Review: Eenoudervakantie (Ibiza)

Eenoudervakantie, ik vond het een raar woord die een beetje vreemd aanvoelde. Moest ik daarom wel meegaan met een eenoudervakantie. Josh en ik waagden de stap en we gingen met Maris Life mee op een eenoudervakantie naar Ibiza. Lees mijn belevenissen in deze mengelmoes van een tip, review en verslag blog over mijn eenoudervakantie op Ibiza.

Waarom kies je voor die eenoudervakantie
De eenoudervakantie voelde vreemd aan, omdat mijn vrienden en ik een heel ander beeld hadden van deze vakantie. Zij zagen het als kans om een leuke moeder aan de haak te slaan. Ze juichden helemaal toe dat ik z’on grote stap zette. Ik sloeg gewoon Alleenstaande-vaders.nl over én ik leerde ook nog eens haar kinderen direct kennen. En ik maar denken dat ik  voor dit concept koos, omdat ik bij een eenoudervakantie een gesprek kon voeren met leeftijdsgenoten, geen stelletjes, op vakantie terwijl Joshua buiten met andere kinderen aan het spelen was.

Een warm welkom
Dat samenspelen met andere kinderen is wel een dingetje, want zo sociaal is Josh niet. Hij heeft het trouwens niet van een vreemde. We leggen beide niet snel contact met andere mensen. We moeten beide een drempel over én de drempel van Josh is net zo hoog als de berg Sant Josep de Sa Talaia op Ibiza. Ik ben dan ook blij dat Maris Life een gezamelijke tafel in het buffet restaurant heeft geregeld. Het zorgt voor een zetje in de goede richting en de eerste gesprekken ontstaan daarom al snel. Een dag later heeft Josh zijn eerste vriendje gevonden, dankzij een uitstapje naar het waterpark op Ibiza. 


Waarom Maris Life?
eenouder2Niet iedere ouder ging trouwens mee naar het waterpark, eigenlijk maar twee andere ouders. Dit was één van de redenen waarom ik voor Maris Life koos. Zij gaven mij het gevoel dat niets moest, maar dat alles mocht. Maris Life zorgde alleen voor de middelen om de vakantie met je kinderen nog leuker te maken. Bij Cirkel en Estivant, twee andere eenoudervakantie aanbieders, had ik dit gevoel minder. De doorslag gaf echter de luxe die Maris Life uitstraalde. Geen tentjes of mobile homes om te overnachten, maar een nette kamer met een goed bed erin. ​

De middelen werden deels geboden door Maris Life
Een voorbeeld van één van de middelen was de reisleider en reisleidster ter plaatse. Dankzij de reisleidster kon ik samen met een andere vader relax een uur lunchen aan het strand terwijl zij op Joshua paste in het waterpark. Maris Life organiseerde daarnaast voldoende activiteiten voor zowel kind als ouder of gezamenlijke activiteiten. Al voldeden niet alle activiteiten aan de verwachtingen. Iets beter op de hoogte zijn van activiteiten is een klein verbeterpunt. Het melden van een gratis excursie als jeepsafari of boottocht in het magazine in het vliegtuig en dit niet waarmaken vind ik een grotere tekortkoming. In plaats van de jeepsafari (96 euro, vader plus kind) of boottocht (111 euro, vader plus kind) gaf Maris Life de excursie naar de hippymarkt cadeau (25 euro, vader plus kind). ​

De ouders met hun kids zorgen voor een fantastische vakantie
StellaMaris2Maar dit alles mocht de pret van een week op eenoudervakantie op Ibiza niet drukken. De andere eenouders met hun kinderen kon ik hiervoor bedanken. Het leek net of iedereen hetzelfde doel had. Quality time hebben met je kids, met andere gezinnen, de kids met elkaar en de ouders ook. Zo zijn we met een aantal gezinnen uiteten geweest in het vlees restaurant, zaten we bij elkaar bij het zwembad, in de avond met een grote groep een drankje doen, maar keken Josh en ik ook samen op de kamer een filmpje om tot rust te komen

Van Josh komt het grootste compliment voor Maris Life, de andere gezinnen en ook wel voor mij. Hij vindt de eenoudervakantie naar Ibiza de beste vakantie van zijn leven. Spelen met andere kinderen, leuke uitstapjes en samen met papa optrekken. Hij wilt volgende jaar een zelfde soort vakantie doen en ik kan mij hier wel in vinden. Als de situatie is zoals nu, zal ik volgend jaar zeker naar een eenoudervakantie kijken.

Een lange blog en dan schrijf ik niets over het hotel Marble Stella Maris Ibiza. Dat komt in de volgende blog…


Review: Canvas foto van Fotofabriek

Een gratis foto op canvas werd mij aangeboden. Ik had ik hier wel interesse naar. Het werd tijd dat ik die babyfoto’s van de jongens op canvas ging vervangen, want die waren al minstens 6 jaar oud. Ik accepteerde het aanbod van Fotofabriek om een foto op canvas te bestellen en er een review over te schrijven.

Wat een aanbod om je foto af te drukken
Voor de mail van Fotofabriek had ik nog nooit van ze gehoord. Ik moet daarbij wel zeggen dat het een tijd geleden is dat ik een foto heb laten afdrukken. Ik ben zegmaar blijven hangen in het tijdperk van de opkomst van Albelli. Nu ik door Fotofabriek op de online foto afdrukservice was geattendeerd, viel het mij op dat er tegenwoordig tientallen bedrijven zijn die een foto voor je kunnen afdrukken.

Fotoboeken zijn prijswinnend
Het grote aanbod en de kleine markt zorgde ervoor dat ik kwaliteit verwachtte. Een slechte service of mindere kwaliteit zouden niet goed zijn voor z’on bedrijf dacht ik. Fotofabriek zou voor die kwaliteit moeten staan, want ze waren meermaals in de prijzen gevallen voor hun fotoboeken. TROS Rader noemde Fotofabriek ook al tot winnaar uit. Op de nette en overzichtelijke website werd dit prominent vermeld.

Een goed bestel proces, maar die uitzoom functie
Voor mij niet de prijswinnaar, want ik kreeg een canvas foto van 30×20 cm cadeau. Na enkele klikken zat ik in de online bewerkmodus van Fotofabriek. Vanaf dat moment raakte ik de weg een beetje kwijt. Ik kwam er niet achter hoe ik de foto zo kon uitzoomen om drie judoka’s op de foto te krijgen. Na wat knip en plakwerk buiten de website om kreeg ik de foto die ik wilde. Toen ik de foto eenmaal klaar had was de foto zo besteld.

Degelijk, maar ietwat tegenvallend
De levering was ook snel, want binnen drie werkdagen had ik de foto in huis. Ik was verbaasd over de grote van de doos, want die was ruim drie keer zo groot als de canvas foto zelf. Dit was niet zomaar gedaan, want de foto was goed beschermd om schade tijdens de verzending te voorkomen. Erg netjes gedaan van Fotofabriek. Net zoals het frame waaromheen de canvas foto bevestigd was. Een degelijk en mooie constructie. De foto zelf, viel qua scherpte wel een beetje tegen. Het leek net of ik pixels zag.

Conclusie
De jongens hadden dezelfde mening over deze foto. Na een klein familieberaad was dit onze mening van de canvas foto van Fotofabriek:

+ Een goed en mooi houten frame met een degelijke uitsparing om op te hangen
+ De snelle levering van de foto (binnen 3 werkdagen binnen)
+ De foto op canvas zit goed en beveiligd ingepakt.

– Via de website bewerken van de foto is niet eenvoudig,
– Het is enigszins onduidelijk welk gedeelte van de foto uitgeprint wordt.
– De foto op canvas valt qua kwaliteit iets tegen

​De tegenvallende foto kan met de kwaliteit van de foto te maken hebben, maar als   dit het geval is dan zou ik dat van te voren graag willen weten.


Review: Hof van Saksen 2017

Daar zijn we weer. Ja, het is alweer de vierde keer dat we naar het vakantiepark Hof van Saksen gaan. Diego zweert bij dit vakantiepark en hij gaat zelfs niet op vakantie mee als we naar iets anders gaan dan Hof van Saksen. Op de heenreis beginnen de jongens zelf al te praten over de zomervakantie van volgende jaar in het Hof van Saksen. Is de lol er niet af nu we voor de vierde keer er naartoe gaan. Lees mijn review van alweer een vakantie in het Hof van Saksen of dit het geval is..

Je voelt je speciaal
Het maakt het wel makkelijk voor mij, want de jongens weten alles al te vinden op het Hof van Saksen. Voeg daar nog eens klantvriendelijkheid aan toe en het moet wel een fantastisch vakantie worden. Aangezien wij terugkerende gasten zijn, krijgen we dit keer jam, een fles appelsap en zelfs een borrelplateau cadeau. Ieder jaar komt er iets bij en dat is één van de reden dat de jongens zich hier thuis voelen. De jongens vinden het helemaal leuk wanneer het personeel ze herkennen van het vorige jaar.

Hof van Saksen vernieuwd constant
Wat ook een positieve indruk achterlaat is de constante vernieuwing van het Hof van Saksen. In de binnenspeelplaats, de Harrewar, is er voor de kleintjes een Thomas de trein baan toegevoegd. In het technieklokaal zijn er 3D puzzels die een bewegingssensor hebben en vliegtuigen waarvan de propellers bewegen als je er licht over laat schijnen. Maar ook het vernieuwen van de fietsen is een welkome verandering. De grootste en meest indrukwekkende verandering vindt plaats in het zwembad. Er worden glijbanen toegevoegd en niet de kleinste, dit terwijl de wildwaterbaan gewoon blijft bestaan.


hvsaksen2Waar zijn de tosti’s
Toch zijn niet alle veranderingen positief. De glijbanen zijn namelijk net na de zomervakantie af. Een verkooptruc of komt het door onverziene vertraging. De jongens willen namelijk alleen al terug om die glijbanen uit te proberen. Als we dan terugkomen, dan hopen de jongens ook dat de Harrewar weer tosti’s serveert. Deze zijn namelijk vervangen door panini’s. Qua smaak en prijs een fikse achteruitgang. Gedurende de week heb ik trouwens geen panini serveert zien worden. Die achteruitgang is ook te merken in het huisje zelf. De kwaliteit wordt iets minder. Laminaat strips die er niet zijn, kastjes die niet goed sluiten, boxsprings hoezen die aftakelen en veel vliegjes in het huisje.

Conclusie
En dit zijn niet alle punten die mij opvielen. Alle minpunten staan echter niet in vergelijking met de lol die de jongens hebben in het vakantiepark. Het bounzen (minstens 2x keer per dag), de Harrewar en het zwembad heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht op hun. Genoeg om nu al te vragen of ze volgend jaar weer terug mogen komen in Hof van Saksen.

+ De klantvriendelijkheid
+ Vernieuwing in het park (fietsen, aanbouw glijbanen, etc)
+ Totale plaatje (rust, luxe en mogelijkheden)

– De staat van de huisjes wordt iedere keer iets minder
– Verdwijnen van de tosti’s uit de Harrewar
– Klantvriendelijkheid
​   Te aardig tegen gasten die zich niet aan de regels houden


Review: Verschrikkelijke Ikke 3

Wat is deze film gehyped! De afgelopen maanden zijn de jongens zo gek gemaakt met de Minions. De lokale supermarkt heeft die Minions kaart acties gehad, overal is Minions kleding te koop en natuurlijk heeft McDonalds ook een Minions actie. De vraag is dan ook of de film, waar het uiteindelijk om gaat, aan die opgebouwde verwachten verwachtingen kan voldoen. Hier is onze review.

Gru en Dru, hoe Verschrikkelijk is dat
Ik schrijf de hele tijd ‘Minions’, maar in deze film gaat het natuurlijk om Gru en zijn meisjes. Waarschijnlijk is Gru niet geschrikt voor de merchandise met die grote neus van hem. Het wordt nog erger, want in Verschrikkelijke Ikke 3 ontdekt Gru dat hij een tweeling broer Dru heeft. Twee van die grote neuzen. En die wil Gru weer op het slechte pad brengen. Hier hebben Gru en de Minions wel oren naar. Alleen is het de vraag of Gru zijn vrouw, Lucy, en de meisjes dit wel toelaten.

Er gebeurt wel heel veel in de film
In dit derde deel van Verschrikkelijke Ikke hebben de dames sowieso een grotere rol in de film. Zelfs zo grote rol dat er wel veel kleine verhalen zijn. Ik vind het soms moeilijk deze verhaallijnen samen te krijgen en hier hebben de makers van Verschrikkelijke Ikke 3 ook last van. Een tweelingbroer, Gru twijfelt tussen goed en kwaad, Lucy die het moeilijk heeft een moeder te zijn voor de meisje, Agnes op jacht naar de eenhoorn, ik vergeet bijna de boef en dan heb je ook nog de Minions.

Meningsverschillen in de familie
Deze verhalen zorgen er voor dat Verschrikkelijke Ikke 3 bij mij niet aanslaat. Joshua (9 jaar) geeft na de film aan dat hij de film ‘zozo’ vindt. Hij had meer geintjes en gevechten met de boeven verwacht. Ik kon het daar wel in vinden. Voor het verhaal, ondanks de vele verhalen, is dit niet de film. Diego (7 jaar) kon zich niet onze mening vinden, op hem kwamen de vele grapjes wel goed over.  Vooral de blote lichaamsdelen, de ontploffingen en de minions waren geweldig.

Ik zag het niet, alleen de muziek en dansjes van Balthazar Bratt waren geweldig. Verschrikkelijke Ikke 3 komt op mij over op een film voor kinderen van 6 t/m 8 die genoeg hebben aan enkele flauwe grapjes. Volgende keer wat minder hype en wat meer Minions en dan komt het goed met een vervolg van Verschrikkelijke Ikke.


Review: Vraag maar!

Waarom vraag je het niet gewoon. Deze zin zeg ik in een week wel een tiental keer tegen de jongens. Op z’on moment is Joshua al boos geweest en durfde hij niets te vragen of loopt Diego al een tijd mopperend door het huis, omdat hij dacht dat hij iets niets mocht. Ik was dan ook opgetogen toen ik het spel ‘Vraag maar!‘ thuis kreeg gestuurd om uit te proberen. Dit is onze mening (vader en twee jongens) van het spel.

De progressie in het stellen van vragen was er al
Niet dat ik een spel nodig heb om de jongens vragen te leren stellen. De jongens hebben afgelopen jaar zelfs veel progressie geboekt. Waar ze eerst niets vroegen en zich op een negatieve manier uiten, vragen ze nu als ze iets simpels willen. Met iets simpels bedoel ik bijvoorbeeld als ze een snoepje willen, ergens willen spelen of iets uit de winkel willen. Het maakt het leven als papa een stuk makkelijker.

Hoe zit het spel ‘Vraag maar!’ in elkaar
Ik was tóch opgetogen, want een nieuwe invalshoek om ze verder te stimuleren juich ik toe. Het spel ‘Vraag maar!’ moest dit doen door een vijftigtal speelkaarten met vragen/acties erop. Er zaten in totaal vier soorten vragen in het spel. Zowel de vader als het kind hadden vragen/acties voor elkaar. De vragen waren verdeelt in de vragen ‘Papa/kind zegt’ of ‘Papa/kind vraagt’. Het is de bedoeling omstebeurt een vraag te stellen. Uit het antwoord ontstaat dan een gesprek.

Zo simpel, maar effectief
Hoe simpel kon Elma van Vliet het maken. Ik vroeg mij dan ook af het spel zou aanslaan bij de jongens, want alleen vragen beantwoorden klonk erg saai. Niets was minder waar, want de eerste vraag/actie aan Diego ‘Geef papa een knuffel’ zorgde direct voor een warm en leuk gevoel. In totaal hadden we aan elkaar ieder vijf vragen gesteld. In z’on 20 minuten waren de jongens veel meer over mij te weten gekomen en ik meer over hun. Hoe goed was dat!

Veel hilariteit om vragen en antwoorden
Ik ontdekte dat het klimbos één van de uitjes was die Joshua graag wilde doen en hij leerde dat ik bang was voor hoogtes en ik dat niet zo prettig zou vinden. We lachten  om de vragen en de antwoorden. De mooiste vraag was: wat vind je het moeilijkste als papa. Ik antwoordde dat ik het soms moeilijk had met hoe druk de jongens waren. Diego reageerde direct dat hij dacht dat ik het moeilijkste vond niet boos te worden. Wat een mooie jongen!

Het spel ‘Vraag maar!‘ is ook mooi. Het is simpel om te spelen, er zijn geen verliezers, eigenlijk alleen maar winnaars. Elma van Vliet heeft een leuk en simpel kaartspel opgezet die voor veel lol zorgt en inzicht geeft in de familie!

Er bestaat ook een mama kind versie van ‘ Vraag maar’. Wij hebben de vragen van de vader versie gespeeld.


Review: The Boss Baby

De eerste minuten van een film kunnen bij mij bepalend zijn voor de rest van de film. Een film kan voor zo’n goede openingsscene zorgen dat de film voorbij is voordat ik het door heb. Helaas kan het ook voorkomen dat ik bij die eerste scene al weet dat een lange zit gaat worden. Bij de film ‘The Boss Baby‘ wist ik na de openingsscene wat voor film het werd. Hier onze review van deze film.

De trailer trok ons naar de bioscoop
De reden dat de openingsscene bepalend is, heeft vaak met mijn verwachtingen te maken. Als ik van te voren niets verwacht, dan is het makkelijker positief verrast te worden. Bij The Boss Baby hebben we alledrie zelfs verwachtingen, de trailer spreekt ons namelijk aan. Een baby die in een zakenpak rondloopt en zijn oudere broer Tim het leven zuur maakt, dat moet komische scenes opleveren. Vooral, omdat The Boss Baby vanuit het oogpunt van de zevenjarige Tim wordt verteld.

De droomwereld is eenvoudig geanimeerd
Ik begreep van vrienden dat de film ook leerzaam was. Tim zou namelijk geleidelijk steeds meer van zijn kleine baby broertje gaan houden. In de openingsscene stond Tim nog in het middelpunt  van de aandacht en had hij een gelukkig leven. De wijze waarop dit werd uitgebeeld vond ik echter teleurstellend. De manier van animeren van zijn droomwereld sprak mij niet aan, het leek of Dreamworks 10 jaar in animatie mogelijkheden was teruggeworpen.

Diego (7 jaar) genoot
Gelukkig zag ik Diego (7 jaar) genieten van de film. Voor hem was de film mooi, het verhaal was spannend en de grapjes sloegen aan. Spannend, omdat hij niet wist of Tim en zijn baby broertje de puppy’s konden verslaan. De lieve puppy’s die alle aandacht op zich wilde eisen. Grappig, omdat Tim en zijn broertje de wildste achtervolgende hadden.

Joshua (bijna 9 jaar) verveelde zich
Joshua (bijna 9 jaar) vond de film te kinderachtig , zowel de grapjes als het verhaal. Ik begreep hem wel, want de overgang van elkaar niet uitstaan tot een echte broer band werd niet duidelijk genoeg verteld. Het werd zelfs een beetje een rommelig verhaal. Een groot verschil met de film ‘Binnenste Buiten’ die Joshua super interessant vond.

Conclusie
Diego kwam dan ook tevreden de bioscoopzaal uit, Joshua wist het eigenlijk niet en ik was een beetje teleurgesteld. Na een familieberaad was dit onze conclusie van de film ‘The Boss Baby’:

+ Verrassende wie de boef is.
+ Erg komisch voor kinderen van 6 en 7 jaar oud.
+ Spannend verhaal voor kinderen van 6 en 7 jaar.

– De Nederlandse stem van The Boss Baby past niet goed bij het personage.
– Te rommelig verhaal die niet pakkend wordt.


Review: Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’

Van de geur die in een bakkerij hangt ga ik watertanden. Dit is een familietrekje en het Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’ in Medemblik leek ons daarom een leuke uitstapje om met de familie te ondernemen. Dit is onze review van het Bakkerijmuseum.

We rijden zo het Bakkerijmuseum voorbij
Na een autorit van bijna anderhalf uur kwamen we in Medemblik aan. Voor iemand uit de randstad is Medemblik een pittoresk stadje. Voordat ik het door heb, rijd ik het Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’ voorbij. Aangezien aan de Nieuwstraat een blauwe zone is en deze maar anderhalf uur geldig is, rijd ik door om buiten de blauwe zone te parkeren. Anderhalf uur is te kort voor ons om een museum te bezoeken. Na een mooie parkeerplek te hebben gevonden, lopen we naar het Bakkerijmuseum.

Het Bakkerijmuseum verspreid een heerlijke geur
Het Bakkerijmuseum doet mij denken aan de Donald Duck. In diverse stripverhalen wordt Donald namelijk verleidt door de geur van Oma Duck haar zelf gebakken appeltaart. De geur zorgt ervoor dat Donald opgetild wordt en van de woonkamer naar de keuken waar de appeltaart staat zweeft. Wanneer je langs het Bakkerijmuseum loopt, zorgt de geur van versgebakken koekjes ervoor dat je zonder het door hebt het museum binnenloopt.


Een prettig ontvangst
Binnen lijkt het net of op een tijdsreis zijn geweest. We staan in een kleine winkel die koekjes, oud hollandse snoepjes en bonbons verkopen. Voordat we ook maar kunnen denken dat we op de verkeerde plek zijn, worden we hartelijk ontvangen in het Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’ . Vanuit de winkel lopen we door naar achter waar een oude bakker gezellig gevulde koeken aan het bakken is. We kijken watertandend mee hoe de bakker de koeken fabriceert en uitleg erbij geeft.

bakkerijmuseumChocolade is het hoogtepunt van het museum
Naast de bakker zijn er allemaal oude machines en mallen te zien waarmee de koekjes worden gemaakt. Al snel voert onze weg naar boven waar de jongens een muffin met wat marsepein, glazuur en snoepje in een bloem kunnen transformeren. De jongens zijn in 5 minuten klaar en we vervolgen onze weg naar de chocolade. Voor onze familie het hoogtepunt van het museum. Een patissier vertelt over de chocolade en laat zien hoe hij bonbons maakt. Het belangrijkste voor de jongens, ze mogen echte chocolade proeven.

Conclusie
De chocolade is zo lekker dat we in het winkeltje beneden wat chocolade voor thuis kopen inclusief een kandij ontbijtkoek voor papa. Binnen iets meer dan een uur staan we buiten. Dit is onze conclusie van Bakkerijmuseum ‘Het oude bakkertje’.

+ Uitleg hoe de koekjes en chocolade wordt gebakken is leuk voor jong en oud
+ Er zijn grote spiegels opgehangen, zodat iedereen goed kan zien wat de bakker/patissier doet
+ De geur in het gehele museum is verrukkelijk
+ De museumkaart is geldig

– Te klein om een dag uitstapje van te maken (net een uur binnen)
– De schilderijen die boven hangen hebben niets met de bakkerij te maken en zijn niet helemaal geschikt voor kinderogen.
– De kandij ontbijtkoek, die we gekochten hadden, zat vol klontjes

Als je van ver komt, dan is het best om het Bakkerijmuseum in combinatie met een rit in de stoomtram en/of boottocht te doen. 

Continue reading “Review: Bakkerijmuseum ‘De oude bakkerij’”

Review: Hudson Bar & Kitchen


Twee weken geleden ging ik voor het eerst in 2017 met de jongens uit eten. Al een tijdje had ik het ‘Hudson Bar & Kitchen‘ in het vizier en eindelijk was het zover. Ik, als echte hamburger liefhebber, wilde gewoon die burgers van Hudson proberen. De jongens wilde maar al te graag mee. Dit is onze mening van Hudson Bar & Kitchen.

Het restaurant ziet er prachtig uit
Wij gingen naar de vestiging van Hudson in Zoetermeer. Al vanuit de auto zag Joshua direct het restaurant liggen en bij binnenkomst waren we alledrie verkocht. Hudson had een mooie inrichting waar de grote kroonluchters opvielen. We werden vriendelijk naar onze tafel begeleid en de bestelling werd snel opgenomen. Het begin was in ieder geval goed.

Milkshake not, nacho’s hot
Diego en ik wilde de Oreo Chocolade milkshake uitproberen. Vanwege de prijs (6 euro) bestelde we er samen één. Daarnaast namen we de nacho met kaas als starter. De drankjes en nacho’s stonden redelijk snel op tafel. De milkshake bleef echter lang op zich wachten. Nadat de milkshake eindelijk kwam was het een teleurstelling. Weinig melk, veel slagroom en binnen een paar slokken was die weg. De nacho’s waren wel een succes, De jongens genoten ervan.

Hoe waren de burgers?
Nu was het tijd voor de burgers met friet. De jongens hadden de kids variant en ik de Hudson special. Die was echt goed, de enige opmerking had ik over het broodje. Naar mijn mening iets te dun. De frietjes zagen er speciaal uit en waren ook speciaal. De jongens genoten ervan. Het kleine hamburgertje had het echter niet, Joshua vond hem oke, maar iets te zwaar. Diego at hem niet op, dat werd mijn taak. Ik vond hem te doorbakken, wat een verschil was deze kinderburger met die van mij.

De dessert dan
Als laatst namen we een dessert, de jongens hadden een kinderijsje met verrassing. Naast een beker en een raceautootje, was dit alweer hun derde cadeautje bij Hudson. Ze genoten volop van het ijsje. Ik had een cheesecake met ijs. Die cheesecake was helaas niet mijn smaak. Ik denk dat die wel goed gemaakt was, want de bodem was lekker bros. Het ijs met Oreo kruimels was ook lekker. Volgende keer toch maar weer chocolade mousse.

De conclusie
Na een avondje bij Hudson Bar & Kitchen was dit onze mening.

+ Mooi kindvriendelijk restaurant.
+ Een goede prijs/kwaliteit verhouding.
+ De nacho’s kaas met dips.
+ Hudson burger en de friet.
+ Cadeaus voor de kids (welkome verrassing).

– De Oreo milkshake, qua prijs als kwaliteit.
– Verschil in kwaliteit tussen volwassene burger en kids burger.

​Diego was trouwens zo enthousiast dat hij een euro (een week zakgeld voor hem) wilde meebetalen.


Review: Nintendo Classic mini



Ik heb van Sinterklaas een Nintendo Classic mini: Nintendo Entertainment Systeem (Mini NES) gekregen. Alleen al bij het zien van de reclame, haalde ik mooie herinneringen op. Ik moest de Mini NES hebben om die 30 spellen te spelen. Zo staan Mario Bros, Double Dragon, Zelda en Excite Bike op de Mini NES. De vraag was of de Mini NES alleen dat mooie gevoel opriep of dat het spelen van de spelen ook leuk was. We hebben de Mini NES nu drie weken in huis en dit zijn onze ervaringen.

Het geluid en de weergave
De Mini NES koop je niet voor de mooie beelden en zeker niet de geluidskwaliteit. Al is het bliep achtige geluid geweldig. Het lijkt net of je in Back to the Future meespeelt, alles om je heen is ineens oud. Zo vind ik het motorgeluid in Excite Bike geweldig om te horen. Qua beeldkwaliteit gaat je ook terug te tijd in. Ten opzichte van het geluid, krijg ik niet dat goede gevoel. Op z’on breedbeeld televisie is een oude weergave gewoonweg niet mooi.

Ik hou wel van eenvoudige games
De Mini NES koop je ook niet voor de lange avonturen. De spellen zijn simpel en dat vind ik nu de charme van de Mini NES. Ik ben van de simpele spellen. De spellen op de Playstation, Xbox of Wii U zijn mij veel te ingewikkeld. Daardoor heb ik de spelcomputers links laten liggen. De enige spellen die ik de afgelopen jaren heb gespeeld, zijn Candy Crush, Subway surfer en WordFeud. Spellen die simpel te begrijpen zijn en snel af te ronden zijn.




Wat vinden de jongen ervan?
De Mini NES koop je niet voor je kinderen. De jongens zijn van de flitsende spellen op de Xbox 360 waarbij je een avatar op een poort moet plaats om te spelen. Die Mini NES laten ze links liggen. Dat dacht ik althans, misschien hoopte ik het wel.De Mini NES trekt echter als een super sterke magneet aan de jongens. Diego vroeg vorige week direct naar de Mini NES toen ik hem van zijn moeder ophaalde. En Joshua, die niet van games houdt, wil er ook constant op spelen. Ze vinden die Mini NES geweldig. Het liefst spelen ze Super Mario en kid Ikarus.

Na drie weken Mini NES staat de Xbox 360 alleen nog aan om stroom te geven aan de Mini NES. Als ik dan een nadeel van de Nintendo Classic mini moet opnoemen, dan is het de lengte van het snoer van de controller. Deze is veel te kort met die grote beeldschermen van tegenwoordig. Maar verder zijn de spellen op de Mini NES na 30 jaar nog steeds geweldig om te spelen!


Tip: Julius Zebra, rollebollen met de Romeinen


Iedere keer dat ik het boek ‘Julius Zebra, rollenbollen met de Romeinen‘ in de boekenwinkel zag liggen, wilde ik het boek kopen. De gek ogende zebra in zijn Romeinenpakje sprak mij aan. Helaas kozen de jongens steeds een ander leesboek uit en dus moest ik zelf Julius Zebra als voorleesboek kopen. Nou gelukkig heb ik dat gedaan, want ‘Julius Zebra, rollenbollen met de Romeinen’ is een hilarisch boek.

Julius wil een avontuur beleven
Het verhaal begint in Afrika waar Julius met zijn zebra familie rondloopt. Julius vindt het leven op de Afrikaanse prairies saai. Er gebeurt niets, het eten is te smerig voor woorden, hij wil gewoon iets nieuws. Hij wil een avontuur beleven. Zijn familie vind het een dom idee, maar ze verwachtte eigenlijk niets anders van buitenbeentje Julius. Op een dag heeft Julius het avontuur in zijn hoofd, hij loopt alleen naar huis in plaats van met de kudde. Een wrattenzijn die hij tegenkomt vindt dat een dom idee van Julius.

Treden we op in een circus?
En dat is het ook, want Julius weet de weg terug naar huis niet. Tot overmaat van ramp komt er een dwaze kudde gnoes aan. Voordat hij het door heeft is Julius de weg kwijt en begint zijn avontuur. Hij zit opgezadeld met het wrattenzwijn Cornelius, wordt bijna opgegeten door de Leeuw Milus en wordt uiteindelijk gevangen genomen door de Romeinen. Die willen Julius graag naar Rome meenemen. Julius vindt dat wel wat, optreden in het grote circus in Rome. Dat moet een geweldig avontuur zijn. Milus weet wel beter en hij begrijpt de onnozelheid van Julius de Debra, ik bedoel zebra, niet.




Dit boek is zo grappig
Dat is het leuke aan Julius Zebra. Er zitten constant woordgrapjes in het boek. Is het nu Julius Zebra, is hij een debra of heet hij nu Barbera. De woordgrap ‘Dodevogelhoedman’ zorgde voor de grootste lach bij ons thuis. Maar die woordgrappen zijn niet het enige grappige aan Julius Zebra. Gary Northfield zorgt er op een gegeven moment voor dat ik vanwege het lachen niet meer voor kan lezen. En dat zeg wel wat, want deze papa is moeilijk aan het lachen te brengen.

Julius moet vechten voor zijn leven
Naast de humor is Julius Zebra ook een spannend boek. Julius is niet voor het circus in Rome, maar voor het Collosseum. En uit het Colloseum komt een dier niet snel levend. Gelukkig is Julius een dappere zebra en weet met wat magische bewegingen een gladiatoor te verslaan. Is dit uitstel van executie? Als hij het volgende toernooi wint, dan krijgt hij zijn vrijheid terug. Lukt het Julius en zijn vrienden overwinnaars te worden in het Collosseum.

De spanning en de humor maken van ‘Julius Zebra, rollebollen met de Romeinen‘ een fantastisch kinderboek. Het is een ideaal boek om het leesplezier bij kinderen aan te wakkeren. Nu ik het boek heb voorgelezen, is Joshua direct begonnen om zelf Julius Zebra te lezen. Ik denk zelfs dat binnenkort ‘Julius Zebra, bonje met de Brittten’ onder de kerstboom ligt.