Review: Paddington 2

Beertje Paddington is zo lief. Deze Kerstvakantie is de film ‘Paddington 2’ dé film om met de jongens te bezoeken. Ja, ik verkies Paddington 2 boven Ferdinand, Coco en K3 die ook in de bioscoop draaien. Gisteren zijn we naar Paddington 2 geweest, lees onze review of dit de juiste keuze is geweest.

Wat moet beertje Paddington voor tante Lucy kopen?
In Paddington 2 is het beertje inmiddels goed geaard in London bij de familie Brown. Hij is zelfs  bijna door iedereen geaccepteerd in de buurt. Na een korte introductie van de familie Brown zien we beertje Paddington zoeken naar een mooi cadeau voor zijn tante Lucy. Hij vindt het ideale cadeau in de antiekzaak, een boek die London in 3D uitbeeld. Een ideaal cadeau voor zijn tante die altijd al London heeft willen bezoeken. Als hij tijdens de opening van de kermis op het podium wordt uitgenodigd om te helpen vertelt beertje Paddington zijn wens aan het publiek. De verkeerde persoon hoort de wens en naast Paddington jaagt er nu ook iemand anders op het boek.

Probeert beertje Paddington het cadeau nu te stelen?
Waar Paddington dit netjes doet door te werken en geld te verdienen, probeert deze meneer het boek te stelen. Tijdens de inbraak loopt beertje Paddington toevallig langs de antiekzaak en hij probeert de dief in te rekenen. Helaas wordt beertje Paddington zelf aangezien als de dader en hij beland in de gevangenis. De familie Brown zet alles op alles om Paddington vrij te krijgen en de echte dader te vinden. Beertje Paddington zelf probeert te overleven in de gevangenis wat hem aardig lukt en enkele grappige taferelen oplevert.

Waarom vind ik beertje Paddington nou zo leuk?
Deze grappige taferelen is één van de redenen dat beertje Paddington zo’n leuke film is. Paddington is namelijk zo klunzig dat er genoeg gelachen kan worden. Zo zorgt zijn knulligheid er voor dat hij een rechter tegen zich in het harnas jaagt. Een andere reden om de film te zien is dat beertje Paddington er schattig uitziet in die blauwe lange jas, rode hoed en met koffer. Ik smelt weg als hij zo rondloopt, er iets mislukt en hij beteuterd kijkt. Daarnaast is hij uitermate beleefd wat verfrissend is in deze tijd. Kinderen zijn een stuk minder beleefd tegenwoordig. Misschien steken kinderen wat op van de beleefdheid van beertje Paddington.

Misschien duurt de film iets te lang voor de kleintjes
Ik heb trouwens niet uit beleefdheid Paddington 2 gespaard van kritiek. Ik heb namelijk helemaal geen negatieve opmerking over deze film. De film verveelt geen moment, ook al is het een tweede deel. De film is trouwens als los deel ook goed te bekijken. Van te voren was ik een klein beetje bang dat de jongens te oud (8 en 9 jaar) voor deze film zijn, maar dit is zeker niet het geval. Misschien is de film alleen iets te lang voor de kleine kinderen. Zij houden het klaarblijkelijk niet twee uur vol wc technisch gezien. Het is op een gegeven moment storend dat iedere vijf minuten iemand naar de wc gaat.

Paddington 2 is echter een familiefilm die zeer de moeite waard is om te bezoeken. De film brengt het Kerst gevoel op de bezoekers over. Misschien is het vloeken in de kerk, maar ik heb meer genoten van Paddington 2 dan van Star Wars: The Last Jedi die ik twee dagen eerder heb gezien. Na bijna twee uur gaan wij met een tevreden gevoel de bioscoop zaal uit.v


Tip: Theatercollectief Meneer Monster

Festival de Betovering heeft ons afgelopen maandag écht betoverd. Het festival maakt zoals ieder jaar zijn naam waar. We blijven zelfs speciaal in de herfstvakantie thuis om dit kinderfestival bij te wonen. Naast workshops en films zijn vooral de theatervoorstellingen erg leuk om met de kids te bezoeken.

De Koninklijke Schouwburg is een prachtig theater
Eén van de theatervoorstellingen bezocht ik met de jongens afgelopen maandag. De theatervoorstelling vond ik bij voorbaat al speciaal, want we gingen naar de Koninklijke Schouwburg. Hier was ik nog nooit geweest en ik bleek achteraf wat gemist te hebben. Wat een mooi theater was dit, in de zaal leek het net of ik mij in de Romeinse tijd bevond. Het plafond was prachtig beschilderd. De jongens hadden vooral oog voor twee personages, de naakte vrouw en de kleine jongen in zijn blote piemeltje. Zo ging de schoonheid over in schater gelach van een achtjarig jongetje en zijn negen jarige broer met grote pretogen.

De boeken boeide Joshua niet, de theatervoorstelling wel
Deze lol werd een constante factor in de Koninklijke Schouwburg. Iets wat vooral Joshua niet verwachtte. Hij had namelijk al een boek gelezen over de waanzinnige boomhut en hij hield het bij het lezen van één deel. Misschien was het deel met de 65 verdiepingen net het verkeerde deel en had hij bij de waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen moeten beginnen. Het theatercollectief ‘Meneer Monster’ zorgde er in ieder geval voor dat de theatervoorstelling ‘De waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen’ super interessant was. Het verhaal zat vol met spanning en humor.

waanzinnigeboomhut2
Bron: Meneermonster.com

Diego kon niet stilzetten van de spanning en het lachen
Het begon al met het feit dat Terry en Andy, de schrijvers van de boeken, op de verkeerde dag in het theater waren. Of het niet erger kon, ze hadden ook niets voorbereid. Gelukkig hielp de toneelmeester Bob ze uit te brand en zo kon het verhaal omtrent de waanzinnige boomhut starten. Diego zat vanaf het begin te wippen op zijn stoel van spanning en plezier. Ik denk zelfs dat er na de voorstelling van één uur slijtplekken op de stoel zaten. Joshua genoot zoals altijd ingetogen van het schouwspel. Maar er kwam zelfs een aantal keer geluid uit hem, lach geluid. Lachen om een zeemeerman, de postbode, rare capriolen van Terry en Andy en vooral van een grote banaan.

Het lijkt chaos, maar er is echt een verhaallijn
Die rare capriolen kan je wel aan Meneer Monster overlaten. Het lijkt op het begin allemaal chaotisch én ik miste vooral de logica. Maar na het zien van de Waanzinnige Boomhut heb ik gemerkt dat ik die logica eens over boord moet gooien, zeker bij de mannen van Meneer Monster. Ook al lijkt het chaos, de kleine scenes komen naadloos op het einde bij elkaar en laten het grote verhaal zien. Het grote verhaal, nee een monsterlijk verhaal. Zelfs een monsterlijk goed verhaal. Achteraf maak ik een persoonlijke notitie dat ik vaker naar het theater moet gaan, want het is écht het geld waard.

De jongens kunnen deze voorstelling het best beoordelen, want zij zijn in die week met mama naar nog drie andere voorstellingen geweest. Hele goede voorstellingen, maar de Waanzinnige Boomhut van 13 verdiepingen staat bij beide bovenaan. En dat kwam echt niet alleen doordat Andy papa in het stuk betrok door de banaan kennis te laten maken met zijn hoofd. Niet één, twee keer, maar liefst vijf keer. Echt monsterlijk!

Dit was niet de eerste keer dat we Meneer Monster hebben zien optreden, in de Fantastische meneer Vos hebben we net zoveel genoten. 


Review: De LEGO Ninjago Film

LEGO in combinatie met ninja’s heeft alle ingrediënten om cool te zijn. Dit dacht LEGO een aantal jaren geleden ook en bedacht een serie omtrent deze stille, onzichtbare elite Japanse krijgers. Na de succesvolle LEGO films die afgelopen jaren gelanceerd zijn, werd het tijd om ook van LEGO Ninjago een film te maken. Afgelopen weekend gingen de jongens en ik naar deze film en dit is onze review.

Jackie Chan is tante S geworden
Als ik het dan over een elite krijger heb, dan past voor mij de acteur Jackie Chan perfect in het plaatje. Hij is mijn actieheld van vroeger en ik heb tot mijn 21ste al zijn films op videoband en dvd gespaard. Het is even schrikken dat ik in plaats van zijn stuntelende ingetogen Engelse stem een zware negroïde stem hoor. De typecaster in Nederland is op het moment van kiezen zeker de Drunken Master geweest. Jackie Chan is schreeuwerig geworden en van de ingetogen Sensei Wu, die Jackie Chan in de originele versie speelt, is weinig over.

De film heeft een overschot aan subtiele grapjes
Ingetogen waren we trouwens zelf ook niet tijdens De LEGO Ninjago Film. Alledrie moesten we constant lachen om de grappen in de film. Grappen voor zowel de kinderen als voor de ouders. Eén van de grappigste momenten vond ik Sensei Wu die een lied speelt op zijn dwarsfluit om Lloyd, de groene ninja, soort van op te beuren. Een grap die niet bij de meeste kinderen zal binnenkomen, maar tijdens een film van 109 minuten moesten de ouders ook vermaakt worden. Diego en Joshua konden niet een grap eruit lichten, want de grappen waren volgens hun namelijk allemaal goed.

Het had net zo goed over basketballende mieren kunnen gaan
Ondanks al die grappen vonden Joshua en ik de film tóch tegenvallen. We misten namelijk een goed verhaal . Natuurlijk hadden we door dat De LEGO Ninjago Film om Lloyd ging en zijn relatie met zijn vader, de grote slechterik Garmadon. Nadat ik het verhaal op hoofdlijnen op papier te hebben uitgeschreven, miste ik waarom LEGO juist de ninja serie verfilmde. Eigenlijk waarom het verhaal een LEGO film was geworden. De film had net zo goed gespeeld kunnen worden door een paar mieren die basketbal speelden.

Knap, een speelgoed set baseren op 3 seconden film materiaal
Ik weet wel waarom LEGO deze film heeft uitgebracht, de commerciële mogelijkheden zijn namelijk groot. De film zal vele families, zoals wij, naar de bioscoop trekken en het uitgebrachte speelgoed zal ook goed verkopen. Diego heeft al voor het zien van de film één van de grotere voertuigen gekocht van zijn spaargeld. De voertuigen die na minuut 20 al niet meer terugkomen in het verhaal. De ‘LEGO Ninjago Spinjizu training’ speelgoedset spant echter de kroon. Volgens mij is er wel geteld vijf seconden spinjizu in de film te zien.

De LEGO Ninjago Film viel mij bij elkaar viest tegen, Joshua (9 jaar) vond de film ‘in het midden’, wat betekent genoeg-gelachen-maar-thuis-op-bank-was-deze-film-net-zo-leuk-geweest. Diego (8 jaar en groot lego fanaat) had echter genoten van de film. Hij had dubbel gelegen en vond het monster wat Ninjago terroriseert super leuk. Mij lijkt De LEGO Ninjago Film daarom alleen een leuke film voor kids van 6 tot en met 8 jaar die LEGO fanaten zijn.


Review: Marble Stella Maris hotel

We hebben in een 4 sterren hotel onze zomervakantie op Ibiza gevierd. Van te voren scheppen die 4 sterren van het Marble Stella Maris hotel hoge verwachtingen. Na een week in dit hotel te hebben vertoeft kunnen we een oordeel geven of het Marble Stella Maris deze 4 sterren waarmaakt. Lees onze review of dit het geval is.

Bekend Nederland loopt er rond en praat erover
Het Marble Stella Maris trok in ieder geval bekende Nederlanders aan, want een oud-voetballer en iemand van de televisie zaten in het hotel. Daarnaast stond in het magazine van Corendon een interview met Winston Gerschtanowitz over het hotel. Hij had goede verhalen gehoord van vrienden over het Marble Stella Maris en dacht erover na om ook zijn vakantie er te vieren. Een mooi stukje reclame voor het hotel of was het echt waar.

Een mooi complex, maar we hadden geluk
De aankomst bij het hotel gaf een goede indruk van het hotel. Het lag mooi op een berg en op en rond de receptie zag het er strak uit. Ik was enigzins verbaasd over de accommodaties, want ik dacht we in één groot hotel zaten. Het Marble Stella Maris hotel bestond echter uit enkele appartementenblokken met daarin een tiental hotelkamers. Wij zaten gunstig, want ons blok en hotelkamer grensde aan drie van de vier zwembaden. Andere reisgenoten hadden minder geluk en moesten 15 minuten heuvel op lopen naar hun kamer.

Wij hebben een prima kamer
We hadden een familiekamer geboekt, wat inhield dat we een tweepersoonsbed een éénpersoonsbed hadden. Naast de kamer was een aparte badkamer met douche en toilet erin. Het eenpersoonsbed was simpel, maar het tweepersoonsbed zag er luxe uit. Om Joshua (9 jaar) niet in dat simpele bed te laten slapen, sleepte we de bedden van het tweepersoonsbed uit elkaar en sliepen we er beide in. De douche was ook lekker, bij elkaar dus een prima kamer. Ik begreep van de reisgenoten dat we hiermee ook geluk hadden, want bij velen liep het water de douche uit en maakte de douche de gehele badkamer nat.


Het warme buffet is niet 4 sterren waard

StellaMarisHet geluk hield op in het buffet restaurant. Dit was onze eerste keer in een all inclusive hotel en van te voren had ik daar zo mijn bedenkingen over. Veel eten en een matige kwaliteit. Helaas werden mijn bedenkingen werkelijkheid en zaten Joshua en ik met een bord met taaie vis, niet al te warme frietjes en te zoute groente. Het buffet restaurant kon ik niet 4 sterren geven. Op het kinderbuffet na, voldeed het warme eten nog geen eens aan 2 sterren. Aangezien ik tijdens het ontbijt en de lunch alleen voor koud eten ging, was ik hier tevreden over. Vooral de watermeloen was lekker.

Een rare manier van all inclusive
Aan het all inclusive concept van het Marble Stella Maris was iets vreemd aan de hand, want niet alles was all inclusive. Naast het buffet restaurant waren het tapas, vlees- en visrestaurant tegen betaling. Erg vreemd als je het all inclusive noemt. Het matige eten in het buffet restaurant deed ons zelfs denken dat je een vriendelijk zetje kreeg om in de andere restaurants te eten. Zo aten we een keer in het vleesrestaurant, Meatlovers, en proefden we echte kwaliteit. In het vis restaurant was de kwaliteit ook goed, maar kwamen we erachter dat de sushi niet vers werd klaar gemaakt. Joshua wilde namelijk alleen sushi met zalm of tonijn, maar dat kon niet gemaakt worden. ​​We moesten het een dag van te voren doorgeven, terwijk een sushi met zalm, peper, advocado en uitjes wel geserveerd werden.

​Gelukkig is er WIFI
Een echt pluspunt van het hotel is de WIFI. Op de eerste avond na hebben we overal goed bereik gehad en kunnen we beide onze internetverslaving in stand houden. En als de kinderen ergens aan het spelen zijn, met hun in contact blijven. Het Marble Stella Maris heeft ook een animatie team. Over het animatieteam kan ik geen oordeel geven, aangezien we aan weinig activiteiten meedoen. Andere ouders vertellen dat de medewerkers enthousiast zijn, maar de coördinatie van een leidend persoon enigszins gemist wordt. De leukste animatie die we gezien hebben en ook aan meegedaan hebben, is de schuimpartij. Iedereen genoot van de twee uur schuimparty bij één van de drie zwembaden.

Conclusie
Met het Marble Stella Maris hotel heeft Corendon een mooi hotel neergezet, maar maar ik kan het niet 4 sterren geven, misschien 3 sterren. Dit waren de positieve punten van het hotel:
+ Goede bedden om in te slapen
+ Een mooie ligging op een berg
+ Vele aanbod fruit aan het zwembad en in het buffet restaurant

Dit waren de verbeterpunten voor Marble Stella Maris:
– De kwaliteit van het eten
Avondeten was vaak niet goed bereid, te koud, warm of te zout
– Het hotel is niet all inclusive
Voor goed eten moet je bij betalen. Ik verwacht altijd goed eten in een 4 sterren hotel, ook bij ‘gratis’ eten
– Bij vele douches was er iets mis, douche cabine niet goed afgedicht

Continue reading “Review: Marble Stella Maris hotel”

Review: Eenoudervakantie (Ibiza)

Eenoudervakantie, ik vond het een raar woord die een beetje vreemd aanvoelde. Moest ik daarom wel meegaan met een eenoudervakantie. Josh en ik waagden de stap en we gingen met Maris Life mee op een eenoudervakantie naar Ibiza. Lees mijn belevenissen in deze mengelmoes van een tip, review en verslag blog over mijn eenoudervakantie op Ibiza.

Waarom kies je voor die eenoudervakantie
De eenoudervakantie voelde vreemd aan, omdat mijn vrienden en ik een heel ander beeld hadden van deze vakantie. Zij zagen het als kans om een leuke moeder aan de haak te slaan. Ze juichden helemaal toe dat ik z’on grote stap zette. Ik sloeg gewoon Alleenstaande-vaders.nl over én ik leerde ook nog eens haar kinderen direct kennen. En ik maar denken dat ik  voor dit concept koos, omdat ik bij een eenoudervakantie een gesprek kon voeren met leeftijdsgenoten, geen stelletjes, op vakantie terwijl Joshua buiten met andere kinderen aan het spelen was.

Een warm welkom
Dat samenspelen met andere kinderen is wel een dingetje, want zo sociaal is Josh niet. Hij heeft het trouwens niet van een vreemde. We leggen beide niet snel contact met andere mensen. We moeten beide een drempel over én de drempel van Josh is net zo hoog als de berg Sant Josep de Sa Talaia op Ibiza. Ik ben dan ook blij dat Maris Life een gezamelijke tafel in het buffet restaurant heeft geregeld. Het zorgt voor een zetje in de goede richting en de eerste gesprekken ontstaan daarom al snel. Een dag later heeft Josh zijn eerste vriendje gevonden, dankzij een uitstapje naar het waterpark op Ibiza. 


Waarom Maris Life?
eenouder2Niet iedere ouder ging trouwens mee naar het waterpark, eigenlijk maar twee andere ouders. Dit was één van de redenen waarom ik voor Maris Life koos. Zij gaven mij het gevoel dat niets moest, maar dat alles mocht. Maris Life zorgde alleen voor de middelen om de vakantie met je kinderen nog leuker te maken. Bij Cirkel en Estivant, twee andere eenoudervakantie aanbieders, had ik dit gevoel minder. De doorslag gaf echter de luxe die Maris Life uitstraalde. Geen tentjes of mobile homes om te overnachten, maar een nette kamer met een goed bed erin. ​

De middelen werden deels geboden door Maris Life
Een voorbeeld van één van de middelen was de reisleider en reisleidster ter plaatse. Dankzij de reisleidster kon ik samen met een andere vader relax een uur lunchen aan het strand terwijl zij op Joshua paste in het waterpark. Maris Life organiseerde daarnaast voldoende activiteiten voor zowel kind als ouder of gezamenlijke activiteiten. Al voldeden niet alle activiteiten aan de verwachtingen. Iets beter op de hoogte zijn van activiteiten is een klein verbeterpunt. Het melden van een gratis excursie als jeepsafari of boottocht in het magazine in het vliegtuig en dit niet waarmaken vind ik een grotere tekortkoming. In plaats van de jeepsafari (96 euro, vader plus kind) of boottocht (111 euro, vader plus kind) gaf Maris Life de excursie naar de hippymarkt cadeau (25 euro, vader plus kind). ​

De ouders met hun kids zorgen voor een fantastische vakantie
StellaMaris2Maar dit alles mocht de pret van een week op eenoudervakantie op Ibiza niet drukken. De andere eenouders met hun kinderen kon ik hiervoor bedanken. Het leek net of iedereen hetzelfde doel had. Quality time hebben met je kids, met andere gezinnen, de kids met elkaar en de ouders ook. Zo zijn we met een aantal gezinnen uiteten geweest in het vlees restaurant, zaten we bij elkaar bij het zwembad, in de avond met een grote groep een drankje doen, maar keken Josh en ik ook samen op de kamer een filmpje om tot rust te komen

Van Josh komt het grootste compliment voor Maris Life, de andere gezinnen en ook wel voor mij. Hij vindt de eenoudervakantie naar Ibiza de beste vakantie van zijn leven. Spelen met andere kinderen, leuke uitstapjes en samen met papa optrekken. Hij wilt volgende jaar een zelfde soort vakantie doen en ik kan mij hier wel in vinden. Als de situatie is zoals nu, zal ik volgend jaar zeker naar een eenoudervakantie kijken.

Een lange blog en dan schrijf ik niets over het hotel Marble Stella Maris Ibiza. Dat komt in de volgende blog…


Review: Hof van Saksen 2017

Daar zijn we weer. Ja, het is alweer de vierde keer dat we naar het vakantiepark Hof van Saksen gaan. Diego zweert bij dit vakantiepark en hij gaat zelfs niet op vakantie mee als we naar iets anders gaan dan Hof van Saksen. Op de heenreis beginnen de jongens zelf al te praten over de zomervakantie van volgende jaar in het Hof van Saksen. Is de lol er niet af nu we voor de vierde keer er naartoe gaan. Lees mijn review van alweer een vakantie in het Hof van Saksen of dit het geval is..

Je voelt je speciaal
Het maakt het wel makkelijk voor mij, want de jongens weten alles al te vinden op het Hof van Saksen. Voeg daar nog eens klantvriendelijkheid aan toe en het moet wel een fantastisch vakantie worden. Aangezien wij terugkerende gasten zijn, krijgen we dit keer jam, een fles appelsap en zelfs een borrelplateau cadeau. Ieder jaar komt er iets bij en dat is één van de reden dat de jongens zich hier thuis voelen. De jongens vinden het helemaal leuk wanneer het personeel ze herkennen van het vorige jaar.

Hof van Saksen vernieuwd constant
Wat ook een positieve indruk achterlaat is de constante vernieuwing van het Hof van Saksen. In de binnenspeelplaats, de Harrewar, is er voor de kleintjes een Thomas de trein baan toegevoegd. In het technieklokaal zijn er 3D puzzels die een bewegingssensor hebben en vliegtuigen waarvan de propellers bewegen als je er licht over laat schijnen. Maar ook het vernieuwen van de fietsen is een welkome verandering. De grootste en meest indrukwekkende verandering vindt plaats in het zwembad. Er worden glijbanen toegevoegd en niet de kleinste, dit terwijl de wildwaterbaan gewoon blijft bestaan.


hvsaksen2Waar zijn de tosti’s
Toch zijn niet alle veranderingen positief. De glijbanen zijn namelijk net na de zomervakantie af. Een verkooptruc of komt het door onverziene vertraging. De jongens willen namelijk alleen al terug om die glijbanen uit te proberen. Als we dan terugkomen, dan hopen de jongens ook dat de Harrewar weer tosti’s serveert. Deze zijn namelijk vervangen door panini’s. Qua smaak en prijs een fikse achteruitgang. Gedurende de week heb ik trouwens geen panini serveert zien worden. Die achteruitgang is ook te merken in het huisje zelf. De kwaliteit wordt iets minder. Laminaat strips die er niet zijn, kastjes die niet goed sluiten, boxsprings hoezen die aftakelen en veel vliegjes in het huisje.

Conclusie
En dit zijn niet alle punten die mij opvielen. Alle minpunten staan echter niet in vergelijking met de lol die de jongens hebben in het vakantiepark. Het bounzen (minstens 2x keer per dag), de Harrewar en het zwembad heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht op hun. Genoeg om nu al te vragen of ze volgend jaar weer terug mogen komen in Hof van Saksen.

+ De klantvriendelijkheid
+ Vernieuwing in het park (fietsen, aanbouw glijbanen, etc)
+ Totale plaatje (rust, luxe en mogelijkheden)

– De staat van de huisjes wordt iedere keer iets minder
– Verdwijnen van de tosti’s uit de Harrewar
– Klantvriendelijkheid
​   Te aardig tegen gasten die zich niet aan de regels houden


Review: Verschrikkelijke Ikke 3

Wat is deze film gehyped! De afgelopen maanden zijn de jongens zo gek gemaakt met de Minions. De lokale supermarkt heeft die Minions kaart acties gehad, overal is Minions kleding te koop en natuurlijk heeft McDonalds ook een Minions actie. De vraag is dan ook of de film, waar het uiteindelijk om gaat, aan die opgebouwde verwachten verwachtingen kan voldoen. Hier is onze review.

Gru en Dru, hoe Verschrikkelijk is dat
Ik schrijf de hele tijd ‘Minions’, maar in deze film gaat het natuurlijk om Gru en zijn meisjes. Waarschijnlijk is Gru niet geschrikt voor de merchandise met die grote neus van hem. Het wordt nog erger, want in Verschrikkelijke Ikke 3 ontdekt Gru dat hij een tweeling broer Dru heeft. Twee van die grote neuzen. En die wil Gru weer op het slechte pad brengen. Hier hebben Gru en de Minions wel oren naar. Alleen is het de vraag of Gru zijn vrouw, Lucy, en de meisjes dit wel toelaten.

Er gebeurt wel heel veel in de film
In dit derde deel van Verschrikkelijke Ikke hebben de dames sowieso een grotere rol in de film. Zelfs zo grote rol dat er wel veel kleine verhalen zijn. Ik vind het soms moeilijk deze verhaallijnen samen te krijgen en hier hebben de makers van Verschrikkelijke Ikke 3 ook last van. Een tweelingbroer, Gru twijfelt tussen goed en kwaad, Lucy die het moeilijk heeft een moeder te zijn voor de meisje, Agnes op jacht naar de eenhoorn, ik vergeet bijna de boef en dan heb je ook nog de Minions.

Meningsverschillen in de familie
Deze verhalen zorgen er voor dat Verschrikkelijke Ikke 3 bij mij niet aanslaat. Joshua (9 jaar) geeft na de film aan dat hij de film ‘zozo’ vindt. Hij had meer geintjes en gevechten met de boeven verwacht. Ik kon het daar wel in vinden. Voor het verhaal, ondanks de vele verhalen, is dit niet de film. Diego (7 jaar) kon zich niet onze mening vinden, op hem kwamen de vele grapjes wel goed over.  Vooral de blote lichaamsdelen, de ontploffingen en de minions waren geweldig.

Ik zag het niet, alleen de muziek en dansjes van Balthazar Bratt waren geweldig. Verschrikkelijke Ikke 3 komt op mij over op een film voor kinderen van 6 t/m 8 die genoeg hebben aan enkele flauwe grapjes. Volgende keer wat minder hype en wat meer Minions en dan komt het goed met een vervolg van Verschrikkelijke Ikke.


Review: The Boss Baby

De eerste minuten van een film kunnen bij mij bepalend zijn voor de rest van de film. Een film kan voor zo’n goede openingsscene zorgen dat de film voorbij is voordat ik het door heb. Helaas kan het ook voorkomen dat ik bij die eerste scene al weet dat een lange zit gaat worden. Bij de film ‘The Boss Baby‘ wist ik na de openingsscene wat voor film het werd. Hier onze review van deze film.

De trailer trok ons naar de bioscoop
De reden dat de openingsscene bepalend is, heeft vaak met mijn verwachtingen te maken. Als ik van te voren niets verwacht, dan is het makkelijker positief verrast te worden. Bij The Boss Baby hebben we alledrie zelfs verwachtingen, de trailer spreekt ons namelijk aan. Een baby die in een zakenpak rondloopt en zijn oudere broer Tim het leven zuur maakt, dat moet komische scenes opleveren. Vooral, omdat The Boss Baby vanuit het oogpunt van de zevenjarige Tim wordt verteld.

De droomwereld is eenvoudig geanimeerd
Ik begreep van vrienden dat de film ook leerzaam was. Tim zou namelijk geleidelijk steeds meer van zijn kleine baby broertje gaan houden. In de openingsscene stond Tim nog in het middelpunt  van de aandacht en had hij een gelukkig leven. De wijze waarop dit werd uitgebeeld vond ik echter teleurstellend. De manier van animeren van zijn droomwereld sprak mij niet aan, het leek of Dreamworks 10 jaar in animatie mogelijkheden was teruggeworpen.

Diego (7 jaar) genoot
Gelukkig zag ik Diego (7 jaar) genieten van de film. Voor hem was de film mooi, het verhaal was spannend en de grapjes sloegen aan. Spannend, omdat hij niet wist of Tim en zijn baby broertje de puppy’s konden verslaan. De lieve puppy’s die alle aandacht op zich wilde eisen. Grappig, omdat Tim en zijn broertje de wildste achtervolgende hadden.

Joshua (bijna 9 jaar) verveelde zich
Joshua (bijna 9 jaar) vond de film te kinderachtig , zowel de grapjes als het verhaal. Ik begreep hem wel, want de overgang van elkaar niet uitstaan tot een echte broer band werd niet duidelijk genoeg verteld. Het werd zelfs een beetje een rommelig verhaal. Een groot verschil met de film ‘Binnenste Buiten’ die Joshua super interessant vond.

Conclusie
Diego kwam dan ook tevreden de bioscoopzaal uit, Joshua wist het eigenlijk niet en ik was een beetje teleurgesteld. Na een familieberaad was dit onze conclusie van de film ‘The Boss Baby’:

+ Verrassende wie de boef is.
+ Erg komisch voor kinderen van 6 en 7 jaar oud.
+ Spannend verhaal voor kinderen van 6 en 7 jaar.

– De Nederlandse stem van The Boss Baby past niet goed bij het personage.
– Te rommelig verhaal die niet pakkend wordt.


Review: Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’

Van de geur die in een bakkerij hangt ga ik watertanden. Dit is een familietrekje en het Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’ in Medemblik leek ons daarom een leuke uitstapje om met de familie te ondernemen. Dit is onze review van het Bakkerijmuseum.

We rijden zo het Bakkerijmuseum voorbij
Na een autorit van bijna anderhalf uur kwamen we in Medemblik aan. Voor iemand uit de randstad is Medemblik een pittoresk stadje. Voordat ik het door heb, rijd ik het Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’ voorbij. Aangezien aan de Nieuwstraat een blauwe zone is en deze maar anderhalf uur geldig is, rijd ik door om buiten de blauwe zone te parkeren. Anderhalf uur is te kort voor ons om een museum te bezoeken. Na een mooie parkeerplek te hebben gevonden, lopen we naar het Bakkerijmuseum.

Het Bakkerijmuseum verspreid een heerlijke geur
Het Bakkerijmuseum doet mij denken aan de Donald Duck. In diverse stripverhalen wordt Donald namelijk verleidt door de geur van Oma Duck haar zelf gebakken appeltaart. De geur zorgt ervoor dat Donald opgetild wordt en van de woonkamer naar de keuken waar de appeltaart staat zweeft. Wanneer je langs het Bakkerijmuseum loopt, zorgt de geur van versgebakken koekjes ervoor dat je zonder het door hebt het museum binnenloopt.


Een prettig ontvangst
Binnen lijkt het net of op een tijdsreis zijn geweest. We staan in een kleine winkel die koekjes, oud hollandse snoepjes en bonbons verkopen. Voordat we ook maar kunnen denken dat we op de verkeerde plek zijn, worden we hartelijk ontvangen in het Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’ . Vanuit de winkel lopen we door naar achter waar een oude bakker gezellig gevulde koeken aan het bakken is. We kijken watertandend mee hoe de bakker de koeken fabriceert en uitleg erbij geeft.

bakkerijmuseumChocolade is het hoogtepunt van het museum
Naast de bakker zijn er allemaal oude machines en mallen te zien waarmee de koekjes worden gemaakt. Al snel voert onze weg naar boven waar de jongens een muffin met wat marsepein, glazuur en snoepje in een bloem kunnen transformeren. De jongens zijn in 5 minuten klaar en we vervolgen onze weg naar de chocolade. Voor onze familie het hoogtepunt van het museum. Een patissier vertelt over de chocolade en laat zien hoe hij bonbons maakt. Het belangrijkste voor de jongens, ze mogen echte chocolade proeven.

Conclusie
De chocolade is zo lekker dat we in het winkeltje beneden wat chocolade voor thuis kopen inclusief een kandij ontbijtkoek voor papa. Binnen iets meer dan een uur staan we buiten. Dit is onze conclusie van Bakkerijmuseum ‘Het oude bakkertje’.

+ Uitleg hoe de koekjes en chocolade wordt gebakken is leuk voor jong en oud
+ Er zijn grote spiegels opgehangen, zodat iedereen goed kan zien wat de bakker/patissier doet
+ De geur in het gehele museum is verrukkelijk
+ De museumkaart is geldig

– Te klein om een dag uitstapje van te maken (net een uur binnen)
– De schilderijen die boven hangen hebben niets met de bakkerij te maken en zijn niet helemaal geschikt voor kinderogen.
– De kandij ontbijtkoek, die we gekochten hadden, zat vol klontjes

Als je van ver komt, dan is het best om het Bakkerijmuseum in combinatie met een rit in de stoomtram en/of boottocht te doen. 

Continue reading “Review: Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’”

Tip: Chinees buffet met de kids

Uiteten gaan is tegenwoordig een hele andere belevenis als vroeger. De verfijnde smaken van een goed gemarineerde eendenborstfilet of een kabeljauwfilet die prachtig gegaard is, zijn niet terug te vinden in de restaurants die ik met de jongens bezoek. Toch merk ik dat de jongens zich steeds weer ontwikkelen, op dit moment zitten we bij de fase: Chinees buffet.

Stap 1: Papa moet zijn angst overwinning
En dat Chinese buffet was al een hele grote stap van waar we vandaar kwamen. De eerste stap moest ik zelf maken. Ik durfde namelijk niet met de jongens uit eten te gaan. Ik had beelden voor mij waar de jongens negatief de aandacht trokken en wij in het middelpunt waren. Het middelpunt waar ik niet graag in stond. Een paar jaar geleden durfde ik eindelijk te stap te wagen. We kwamen echter niet verder dan het pannenkoekenhuis en de McDonald, want de rest lustte de jongens niet.

Van Amerika naar China was een grote stap
Gelukkig heeft er een ommekeer plaatsgevonden, want Joshua is de McDonalds ontgroeid. Alleen Diego geniet nog met volle teugen van de McDonalds. Hij geniet echter nog meer van het Chinees buffet bij het Aziatische restaurant bij ons in de buurt, Tong Fong City. In Tong Fong City kan hij namelijk allemaal gerechten zelf opscheppen. Het is dan voornamelijk friet, maar welk kind is bij de Chinees niet begonnen met friet. Naast de friet is het dessert buffet inclusief de chocoladefontein het hoogtepunt van het Chinees buffet. Hoe Chinees is die chocoladefontein?

Het Chinees buffet zorgt voor de volgende stap
Nu zou het kunnen zijn dat ik naar Tong Fong City ga om onbeperkt te kunnen eten en drinken, maar dat is niet het geval. Ik eet liever één super lekker gerecht, dan dat ik een x-aantal keren een buffet afloop. Toch ga ik terug naar het Chinees Buffet, want het heeft zo zijn voordelen. De jongens gaan naast friet steeds meer ander voedsel proberen. Joshua heeft de gemarineerde speklap geprobeerd, hij houdt nu van sate van de grill en de laatste keer is een stuk zalm eenvoudig en met plezier naar binnen gegaan. Maar daarnaast gaan ze ook steeds meer groenten uitproberen.

Natuurlijk is de hoofdmoot nog het dessert, maar het Chinees buffet zorgt naast een gezellige avond er ook voor om in aanraking te komen met vele soorten gerechten inclusief vele soorten groenten.