Review: Hof van Saksen 2017

Daar zijn we weer. Ja, het is alweer de vierde keer dat we naar het vakantiepark Hof van Saksen gaan. Diego zweert bij dit vakantiepark en hij gaat zelfs niet op vakantie mee als we naar iets anders gaan dan Hof van Saksen. Op de heenreis beginnen de jongens zelf al te praten over de zomervakantie van volgende jaar in het Hof van Saksen. Is de lol er niet af nu we voor de vierde keer er naartoe gaan. Lees mijn review van alweer een vakantie in het Hof van Saksen of dit het geval is..

Je voelt je speciaal
Het maakt het wel makkelijk voor mij, want de jongens weten alles al te vinden op het Hof van Saksen. Voeg daar nog eens klantvriendelijkheid aan toe en het moet wel een fantastisch vakantie worden. Aangezien wij terugkerende gasten zijn, krijgen we dit keer jam, een fles appelsap en zelfs een borrelplateau cadeau. Ieder jaar komt er iets bij en dat is één van de reden dat de jongens zich hier thuis voelen. De jongens vinden het helemaal leuk wanneer het personeel ze herkennen van het vorige jaar.

Hof van Saksen vernieuwd constant
Wat ook een positieve indruk achterlaat is de constante vernieuwing van het Hof van Saksen. In de binnenspeelplaats, de Harrewar, is er voor de kleintjes een Thomas de trein baan toegevoegd. In het technieklokaal zijn er 3D puzzels die een bewegingssensor hebben en vliegtuigen waarvan de propellers bewegen als je er licht over laat schijnen. Maar ook het vernieuwen van de fietsen is een welkome verandering. De grootste en meest indrukwekkende verandering vindt plaats in het zwembad. Er worden glijbanen toegevoegd en niet de kleinste, dit terwijl de wildwaterbaan gewoon blijft bestaan.


hvsaksen2Waar zijn de tosti’s
Toch zijn niet alle veranderingen positief. De glijbanen zijn namelijk net na de zomervakantie af. Een verkooptruc of komt het door onverziene vertraging. De jongens willen namelijk alleen al terug om die glijbanen uit te proberen. Als we dan terugkomen, dan hopen de jongens ook dat de Harrewar weer tosti’s serveert. Deze zijn namelijk vervangen door panini’s. Qua smaak en prijs een fikse achteruitgang. Gedurende de week heb ik trouwens geen panini serveert zien worden. Die achteruitgang is ook te merken in het huisje zelf. De kwaliteit wordt iets minder. Laminaat strips die er niet zijn, kastjes die niet goed sluiten, boxsprings hoezen die aftakelen en veel vliegjes in het huisje.

Conclusie
En dit zijn niet alle punten die mij opvielen. Alle minpunten staan echter niet in vergelijking met de lol die de jongens hebben in het vakantiepark. Het bounzen (minstens 2x keer per dag), de Harrewar en het zwembad heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht op hun. Genoeg om nu al te vragen of ze volgend jaar weer terug mogen komen in Hof van Saksen.

+ De klantvriendelijkheid
+ Vernieuwing in het park (fietsen, aanbouw glijbanen, etc)
+ Totale plaatje (rust, luxe en mogelijkheden)

– De staat van de huisjes wordt iedere keer iets minder
– Verdwijnen van de tosti’s uit de Harrewar
– Klantvriendelijkheid
​   Te aardig tegen gasten die zich niet aan de regels houden


Review: Verschrikkelijke Ikke 3

Wat is deze film gehyped! De afgelopen maanden zijn de jongens zo gek gemaakt met de Minions. De lokale supermarkt heeft die Minions kaart acties gehad, overal is Minions kleding te koop en natuurlijk heeft McDonalds ook een Minions actie. De vraag is dan ook of de film, waar het uiteindelijk om gaat, aan die opgebouwde verwachten verwachtingen kan voldoen. Hier is onze review.

Gru en Dru, hoe Verschrikkelijk is dat
Ik schrijf de hele tijd ‘Minions’, maar in deze film gaat het natuurlijk om Gru en zijn meisjes. Waarschijnlijk is Gru niet geschrikt voor de merchandise met die grote neus van hem. Het wordt nog erger, want in Verschrikkelijke Ikke 3 ontdekt Gru dat hij een tweeling broer Dru heeft. Twee van die grote neuzen. En die wil Gru weer op het slechte pad brengen. Hier hebben Gru en de Minions wel oren naar. Alleen is het de vraag of Gru zijn vrouw, Lucy, en de meisjes dit wel toelaten.

Er gebeurt wel heel veel in de film
In dit derde deel van Verschrikkelijke Ikke hebben de dames sowieso een grotere rol in de film. Zelfs zo grote rol dat er wel veel kleine verhalen zijn. Ik vind het soms moeilijk deze verhaallijnen samen te krijgen en hier hebben de makers van Verschrikkelijke Ikke 3 ook last van. Een tweelingbroer, Gru twijfelt tussen goed en kwaad, Lucy die het moeilijk heeft een moeder te zijn voor de meisje, Agnes op jacht naar de eenhoorn, ik vergeet bijna de boef en dan heb je ook nog de Minions.

Meningsverschillen in de familie
Deze verhalen zorgen er voor dat Verschrikkelijke Ikke 3 bij mij niet aanslaat. Joshua (9 jaar) geeft na de film aan dat hij de film ‘zozo’ vindt. Hij had meer geintjes en gevechten met de boeven verwacht. Ik kon het daar wel in vinden. Voor het verhaal, ondanks de vele verhalen, is dit niet de film. Diego (7 jaar) kon zich niet onze mening vinden, op hem kwamen de vele grapjes wel goed over.  Vooral de blote lichaamsdelen, de ontploffingen en de minions waren geweldig.

Ik zag het niet, alleen de muziek en dansjes van Balthazar Bratt waren geweldig. Verschrikkelijke Ikke 3 komt op mij over op een film voor kinderen van 6 t/m 8 die genoeg hebben aan enkele flauwe grapjes. Volgende keer wat minder hype en wat meer Minions en dan komt het goed met een vervolg van Verschrikkelijke Ikke.


Review: Vraag maar!

Waarom vraag je het niet gewoon. Deze zin zeg ik in een week wel een tiental keer tegen de jongens. Op z’on moment is Joshua al boos geweest en durfde hij niets te vragen of loopt Diego al een tijd mopperend door het huis, omdat hij dacht dat hij iets niets mocht. Ik was dan ook opgetogen toen ik het spel ‘Vraag maar!‘ thuis kreeg gestuurd om uit te proberen. Dit is onze mening (vader en twee jongens) van het spel.

De progressie in het stellen van vragen was er al
Niet dat ik een spel nodig heb om de jongens vragen te leren stellen. De jongens hebben afgelopen jaar zelfs veel progressie geboekt. Waar ze eerst niets vroegen en zich op een negatieve manier uiten, vragen ze nu als ze iets simpels willen. Met iets simpels bedoel ik bijvoorbeeld als ze een snoepje willen, ergens willen spelen of iets uit de winkel willen. Het maakt het leven als papa een stuk makkelijker.

Hoe zit het spel ‘Vraag maar!’ in elkaar
Ik was tóch opgetogen, want een nieuwe invalshoek om ze verder te stimuleren juich ik toe. Het spel ‘Vraag maar!’ moest dit doen door een vijftigtal speelkaarten met vragen/acties erop. Er zaten in totaal vier soorten vragen in het spel. Zowel de vader als het kind hadden vragen/acties voor elkaar. De vragen waren verdeelt in de vragen ‘Papa/kind zegt’ of ‘Papa/kind vraagt’. Het is de bedoeling omstebeurt een vraag te stellen. Uit het antwoord ontstaat dan een gesprek.

Zo simpel, maar effectief
Hoe simpel kon Elma van Vliet het maken. Ik vroeg mij dan ook af het spel zou aanslaan bij de jongens, want alleen vragen beantwoorden klonk erg saai. Niets was minder waar, want de eerste vraag/actie aan Diego ‘Geef papa een knuffel’ zorgde direct voor een warm en leuk gevoel. In totaal hadden we aan elkaar ieder vijf vragen gesteld. In z’on 20 minuten waren de jongens veel meer over mij te weten gekomen en ik meer over hun. Hoe goed was dat!

Veel hilariteit om vragen en antwoorden
Ik ontdekte dat het klimbos één van de uitjes was die Joshua graag wilde doen en hij leerde dat ik bang was voor hoogtes en ik dat niet zo prettig zou vinden. We lachten  om de vragen en de antwoorden. De mooiste vraag was: wat vind je het moeilijkste als papa. Ik antwoordde dat ik het soms moeilijk had met hoe druk de jongens waren. Diego reageerde direct dat hij dacht dat ik het moeilijkste vond niet boos te worden. Wat een mooie jongen!

Het spel ‘Vraag maar!‘ is ook mooi. Het is simpel om te spelen, er zijn geen verliezers, eigenlijk alleen maar winnaars. Elma van Vliet heeft een leuk en simpel kaartspel opgezet die voor veel lol zorgt en inzicht geeft in de familie!

Er bestaat ook een mama kind versie van ‘ Vraag maar’. Wij hebben de vragen van de vader versie gespeeld.


Verslag: kids en taekwondo


Papa, kom je kijken bij taekwondo? De laatste twee weken is dit wat de jongens aan mij vragen. Sinds een maand zitten ze namelijk op taekwondo en ze willen aan mij laten zien hoe leuk het is. Tegen dit enthousiasme kan ik natuurlijk niet ‘nee’ zeggen. Daarnaast ben ik benieuwd wat taekwondo precies is en of het iets voor kinderen is. Van de week is het dan eindelijk gebeurt en heb ik bij hun taekwondo les gekeken. Dit is mijn mening van taekwondo.

Is 7 en 8 jaar niet te jong voor taekwondo
Van te voren ging ik met een ietwat sceptisch gevoel naar de taekwondo les. Op de judoclub van de jongens werd namelijk ook taekwondo les gegeven, maar daar moest je minimaal 10 jaar oud zijn. De jongens zijn pas 7 en 9 jaar oud en waren ze daarom niet te jong voor deze sport. Het leren van trappen en slaan op deze leeftijd was misschien veel te vroeg waardoor ze niet precies besefte wat ze deden. Een ruzie op school zou zomaar verkeerd af kunnen lopen.

Wat is taekwondo eigenlijk?
Gelukkig was de eerste indruk positief. Voor les gingen de kinderen met veel respect met elkaar om, ik zag zelfs een samenhorigheid die beter was dan op de judoclub. Alledrie de trainers kwamen een praatje met mij maken en de hoofdtrainer legde aan mij uit wat taekwondo precies in hield. Misschien een beetje dom van mij, maar zo wist bijvoorbeeld ik niet dat taekwondo uit Korea kwam. Volgens de jongens natuurlijk het ‘goede’ Korea, niet dat land met die rare leider waar ze vooral hond eten. Net als judo bleek taekwondo een verdedigingssport en geen vechtsport te zijn.

Beginnen met stijlvorm en concentratie
Ik ging steeds relaxer op het gymbankje zitten en ik maakte een praatje met een andere ouder terwijl ik naar de les keek. Aangezien de jongens net begonnen leerde ze vooral stijl training. Dit zijn trappen en stoten in een specifieke volgorde. De trainer was zeer serieus en na meer dan 20 herhalingen begonnen ze het steeds meer onder de knie te krijgen. Voor Diego (7 jaar) was het vasthouden van de concentratie, het onder de knie krijgen van de naam van de stijl en de volgorde van uitvoering een stuk lastiger dan voor Joshua (bijna 9 jaar). Maar ze bleven goed hun best doen.

Goede afwisseling om de concentratie erbij te houden
Alle kinderen bleven geconcentreerd, ook toen ze overgingen in zelfverdediging oefeningen. Na 40 minuten ging de klad er dan toch in, maar op dat moment gingen ze over op techniek oefeningen op de stootkussens. De concentratie was weer terug en dat was maar goed ook, want de trainers waren erg strikt. Niet goed luisteren of verkeerd een opdracht uitvoeren resulteerde in een x-aantal keer opdrukken. Een goede inleving in de opdracht, bijvoorbeeld de kracht in de aanval goed tonen in de kreet, was ook al funest.

Na 75 minuten was de les voorbij en ik had genoten van de taekwondo les van de jongens. Alleen denk ik dat 7 jaar iets te jong is voor taekwondo, maar vanaf 9 kan je makkelijk op taekwondo gaan. Een goede aanvulling in de opvoeding en om gezond bezig te zijn.


Review: The Boss Baby

De eerste minuten van een film kunnen bij mij bepalend zijn voor de rest van de film. Een film kan voor zo’n goede openingsscene zorgen dat de film voorbij is voordat ik het door heb. Helaas kan het ook voorkomen dat ik bij die eerste scene al weet dat een lange zit gaat worden. Bij de film ‘The Boss Baby‘ wist ik na de openingsscene wat voor film het werd. Hier onze review van deze film.

De trailer trok ons naar de bioscoop
De reden dat de openingsscene bepalend is, heeft vaak met mijn verwachtingen te maken. Als ik van te voren niets verwacht, dan is het makkelijker positief verrast te worden. Bij The Boss Baby hebben we alledrie zelfs verwachtingen, de trailer spreekt ons namelijk aan. Een baby die in een zakenpak rondloopt en zijn oudere broer Tim het leven zuur maakt, dat moet komische scenes opleveren. Vooral, omdat The Boss Baby vanuit het oogpunt van de zevenjarige Tim wordt verteld.

De droomwereld is eenvoudig geanimeerd
Ik begreep van vrienden dat de film ook leerzaam was. Tim zou namelijk geleidelijk steeds meer van zijn kleine baby broertje gaan houden. In de openingsscene stond Tim nog in het middelpunt  van de aandacht en had hij een gelukkig leven. De wijze waarop dit werd uitgebeeld vond ik echter teleurstellend. De manier van animeren van zijn droomwereld sprak mij niet aan, het leek of Dreamworks 10 jaar in animatie mogelijkheden was teruggeworpen.

Diego (7 jaar) genoot
Gelukkig zag ik Diego (7 jaar) genieten van de film. Voor hem was de film mooi, het verhaal was spannend en de grapjes sloegen aan. Spannend, omdat hij niet wist of Tim en zijn baby broertje de puppy’s konden verslaan. De lieve puppy’s die alle aandacht op zich wilde eisen. Grappig, omdat Tim en zijn broertje de wildste achtervolgende hadden.

Joshua (bijna 9 jaar) verveelde zich
Joshua (bijna 9 jaar) vond de film te kinderachtig , zowel de grapjes als het verhaal. Ik begreep hem wel, want de overgang van elkaar niet uitstaan tot een echte broer band werd niet duidelijk genoeg verteld. Het werd zelfs een beetje een rommelig verhaal. Een groot verschil met de film ‘Binnenste Buiten’ die Joshua super interessant vond.

Conclusie
Diego kwam dan ook tevreden de bioscoopzaal uit, Joshua wist het eigenlijk niet en ik was een beetje teleurgesteld. Na een familieberaad was dit onze conclusie van de film ‘The Boss Baby’:

+ Verrassende wie de boef is.
+ Erg komisch voor kinderen van 6 en 7 jaar oud.
+ Spannend verhaal voor kinderen van 6 en 7 jaar.

– De Nederlandse stem van The Boss Baby past niet goed bij het personage.
– Te rommelig verhaal die niet pakkend wordt.


Tip: Chinees buffet met de kids

Uiteten gaan is tegenwoordig een hele andere belevenis als vroeger. De verfijnde smaken van een goed gemarineerde eendenborstfilet of een kabeljauwfilet die prachtig gegaard is, zijn niet terug te vinden in de restaurants die ik met de jongens bezoek. Toch merk ik dat de jongens zich steeds weer ontwikkelen, op dit moment zitten we bij de fase: Chinees buffet.

Stap 1: Papa moet zijn angst overwinning
En dat Chinese buffet was al een hele grote stap van waar we vandaar kwamen. De eerste stap moest ik zelf maken. Ik durfde namelijk niet met de jongens uit eten te gaan. Ik had beelden voor mij waar de jongens negatief de aandacht trokken en wij in het middelpunt waren. Het middelpunt waar ik niet graag in stond. Een paar jaar geleden durfde ik eindelijk te stap te wagen. We kwamen echter niet verder dan het pannenkoekenhuis en de McDonald, want de rest lustte de jongens niet.

Van Amerika naar China was een grote stap
Gelukkig heeft er een ommekeer plaatsgevonden, want Joshua is de McDonalds ontgroeid. Alleen Diego geniet nog met volle teugen van de McDonalds. Hij geniet echter nog meer van het Chinees buffet bij het Aziatische restaurant bij ons in de buurt, Tong Fong City. In Tong Fong City kan hij namelijk allemaal gerechten zelf opscheppen. Het is dan voornamelijk friet, maar welk kind is bij de Chinees niet begonnen met friet. Naast de friet is het dessert buffet inclusief de chocoladefontein het hoogtepunt van het Chinees buffet. Hoe Chinees is die chocoladefontein?

Het Chinees buffet zorgt voor de volgende stap
Nu zou het kunnen zijn dat ik naar Tong Fong City ga om onbeperkt te kunnen eten en drinken, maar dat is niet het geval. Ik eet liever één super lekker gerecht, dan dat ik een x-aantal keren een buffet afloop. Toch ga ik terug naar het Chinees Buffet, want het heeft zo zijn voordelen. De jongens gaan naast friet steeds meer ander voedsel proberen. Joshua heeft de gemarineerde speklap geprobeerd, hij houdt nu van sate van de grill en de laatste keer is een stuk zalm eenvoudig en met plezier naar binnen gegaan. Maar daarnaast gaan ze ook steeds meer groenten uitproberen.

Natuurlijk is de hoofdmoot nog het dessert, maar het Chinees buffet zorgt naast een gezellige avond er ook voor om in aanraking te komen met vele soorten gerechten inclusief vele soorten groenten.


Papa, zo maak je een knikkerbaan!

Als ouder probeer je aan je kind zoveel mogelijk goede ervaringen over te dragen. Hoe je je moet gedragen, wat gezond is om te eten en hoe je iets in elkaar moet zetten zijn enkele van die ervaringen. Op het begin ben je zelf degene die de kennis overdraagt, maar steeds meer leer je ook van je kinderen. Dit weekend was het weer het geval. Diego liet even zien hoe je met wat papier een knikkerbaan in elkaar kon zetten.

Binnen een half uur stond het geraamte
En die knikkerbaan was geweldig! Het begon allemaal op vrijdag om vier uur. Diego ging naar zijn kamer om knikkerbanen op Youtube te bekijken. Een nieuwe hobby van hem. Na een half uur kwam hij zijn kamer uit en vroeg hij enthousiast of ik zijn geraamte van de knikkerbaan wilde zien. Ik was versteld van zijn inzicht. Met papier, lijm en een schaar had hij een kubus gemaakt. Ik vroeg mij af of hij echt mijn zoon was. Ik kon alleen maar dromen van de creativiteit die hij had.

Van Lego Transformers maken was mijn meesterwerk
Ik ben wel creatief, in mijn hoofd dan. In mijn hoofd bouw ik de mooiste bouwwerken. Mijn hersenen brengen de creativiteit naar mijn vingers toe, alleen die vingers zorgen voor een beroerd eindresultaat. Ik ben nooit verder gekomen dan van Lego mijn eigen Transformers te maken. Een prestatie die ik op mijn negende realiseerde. Ik wilde namelijk alle Dinobots hebben, alleen die waren te duur. Met Lego zorgde ik ervoor dat ik de Dinobots in huis had. Met twee aanpassingen kon ik de robots in dinosaurussen veranderen en weer terug.

Een knikkerbaan van papier, wow!
Voor iets groters had ik geen geduld en dat geduld heb ik nog steeds niet. Ik vind het des te knapper dat Diego met zijn 7 jaar vanuit een aantal Youtube filmpjes aan de slag gaat. Wat hij in zijn hoofd heeft komt écht tot leven. Na het geraamte weet hij precies hoe het begin van de baan eruit ziet, dat daarna een spiraal komt waar de knikker naar beneden gaat en hoe de knikker van de spiraal via een looping beneden moet komen.  Binnen twee uur staat de knikkerbaan klaar voor gebruik en klaar voor een demonstratie.

Ik was zo trots op hem en vandaag ging ik dan ook met plezier samen met hem een nieuwe knikkerbaan maken. Hij was de meester en ik de leerling. Mijn enige goede ervaring die ik met hem kon delen was hem te bejubelen, zodat hij het nog leuker vond om zijn creativiteit te delen.


Verslag: Museumnacht Kids

Gisteren zijn wij naar het museum evenement van het jaar geweest in Den Haag, de Museumnacht Kids. Van 17:00 tot en met iets voor tienen zijn we cultureel bezig geweest in Den Haag. En de jongens hebben ervan genoten!

Papa houdt wel van museumnachten
Een maand geleden kwam ik erachter dat de museumnacht voor kids in Den Haag plaatsvond. Mij leek het een leuk uitstapje, maar de jongens en ik twijfelde nog. De museumnacht duurde namelijk tot 22:00, ver voorbij hun bedtijd. Ik ging zelf overstag drie weken geleden en dat kwam door de museumnacht in Rotterdam. Voor het eerst deed ik mee aan de nacht en ik vond het fantastisch. Ik ontdekte allemaal dingen waarvan ik nooit gehoord had. Ik bezocht het Mariniersmuseum, ik zag het Hyperrealisme in de Kunsthal en het meeste vreemde was toch wel de Cosplay wedstrijd in het Stripmuseum.

Speurtochten in het Gemeentemuseum
Diego ging om toen hij hoorde dat hij de Gevangenpoort kon bezoeken en Joshua bij de Tweede Kamer. Onze Museumnacht Kids begon daarom om 17:00 bij het Gemeentemuseum in Den Haag. Via twee heldenspeurtochten leerde we over Audrey Hepburn en Piet Mondriaan. Leuk en leerzaam. Na een lekkere hotdog, gingen we het Museon in. Kort, want dat museum hadden we vaker bezocht. Toch hadden ze weer nieuwe voorwerpen tentoongesteld die de jongens interessant vonden.

Drie bezichtigingen in één nacht
Ons plan was om de Electriciteitsfabriek te bezoeken, maar helaas reden de speciale pendelbussen er niet heen. Erg jammer, want 25 minuten lopen was te ver voor ons en het paste niet in het schema. We vervolgde onze weg naar de Gevangenpoort. Een rondleiding en een voorstelling van een acteur lieten de jongens huiveren, maar ze vonden het mega interessant.Vooral die dikke muren en het verhaal over het toilet waar gevangenen weleens zich inperste om te ontsnappen. De Tweede Kamer werd de volgende stop. De meeste indruk die de Tweede Kamer op de jongens maakte was de zware beveiliging bij binnenkomst. Diego was bang dat zijn broek afzakte, omdat zijn riem door de scanner moest.

Met een film over het jongetje Storm in Bangkok sloten we de Museumnacht Kids af in het Filmhuis. Vermoeid, maar blij gingen we naar huis. De jongens riepen direct dat ze volgend jaar weer willen gaan. Dat gaan we zeker doen en met een beetje voorbereiding van papa wordt het een nog leukere Museumnacht Kids!

Tip voor papa van de jongens, stippel de route goed uit en reserveer van te voren. Nu merkte we tijdens de nacht past dat de film in het Omniversum uitverkocht was, de Elektriciteitsfabriek te ver uit de route lag en de Gevangenpoort ook maar een gereduceerd aantal kaarten had voor de rondleiding.


Huiswerk in de vakantie, nu al?


Een vakantie en moeten leren, dat kon toch niet! Toch hadden de jongens (7 en 8 jaar) huiswerk meegekregen voor de krokusvakantie. Afgelopen kerstvakantie verbaasde ik mij hier al over en wilde ik er een blog aan wijden. Ik kon mij inhouden, maar nu het weer gebeurde moest ik iets schrijven.

In de onderbouw basisschool al huiswerk
Diego zit in groep 4 en Joshua in groep 5. Groep 4 is de onderbouw van de lage school en dat betekent naar mijn mening spelenderwijs leren. Na school is er tijd om uit te rusten om de volgende dag weer goed te kunnen leren. Voor Diego geldt dit al sinds groep 3 niet meer, hij moet iedere dag 10 minuten lezen. Zijn taal kan hij wel wat verbeteren. Gelukkig heeft Diego er na een stroeve start lol in gekregen dankzij Dolfje Weerwolfje en Geronimo Stilton. Sinds groep 4 blijft het helaas niet bij lezen, hij moet thuis tafels oefenen en meervoudsvormen onder de knie krijgen.

Vroeger pas in groep 8 huiswerk
Ik kon mij van vroeger niet herinneren dat ik huiswerk meekreeg op de basisschool. Misschien had ik huiswerk in groep 8, maar de klassen ervoor zeker niet. Helemaal niet in de onderbouw. Volgens mij moesten wij voor topografie weleens leren en hooguit één keer een boekbespreking doen. De basisschool bestond uit taakjes doen tijdens de schooluren, maar vooral veel lol hebben en spelen. Pas op de middelbare begon ik met het maken van huiswerk.

Iedere week een toets in groep 5?
De boekbespreking moest Joshua al in groep 5 geven. De krokusvakantie vond de school een mooi moment om de voorbereiding te starten. Van de week moest Joshua aan de bak. In totaal kostte het hem en mij vier uur om de boekbespreking te maken en in Powerpoint te zetten. Het liefst zag de school namelijk een Powerpoint presentatie, terwijl veel volwassenen dat nog geeneens kunnen. Huiswerk dat was al normaal voor hem. De afgelopen maanden had hij iedere week een toets. Voor topografie, natuur en aardrijkskunde had hij al meerdere toetsen gehad. Iedere dag moest hij leren.

Wordt de lol niet te vroeg weggenomen
Ik ben trouwens niet alleen negatief over dat huiswerk. Op deze manier leren ze op vroege leeftijd dat ze dagelijks iets thuis moeten doen voor school. Het lijkt er echter op dat kinderen steeds eerder moeten leren en aan een verwachting moeten voldoen. Ik vraag mij dan ook af of de lol steeds eerder wordt weggenomen. De lol en vrijheid die volgens mij ook goed voor hun ontwikkeling is.

​Of heb ik het mis en is dit tegenwoordig de manier om onze kinderen voor te bereiden op de toekomst. Huiswerk vanaf groep 3 of misschien wel groep 1 al?


Review: Hudson Bar & Kitchen


Twee weken geleden ging ik voor het eerst in 2017 met de jongens uit eten. Al een tijdje had ik het ‘Hudson Bar & Kitchen‘ in het vizier en eindelijk was het zover. Ik, als echte hamburger liefhebber, wilde gewoon die burgers van Hudson proberen. De jongens wilde maar al te graag mee. Dit is onze mening van Hudson Bar & Kitchen.

Het restaurant ziet er prachtig uit
Wij gingen naar de vestiging van Hudson in Zoetermeer. Al vanuit de auto zag Joshua direct het restaurant liggen en bij binnenkomst waren we alledrie verkocht. Hudson had een mooie inrichting waar de grote kroonluchters opvielen. We werden vriendelijk naar onze tafel begeleid en de bestelling werd snel opgenomen. Het begin was in ieder geval goed.

Milkshake not, nacho’s hot
Diego en ik wilde de Oreo Chocolade milkshake uitproberen. Vanwege de prijs (6 euro) bestelde we er samen één. Daarnaast namen we de nacho met kaas als starter. De drankjes en nacho’s stonden redelijk snel op tafel. De milkshake bleef echter lang op zich wachten. Nadat de milkshake eindelijk kwam was het een teleurstelling. Weinig melk, veel slagroom en binnen een paar slokken was die weg. De nacho’s waren wel een succes, De jongens genoten ervan.

Hoe waren de burgers?
Nu was het tijd voor de burgers met friet. De jongens hadden de kids variant en ik de Hudson special. Die was echt goed, de enige opmerking had ik over het broodje. Naar mijn mening iets te dun. De frietjes zagen er speciaal uit en waren ook speciaal. De jongens genoten ervan. Het kleine hamburgertje had het echter niet, Joshua vond hem oke, maar iets te zwaar. Diego at hem niet op, dat werd mijn taak. Ik vond hem te doorbakken, wat een verschil was deze kinderburger met die van mij.

De dessert dan
Als laatst namen we een dessert, de jongens hadden een kinderijsje met verrassing. Naast een beker en een raceautootje, was dit alweer hun derde cadeautje bij Hudson. Ze genoten volop van het ijsje. Ik had een cheesecake met ijs. Die cheesecake was helaas niet mijn smaak. Ik denk dat die wel goed gemaakt was, want de bodem was lekker bros. Het ijs met Oreo kruimels was ook lekker. Volgende keer toch maar weer chocolade mousse.

De conclusie
Na een avondje bij Hudson Bar & Kitchen was dit onze mening.

+ Mooi kindvriendelijk restaurant.
+ Een goede prijs/kwaliteit verhouding.
+ De nacho’s kaas met dips.
+ Hudson burger en de friet.
+ Cadeaus voor de kids (welkome verrassing).

– De Oreo milkshake, qua prijs als kwaliteit.
– Verschil in kwaliteit tussen volwassene burger en kids burger.

​Diego was trouwens zo enthousiast dat hij een euro (een week zakgeld voor hem) wilde meebetalen.