Verslag: Clubkampioenschappen Judo

Clubkampioenschappen zijn spannend én zeker als je voor het eerst meedoet. De jongens hadden afgelopen zondag hun vuurdoop, de clubkampioenschappen op de judo club. Van te voren droomde beide jongens van de beker, gingen ze hun droom ook werkelijkheid maken?

De verwachtingen temperen
Ik dacht zelf dat clubkampioen worden een mission impossible was voor de jongen. Joshua had namelijk twee weken geleden drie van zijn vier wedstrijden verloren tijdens een toernooi. Daarvan verloor hij er drie kansloos. Diego had op hetzelfde toernooi wel alle vier de partijen gewonnen, maar nu moest hij het opnemen tegen zijn maatjes. En in de training doen ze niet onder voor elkaar. Wie niet oplet verliest en Diego is snel afgeleid. De grote vraag was dan ook wie de beste concentratie had. Van te voren probeerde ik de verwachtingen een beetje te temperen. Zeg maar damage control voor na de clubkampioenschappen.

Ippon, ippon en nog eens ippon
Alleen bleek dat niet nodig te zijn. Zowel Joshua als Diego begonnen beide met twee winstpartijen én nog met het hoogste punt ook, een ippon. Diego leek wel een roofdier die op zijn prooi dook. De derde partij van Joshua verliep niet goed. Zonder dat hij het doorhad verloor Joshua zijn wedstrijd met een ippon. Ik probeerde hem te steunen door mijn duim op te steken, want hij deed zijn best. Diego ging ondertussen verder met zijn ippon gala en won ook de rest van zijn partijen. Het regende sowieso ippons op het clubkampioenschap en er zaten hele mooie worpen bij.


De finale ronden
Joshua won zijn laatste twee wedstrijden met een ippon. De uitslag werd bekend gemaakt en beide hadden hun klasse gewonnen. Ze mochten meedoen in de grote finale voor het clubkampioenschap. Voor Diego was die finaleronde helaas een deceptie. De jongens waren iets te groot en te sterk voor hem.  Zijn wedstrijden waren binnen een minuut afgelopen. Bij Joshua was het spannend. Zijn eerste wedstrijd verloor hij net. De jongen tegen wie hij moest werd zelfs bijna gediskwalificeerd vanwege verkeerd afhouden. Hij had al drie straffen, maar de jongen had geluk dat de wedstrijd net op tijd eindige. De laatste wedstrijd won Joshua in de verlenging, maar het was net niet genoeg.

Ik was hartstikke trots op ze, en ik stond bij de uitreiking hard te klappen en veel foto’s te nemen. Beide hadden hun klasse gewonnen en ging met een gouden medaille naar huis. Toch waren de jongens niet tevreden, het kostten hun een paar uur om te genieten van de medaille. Ik vroeg mij af van wie ze die winnaarsmentaliteit hadden, in ieder geval niet van mij…

Tip: Judo is geweldig voor kinderen

​Judo is echt een geweldige sport voor kinderen. De jongens hebben na de zomervakantie zoveel plezier aan judo dat ze nu twee tot drie keer per week willen trainen. Ik vind het mooi om te zien dat ze plezier uit de sport halen en juich judo dan ook toe.

Papa was niet van het judo
Het rare hieraan is dat ik vroeger zelf niet plezier aan judo beleefde. Ik moest van mijn ouders op judo, want dan leerde ik namelijk vallen en mijzelf te verdedigen. Met de training had ik op zich geen probleem, maar het judoën van wedstrijden was een ander verhaal. Ik had geen zin om met iemand te vechten en dát was niet de juiste instelling om een wedstrijd te winnen. Het leverde genoeg verliespartijen op en dat was moeilijk voor mij aangezien ik niet tegen mijn verlies kon. Toen ik op een gegeven moment landelijk moest judoën ging het plezier helemaal weg. Ik was de hele dag onderweg voor een paar wedstrijden, soms maar twee. Op mijn tiende ben ik daarom van judo af gegaan.


​De evenementen maken judo extra leuk
Hoe anders is dit bij de Joshua en Diego, zij houden wel van judo vechtpartijtjes. Zij gaan met plezier naar judo en iedere extra training of toernooi willen ze meedoen. Ze organiseren op de club dan ook wel leuke evenementen. Drie weken geleden hadden ze een strandtraining. Een zware training in het mulle zand afgesloten door een picknick waar de ouders voor zorgden. Afgelopen weekend was er het tegeltjestoernooi, waar de jongens leerden om wedstrijden te vechten. Ze moesten vier wedstrijden judoën tegen judoka’s van judo verenigingen uit de buurt. Iedere wedstrijd kon je punten verdienen. Als je 30 punten bij elkaar had gespaard, dan mocht je een tegeltje uitkiezen. Op dit tegeltje staat een judoworp afgebeeld. Meestal kost het twee a drie toernooien om een tegeltje te winnen.

Een judo kinderfeestje is leuk!
Allemaal leuk evenementen, maar het leukste evenement was het judofeestje van Diego. De sensei van Diego zorgde drie weken geleden voor 2,5 uur lang vermaak voor Diego zijn vrienden en vriendinnen. Waar de meeste kinderen voor de judotraining nog gespannen waren, was dit na een half uur weg. Als eerste deed de sensei spellen als het lijnenspel en het McDonalds spel. Daarna volgde de basisbeginselen van het judo om met enkele andere spellen weer af te sluiten. Alle kinderen hadden zich vermaakt.

Ik hoop dat de jongens het plezier in judo houden, want naast deze leuke evenementen zorgt judo er ook voor dat kinderen leren wat respect en discipline is. Ik vind dat judo dan ook een ideale sport om als kind te beoefenen.


Wie heeft er spanning voor het judo examen?

Judo

Vandaag hadden de jongens voor het eerst hun judo examen. Eindelijk konden ze de maagdelijk witte band wat kleur geven. Vanochtend waren ze beide erg nerveus voor het judo examen. Hielden ze de spanning in bedwang of werd het ze te veel. Hier het verslag van een spannende ochtend met een prettige maaltijd om het af te sluiten.

Diego is de eerste op de mat
Diego was de eerste die de mat mocht betreden. Hij zat sinds december op judo en het was al leuk dat hij mee mocht doen. Diego deed goed zijn best en had er lol in. De worpen daar had hij meer moeite mee. Moest hij nou de arm onder de oksel, om de nek of om de zij doen en moest dat nu van links of rechts. Zijn maatje had dezelfde problemen. De jongens waren lekker bezig en het resulteerde voor Diego in de oranje slip. Hij was super blij met zijn judo examen, want hij had de gele slip overgeslagen.

Hoe ging het ook alweer?
​Hij deed de worpen goed genoeg, in ieder geval beter dan ik ze nu kan. Mijn pak heb ik al jaren geleden aan de wilgen gehangen. Ik was zelf tot de groene band gekomen. Alleen zat het judo niet in mijn bloed. Het wedstrijd vechten daar had ik het moeilijkst mee. Toen ik het hele land moest doorreizen was de lol er helemaal af. Ik was er zo klaar mee dat ik die worpen niet meer bij naam kende en zeker niet welke score je kreeg. Gisteren kwam ik daar achter tijden de Bureau Sport kwis op de NPO. De vraag welke judo worp een ipon zou opleveren had ik fout.​


Judo

Papa voelt de meeste spanning
Het was de beurt voor Joshua zijn judo examen. Hij moest een uur langer zijn spanning in bedwang houden. De vraag was of dit gelukt was. Bij de tweede oefening zag ik dat de zenuwen hem te veel werden. Of ging het gewoon moeizaam met mij. Verwachte ik te veel van Joshua na het bepalen van de oranje slip van Diego. Het verwachtingspatroon zorgde ervoor dat ik niet van zijn examen kon genieten en daaroor kon mama en Diego het ook niet. Lekkere papa was ik. Joshua deed het toch erg goed en hij kreeg de groene slip. 

Twee slippen rijker gingen we trots weg. De witte banden waren ontmaagd en volgende keer zit er een mooie slip op. Om het te vieren gingen we voor de jongens naar de McDonalds. Ik mocht mee, maar eigenlijk had deze papa het niet verdiend.


Tip: Judo feestje, echt super!

Judo

Joshua had afgelopen weekend zijn kinderfeestje. Hij wilde een judo feestje. Judo, dat had ik 25 jaar geleden voor het laatst gedaan. Om de kinderen niet aan deze gevaarlijke oud judo papa bloot te stellen, werd het feestje uitbesteed. Ik had een makkie! 

​De taak van de papa
Kinderen opvangen en de boel in de gaten houden. Zelf het reguleren van de cadeaus uitpakken was geregeld. De jongens verstopte zelf hun cadeau, waarna Joshua ze moest zoeken. Na de cadeaus had ik eindelijk wat te doen. Ik moest ervoor zorgen dat de boefjes de kleedkamer heel hielden tijdens het omkleden.

De Judoles kan beginnen
Dat was gelukkig zo, en het was tijd voor de judo les. Twee stoere leraressen stonden klaar. Ze oogsten direct veel respect met hun zwarte banden. Eerst leerden ze de jongens op de grond te vallen met afslaan. Vooral die kin op de borst houden! Daarna kwamen de trek en duw spellen. De jongens hadden er veel lol in. Na een korte drink pauze begon het echte werk. Pootje haken, en de tegenstander op de grond werpen. Ze werden echt afgemat!


Judo feestje

De Judoles kan beginnen
Dat was gelukkig zo, en het was tijd voor de judo les. Twee stoere leraressen stonden klaar. Ze oogsten direct veel respect met hun zwarte banden. Eerst leerden ze de jongens op de grond te vallen met afslaan. Vooral die kin op de borst houden! Daarna kwamen de trek en duw spellen. De jongens hadden er veel lol in. Na een korte drink pauze begon het echte werk. Pootje haken, en de tegenstander op de grond werpen. Ze werden echt afgemat!

Harde sport hoor

​Ik had daarentegen relax, zelf een beetje te relax. Ik had mijn tijdschrift uit en ik had de nodige foto’s gemaakt. Wat kon ik nu doen? Nou, of ik er om vroeg. De eerste blessure, een bloedneus. Ik had een taak! Even neus dichthouden, jongen aan het lachen maken en hop hij kon weer verder. De volgende blessure volgde snel, een klap tegen de keel. Na een paar minuten troosten was ook dat probleem opgelost. Ze werden vermoeid een goed moment om te stoppen. De jongens waren 75 minuten bezig geweest.

Even bijtanken
Al dat trainen had de eetlust opgewekt. Bij veel van de boefjes vlogen de kipnuggets en frietjes zo naar binnen. Zo, het energie niveau was weer verhoogd. Het laatste halfuur werd de trampoline rijkelijk gebruikt. Helaas was het feest voorbij. Joshua had genoten van de les, de cadeaus en de trampoline. Als ouder die graag wat doet, had ik het wel erg rustig. Het ging echter om de jarige, en die zei: ”Een judo feestje is super leuk!”

We hebben ons feestje gevierd bij Westvliet.