we trouwens zelf ook niet tijdens De LEGO Ninjago Film. Alledrie moesten we constant lachen om de grappen in de film. Grappen voor zowel de kinderen als voor de ouders. Eén van de grappigste momenten vond ik Sensei Wu die een lied speelt op zijn dwarsfluit om Lloyd, de groene ninja, soort van op te beuren. Een grap die niet bij de meeste kinderen zal binnenkomen, maar tijdens een film van 109 minuten moesten de ouders ook vermaakt worden. Diego en Joshua konden niet een grap eruit lichten, want de grappen waren volgens hun namelijk allemaal goed.

Het had net zo goed over basketballende mieren kunnen gaan
Ondanks al die grappen vonden Joshua en ik de film tóch tegenvallen. We misten namelijk een goed verhaal . Natuurlijk hadden we door dat De LEGO Ninjago Film om Lloyd ging en zijn relatie met zijn vader, de grote slechterik Garmadon. Nadat ik het verhaal op hoofdlijnen op papier te hebben uitgeschreven, miste ik waarom LEGO juist de ninja serie verfilmde. Eigenlijk waarom het verhaal een LEGO film was geworden. De film had net zo goed gespeeld kunnen worden door een paar mieren die basketbal speelden.

Knap, een speelgoed set baseren op 3 seconden film materiaal
Ik weet wel waarom LEGO deze film heeft uitgebracht, de commerciële mogelijkheden zijn namelijk groot. De film zal vele families, zoals wij, naar de bioscoop trekken en het uitgebrachte speelgoed zal ook goed verkopen. Diego heeft al voor het zien van de film één van de grotere voertuigen gekocht van zijn spaargeld. De voertuigen die na minuut 20 al niet meer terugkomen in het verhaal. De ‘LEGO Ninjago Spinjizu training’ speelgoedset spant echter de kroon. Volgens mij is er wel geteld vijf seconden spinjizu in de film te zien.

De LEGO Ninjago Film viel mij bij elkaar viest tegen, Joshua (9 jaar) vond de film ‘in het midden’, wat betekent genoeg-gelachen-maar-thuis-op-bank-was-deze-film-net-zo-leuk-geweest. Diego (8 jaar en groot lego fanaat) had echter genoten van de film. Hij had dubbel gelegen en vond het monster wat Ninjago terroriseert super leuk. Mij lijkt De LEGO Ninjago Film daarom alleen een leuke film voor kids van 6 tot en met 8 jaar die LEGO fanaten zijn.


Review: Marble Stella Maris hotel

Foto

We hebben in een 4 sterren hotel onze zomervakantie op Ibiza gevierd. Van te voren scheppen die 4 sterren van het Marble Stella Maris hotel hoge verwachtingen. Na een week in dit hotel te hebben vertoeft kunnen we een oordeel geven of het Marble Stella Maris deze 4 sterren waarmaakt. Lees onze review of dit het geval is.

Bekend Nederland loopt er rond en praat erover
Het Marble Stella Maris trok in ieder geval bekende Nederlanders aan, want een oud-voetballer en iemand van de televisie zaten in het hotel. Daarnaast stond in het magazine van Corendon een interview met Winston Gerschtanowitz over het hotel. Hij had goede verhalen gehoord van vrienden over het Marble Stella Maris en dacht erover na om ook zijn vakantie er te vieren. Een mooi stukje reclame voor het hotel of was het echt waar.

Een mooi complex, maar we hadden geluk
De aankomst bij het hotel gaf een goede indruk van het hotel. Het lag mooi op een berg en op en rond de receptie zag het er strak uit. Ik was enigzins verbaasd over de accommodaties, want ik dacht we in één groot hotel zaten. Het Marble Stella Maris hotel bestond echter uit enkele appartementenblokken met daarin een tiental hotelkamers. Wij zaten gunstig, want ons blok en hotelkamer grensde aan drie van de vier zwembaden. Andere reisgenoten hadden minder geluk en moesten 15 minuten heuvel op lopen naar hun kamer.

Wij hebben een prima kamer
We hadden een familiekamer geboekt, wat inhield dat we een tweepersoonsbed een éénpersoonsbed hadden. Naast de kamer was een aparte badkamer met douche en toilet erin. Het eenpersoonsbed was simpel, maar het tweepersoonsbed zag er luxe uit. Om Joshua (9 jaar) niet in dat simpele bed te laten slapen, sleepte we de bedden van het tweepersoonsbed uit elkaar en sliepen we er beide in. De douche was ook lekker, bij elkaar dus een prima kamer. Ik begreep van de reisgenoten dat we hiermee ook geluk hadden, want bij velen liep het water de douche uit en maakte de douche de gehele badkamer nat.


Foto

Het warme buffet is niet 4 sterren waard
Het geluk hield op in het buffet restaurant. Dit was onze eerste keer in een all inclusive hotel en van te voren had ik daar zo mijn bedenkingen over. Veel eten en een matige kwaliteit. Helaas werden mijn bedenkingen werkelijkheid en zaten Joshua en ik met een bord met taaie vis, niet al te warme frietjes en te zoute groente. Het buffet restaurant kon ik niet 4 sterren geven. Op het kinderbuffet na, voldeed het warme eten nog geen eens aan 2 sterren. Aangezien ik tijdens het ontbijt en de lunch alleen voor koud eten ging, was ik hier tevreden over. Vooral de watermeloen was lekker.

Een rare manier van all inclusive
Aan het all inclusive concept van het Marble Stella Maris was iets vreemd aan de hand, want niet alles was all inclusive. Naast het buffet restaurant waren het tapas, vlees- en visrestaurant tegen betaling. Erg vreemd als je het all inclusive noemt. Het matige eten in het buffet restaurant deed ons zelfs denken dat je een vriendelijk zetje kreeg om in de andere restaurants te eten. Zo aten we een keer in het vleesrestaurant, Meatlovers, en proefden we echte kwaliteit. In het vis restaurant was de kwaliteit ook goed, maar kwamen we erachter dat de sushi niet vers werd klaar gemaakt. Joshua wilde namelijk alleen sushi met zalm of tonijn, maar dat kon niet gemaakt worden. ​​We moesten het een dag van te voren doorgeven, terwijk een sushi met zalm, peper, advocado en uitjes wel geserveerd werden.

​Gelukkig is er WIFI
Een echt pluspunt van het hotel is de WIFI. Op de eerste avond na hebben we overal goed bereik gehad en kunnen we beide onze internetverslaving in stand houden. En als de kinderen ergens aan het spelen zijn, met hun in contact blijven. Het Marble Stella Maris heeft ook een animatie team. Over het animatieteam kan ik geen oordeel geven, aangezien we aan weinig activiteiten meedoen. Andere ouders vertellen dat de medewerkers enthousiast zijn, maar de coördinatie van een leidend persoon enigszins gemist wordt. De leukste animatie die we gezien hebben en ook aan meegedaan hebben, is de schuimpartij. Iedereen genoot van de twee uur schuimparty bij één van de drie zwembaden.

Conclusie
Met het Marble Stella Maris hotel heeft Corendon een mooi hotel neergezet, maar maar ik kan het niet 4 sterren geven, misschien 3 sterren. Dit waren de positieve punten van het hotel:
+ Goede bedden om in te slapen
+ Een mooie ligging op een berg
+ Vele aanbod fruit aan het zwembad en in het buffet restaurant

Dit waren de verbeterpunten voor Marble Stella Maris:
– De kwaliteit van het eten
Avondeten was vaak niet goed bereid, te koud, warm of te zout
– Het hotel is niet all inclusive
Voor goed eten moet je bij betalen. Ik verwacht altijd goed eten in een 4 sterren hotel, ook bij ‘gratis’ eten
– Bij vele douches was er iets mis, douche cabine niet goed afgedicht


Review: Eenoudervakantie (Ibiza)

Esvreda

Eenoudervakantie, ik vond het een raar woord die een beetje vreemd aanvoelde. Moest ik daarom wel meegaan met een eenoudervakantie. Josh en ik waagden de stap en we gingen met Maris Life mee op een eenoudervakantie naar Ibiza. Lees mijn belevenissen in deze mengelmoes van een tip, review en verslag blog over mijn eenoudervakantie op Ibiza.

Waarom kies je voor die eenoudervakantie
De eenoudervakantie voelde vreemd aan, omdat mijn vrienden en ik een heel ander beeld hadden van deze vakantie. Zij zagen het als kans om een leuke moeder aan de haak te slaan. Ze juichden helemaal toe dat ik z’on grote stap zette. Ik sloeg gewoon Alleenstaande-vaders.nl over én ik leerde ook nog eens haar kinderen direct kennen. En ik maar denken dat ik  voor dit concept koos, omdat ik bij een eenoudervakantie een gesprek kon voeren met leeftijdsgenoten, geen stelletjes, op vakantie terwijl Joshua buiten met andere kinderen aan het spelen was.

​Een warm welkom
Dat samenspelen met andere kinderen is wel een dingetje, want zo sociaal is Josh niet. Hij heeft het trouwens niet van een vreemde. We leggen beide niet snel contact met andere mensen. We moeten beide een drempel over én de drempel van Josh is net zo hoog als de berg Sant Josep de Sa Talaia op Ibiza. Ik ben dan ook blij dat Maris Life een gezamelijke tafel in het buffet restaurant heeft geregeld. Het zorgt voor een zetje in de goede richting en de eerste gesprekken ontstaan daarom al snel. Een dag later heeft Josh zijn eerste vriendje gevonden, dankzij een uitstapje naar het waterpark op Ibiza. 


Jeepsafari

Waarom Maris Life?
Niet iedere ouder ging trouwens mee naar het waterpark, eigenlijk maar twee andere ouders. Dit was één van de redenen waarom ik voor Maris Life koos. Zij gaven mij het gevoel dat niets moest, maar dat alles mocht. Maris Life zorgde alleen voor de middelen om de vakantie met je kinderen nog leuker te maken. Bij Cirkel en Estivant, twee andere eenoudervakantie aanbieders, had ik dit gevoel minder. De doorslag gaf echter de luxe die Maris Life uitstraalde. Geen tentjes of mobile homes om te overnachten, maar een nette kamer met een goed bed erin. ​

De middelen werden deels geboden door Maris Life
Een voorbeeld van één van de middelen was de reisleider en reisleidster ter plaatse. Dankzij de reisleidster kon ik samen met een andere vader relax een uur lunchen aan het strand terwijl zij op Joshua paste in het waterpark. Maris Life organiseerde daarnaast voldoende activiteiten voor zowel kind als ouder of gezamenlijke activiteiten. Al volddeden niet alle activiteiten aan de verwachtigingen. Iets beter op de hoogte zijn van activiteiten is een klein verbeterpunt. Het melden van een gratis excursie als jeepsafari of boottocht in het magazine in het vliegtuig en dit niet waarmaken vind ik een grotere tekortkoming. In plaats van de jeepsafari (96 euro, vader plus kind) of boottocht (111 euro, vader plus kind) gaf Maris Life de excursie naar de hippymarkt cadeau (25 euro, vader plus kind). ​


Schuimparty

De ouders met hun kids zorgen voor een fantastische vakantie
Maar dit alles mocht de pret van een week op eenoudervakantie op Ibiza niet drukken. De andere eenouders met hun kinderen kon ik hiervoor bedanken. Het leek net of iedereen hetzelfde doel had. Quality time hebben met je kids, met andere gezinnen, de kids met elkaar en de ouders ook. Zo zijn we met een aantal gezinnen uiteten geweest in het vlees restaurant, zaten we bij elkaar bij het zwembad, in de avond met een grote groep een drankje doen, maar keken Josh en ik ook samen op de kamer een filmpje om tot rust te komen

Van Josh komt het grootste compliment voor Maris Life, de andere gezinnen en ook wel voor mij. Hij vindt de eenoudervakantie naar Ibiza de beste vakantie van zijn leven. Spelen met andere kinderen, leuke uitstapjes en samen met papa optrekken. Hij wilt volgende jaar een zelfde soort vakantie doen en ik kan mij hier wel in vinden. Als de situatie is zoals nu, zal ik volgend jaar zeker naar een eenoudervakantie kijken.

Een lange blog en dan schrijf ik niets over het hotet Marble Stella Maris Ibiza. Dat komt in de volgende blog…