Review: Joe Biljoen

Joe kan krijgen wat zijn hartje begeert, alleen mist hij toch die ene goede vriend. In het kinderboek ‘Joe Biljoen’ doet Joe er alles aan om een echte vriend te krijgen. Joshua wil graag dit boek lezen van David Walliams. Heeft het te maken met het vele geld dat Joe zijn vader bezit of komt het gewoon door het feit dat David Walliams dit boek heeft geschreven. Lees het in onze review van het boek ‘ Joe Biljoen’ .

Liever een vriend, dan een biljoen

Met het boek ‘ Papabandiet’ had David Walliams namelijk een boek geschreven die zeer in de smaak viel bij Joshua. Zoals we al in onze review schreven van Papabandiet was Joshua zo enthousiast dat ik het boek ook moest lezen. Ik verbaasde mij toen over het zielige verhaal, waar ik juist een grappig verhaal verwachtte. David Walliams bleek met het boek ‘Joe Biljoen’ ook van de dramas te zijn. Joe was, ondanks al het geld van de wereld, niet gelukkig. Op de deftige school werd hij geplaagd, omdat Joe zijn vader van het ‘nieuwe geld’ was. Dit geld was ook nog eens verdiend door het schoonmaken van één ieder zijn achterwerk. Joe miste een vriend, een vriend die hem zou steunen door dik en dun.

Hoe werkt vriendschap eigenlijk?

Om die vriend te krijgen vraagt Joe aan zijn vader hem over te plaatsen naar een ‘gewone school’. Daarnaast mag niemand weten dat Joe veel geld heeft, hij wil namelijk een vriend hebben die niet van zijn geld af weet. En Joe heeft geluk, want op de eerste dag krijgt hij direct een vriendje. Alleen blijkt het moeilijk voor Joe deze vriend te behouden. Joe moet namelijk leren hoe vriendschap in elkaar zit. Een best zielige constatering, alleen een goede les voor een kind. Zo leert Joshua dat geld niet altijd gelukkig maakt, zeker niet in het vinden van de juiste vriendschappen. David Walliams laat dit in ‘Joe Biljoen’ niet alleen zien door de vriendschap van Joe, maar ook hoe Joe zijn vader zijn vriendinnen scoort en hoe hij Joe bewerkt met zijn geld.

Waarom loopt mama toch weg?

Ondanks het zielige verhaal, krijgt David Walliams van ons weer een positieve review. Vooral het feit dat supermarkthouder Raj in zowel Papabandiet als in dit boek een rol heeft is een leuke verrassing. Natuurlijk zijn er ook mindere punten te noemen over Joe Biljoen. Ik vraag mij namelijk af of David Walliams iets probeert te verwerken middels het schrijven van deze kinderboeken. Dit is namelijk het tweede kinderboek waarin de moeder haar zoon zomaar verlaat. Ik vraag mij af hoe dit bij een kind binnenkomt. Het is toch fijner een boek te lezen waar de moeder niet van de één op andere dag vertrekt. Het zou mooi zijn als David Walliams dit in een volgend boek uit de verhaallijn weglaat. Ik zou zijn boek dan waarschijnlijk een nog positievere review hebben gegeven.

Naast spannend ook leerzaam

Het boek ‘ Joe Biljoen’ is namelijk een spannend verhaal voor kids. Wanneer Joe zijn vriendje krijgt, probeert hij met al zijn kennis hem te helpen. Te helpen hem te verlossen van twee grote pestkoppen op school. Alleen hoe doe je dat als je niet weet hoe je dat het best doet. Hij komt erachter dat geld niet alleen de optie is. Hij is niet de enige die dit moet leren, want zijn vader moet ook nog het één en ander leren. In Joe Biljoen beleef je dat het best moeilijk is om een kind met veel geld te zijn. Daarnaast leer je wat belangrijk is in een vriendschap en hoe je elkaar als vrienden kan helpen.

Met Joe Biljoen heeft David Walliams een leuk kinderboek geschreven. Als ik Joshua mag geloven, weer een geweldig kinderboek. Maar laten we het bij leuk houden, want anders ligt volgende week het volgende boek van hem in huis en er zijn nog veel meer interessante kinderboeken om te lezen.

Review: Papa Bandiet

Wilt je als kind dat je vader net zo’n bandiet is als je zelf bent. In het boek ‘Papa Bandiet’ van David Walliams maakt Frank het mee. Vooral de term ‘bandiet’ spreekt Joshua aan bij het uitzoeken van een nieuw boek om te lezen. Mij spreekt het boek minder aan wat betreft de prijs (19,95, wel 392 pagina’s), maar aangezien lezen goed is voor de jongens koop ik het boek toch. In onze review lees je of dit boek het bedrag waard is.

De reactie van de jongens is zéér positief

Als ik de achterkant van het boek moet geloven is Papa Bandiet een hilarisch misdaad verhaal. Ik vraag mij dan ook af of dit misschien de reden is dat Joshua genoten heeft van het boek. Hij komt nadat hij het boek uit heeft speciaal naar mij toe gelopen en geeft mij een knuffel. Hij zegt ook nog eens dat hij genoten heeft van het boek. Diego wil daarom ook Papa Bandiet wel lezen. Hij begint eraan, probeert zoals altijd zijn grote broer in snelheid af te troeven, en leest het boek binnen een week uit. Hij vindt Papa Bandiet lollig en spannend. Lollig omdat de papa een eenbenige bandiet is en spannend omdat de boeven keihard zijn.

Een verdrietig in plaats van hilarisch verhaal

Ik had dit nog niet eerder meegemaakt van de jongens, zó enthousiast zijn over een kinderboek. Ik was nieuwsgierig geworden en ik begon daarom Papa Bandiet zelf te lezen. Ik wilde weten waarom dit kinderboek juist zó goed was. Ik merkte direct dat dit geen boek met grappen was, ik kon het woord ‘hilarisch’ niet plaatsen. Het was eerder een drama. Frank was een jongen die met een lieve vader leefde, omdat zijn moeder op zoek was naar rijkdom. Deze rijkdom vond ze niet bij Frank en zijn vader, Gilbert. Helemaal toen Gilbert het autoracen vaarwel moest zeggen door die verschrikkelijk autorace. Van de één op de andere dag was mama weg.

Hoe papa een bandiet wordt

De jongens zijn dus niet geboeid geraakt van Papa Bandiet door het hilarische verhaal. Misschien komt het doordat het verhaal overeen komt met dat van papa. Een kind die uiteindelijk alleen bij zijn lieve vader leeft, omdat de moeder ineens weg is en zijn broer en zusje bij mama uiteindelijk gaan wonen. Nee, dat is het hopelijk niet. Ik denk dat het te maken heeft met de spanning van het verhaal. Gilbert raakt namelijk steeds meer op het slechte pad, alleen om Frank een leuker leven te geven. De boeven van wie hij geld heeft geleend willen echter meer van Gilbert. Ze willen gebruik maken van de rijvaardigheden van Gilbert. Ze persen Gilbert af door te dreigen Frank pijn te doen, de persoon die hem alles is. Gilbert probeert zijn problemen voor Frank verborgen te houden, alleen Frank voelt dat er iets aan de hand is.

Wordt Frank de ideale stiefzoon van de grote boef?

Hoe verder ik in het verhaal kom, hoe spannender het boek wordt. Als volwassene vind ik het boek redelijk spannend, een tienjarige zal het boek super spannend vinden. Frank komt meer en meer te weten van de rare fratsen van zijn vader en probeert er voor te zorgen dat zijn vader zich niet dieper in de nesten komt. Het wordt zelfs zo erg voor papa de bandiet dat Frank hem moet helpen het rijkshotel uit te komen en zijn naam te zuiveren. De boevenbaas laat dit niet zomaar gebeuren en hij wil zelfs Frank overhalen hem als zijn stiefzoon op te voeden. Genoeg ingrediënten om van Papa Bandiet een thriller op kinderwereldformaat te maken.

Achteraf gezien vonden we alledrie Papa Bandiet het geld meer dan waard. Om meer kinderen van dit boek te laten genieten geven we het boek aan schoolbibliotheek. De enige opmerking die ik op het boek heb is de samenvatting op de achterkant, het woord ‘hilarisch’ kan ik namelijk nog steeds niet plaatsen.


Review: Costa Banana – De Gruwelijke Generaal

Dictatoren zijn de laatste tijd in. Zeker nu Donald Trump met Kim Jong-Un de laatste weken het nieuws hebben gevuld. Afgelopen maand heeft bij ons in teken gestaan van een andere dictator, Pablo Fernando van Costa Banana. Een boek die volgens kinderboekenwinkel In de Wolken leuk is voor kids van rond de 10 jaar oud.  Hierbij onze review van het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’.

De republiek bedacht in Groningen
Costa Banana is een kleine republiek die verdacht veel lijkt op Cuba. Misschien is dit misschien een fascinatie van schrijver Jozua Douglas.  De naam van de schrijver klinkt als die van een Amerikaan, maar hij komt toch echt uit Groningen. Ik heb voor mijn bezoek aan In de Wolken nog nooit gehoord van Jozua Douglas, maar hij schrijft al meer dan negen jaar kinderboeken. Het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’ is zijn eerste boek uit de Costa Banana reeks. Inmiddels zijn er vier delen uit, de reeks moet dus wel grappig zijn, toch?

Grappig met een keerzijde
Grappig is het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’ zeker. Grappig hoe dictator Pablo Fernando overal zijn hoofd op laat zetten, grappig om de illustraties in het boek en grappig om de irritatie tussen broertje en zus. De grappige kant heeft wel een keerzijde. Zo hebben de mensen in Costa Banana niets te zeggen, en zeker als de persoon een vrouw of meisje is. Zelfs zijn eigen dochter Rosa neemt hij niet serieus. Als Pablo Fernando Rosa nou serieus neemt, was hij niet zo in de problemen gekomen. Verdwijnt zijn geliefde niet plotseling en moet hij niet naar die Gruwelijke Generaal luisteren.

Spanning voor alle kids onder de tien jaar
Naast dat het boek grappig is, is het boek ook heel spannend voor kinderen. Kinderen van negen jaar en jonger. Joshua (10 jaar) vind Costa Banana niet spannend genoeg, hij wil meer actie zien. Voor Diego (8 jaar) is er genoeg actie en spanning aanwezig in het boek. Hij luistert aandachtig naar het verhaal waarin vooral Rosa de hoofdrol speelt. Rosa komt er namelijk achter dat zij en haar familie bespioneerd worden. Haar vader en jongere broertje, Fico, vinden echter dat ze ze ziet vliegen. Dat is nu net het problemen, die vliegen.

Rosa, Fico en Gabriel to the rescue!
Ondertussen beraamd de Generaal met zijn handlangers een coup. Een coup die ervoor zal zorgen dat Costa Banana eindelijk als groot land wordt gezien en de grootste vijand het zwaar te verduren krijgt. Althans dat is het plan en waar hebben we dat eerder gehoord. De Generaal heeft echter niet rekening gehouden met Rosa, Fico en hun meester Gabriel. Zij proberen er alles aan te doen om Pablo Fernando zijn geliefde en Costa Banana te redden van die Gruwelijke Generaal. Als ware spionnen gaan ze te werk en ontdekken steeds meer geheime doorgangen in het paleis, wie er allemaal meedoen aan de coup en waar de geliefde van Pabo Fernando zich bevind.

Een spannend voorleesboek is het zeker
De vraag is alleen of ze op tijd zijn om te voorkomen dat de generaal leider wordt van Costa Banana en er een oorlog uitbreekt. Als het aan Fico en Rosa ligt zal dit niet gebeuren. Tot aan het eind van het boek blijft de spanning erin en na vele avonden voorlezen zijn wij erachter of Costa Banana gered wordt. De spanning zorgt ervoor dat Diego en ik het boek ‘Costa Banana – De Gruwelijke Generaal’ een aanrader vinden voor de kids. Om zelf te lezen of als voorleesboek. Joshua geeft daar bij aan dat het boek dus ideaal is voor kinderen jonger dan 10 jaar oud.

Al met al mag Jozua Douglas trots zijn met dit eerste boek van de Costa Banana reeks. Het boek boeit echt en ik wist niet dat een boek over een dictator zo leuk geschreven kan worden. Misschien ligt hier binnenkort daarom de andere boeken in de reeks op tafel.

 

Review: De Monstersnackbar – De burgers bijten terug

Fuzzby is hét monster die lekker kan koken, wat een kookfestijn moet dit deel van de Monster Snackbar zijn nu Fuzzby zijn broer opduikt. Het is alweer het derde deel van het boek ‘De Monstersnackbar’. Diego is een echte fan van deze boekenreeks en hij wilde niets liever dan dit boek als voorleesboek. Zeker nu hij bezig is met zijn boekbespreking over De Monstersnackbar deel één. Lees onze review of dit derde deel net zo grote klapper is als deel één en twee.

Joshua gaat ineens lezen
Deze blog mag Diego trouwens nog niet lezen, want ik heb het boek nog niet aan hem voorgelezen. Ik ben niet de enige in huis die dit deel al uit heeft. Joshua stemt dan wel schoorvoetend in om De Monstersnackbar te kiezen als voorleesboek, eenmaal thuis wilt hij alvast een kijkje nemen in het boek. Een half uur later vertelt hij trots dat hij hoofdstuk één al uitgelezen heeft. Dat is toch al snel 50 pagina’s de monstersnackbar kennende. Het wordt nog gekker, want Joshua heeft drie leessessies en een dag later het boek alweer uit. Wat maakt dit monstersnackbar deel toch zo speciaal vraag ik mij af.

Voor hamburger blijven Joshua en ik op
Ik denk dat het magische woord ‘hamburgers’ is. Voor een goede hamburger kunnen ze Josh en mij ’s nachts namelijk wakker maken. Laat dit deel van de Monstersnack nou net als ondertitel ‘De burgers bijten terug’ heten. Net als bij het tweede deel ‘De pizza der duisternis’ beschrijft David o‘Connell de personages in het kort. Zo kan de lezer zonder voorkennis aan een willekeurig deel van De Monstersnackbar beginnen. Naast Fuzzby, het mensenkind Joep en de andere stamgasten van de snackbar, is Fuzzby zijn broer nieuw in het boek. Nog zo topkok, maar dan in het klaarmaken van sandwiches. Zoals alle broers doen, moeten Fuzzby en Zuffby laten zien we de beste broer is en wordt er een wie-kan-de-beste-sandwich-maken wedstrijd gehouden. Een sandwich die monsterlijk groot is en monsterlijke smaken heeft.

Er gaat weer iets mis in de Snackbar
Na de personages moet ook in dit deel iets misgaan in De Monstersnackbar. Waar er in het eerste deel zombie cakejes  en exploderende milkshake zijn, heeft David o’Connell weer een mooie beeldspraak gevonden voor het mislukte eten. Ik zal niet alles verklappen, maar het heeft met honden en katten te maken. Ja, Barry de monster huiskat heeft er iets mee te maken. Voor de volwassene is het verhaal natuurlijk veel te simpel, maar ik kan mij voorstellen dat een kind weg smult in het verhaal. Monsters, vele mislukkingen, dan wordt er natuurlijk veel gelachen.

Een roadtrip waar die gemene slak opduikt
Naast het lachen moeten monsters natuurlijk voor spanning zorgen. De monsters gaan met het mensenkind Joep op een roadtrip. Dit keer is er een foodfestival waar Fuzzby, Zuffby en onze bekende gemenerik niet kan ontbreken. Ja, die vervelende slak is ook weer terug. In ‘De burgers bijten terug’ voorspelt dit ook niet veel goeds. Kunnen Fuzzby en Joep ook dit keer de gemenerik een halt toe roepen. Na nog geen uur lezen ben ik bij het einde gekomen van De Monstersnack en ik denk dat de monsterback voor kids een succes formule is.

Ik heb eigenlijk maar één opmerking op deze boekenreeks, het boek leest te snel weg, zelfs voor kids.  Dat is best zonde van het geld. Ik neig het volgende deel van de bibliotheek te lenen in plaats van het te kopen. Maar voor de rest is dit deel van De Monstersnackbar een aanrader. Ik weet zeker dat Diego zal genieten van ‘De Monstersnackbar – De burgers bijten terug’. Spanning, lol, monsters, wat wil hij nog meer!

Titel: De Monstersnackbar – De burgers bijten terug
ISBN: 978 90 483 1081 4
Schrijver:  David o’Connel
Uitgever: Veltman uitgevers


Review: De Verschrikkelijke Twee

Een boek over twee grappenmakers betekende natuurlijk dubbele lol. Met deze gedachte kocht ik het boek ‘De Verschrikkelijke Twee’ van Jorry John & Mac Barnett. Als ik het boek mocht geloven, dan was dit een super leuk boek. Er stonden namelijk allemaal aanprijzingen op van andere auteurs zoals die van Jeff Kinney van het boek ‘Het leven van een Loser’. Lees onze review of de jongens en ik dit boek echt grappig vonden.

Dankzij Bootcamp stuitte ik op het boek
Wat in ieder geval grappig was aan dit boek was het feit dat ik dit boek eens niet in mijn standaard boekenwinkel vond. Voor de Kerst zocht ik eerst bol.com af, maar tussen de honderden kinderboeken vond ik niet dat speciale voorleesboek voor de jongens. Het bezoek aan de Bruna leverde ook niets op. Ik ging eens naar de boekenwinkel toe waar ik normaal gesproken de muurzit doe tijdens de bootcamptraining. Ik was er nog nooit in geweest, maar zo vanuit  mijn muurzit positie zag ik daar vaak interessante boeken die ik normaal gesproken niet bij mijn Bruna tegenkwam.

Mick Mulder heeft een doel op zijn nieuwe school
De kinderboeken afdeling van deze boekenwinkel, de Kler, hebben diverse boeken waar mij oog op valt. Uiteindelijk valt mijn keuze dus op ‘De Verschrikkelijke Twee’. Als reden dat ik het boek kies, komt door het feit dat ik zelf ook twee jongens heb. Mijn jongens gedragen zich ook weleens verschrikkelijk, proberen lollig te zijn en daarnaast spreken de cartoons mij aan. In De Verschrikkelijke Twee komt Mick Mulder in Dutjesbroek wonen, een klein dorpje waar de koeien centraal staan. Mick is niet blij met de verhuizing naar Dutjesbroek, maar om zichzelf in Dutjesbroek thuis te voelen, heeft hij zich een doel gesteld. Mick zijn doel is de meester grappenmaker van de school te worden, net als op zijn oude school.

De heer Barsman versus Mick Mulder
Op zijn eerste dag op het Dutjesbroek collega van alles en nog wat komt hij erachter dat hij een geduchte concurrent heeft. Iemand heeft namelijk de auto van de directeur op de trap van de school gezet. We vinden dit een leuk begin van het boek. Aangezien het wel een heel vergevorderde grap is voor de jongens (8 en 9 jaar oud), blijft de grote lach uit. Deze lach blijft zeker uit bij de heer Barsman, de directeur van de school. Hij moet de eer hoog houden van de familie Barsman. Een familie die al generaties lang het directeurschap op deze school heeft bekleed. Meneer Barsman heeft in ieder geval een dader van deze grap op het oog, Mick Mulder.

Klasgenootje Nick de grappen saboteur
De kleine verhaallijn omtrent de Barsmannen brengt trouwens een leuke invalshoek in het boek. Alleen de verhaallijn over de zoon van Barsman die in Mick zijn klas zit, kan ik niet helemaal volgen. Wat ik wel kan volgen en de jongens ook, is de manier waarop Mick zijn grappen voorbereid en uitvoert. Alleen heeft deze manier van grappen maken een probleem, de grappenmaker van de auto saboteert de grappen van Mick. Het ergste nog van de sabotage is dat deze grappenmaker de irritante klasgenoot Nick is.

De grappenmakers oorlog barst los
Nick die juist wil dat Mick samen met hem het grappenmakers duo wordt: De Verschrikkelijk Twee. Voor Mick is het echter oorlog waar niet alleen hijzelf en Nick last van hebben. Dutjesbroek zal de gevolgen, en met name de heer Barsman, van deze oorlog ondervinden. De strijd om de ultieme grap te bedenken zorgt ervoor dat het boek ‘De Verschrikkelijke Twee’ steeds leuker wordt. Het boek is niet alleen grappig, maar ook leerzaam. De feitjes over de koe en het gebruik van de koeien in het verhaal zorgt ervoor dat het boek de jongens ook nog iets leert over koeien.

Gisteren hebben we de Verschrikkelijke Twee uitgelezen. Hoe verder we het verhaal kwam, hoe leuker het boek werd. Zelfs de link met de zoon van Barsman zag ik ineens. Met als uiteindelijke resultaat dat zowel de Diego en ik erg positief zijn over De Verschrikkelijk Twee. Joshua had het niet zo op de grappen, hij houdt meer van spanning. Ondanks Joshua zijn mening, hou ik toch de boeken van John en Barnett vanaf nu in de gaten.


Review: De Gorgels

Jochem Myjer is echt grappig. Dat vertelde mijn neefje van 10 jaar oud afgelopen zomer. Ik moest toegeven, mijn neefje heeft een goede smaak. Het boek ‘De Gorgels’ van Jochem Myjer trok mij al een tijdje aan, maar het duurde even voordat ik dit boek kocht. Twee maanden geleden kocht ik het boek dan en afgelopen maand las ik het voor aan de jongens. Dit is onze mening van De Gorgels.

Wisselend succes, een bekende Nederlander die een boek uit brengt
De reden dat ik niet direct het boek van Jochem Myjer had gekocht, ligt hem in het feit dat Jochem Myjer een bekend persoon is. Ik heb het gevoel dat ieder bekend persoon maar een kinderboek uitbrengt om wat extra centjes te verdienen. Ik ben zelf van het principe: schoenmaker blijf bij je leest. En als je iets graag doet naast je eigen professie, doe het dan als hobby of bouw het geleidelijk op. Kom niet uit het niets met een boek. Althans, zo komt het bij mij vaak over. Laat die bekende Nederland links liggen en kies voor een onbekend persoon. Een onbekend persoon met veel meer schrijftalent, daar val ik niet onder, die nu vaak niet aan de bak komt omdat de bekende Nederlander voorrang krijgt.

Melle ziet iets in zijn slaapkamer voorbij schieten
Ik vroeg mij dan ook af of Jochem Myjer een uitzondering op de regel was. Vanaf de eerste pagina’s had ik het gevoel dat hij dit zeker is. Het boek begon bij een kleine jongen Melle, heel toevallig dezelfde naam als Jochem zijn eigen zoon, die iets ziet lopen in zijn slaapkamer. Hij vertelde zijn vader wat er gebeurt was, alleen die werd wel heel erg boos op Melle. Van deze reactie schrok Melle, maar het zorgde ervoor dat hij helemaal geïnteresseerd was in hetgeen hij zag op zijn kamer. Hij had ook direct door dat zijn vader er meer vanaf wist. Melle ging op onderzoek uit en hij kwam erachter dat het kleine wezen een Gorgel is die hem beschermd tegen ziektes.

Een persoonlijke tint geven de Gorgels iets speciaals
Erg origineel gevonden van Jochem Myjer. Nog leuker vind ik de persoonlijke tint die de karakters en het verhaal hebben. Zo praat de Gorgel in het verhaal in een sneltrein vaart als Jochem vaak zelf in zijn shows doet. Daarnaast speelt het verhaal op een eiland plaats en wordt er aardig wat over de natuur en dieren van het eiland uitgelegd. Een ander leuk feit is dat de vader van Melle in het museum Naturalis werkt. Een museum die wij al een aantal malen hebben bezocht en hierdoor gaat het verhaal nog meer leven bij mij en de jongens.

Een epische strijd tussen Gorgels en Brutelaars
Het beste van het boek is echter het spannende verhaal. Het verhaal begint rustig en de spanning wordt steeds meer opgebouwd. Van het vinden van Bobba de waakgorgel, een aanval van het wezen genaamd ‘De Brutelaar’ die de ziektes overbrengt op kinderen, tot een episch gevecht tussen de Gorgels en de brutelaars met Melle als gevechtsleider. Dit epische gevecht doet mij denken aan Lord of the Rings. Van de heuvels van het eiland strijden de Gorgels tegen de Brutelaars. De Gorgels hebben een goed strijdplan, maar de brutelaars vechten kranig terug, kan koning Melle het gevaar van de brutelaars bestrijden? Een gevecht om alle kinderen in Nederland te beschermen tegen diverse ziektes.

Ik merk dat ik nog geen enkele negatieve opmerking heb gemaakt over De Gorgels en ik ben al aan het eind van review aangekomen. Het boek ‘De Gorgels’ van Jochem Myjer zorgt daarmee voor een unicum. Terecht, want de jongens hebben het gehele boek boeiend meegeluisterd en genoten van het verhaal. Op naar het volgende deel van de Gorgels….


Tip: Julius Zebra, rollebollen met de Romeinen


Iedere keer dat ik het boek ‘Julius Zebra, rollenbollen met de Romeinen‘ in de boekenwinkel zag liggen, wilde ik het boek kopen. De gek ogende zebra in zijn Romeinenpakje sprak mij aan. Helaas kozen de jongens steeds een ander leesboek uit en dus moest ik zelf Julius Zebra als voorleesboek kopen. Nou gelukkig heb ik dat gedaan, want ‘Julius Zebra, rollenbollen met de Romeinen’ is een hilarisch boek.

Julius wil een avontuur beleven
Het verhaal begint in Afrika waar Julius met zijn zebra familie rondloopt. Julius vindt het leven op de Afrikaanse prairies saai. Er gebeurt niets, het eten is te smerig voor woorden, hij wil gewoon iets nieuws. Hij wil een avontuur beleven. Zijn familie vind het een dom idee, maar ze verwachtte eigenlijk niets anders van buitenbeentje Julius. Op een dag heeft Julius het avontuur in zijn hoofd, hij loopt alleen naar huis in plaats van met de kudde. Een wrattenzijn die hij tegenkomt vindt dat een dom idee van Julius.

Treden we op in een circus?
En dat is het ook, want Julius weet de weg terug naar huis niet. Tot overmaat van ramp komt er een dwaze kudde gnoes aan. Voordat hij het door heeft is Julius de weg kwijt en begint zijn avontuur. Hij zit opgezadeld met het wrattenzwijn Cornelius, wordt bijna opgegeten door de Leeuw Milus en wordt uiteindelijk gevangen genomen door de Romeinen. Die willen Julius graag naar Rome meenemen. Julius vindt dat wel wat, optreden in het grote circus in Rome. Dat moet een geweldig avontuur zijn. Milus weet wel beter en hij begrijpt de onnozelheid van Julius de Debra, ik bedoel zebra, niet.




Dit boek is zo grappig
Dat is het leuke aan Julius Zebra. Er zitten constant woordgrapjes in het boek. Is het nu Julius Zebra, is hij een debra of heet hij nu Barbera. De woordgrap ‘Dodevogelhoedman’ zorgde voor de grootste lach bij ons thuis. Maar die woordgrappen zijn niet het enige grappige aan Julius Zebra. Gary Northfield zorgt er op een gegeven moment voor dat ik vanwege het lachen niet meer voor kan lezen. En dat zeg wel wat, want deze papa is moeilijk aan het lachen te brengen.

Julius moet vechten voor zijn leven
Naast de humor is Julius Zebra ook een spannend boek. Julius is niet voor het circus in Rome, maar voor het Collosseum. En uit het Colloseum komt een dier niet snel levend. Gelukkig is Julius een dappere zebra en weet met wat magische bewegingen een gladiatoor te verslaan. Is dit uitstel van executie? Als hij het volgende toernooi wint, dan krijgt hij zijn vrijheid terug. Lukt het Julius en zijn vrienden overwinnaars te worden in het Collosseum.

De spanning en de humor maken van ‘Julius Zebra, rollebollen met de Romeinen‘ een fantastisch kinderboek. Het is een ideaal boek om het leesplezier bij kinderen aan te wakkeren. Nu ik het boek heb voorgelezen, is Joshua direct begonnen om zelf Julius Zebra te lezen. Ik denk zelfs dat binnenkort ‘Julius Zebra, bonje met de Brittten’ onder de kerstboom ligt.


Tip: 365 dagen voorleesboeken

365 dagen

Voorlezen hoort bij het bedritueel. De jongens willen nog steeds dat papa voorleest. Zonder verhaaltje naar bed gaan zien ze zelfs als een straf. Er is zoveel keuze aan voorleesboeken dat je als ouder makkelijk de kindertijd doorkomt. Iedere gezin heeft wel zijn favoriete voorleesboek of personages.

Bibliotheek de plaats de voorleesboeken
Bij ons begon het voorlezen met Nijntje en de hond Dribbel. Ik denk dat we alle boekjes van Dribbel in huis hadden. Dat konden we natuurlijk niet met ieder boek doen en dus haalde mama iedere week nieuwe boeken uit de bibliotheek. De bibliotheek heeft bijna ieder kinderboek wel in huis. In de bibliotheek hebben we onder andere ‘Balotje’ , ‘Hennie de Heks’  en ‘Agent en boef’ ontdekt. Vooral ‘Agent en boef‘ maakte het bedritueel extra leuk voor de jongens.

Monotone papa
Dat is mooi, want voorlezen is goed voor een kind. Het is goed voor de taalontwikkeling, het is een rustmoment, het is gezellig en goed voor de fantasie. De fantasie wordt extra gestimuleerd als de voorlezer het boek mooi verteld. De jongens hadden met mij een slechte papa gekregen, want ze vonden dat ik het slechte verteller was. Ik maakte foutjes en ik las bijna alles op dezelfde toonhoogte voor. Ze hadden geluk met mama, want die kon pas goed voorlezen!


voorleesboek

Van noodgedwongen naar leuk
Sinds de scheiding hebben de jongens een extra tegenvaller, want nu hebben ze drie a vier dagen per week papa als voorlezer.  Gelukkig begon ik na enkele maanden wat meer bedreven te raken in het voorlezen en mijn monotone geluid verdween steeds meer. Ik moet daarvoor twee voorleesboeken bedanken. Het eerste boek ‘365 konijnen verhaaltjes‘ is van Joshua en die heeft hij voor zijn afzwemmen gekregen. Iedere dag weer een nieuw verhaal over de familie Wipneus. Het andere boek is ‘365 Verhaaltjes voor het slapen gaan‘ en in dit boek staat iedere dag ook een kort verhaaltje.

De jongens vinden beide boeken leuk, omdat het best spannend is in het bos en het gaat over dieren. Die zijn lief en leuk zijn. Ik vind de afwisseling en het leerzame leuk van beide boeken.  ​Het is dan ook niet gek dat deze voorleesboeken nu onze lievelingsboeken zijn!

Hebben jullie nog tips voor een leuk voorleesboek, dan hoor ik het graag!