Review: De Lego Film 2

Emmit doet er alles aan om zijn Lucy te redden uit de handen van de vervelende en onvolwassen Lego Duplo figuren. Een mooi begin van een spannend avontuur van dit tweede deel van deze Lego Film. Joshua (10 jaar) hoeft echter niet zo nodig naar De Lego Film 2, te kinderachtig. Diego (9 jaar) geeft aan de film wel te willen zien, maar ik mis toch wel het enthousiasme. Toch zijn we geweest naar De Lego Film 2 en dit onze review.

Het vervolg syndroom?

Het eerste deel van de Lego Film was echt een succes, we waren alledrie enthousiast over dit deel. Er was spanning, een goed verhaal en een verrassend en origineel einde. Het was moeilijk om dit te evenaren en helaas lukte dat ook niet. Ik moest eerlijk zeggen dat Lego Film 2 niet in de buurt kwam van het eerste deel. Net als vele vervolg films begon ik steeds meer te denken dat deze film er was om nog even veel geld te verdienen. Op mij kwam het over dat er een dunne verhaallijn was geschreven, er scenes uit andere films waren gebruikt en deze in Lego vorm waren omgezet. Zo leek het net of ik mij eerst bevond in Ready Player One, dan ineens in Mad Max en een moment later was het Star Wars.

Diego kon De Lego Film 2 wel waarderen

Op de weg terug zei Diego (9 jaar) dat hij De Lego Film 2 leuk vond. Diego gaf trouwens aan dat deze de Lego Film 2 niet door een bepaald karakter leuk was, hij vond het gehele Lego verhaal leuk. Er zat voor hem spanning in en een klein beetje humor. Lucy die ontvoert werd met de andere helden van het eerste deel vond hij wel spannend, Batman met vele grappige opmerkingen en Emmit die op een stuntelachtige wijze Lucy probeerde te redden waren grappig. Gelukkig kreeg Emmit help van de avonturier en actieheld Rex. Dat had Emmit wel nodig, want hij dacht dat de Duplo Figuren ervoor zorgden dat alle Lego poppetjes begraven werden in een doos. Joshua kon helaas niet zijn mening niet geven, aangezien hij ineens erg ziek werd tijdens de film. Zijn enige salvo tijdens deze film was de DubbelFris die er weer uitkwam.

De Lego Film 2 was niet alleen voor jongens meer

Deze DubbelFris vond ik het spannendse moment tijdens De Lego Film 2. Waar het eerste deel een leuke verrassende wending kende, was in deze film het bij voorbaat duidelijk dat het dit keer een strijd werd tussen broer en zusje. Dat was wel leuk aan de film, de jongen uit deel één speelde ook in dit deel mee. Verder dan dit leuke feit kwam het niet. Ik vond trouwens dat ze met De Lego Film 2 de vrouwelijke kijker erbij wilde betrekken. Waar het eerste deel meer gericht was op jongens, konden de meisjes ook deze film waarderen. Voor ons jongens was dit een helaas, want ineens waren er allemaal musical-achtige liedjes in de film. Deze liedjes leverde het het enige commentaar van Diego op.

Gelukkig was de actie van Joshua toch niet de enige onverwachte wendig deze middag. Op het einde gebeurde er iets toch wat ik niet verwachte. Bij Diego gaf dit de doorslag dat de Lego Film 2 voor hem een goede film was. Voor mij bleef de Lego Film 2 gewoon een zwaar teleurstellende film en waarschijnlijk de laatste die we op het witte doek gaan zien.

Review: Dragonball Super – Broly

De Japanse serie Dragonball ging naar de bioscoop én daar moest ik natuurlijk naartoe gaan! Jarenlang volgde ik deze serie, maar helaas kwam daar rond 2000 in Nederland een einde aan. In juli 2016 werd er een nieuwe serie uitgebracht, Dragonball Super. Nu was het tijd voor de film versie ‘Dragonball Super – Broly’. Als fan van de serie waren mijn verwachtingen hoog, maar voldeed de film wel aan mijn verwachten.

Meer dan 20 jaar geleden keek ik al Dragonball

Ik vond dat ik mijzelf een fan mocht noemen. Deze Japanse animatie serie zorgde 20 jaar geleden ervoor dat ik dagelijks om 15:45 thuis wilde zijn om die nieuwe aflevering te zien. De hoofdpersonage, Goku, stal mij hart door zijn oprechtheid, open blik naar de wereld en natuurlijk zijn vechtersinstinct. Jaren keek ik Dragonball Z op televisie, de Cell Saga was toch wel de meest imponerende Saga die ik had gezien in een anime serie. Helaas werd er nooit meer een betere saga gemaakt, maar ik bleef Dragonball kijken. Ik zorgde er zelfs voor dat ik de oudere Dragonball serie kon kijken. Het werd daarna stil rond Goku en zijn vrienden, tot juli 2016. Met Dragonball Super werd mijn enthousiasme aangewakkerd, met als klapper op de vuurpijl deze film?

Mijn teleurstellingen tijdens de Dragonball film

Natuurlijk kan ik heel veel commentaar leveren op de film. Waar er verwachtingen zijn, heb je sneller teleurstellingen. Zo vraag ik mij af waar die nieuwe Saiyan Broly ineens vandaan komt en waarom die niet eerder is opgemerkt. Zijn energieniveau kan toch zo opgepikt worden. Dit is iets kleins, maar een grote teleurstelling in de film zijn de gevechten. Door het toevoegen van moderne illustratietechnieken vind ik de gevechten juist onduidelijker worden. Ze zijn ook niet meeslepend, alleen keihard. Er worden zelfs wat transformaties overgeslagen, want waar was Ultra Instinct? Deze moderne technieken zorgen er voor mij ook voor dat de schepen niet passen in de rest van de animatie.  

Genoeg humor en extra achtergrond informatie

Zover de kritische noot. Als liefhebber van Dragonball is het gewoon leuk om een film op het grote doek te zien in plaats van op mijn macbook. De humor is zoals verwacht, maar ook al verwacht iedereen het, de hele zaal ligt dubbel. Over de verhaallijn heb ik dan niet te hoge verwachtingen, hierdoor zit er een verrassend stuk in de film. Het stuk over Broly en de historie van hem is een aangename verrassing. Het is jammer dat Broly de badguy is, maar het maakt het ook wel weer leuk. Saiyans die tegen elkaar vechten. Frieza kan natuurlijk niet achterblijven in de film, al is zijn rol wel heel klein. Wat de film speciaal maakt, is dat de Engelse stem van Goku en Vegeta nog steeds dezelfde zijn als vroeger.


Na iets meer dan 90 minuten kwam ik dan ook vermaakt naar buiten. Als niet-fan kon Dragonball Super – Broly of super verrassend leuk zijn of super tegenvallen. Mijn plan in eerste instantie was om naar Dragonball met de kids te gaan. Deze film was echter niet voor kinderen vanaf 6 jaar oud(Kijkwijzer). Er vielen toch enkele doden. Voor de fan is de film echter een leuke avond uit.

Review: Ralph breaks the internet

Ralph is terug van weggeweest en deze keer gaat hij uit de oude videogame wereld en het internet op. In 2012 werd ik positief verrast door de film ‘Wreck-It Ralph’ en ik keek daarom uit om met de jongens dit tweede deel te kijken. Deze Kerstvakantie gingen we naar de bioscoop en dit is onze review van Ralph breaks the internet.

Ben ik de enige persoon die van een oude arcadegames hou?

De Kerstvakantie betekent voor de jongens tijd om lekker uit te rusten. Met uitrusten bedoelen ze op hun Ipad of telefoon games spelen of filmpjes kijken op Youtube. Een bioscoopfilm waar het internet centraal in staat, lijkt mij de ideale manier om ze niet de hele dag achter dat kleine schermpje van de Ipad en hun telefoon te laten zitten. Diego is van te voren sceptisch, want wie is die Ralph eigenlijk. Joshua is ook niet al te enthousiast en hij heeft Wreck-It Ralph nog wel op school gezien. Ik vraag mij daarom af of ik de enige persoon in huis ben die een film over een jarentachtig arcadegame nog leuk vindt.

Altijd hetzelfde doen, is wel een beetje saai

In Ralph breaks the internet gaat het goed met Ralph. Samen met zijn vriendinnetje, Vannelope, heeft hij een ideaal leven. Vannelope deelt echter dit gevoel niet in zijn geheel. Ze wil meer spanning. Om meer spanning te krijgen probeert Ralph iets nieuws te creëren in het spel van Vannelope, Sugar Rush. Helaas gaat er iets kapot, hoe kan het ook anders met Wreck-It Ralph en moeten Ralph en Vannelope het internet op om het gewenste onderdeel te krijgen.

Spanning, leerzaam en humor, wat wil een kind nog meer?

De uitleg van het internet is in deze film naadloos geïntegreerd, echt súper gedaan. Naast dat deze film een leuk verhaal is, is de film nog leerzaam ook. Ik weet echter niet of de jongesn (9 en 10 jaar oud) dit leerzame oppikken. ik zie ze in ieder geval genieten tijdens de film. Joshua, die de laatste tijd een film vaak met een ‘midden’ scoort, komt na Ralph breaks the internet terug met ‘Wat een goede film!’. Hij vindt het verhaal spannend, het internet vindt hij interesant. Diego vindt de spanning goed aanvoelen en de humor mag er ook zijn.

Waarom nou iedere keer die grote aap in een arcade film?

Ik kan deze mening met ze delen. Er zit genoeg spanning in het verhaal, omdat het gewenste onderdeel niet zo makkelijk te bemachtigen is. De spanning in deze film houden is knap, want er is niet een kwade genius die Ralph en Vannelope in de weg zit. De humor vind ik oke, maar het is geen super grappige film. Dat is trouwens niet perse erg. De enige opmerking die ik op de film Ralph breaks the internet heb, is dat de film op een gegeven moment wel heel een clichématig is. We hebben een prinses, het gaat om een oude arcadegame, er is een groot gebouw, laten we die grote aap in de film opnemen.

Conclusie

Dat laatste zorgt er voor mij voor dat Ralph breaks the internet niet een super film is, maar een mooie film is om in de Kerstvakantie te bezoeken. De jongens hebben helemaal geen opmerkingen over deze film én zij zijn natuurlijk de expert in het kinderfilm genre.

Dit vinden we goed aan de film:

  • De film is spannend en bevat humor
  • De film is leerzaam
  • Kinderen vinden de film geweldig

Dit had van mij niet in de film gehoeven:

  • Erg clichematig dat die grote aap in het verhaal wordt opgenomen, dat zorgt voor een ruim voldoende in plaats van een super film.

Review: Early Man

Die film wil ik echt zien. Diego wist het direct, hij moest naar Early Man toe. Voordat  de film ‘Paddington 2’ begon,  zagen we de trailer van Early Man. Waar ik dacht “niet weer een film met de kleiachtige personages”, was Diego dus verkocht. Na een verpletterend succes van Wallace & Grommit, enkele andere goede Aardman producties, viel de film van Shaun het schaap mij erg tegen. Lees onze review of Early Man aan Diego zijn hoge verwachtingen kon voldoen en mijn sceptische gedachten kon wegnemen.

Aardman Animations laat kids toch gewoon lachen
Hoe kan ik eigenlijk sceptisch zijn over een film van Aardman. Iedere keer zetten ze weer een film vol humor voor de kids neer. Wat maakt het eigenlijk uit of Aardman nu klei-animaties maakt, als er maar iets te genieten valt. En de films van Aardman zijn niet alleen voor kids, van Wallace & Grommit en Chicken Run heb ik genoten. De afgelopen jaren verwacht ik echter meer van Aardman. Betere en scherpere humor of mooiere special effects. De laatste films zien er namelijk hetzelfde uit als 10 jaar geleden en stilstand is meestal achteruitgang. Of praat ik nu als een volwassen die steeds meer wil en het kind daarin vergeet.

Diego is al om na het zien van de trailer
Ik denk het wel, want het kind (Diego en Joshua) vergeet ik mee te nemen in mijn gedachten. Ik wil dat ze van een film met veel avontuur, spanning en een verrassende wending gaan houden, net als ik. Aardman houdt de gedachte van het kleine kind wel in stand en daarom is Diego lyrisch over ‘Early Man’. En dat alleen al na het zien van de trailer. In zijn hoofd ziet hij een gekke holbewoner die geraakt wordt tijdens een aanvalssprong door een grote bal. En het wordt nog gekker, want wanneer deze holbewoner ergens stil wil binnen sluipen, maakt hij de grootste kabaal die mogelijk is. Exact de humor van een 8 jarige jongen en misschien wel van een jongen die bijna 10 jaar is.

De strijd om de vallei barst los
Ik moet zeggen dat Early Man leuk begint. Vindingrijke humor en een sympathieke holbewoner met zijn trouwe zwijn. Een holbewoner die per ongeluk in zijn gevangenschap vrij komt en eindigt in de arena van de nieuwe heerser. De heerser van de net begonnen bronstijd. Gelukkig ontaard dit niet in een bloedige strijd, maar in een sport die mij niet helemaal doet bekoren. Ook al houdt Diego helemaal niet van de sport, hij vindt die bal die te heet is om vast te houden grappig genoeg. De holbewoner daagt de heerser uit om in de arena te strijden en bij winst krijgen de holbewoners de ingenomen vallei terug. Bij verlies zullen de holbewoners in de mijnen moeten werken op zoek naar erts. Om te kunnen winnen van de heersers krijgen de holbewoners hulp van een leuke vrouw uit de bronstijd. Die wil strijden in de arena, omdat een vrouw dit niet mag van de heerser.

Drie invalshoeken op de film
Dit dunne verhaal bevat kleine humoristische momenten die ervoor zorgen dat Diego heeft genoten van Early Man. Voor hem maakt het niet uit dat de mooie effecten achterwegen blijven en het verloop van het verhaal binnen 10 minuten duidelijk is. Joshua vindt de film wel leuk, maar hij mist de spanning en een goed verhaal. Hij mist een verhaallijn als in ‘Kubo en het magische Zwaard’. De humor is inderdaad leuk voor een kind, maar ik mis de scherpte om ook de film voor een volwassen interessant te maken. Ik zie Early Man meer als een film voor onze vrijdag filmavond. Benen op de bank en Netflix aan.

Eigenlijk zeg ik het precies juist, want Early Man doet mij denken aan een andere Aardman film die we een maand geleden hebben gekeken op Netflix, De Piraten. Een teleurstellende conclusie, Joshua en ik zijn Aardman ontgroeid. Voor kinderen tot en met 8 jaar is Early Man echter een super leuke film om in de voorjaarsvakantie te bezoeken.


Review: Ferdinand

Stier Ferdinand is groot, maar zijn hart is nog groter! Donderdag zijn de jongens en ik voor de tweede keer deze Kerstvakantie naar de bioscoop geweest. De jongens hebben na Paddington 2 nu voor de film ‘Ferdinand‘ gekozen. De naam ‘Rico Verhoeven’ heeft de doorslag gegeven om deze film te kiezen. Lees in onze review hoe Ferdinand ons is ervaren.

Waarom Ferdinand mij niet aantrok
Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf niet zo nodig naar de film ‘Ferdinand’ hoefte te gaan. De film van een grote stier sprak mij niet aan. Zeker niet nadat ik  de trailer zag. In Ferdinand zag ik in iedere geval iets van de stiervechterscultuur in Spanje terug. Een cultuur waar ik zelf niet een voorstander van was. Gelukkig zag ik wel in de trailer dat Ferdinand een lieve stier is, dus misschien moest ik deze film het voordeel van de twijfel geven.

Van het goede leve terug de vechtschool in
De film ‘Ferdinand‘ begint echter op een boerderij waar de stieren opgeleid worden om te vechten. Ieder stier of kalf wil vechten, alleen kalfje Ferdinand is de uitzondering op de regel. Hij vindt bloemen mooi. Deze boerderij is niets voor hem en als hij zijn vader niet terug ziet komen van een stierengevecht ontsnapt hij van de boerderij. Hij vindt het ideale leven bij een boerenfamilie. Aangezien dat het verhaal wel erg saai maakt, beland Ferdinand per ongeluk op een vechtboerderij wanneer hij volwassen is geworden.

Een geit als trainer, kan dat echt?
Dit had de film nodig, wat zeg ik nu, want anders zag ik het niet meer goedkomen met de film Ferdinand. Op de vechtboerderij breekt een strijd uit tussen de stieren, stieren die Ferdinand wel heel erg bekend zijn. Waar Ferdinand er alles aan doet om buiten dit leven te blijven, willen alle andere stieren het tegen de grootste matador van Spanje opnemen. Helaas voor Ferdinand probeert een geit Ferdinand ook nog eens te coachen om een goede vechtersbaas te worden.

Waarom komt Blue Sky Studios met deze film?
De geit, drie egeltjes en drie andere stieren zorgden voor een grappige invalshoek in deze film. Vooral de dans-off tussen de paarden van de boerderij en de stieren was leuk om te zien. Minder leuk vond ik nog steeds het onderwerp. Ik begreep niet waarom Blue Sky Studios met dit verhaal was gekomen. Ik begreep toen  Munro Leaf & Robert Lawson in 1935 het boek schreef dat stierenvechten niet zo heikel punt was. Toen in 2011 bekend werd het boek te verfilmen hadden ze er misschien voor moeten kiezen niet aan het project te beginnen. Nu de roep het laatste jaar tegen het stierenvechter nog sterker werd, hadden ze het misschien niet moeten releasen.

De jongens genoten van de film
Net zo zwak als Bleu Sky Studios bleek ik ook afgelopen week  te zijn. Ik liet de jongens en mijzelf toe deze film te zien. Een film waar de jongens van het begin af aan helemaal in zaten. Zij beleefde het verhaal  vanuit de stier Ferdinand die op hun als een goedzak overkwam. Ze vonden een groot gedeelde van de andere dieren super grappig en de matador was zeker niet eng, alleen een beetje raar. Vooral die danspasjes met het zwaard.

De jongens haddden genoten van Ferdinand. Na de film liepen ze als stieren door de straat die het tegen elkaar opnamen. Zelf begreep ik dan nog niet het doel van deze film, maar voor kinderen bleek Ferdinand toch echt een aanrader te zijn.


Review: De LEGO Ninjago Film

LEGO in combinatie met ninja’s heeft alle ingrediënten om cool te zijn. Dit dacht LEGO een aantal jaren geleden ook en bedacht een serie omtrent deze stille, onzichtbare elite Japanse krijgers. Na de succesvolle LEGO films die afgelopen jaren gelanceerd zijn, werd het tijd om ook van LEGO Ninjago een film te maken. Afgelopen weekend gingen de jongens en ik naar deze film en dit is onze review.

Jackie Chan is tante S geworden
Als ik het dan over een elite krijger heb, dan past voor mij de acteur Jackie Chan perfect in het plaatje. Hij is mijn actieheld van vroeger en ik heb tot mijn 21ste al zijn films op videoband en dvd gespaard. Het is even schrikken dat ik in plaats van zijn stuntelende ingetogen Engelse stem een zware negroïde stem hoor. De typecaster in Nederland is op het moment van kiezen zeker de Drunken Master geweest. Jackie Chan is schreeuwerig geworden en van de ingetogen Sensei Wu, die Jackie Chan in de originele versie speelt, is weinig over.

De film heeft een overschot aan subtiele grapjes
Ingetogen waren we trouwens zelf ook niet tijdens De LEGO Ninjago Film. Alledrie moesten we constant lachen om de grappen in de film. Grappen voor zowel de kinderen als voor de ouders. Eén van de grappigste momenten vond ik Sensei Wu die een lied speelt op zijn dwarsfluit om Lloyd, de groene ninja, soort van op te beuren. Een grap die niet bij de meeste kinderen zal binnenkomen, maar tijdens een film van 109 minuten moesten de ouders ook vermaakt worden. Diego en Joshua konden niet een grap eruit lichten, want de grappen waren volgens hun namelijk allemaal goed.

Het had net zo goed over basketballende mieren kunnen gaan
Ondanks al die grappen vonden Joshua en ik de film tóch tegenvallen. We misten namelijk een goed verhaal . Natuurlijk hadden we door dat De LEGO Ninjago Film om Lloyd ging en zijn relatie met zijn vader, de grote slechterik Garmadon. Nadat ik het verhaal op hoofdlijnen op papier te hebben uitgeschreven, miste ik waarom LEGO juist de ninja serie verfilmde. Eigenlijk waarom het verhaal een LEGO film was geworden. De film had net zo goed gespeeld kunnen worden door een paar mieren die basketbal speelden.

Knap, een speelgoed set baseren op 3 seconden film materiaal
Ik weet wel waarom LEGO deze film heeft uitgebracht, de commerciële mogelijkheden zijn namelijk groot. De film zal vele families, zoals wij, naar de bioscoop trekken en het uitgebrachte speelgoed zal ook goed verkopen. Diego heeft al voor het zien van de film één van de grotere voertuigen gekocht van zijn spaargeld. De voertuigen die na minuut 20 al niet meer terugkomen in het verhaal. De ‘LEGO Ninjago Spinjizu training’ speelgoedset spant echter de kroon. Volgens mij is er wel geteld vijf seconden spinjizu in de film te zien.

De LEGO Ninjago Film viel mij bij elkaar viest tegen, Joshua (9 jaar) vond de film ‘in het midden’, wat betekent genoeg-gelachen-maar-thuis-op-bank-was-deze-film-net-zo-leuk-geweest. Diego (8 jaar en groot lego fanaat) had echter genoten van de film. Hij had dubbel gelegen en vond het monster wat Ninjago terroriseert super leuk. Mij lijkt De LEGO Ninjago Film daarom alleen een leuke film voor kids van 6 tot en met 8 jaar die LEGO fanaten zijn.


Review: Verschrikkelijke Ikke 3

Wat is deze film gehyped! De afgelopen maanden zijn de jongens zo gek gemaakt met de Minions. De lokale supermarkt heeft die Minions kaart acties gehad, overal is Minions kleding te koop en natuurlijk heeft McDonalds ook een Minions actie. De vraag is dan ook of de film, waar het uiteindelijk om gaat, aan die opgebouwde verwachten verwachtingen kan voldoen. Hier is onze review.

Gru en Dru, hoe Verschrikkelijk is dat
Ik schrijf de hele tijd ‘Minions’, maar in deze film gaat het natuurlijk om Gru en zijn meisjes. Waarschijnlijk is Gru niet geschrikt voor de merchandise met die grote neus van hem. Het wordt nog erger, want in Verschrikkelijke Ikke 3 ontdekt Gru dat hij een tweeling broer Dru heeft. Twee van die grote neuzen. En die wil Gru weer op het slechte pad brengen. Hier hebben Gru en de Minions wel oren naar. Alleen is het de vraag of Gru zijn vrouw, Lucy, en de meisjes dit wel toelaten.

Er gebeurt wel heel veel in de film
In dit derde deel van Verschrikkelijke Ikke hebben de dames sowieso een grotere rol in de film. Zelfs zo grote rol dat er wel veel kleine verhalen zijn. Ik vind het soms moeilijk deze verhaallijnen samen te krijgen en hier hebben de makers van Verschrikkelijke Ikke 3 ook last van. Een tweelingbroer, Gru twijfelt tussen goed en kwaad, Lucy die het moeilijk heeft een moeder te zijn voor de meisje, Agnes op jacht naar de eenhoorn, ik vergeet bijna de boef en dan heb je ook nog de Minions.

Meningsverschillen in de familie
Deze verhalen zorgen er voor dat Verschrikkelijke Ikke 3 bij mij niet aanslaat. Joshua (9 jaar) geeft na de film aan dat hij de film ‘zozo’ vindt. Hij had meer geintjes en gevechten met de boeven verwacht. Ik kon het daar wel in vinden. Voor het verhaal, ondanks de vele verhalen, is dit niet de film. Diego (7 jaar) kon zich niet onze mening vinden, op hem kwamen de vele grapjes wel goed over.  Vooral de blote lichaamsdelen, de ontploffingen en de minions waren geweldig.

Ik zag het niet, alleen de muziek en dansjes van Balthazar Bratt waren geweldig. Verschrikkelijke Ikke 3 komt op mij over op een film voor kinderen van 6 t/m 8 die genoeg hebben aan enkele flauwe grapjes. Volgende keer wat minder hype en wat meer Minions en dan komt het goed met een vervolg van Verschrikkelijke Ikke.


Review: The Boss Baby

De eerste minuten van een film kunnen bij mij bepalend zijn voor de rest van de film. Een film kan voor zo’n goede openingsscene zorgen dat de film voorbij is voordat ik het door heb. Helaas kan het ook voorkomen dat ik bij die eerste scene al weet dat een lange zit gaat worden. Bij de film ‘The Boss Baby‘ wist ik na de openingsscene wat voor film het werd. Hier onze review van deze film.

De trailer trok ons naar de bioscoop
De reden dat de openingsscene bepalend is, heeft vaak met mijn verwachtingen te maken. Als ik van te voren niets verwacht, dan is het makkelijker positief verrast te worden. Bij The Boss Baby hebben we alledrie zelfs verwachtingen, de trailer spreekt ons namelijk aan. Een baby die in een zakenpak rondloopt en zijn oudere broer Tim het leven zuur maakt, dat moet komische scenes opleveren. Vooral, omdat The Boss Baby vanuit het oogpunt van de zevenjarige Tim wordt verteld.

De droomwereld is eenvoudig geanimeerd
Ik begreep van vrienden dat de film ook leerzaam was. Tim zou namelijk geleidelijk steeds meer van zijn kleine baby broertje gaan houden. In de openingsscene stond Tim nog in het middelpunt  van de aandacht en had hij een gelukkig leven. De wijze waarop dit werd uitgebeeld vond ik echter teleurstellend. De manier van animeren van zijn droomwereld sprak mij niet aan, het leek of Dreamworks 10 jaar in animatie mogelijkheden was teruggeworpen.

Diego (7 jaar) genoot
Gelukkig zag ik Diego (7 jaar) genieten van de film. Voor hem was de film mooi, het verhaal was spannend en de grapjes sloegen aan. Spannend, omdat hij niet wist of Tim en zijn baby broertje de puppy’s konden verslaan. De lieve puppy’s die alle aandacht op zich wilde eisen. Grappig, omdat Tim en zijn broertje de wildste achtervolgende hadden.

Joshua (bijna 9 jaar) verveelde zich
Joshua (bijna 9 jaar) vond de film te kinderachtig , zowel de grapjes als het verhaal. Ik begreep hem wel, want de overgang van elkaar niet uitstaan tot een echte broer band werd niet duidelijk genoeg verteld. Het werd zelfs een beetje een rommelig verhaal. Een groot verschil met de film ‘Binnenste Buiten’ die Joshua super interessant vond.

Conclusie
Diego kwam dan ook tevreden de bioscoopzaal uit, Joshua wist het eigenlijk niet en ik was een beetje teleurgesteld. Na een familieberaad was dit onze conclusie van de film ‘The Boss Baby’:

+ Verrassende wie de boef is.
+ Erg komisch voor kinderen van 6 en 7 jaar oud.
+ Spannend verhaal voor kinderen van 6 en 7 jaar.

– De Nederlandse stem van The Boss Baby past niet goed bij het personage.
– Te rommelig verhaal die niet pakkend wordt.


Tip: Voltron


Ooit had ik een vriendje waar ik iedere dag mee speelde. We speelde dan met Transformers, maar de mooiste robot was van een hele andere serie. Het was de serie Voltron. Vijf leeuwen die samen een super robot werden, genaamd Voltron. Sinds een maand denk ik vaak terug aan deze speelmiddagen, want Netflix kwam met de Netflix Original Voltron uit.


Wat was Voltron ook alweer?
Voltron gaat over vijf aardebewoners die een bericht onderscheppen van een buitenlands ras. Dit bericht gaat over een machtig wapen genaamd Voltron. Ze willen het buitenlandse ras voor zijn en gaan ook op zoek naar Voltron. Zo ontdekken ze een blauwe leeuw. Deze leeuw brengt ze de ruimte in en hiermee begint het avontuur. Ze worden paladijnen van prinses Allura. Iedere paladijn bestuurt een leeuw die het best bij hem past, want alleen hij kan de leeuw temmen. Als ze de leeuwen onder controle hebben, kunnen ze samen de legendarische robot Voltron vormen. Het machtigste wapen van het heelal.




De gehele familie op de bank
Met de voorliefde van Robots, was deze serie een schot in de roos voor de jongens. Het mooiste van Voltron is dat de robots ook nog eens leeuwen zijn, Joshua smult daarom extra van de serie. Maar de kers op de taart is dat ik ook aansluit om Voltron te kijken. Ineens hebben de jongens een papa om tegen aan te kruipen bij een Netflix kinderserie. Want Voltron is niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassen. Zeker een volwassen met Nerd trekjes als ik.  Een andere voordeel dat ik meekijk is dat de jongens bij spannende momenten dichter tegen mij kunnen kruipen.

Spannende serie!
Voltron is namelijk op sommige momenten best eng. Voltron is daarom voor kinderen vanaf 6 jaar en ouder. De gruwelijke leider van de slechten, Zarkan, is nog geen eens het engste personage. Naast de enge personages maakt de verhaallijn Voltron ook spannend. Kunnen de vijf paladijnen goed genoeg samen werken om Voltron te creëren, vindt Pidge haar vader. Maar het belangrijkste, gaan prinses Allura en de vijf paladijnen het redden tegen Zarkan. Dit is namelijk niet vanzelfsprekend.

Je merkt al dat Voltron hier in huis in goede aarde valt. Wat zeg ik, het is een volgend juweeltje dat Netflix zelf uitbrengt. Het overtreft zelfs Kong, koning van de apen!


Tip: Big Hero 6

De film Big Hero 6 is het helemaal! Van de week hebben we na een bezoek aan de kapper, nog even een filmpje gepakt. Het regende namelijk zo hard, dat we wel moesten schuilen. Althans dat dachten de jongens. Of niet soms papa?

Een opgezet plan
Oke, ik had Big Hero 6 van te voren al ingepland. Na het zien van de trailer van Big Hero 6 was ik verkocht. Gelukkig had ik een excuus om te gaan, 2 kleine boefjes :-). Ik zat alleen met Diego (5 jaar). Was hij niet te jong voor de film? Gelukkig had ik snel een manier gevonden om deze film te rechtvaardigen. Ik zag op Facebook dat een vriend was geweest, en die heeft een kindje van 4 jaar.

​Disney en de dood
Helaas werd aan het begin van de film benadrukt dat je een Disney film keek. De broer van Hero ging namelijk dood. Ik begrijp niet waarom dit een terugkerend patroon is in een Disney film. In Bambi gebeurde het, in de Lion King ook, ga ze eigenlijk maar allemaal af. Een vriend wees mij erop dat in een animatiefilm zelf eerder en sneller een dode valt als in een familiefilm. Really? En de dode is dan vaak ook nog een naaste van de hoofdrolspeler!

Wat een detail
Diego had de avond na de film wel last met inslapen. De dode broer en ook die schurk, die was angstaanjagend! Waarom ging de broer dood vroeg hij zich steeds af? Na een uitleg, vroeg ik hem: Wat vond je leuk aan de film? Gelukkig dacht hij vanaf dat moment weer aan de mooie momenten in de film. Wat waren die mooie momenten dan? Baymax natuurlijk. De robot kunnen alleen nog maar denken aan die lieve Baymax. Daarnaast was hij ook nog eens grappig. Zelfs ik moest een aantal keren hard lachen. Het moest niet gekker worden! Naast Baymax zal mij de vlucht door de prachtig gemaakte stad bij blijven. Een samensmelting van San Francisco en Tokio.

Door de overgang van spanning, humor, avontuur, vriendschap en verdriet, is Big Hero 6 echt een goede film. Enige opmerking die ik kan hebben, is één voor mijzelf. Met een Diego moet ik uitkijken. Voor de dilms die nog niet een aan de geadviseerde leeftijd van 6 jaar voldoen. Gelukkig won het verhaal, de humor en de helden het vandaag, maar wie weet heeft de slechte kant de volgende keer de overhand. En dat is niet de bedoeling van een middagje naar de bioscoop gaan!