Papa, zo maak je een knikkerbaan!

Knikkerbaan

Als ouder probeer je aan je kind zoveel mogelijk goede ervaringen over te dragen. Hoe je je moet gedragen, wat gezond is om te eten en hoe je iets in elkaar moet zetten zijn enkele van die ervaringen. Op het begin ben je zelf degene die de kennis overdraagt, maar steeds meer leer je ook van je kinderen. Dit weekend was het weer het geval. Diego liet even zien hoe je met wat papier een knikkerbaan in elkaar kon zetten.

Binnen een half uur stond het geraamte
En die knikkerbaan was geweldig! Het begon allemaal op vrijdag om vier uur. Diego ging naar zijn kamer om knikkerbanen op Youtube te bekijken. Een nieuwe hobby van hem. Na een half uur kwam hij zijn kamer uit en vroeg hij enthousiast of ik zijn geraamte van de knikkerbaan wilde zien. Ik was versteld van zijn inzicht. Met papier, lijm en een schaar had hij een kubus gemaakt. Ik vroeg mij af of hij echt mijn zoon was. Ik kon alleen maar dromen van de creativiteit die hij had.

Van Lego Transformers maken was mijn meesterwerk
Ik ben wel creatief, in mijn hoofd dan. In mijn hoofd bouw ik de mooiste bouwwerken. Mijn hersenen brengen de creativiteit naar mijn vingers toe, alleen die vingers zorgen voor een beroerd eindresultaat. Ik ben nooit verder gekomen dan van Lego mijn eigen Transformers te maken. Een prestatie die ik op mijn negende realiseerde. Ik wilde namelijk alle Dinobots hebben, alleen die waren te duur. Met Lego zorgde ik ervoor dat ik de Dinobots in huis had. Met twee aanpassingen kon ik de robots in dinosaurussen veranderen en weer terug.

Een knikkerbaan van papier, wow!
Voor iets groters had ik geen geduld en dat geduld heb ik nog steeds niet. Ik vind het des te knapper dat Diego met zijn 7 jaar vanuit een aantal Youtube filmpjes aan de slag gaat. Wat hij in zijn hoofd heeft komt écht tot leven. Na het geraamte weet hij precies hoe het begin van de baan eruit ziet, dat daarna een spiraal komt waar de knikker naar beneden gaat en hoe de knikker van de spiraal via een looping beneden moet komen.  Binnen twee uur staat de knikkerbaan klaar voor gebruik en klaar voor een demonstratie.

Ik was zo trots op hem en vandaag ging ik dan ook met plezier samen met hem een nieuwe knikkerbaan maken. Hij was de meester en ik de leerling. Mijn enige goede ervaring die ik met hem kon delen was hem te bejubelen, zodat hij het nog leuker vond om zijn creativiteit te delen.


Waarom papa door een post-it smelt

PapaBron: Wethefamily.nl

Het opvoeden van de jongens vind ik lastig. Ik vraag mijzelf regelmatig af of ik goed bezig ben. Neem de scheiding van een jaar geleden, was dat opvoedkundig de juiste keuze? De ene keer denk ik van wel en de andere keer heb ik mijn twijfels. Ik krijg weleens signalen van de jongens dat ik het goed doe, maar nooit een directe terugkoppeling. Tot vorige week, ineens gooide ze een post-it bij mij neer en rende weg.

​Er staat tekst op de post-it
​De post-it was opgerold en ik kon niet zien of er iets op stond. Ik hoorde jongens op Diego zijn kamer giechelen als twee kleine meisjes. Ik was nieuwsgierig naar de post-it. Hadden ze er wat opgeschreven of was het een mislukt knutselwerk? Ik liep naar de post-it toe, hurkte om hem op te pakken en liep naar mijn stoel. Ik rolde de post-it uit en zag een tekst. Ik las de tekst: “Halo papa, ik vind je lief van Joshua en Diego”. Deze vaak emotieloze papa smolt en ik voelde mij ineens heel blij.


Post-it

Niet zo klef doen papa
Ik liep direct naar de kamer van Diego en bedankte de jongens voor de lieve post-it. Ik probeerde ze een knuffel te geven, maar dat vonden ze te veel. Een high-five mocht dan gelukkig wel. Ik probeerde mijn geluksmoment te verlengen met een low-five en een boks, maar de jongens stuurde mij weg. Ze wilden samenspelen en hadden zo hangerige papa in de buurt niet nodig.

De post-it ligt nog steeds op mijn bureau. Hij is wel verfrommeld door een woede uitbarsting van Joshua. Het positieve eraan was dat hij de post-it niet verscheurde. Gelukkig maar, want iedere keer smelt ik weer als ik de tekst lees. Toch gek, dat een post-it met 10 woorden mij een goed gevoel geeft.


Brengt de Molenloop de familie succes op?

McDonalds

Afgelopen weekend deden wij mee aan de Molenloop van AV Sparta. Een jaarlijks loopfestijn voor de familie. De jongens liepen de kidsrun van 1 kilometer en ik had mij ingeschreven voor de 10 kilometer. Een prachtige manier om vaderdag door te brengen, lekker actief.

McDonalds zorgt voor de warming-up?
Om 9:40 stonden de jongens klaar voor de warming-up van de kidsrun. Niemand minder dan Ronald McDonald kwam de kinderen opwarmen. Ja, Ronald McDonald, van die fastfoodketen die er juist voor zorgt dat de mensen dikker worden. Gelukkig was dit de ’Evil twin’ van Ronald McDonald, want hij liet de kinderen lekker zweten en hij was nog grappig ook. ​

Die kinderen zijn snel
Na 15 minuten stonden de kinderen opgewarmd en klaar voor de start. Na het startschot schoten de kinderen er vandoor. Ze gingen echt snel, want binnen een paar minuten kwamen ze alweer de baan op. Het eerste kindje eindigde onder de 5 minuten, wow! Niet veel later kwam Diego lachend de baan op en hij spurtte naar een tijd van 5:34. Daarna kwam Joshua in 5:54 over de finish. Ze waren beide hartstikke blij met het uitlopen van de kidsrun.


MolenloopBron: Avsparta.nl

Ziek van de 10km
Ik hoopte dat ik ook zo blij zou zijn na de 10 kilometer. Een week van te voren ging ik voor een persoonlijk record. Na het goede voorseizoen moest ik die 42:21 toch simpel verbeteren. Helaas kwam er vanaf woensdag een kink in de kabel, want ik werd ziek. Er heerste een vloek op mijn 10 kilometer lopen, want dit was de derde keer dat ik niet fit aan de start van een 10 kilometer stond.​

De dood of de gladiolen tactiek
In plaats van een stabiel schema van 4:15 de kilometer ging ik voor een ’de dood of de gladiolen’ tactiek. Met een eerste kilometer van 3:47 en de eerste drie in 11:56 leek de tactiek te werken. Ik liep al 40 seconden voor op 42:21. Op het 5 kilometer punt had ik al 57 seconden voorsprong. Net toen ik ik mij op mij gemak begon te voelen, kwam de eerste klap. Het bekertje water viel niet goed. Ik zag mijn kilometer tempo gestaag oplopen. Ik kreeg het zwaar en ik dacht zelfs eraan om te gaan wandelen. Ik kon gelukkig blijven hardlopen, maar dat record zat er niet meer in.

Eenmaal terug op de baan kwam ik erachter dat ik mij vergist had. Met 41 minuten op de klok had ik het PR nog in zicht. Ik perste er een versnelling uit en eindigde in 41:53 de Molenloop. Ik had nog 28 seconden overgehouden. Ik zocht het gras op en plofte neer. Helemaal kapot, maar net zo voldaan als de jongens!

De Molenloop  (10 euro voor de 10km) van AV Sparta is leuk en heeft een mooi parcours door de gemeente Leidschendam-Voorburg, een aanrader. De Kidsrun is ook altijd geslaagd!


Waarom vaderdag knutselwerken speciaal zijn

Knutselwerk

Weken kijk ik er naar uit en zondag is het zover, het is vaderdag! De dag, naast mijn verjaardag, dat de jongens geheimzinnig bezig zijn voor papa, veel lol hebben om papa te laten raden wat ze hebben gemaakt en altijd een speciale herinnering bij mij achterlaten met hun knutselwerken.

Waarom al die vaderdag klusfolders?
Bij mij gaat vaderdag natuurlijk alleen om wat de jongens in elkaar geknutseld hebben. Het maakt niet uit hoe het knutselwerk eruit ziet als het maar van de jongens komt. De commercie die ook achter vaderdag zit kan mij gestolen worden. Mama hoeft zeker niets te geven, want ik ben toch niet haar vader. Ik hoef geen televisie, racefiets en zeker geen heggenschaar van de jongens. Een heggenschaar zie ik alleen als hint van mama dat ik in de tuin moet gaan werken. Het enige wat ik in de tuin zou willen doen is BBQ-en.

Lees het waarom van de knutselwerken op VDRS.nl.


Een droom die uitkomt, samen sporten met je kind

hardloopschoenen

Sinds ik papa ben, heb ik een droom. In deze droom sport ik samen met mijn twee jongens. Samen op de fiets kilometers wegtrappen, samen door de duinen hardlopen of een balletje slaan. Eigenlijk maakt het niet uit welke sport, als het maar samen is. Dat lijkt mij écht leuk.

Sporten doen we genoeg
Een mooie bijkomstigheid is dat sporten gezond is, een ideale combinatie dus. Helaas zat het er tot voor kort niet in om samen te sporten. Ik train zelf voor kwart triathlons en dus zwem ik, ik fiets en ik loop hard. De jongens vinden hun sportplezier in zwemles, tennis en judo. Ik zie ook de overlapping, maar op dit moment blijft het bij papa het monster versus de twee kleine waterratjes. Leuk, maar dat is niet wat ik bedoel.

Wil je weten hoe mijn droom uitkomt, volg de link.