Leren lezen in groep 3: appeltje-eitje

Alfabet

Papa, zal ik je dit boekje voorlezen?” Ik keek Joshua verbaast aan. Ging hij mij nu echt voorlezen of wist hij een paar letters? “Natuurlijk mag je mij voorlezen”, zei ik tegen hem. Een paar minuten later had Joshua zijn eerste boekje aan mij voorgelezen. Trots keek ik hem aan en gaf ik hem een high-five.

Na het voorlezen voelde ik mij wel een beetje dom. Nee, ik begreep de clou van het verhaal. Het kwam door de introductie-avond van groep 3, die in de tweede week van het schooljaar had plaatsgevonden. Tijdens deze avond werden het lesmateriaal en de leermethode aan de ouders uitgelegd. Ik was onder de indruk van verschillende soorten manieren die ze gebruiken om de kinderen te leren lezen. Alleen bij het horen dat de kinderen voor de herfstvakantie zouden kunnen lezen, kon ik een sarcastisch lachje niet onderdrukken. Knappe juffrouw die mijn Joshua in anderhalve maand kon transformeren van een jongen die nog geen letter kan lezen tot een adequate lezer.

Blijkbaar ging het nog sneller. Na twee weken in groep 3 las hij mij al voor! En het blijft nu al niet meer bij het lezen van Mis vis of Raar saar, raar. Zo zaten we gisteren aan tafel ons bakje vla te eten. Opeens zag ik Joshua aandachtig naar de achterkant van het vla pak kijken. Zei hij ineens: “Papa zullen we zoek de 10 verschillen samen spelen?” Ik zei heel droog: “Ja, dat doen we als we ons bakje leeg hebben gegeten.” Een paar tellen later viel het kwartje, hoe kon hij dat nu lezen? Dat spel hadden we namelijk nog nooit gespeeld! Voor iemand die de hele zomervakantie niet naar groep 3 wilde en zeker niet wilde lezen, heeft hij er veel plezier in.

Lees verder → link


Review: Louwman Museum

FotoFormule 1

Sinds vorige week hebben we een museumkaart. De herfstvakantie is de ideale gelegenheid om de kaart uit te proberen. We hebben het Louwman Museum in Den Haag gekozen.

Wow, een paarse hotrod
Bij binnenkomst trek een paarse auto met bijbehorende paarse motor meteen de aandacht. Cool papa, die wil ik ook! Na de nodige foto’s te hebben gemaakt, volgen we netjes de voorgestelde route. We beginnen bij de ouderwetse auto’s. De jongens vinden iedere auto wel interessant, maar soms ook heel raar.

Twee Ferrari’s alstublieft
Naar mate we verder komen, worden de auto’s moderner. Vooral de auto’s die op een figuur uit de film Cars lijken, zijn populair . De racewagens vallen echter het meest in de smaak. Hoe meer uitlaten de auto heeft, hoe interessanter hij wordt. De boefjes maken direct hun auto keuze bekend voor als ze volwassen zijn. Beide willen ze een rode Ferrari. Het liefst eentje met een racenummer erop.

Conclusie
Na de raceauto’s volgen nog vele auto’s waar goed naar gekeken moet worden. Bijna 2 uur later staan we weer buiten. Het museum is vooral voor jongens leuk, en fantastisch als ze een Cars fan zijn. Ten opzichte van de andere musea heeft het Louwman museum wel als nadeel dat je alleen mag kijken en niets kan doen. Maar laat je kind met je oude smartphone of fototoestel zelf foto’s maken en dat probleem is ook opgelost. De boefjes hebben zich goed vermaakt en willen dan ook gauw weer terugkomen.


Griep? Een paracetamolletje in het holletje

Griep

Het is herfst! De boefjes zijn weer aan het snotteren. De griep ligt op de loer. Het meest gevreesde medicijn van de boefjes komt waarschijnlijk binnenkort de kast uit, de paracetamol. Dé reden voor de boefjes om niet ziek te worden.

Het is begonnen
Het begon als snel bij Diego. Hij had een heftige nachtmerrie. Gelukkig bracht een knuffel hem tot rust. De dag erna stortte hij echter op school in. Eenmaal thuis, volgde veel gekreun en gehuil. Het enige wat dan helpt is die paracetamol. Wij hebben de zetpil. “Oh mama, niet doen, het doet zo pijn”: riep hij. 20 minuten later was de temperatuur afgenomen en kon hij verder herstellen. Na een goede nachtrust was alles weer voorbij.

De volgende volgt snel
De rust was weer in het huis teruggekeerd, nou ja, tot de volgende nacht. Net toen ik in bed lag, huilde Joshua. Nu had hij een nachtmerrie.

Lees verder → Link


Spiderman wijst kleuter de weg

Spiderman

‘Papa, ik ben na de zomervakantie oudste kleuter!’ Diego herhaalde deze zin bijna dagelijks tijdens de zomervakantie. Hij is zo blij dat hij niet meer bij de kleinsten hoort. Groep 2 dat is pas cool, eigenlijk super cool zelfs!

Tijdens de zomervakantie merkte ik al dat hij aan de volgende stap toe was. Zo mocht ik geen kusjes meer geven bij het naar bed gaan. Als je kust, dan ben je volgens hem een meisje. Een high five of een boks, dat is de manier om hem welterusten te wensen. Liefst een boks waar ik de impact goed van voel. Aan mij de belangrijke taak om met hem mee te groeien. Ik wil toch geen meisje zijn?

Oudste kleuter zijn, is dan wel leuk, maar hij krijgt nu ook extra taken en verantwoordelijkheden. Zo wordt hij maatje van iemand uit groep 1. Verantwoordelijk gedrag bleek tijdens de zomervakantie erg moeilijk. Hij was eerder een ware bandiet, die zeker niet luisterde naar onze adviezen. Hoe verder we kwamen in de zomervakantie, hoe dover hij werd. In zijn slechtste periode heeft Diego op één dag vaker op zijn kamer gezeten dan hij normaal gesproken gedurende een hele maand daar moet zitten

Lees verder → link


Het grote vakantieraadsel

T-shirt

Papa, wat is de basisschool?’ Het is in de Pinkstervakantie dat mijn oudste zoon deze vraag stelt. Ik kijk hem verwonderd aan. Gaat hij zo ‘grapje’ zeggen? Het blijft stil, hij weet toch wel wat de basisschool is?

Misschien toch niet, thuis heb ik het altijd over ‘school’. Ga ik hem nu uitleggen dat je ook basisschool kan zeggen. Nee, dan breng ik mijzelf nog in de problemen. Dadelijk vertel ik per ongeluk over de middelbare school, de hogere school en de universiteit. Met andere woorden, hij komt erachter dat hij nog lang niet van school af is. Het plezier in school neem ik hem dan misschien wel 
abrupt af.

“Waarom zeg je nu basisschool?”, zegt de jongste ineens. Nu moet ik wat bedenken, waarom vragen ze ook altijd door. “Een foutje van mij,” zeg ik tegen ze, “vroeger noemden we het de basisschool.” Ze lachen, dat is gevaarlijk. Hopelijk niet nog meer vragen. Gelukkig draaien ze zich om en spelen ze verder. Ik heb het niet verpest, school is nog steeds leuk. Nou ja, als ze na deze vakantie nog weten wat school is.

Lees verder → Link


Kleuters op schoolreis

Linneaushof

Deze week ging de school op schoolreis naar de grootste speeltuin van Europa, Linnaeushof. Wat wil een kind nog meer? Het is woensdag, de bussen staan klaar en het feest kan beginnen. Wanneer vertrekt de bus nu eens?

De jongens tegen de meisjes
Gelukkig is de speeltuin niet ver. Nou, voor de kinderen wel. Na 5 minuten vragen ze: zijn we er al? Eindelijk mogen we de bus uit. Ik heb 2 jongens en 2 meisjes onder mijn hoede. Het begint al goed. “Ik ga niet op het gras staan”, zegt één van de meisjes “, dan worden mijn voeten nat”.

We smelten, naar binnen!
Helaas begint het direct te regenen. “Naar binnen!”, roepen ze meteen. Dat wordt een moeilijke dag, 80% van de speeltuin is buiten. Na het springkussen, het dansfeest met de mascotte, gaan we het overdekte gedeelte met botsautootje in. De eerste twee uur zijn zo voorbij, gauw naar de verzamelplaats voor de lunch. 

Geslaagde dag
Iedereen lonkt naar de tas met chipzakjes. Helaas moeten ze van mij hun brood eten,balen! Het broodje schuiven ze naar binnen. Ze willen verder spelen! Er zijn nog zoveel attracties. De buiten attracties zijn nu aan de beurt. Het maakt ze niet meer uit dat het regent. De 5 uur vliegt voorbij. Een ijsje erin en terug naar de bus. Linneaushof is een uitstekend park voor een schoolreisje. Veel vermaak voor de kinderen en de begeleiders hebben het relatief eenvoudig.


De kinderboerderij

Kinderboerderij

De kinderboerderij zoekt vrijwilligers. Er hangt een oproep bij de ingang. De voorkeur gaat uit naar jonge vrijwilligers, om het vergrijzende team wat op te frissen. Affiniteit met dieren is natuurlijk een must. Maar de vrijwilliger moet ook kunnen omgaan met kinderen uit het basisonderwijs. Die komen namelijk in de periode van maart tot en met mei onder begeleiding van enkele ouders naar de kinderboerderij.

Deze week zijn de jongens met de klas naar de kinderboerderij geweest. Ik was mee als begeleider en kreeg groepje ‘rood’ onder mijn hoede. Een nogal op leeftijd zijnde vrijwilliger met een legergroene ribbroek en regenjas aan legde ons het doel van de ochtend uit: we moesten de veren van een uit hout gefiguurzaagde pauw van mooi gekleurde ogen voorzien. Die ogen waren te verdienen door een opdracht succesvol af te ronden. Ik was benieuwd wat de kinderen wisten van de kinderboerderij.

Na de eerste twee opdrachten stond ik versteld: het ruziën over wie het oogje aan de pauw mocht ophangen, duurder langer dan een opdracht. Bij de eerste opdracht was de enige hobbel de relatie tussen een bloem en een bloembol te leggen en dat kwam alleen maar doordat ik de bloembol aanzag voor een rode ui.Deze week zijn de jongens met de klas naar de kinderboerderij geweest. Ik was mee als begeleider en kreeg groepje ‘rood’ onder mijn hoede. Een nogal op leeftijd zijnde vrijwilliger met een legergroene ribbroek en regenjas aan legde ons het doel van de ochtend uit: we moesten de veren van een uit hout gefiguurzaagde pauw van mooi gekleurde ogen voorzien. Die ogen waren te verdienen door een opdracht succesvol af te ronden. Ik was benieuwd wat de kinderen wisten van de kinderboerderij.

Lees verder → Link


Verplaats in stijl

Fiets

Mag ik met een vriendje spelen? Een standaardvraag die ik krijg wanneer ik de kinderen van school ophaal. En als het eerste vriendje niet kan, dan gaat het blik open met vriendje nummer 2, 3, soms zelfs 4. De vriendjes zijn net zo makkelijk inwisselbaar als een Tweede Kamer-partij zijn speerpunten verandert na de verkiezingen.

Het gaat er volgens mij niet om met welk vriendje gespeeld wordt, maar dat er met een vriendje gespeeld wordt. Dit is schijnbaar goed voor het imago. Het werken aan het imago gaat tegenwoordig in bij het binnentreden van groep 1. Hoe ziet de jongen eruit, wat voor tas inclusief inhoud heeft hij bij zich. Heel belangrijk is de manier waarop de jongen zich verplaatst van huis naar school.

Ook wij dienen de juiste vervoerskeuze te maken. Mijn voorkeur heeft de oude, vertrouwde benenwagen. Je loopt de deur uit en kan meteen richting school gaan. Onze route gaat over een groot kruispunt, waar de tram het grootste gevaar oplevert. Daarna volgt alleen nog een kronkelpad langs enkele watertjes. Al met al is het een wandeling van 900 meter. Maar er zit één grote uitdaging in: de jongens willen niet lopen. Hoe kun je twee kreunende jongetjes stimuleren de school te halen?

Lees verder → Link