Huiswerk in de vakantie, nu al?


Een vakantie en moeten leren, dat kon toch niet! Toch hadden de jongens (7 en 8 jaar) huiswerk meegekregen voor de krokusvakantie. Afgelopen kerstvakantie verbaasde ik mij hier al over en wilde ik er een blog aan wijden. Ik kon mij inhouden, maar nu het weer gebeurde moest ik iets schrijven.

In de onderbouw basisschool al huiswerk
Diego zit in groep 4 en Joshua in groep 5. Groep 4 is de onderbouw van de lage school en dat betekent naar mijn mening spelenderwijs leren. Na school is er tijd om uit te rusten om de volgende dag weer goed te kunnen leren. Voor Diego geldt dit al sinds groep 3 niet meer, hij moet iedere dag 10 minuten lezen. Zijn taal kan hij wel wat verbeteren. Gelukkig heeft Diego er na een stroeve start lol in gekregen dankzij Dolfje Weerwolfje en Geronimo Stilton. Sinds groep 4 blijft het helaas niet bij lezen, hij moet thuis tafels oefenen en meervoudsvormen onder de knie krijgen.

Vroeger pas in groep 8 huiswerk
Ik kon mij van vroeger niet herinneren dat ik huiswerk meekreeg op de basisschool. Misschien had ik huiswerk in groep 8, maar de klassen ervoor zeker niet. Helemaal niet in de onderbouw. Volgens mij moesten wij voor topografie weleens leren en hooguit één keer een boekbespreking doen. De basisschool bestond uit taakjes doen tijdens de schooluren, maar vooral veel lol hebben en spelen. Pas op de middelbare begon ik met het maken van huiswerk.

Iedere week een toets in groep 5?
De boekbespreking moest Joshua al in groep 5 geven. De krokusvakantie vond de school een mooi moment om de voorbereiding te starten. Van de week moest Joshua aan de bak. In totaal kostte het hem en mij vier uur om de boekbespreking te maken en in Powerpoint te zetten. Het liefst zag de school namelijk een Powerpoint presentatie, terwijl veel volwassenen dat nog geeneens kunnen. Huiswerk dat was al normaal voor hem. De afgelopen maanden had hij iedere week een toets. Voor topografie, natuur en aardrijkskunde had hij al meerdere toetsen gehad. Iedere dag moest hij leren.

Wordt de lol niet te vroeg weggenomen
Ik ben trouwens niet alleen negatief over dat huiswerk. Op deze manier leren ze op vroege leeftijd dat ze dagelijks iets thuis moeten doen voor school. Het lijkt er echter op dat kinderen steeds eerder moeten leren en aan een verwachting moeten voldoen. Ik vraag mij dan ook af of de lol steeds eerder wordt weggenomen. De lol en vrijheid die volgens mij ook goed voor hun ontwikkeling is.

​Of heb ik het mis en is dit tegenwoordig de manier om onze kinderen voor te bereiden op de toekomst. Huiswerk vanaf groep 3 of misschien wel groep 1 al?


Hoe ervaart papa het 10-minutengesprek?

Die 10-minutengesprekken blijf ik lastig vinden. Zo vraag ik mij van te voren altijd af of 10 minuten wel voldoende is, welke onderwerpen wil ik bespreken en wat zal ik doen als het gesprek voor ons uitloopt. Gisteren hadden we voor beide jongens het 10-minutengesprek en met alle drie de vraagstukken hadden we te maken.

Vragenlijsten gaven ons richting
Dit 10-minutengesprek was een introductiegesprek. De introductie had als doel om kennis te maken met de leraar/lerares van de jongens, maar vooral om informatie te geven over je kind. Om goed voorbereid te zijn moesten we een vragenlijst invullen over de jongens. De jongens zelf moesten ook een vragenlijst beantwoorden door middel van het aankruisen van smilies. Ik vond de vragenlijsten een goed idee, omdat het gesprek hierdoor al een richting op gestuurd werd. En je als ouder ook het 10-minutengesprek een richting op kon sturen. Ik had daardoor een goed idee waar ik met de leraar/lerares over wilde hebben.

Hoe kunnen 10-minutengesprekken uitlopen?
Om 17:30 stonden we gisteren klaar voor het eerste 10-minutengesprek. Helaas zag ik de ouders bij het 10-minutengesprek voor ons geen aanstalten maken om het gesprek af te ronden. Gelukkig hadden we voor de zekerheid 10 minuten “vrij” tussen ons eerste en tweede gesprek gepland. Om 17:32 klopte ik ietwat bezwaard op de deur om aan te geven dat we aan de beurt waren en wij niet te laat bij het volgende gesprek wilde komen. Om 17:35 waren we dan aan de beurt, waardoor we eigenlijk maar 5 minuten hadden. De volgende ouder riep ons direct wat toe toen we het klaslokaal inliepen. Ze had namelijk om 17:40 haar eerste gesprek en het tweede gesprek had ze om 17:50 had. We namen toch onze tijd en kwamen 17:44 uit het lokaal. Ik voelde mij achteraf toch bezwaard, zowel naar de ouders voor ons als de ouders na ons. Misschien moeten de leraren net als wij ook wat ruimte inplannen na bijvoorbeeld vijf gesprekken.




​Verdediging wekt irritatie op
We waren in ieder geval op tijd voor het tweede gesprek. Ook daar liep het gesprek uit en ik klopte weer op de deur. We hadden tijdens dit gesprek drie punten om te bespreken, één daarvan was de drukte die onze zoon ervoer op school. In plaats van medeleven werd ons punt vanuit de leraar/lerares alleen verdedigt. In de klas kon hij echt niet drukte ervaren. En buiten de klas konden de leraar/leraressen er niets aan doen. Na het verwerken van deze reactie, kregen we gelukkig toch nog wat oplossingen aangedragen om meer rust te krijgen in de klas.

De 10-minutengesprek waren voorbij. We hadden stof tot nadenken. Over de leraar/lerares, maar vooral om onze jongens het gemakkelijker te maken op school. Alleen de oplossingen die aangedragen waren om mijn zoon minder last te hebben van de drukte in de klas leken mij te rigoureus. Welke van de aangedragen oplossingen zouden jullie kiezen?

  • Een scherm om het bureau plaatsen als er opdrachten gedaan moeten worden.
  • Apart zitten in de klas in plaats in een groepje van vier.
  • Een koptelefoon op als er opdrachten gedaan moeten worden.

Wat heb je aan de informatieavond op school?

Maandag was er een informatieavond op school én ik had geen zin. Ik was van plan niet te gaan. Het paste namelijk niet in mijn trainingsschema, want maandagavond was het bootcamp avond. Waarom zou ik mijn bootcamp avond inruilen voor 2,5 uur in een schoollokaal zitten. Ik moest 2,5 uur aanwezig zijn, want ik twee jongens op school zitten.

Lekkere papa ben jij
Naar mate ik er over nadacht begon ik terug te krabbelen. De gedachte dat ik een slechte papa was spookte steeds door mijn hoofd. Het was zelfs zo dwingend aanwezig dat ik steeds meer begon te twijfelen. Mama en/of papa moesten wel aanwezig zijn op de informatieavond. Aangezien mijn ex niet kon vanwege de jongens, besloot ik toch te gaan.

Er naartoe gaan was de juiste keuze
Afgelopen maandagavond zat ik in een bomvol klaslokaal met tientallen ouders. Na 2,5 uur kwam ik met veel informatie van school terug. Ik was blij dat ik gegaan was. Eigenlijk om een paar simpele redenen:

  • Ik wist wie de leraar en leraressen waren van de jongens en vice versa
    Gedurende de uitleg kreeg ik een idee wie de leraar en leraressen van de jongens waren, hoe ze overkwamen en waarop we moesten letten gedurende het schooljaar. De leraar en leraressen wisten nu ook wie de papa van de Joshua en Diego was.
  • Ik zag de andere ouders van de kinderen in de klas
    Wat voor de leraar en leraressen gold, gold ook voor de ouders van de klasgenoten van de jongens. Handig voor mogelijke speelkameraadjes van de kinderen later in het schooljaar.
  • We kregen handige tips over de lesstof en het huiswerk wat eraan komt
    De leraar en leraressen gaven vele tips waar we de kinderen thuis mee konden helpen. Er werd gestimuleerd om met de kinderen thuis te leren lezen en te leren rekenen. Bij het rekenen gaven ze bijvoorbeeld aan tot welk getal ze dit schooljaar gingen.
  • De achterliggende reden van een methode of verandering op school
    Er ontstonden discussies waarom er voor bepaalde methodes gekozen was, wat er met gegevens werden gedaan van enkele vragenlijsten en waarom werkwijzen veranderden. Zo ging het aantal rapporten dit schooljaar van 3 naar 2. Het was handig om vanuit eerste hand te horen wat de reden hierachter was.

De 2,5 uur was daarom wel gespendeerd en leverde juist tijd op. Nu hoefde ik gedurende het schooljaar minder te vragen en uit te zoeken waar de jongens mee bezig waren en waarom. Het zou handig zijn als ik volgend schooljaar de waarde van de informatieavond nog herinner,   zodat ik ook dan de informatieavond prefereer boven het sporten.


Echt! Een onhandige papa die techniekles geeft?

Hand

Deze papa is een gevaar voor de toekomst. Ik verwacht dat rond 2040 een gehele groep volwassenen in de regio van Den Haag twee linkerhanden hebben. Althans dat dacht ik afgelopen week, want ik ging aan vier kinderen in Joshua zijn klas techniekles geven. Een onhandige papa die techniek les gaf, dan vroeg je om problemen.

De knutselaanpak
Het blijft niet bij deze vier kinderen, de komende oneven weken geef ik techniekles. Aan de voorbereiding ligt het in ieder geval niet, want ik heb een aanpak uitgedokterd. Als eerst lezen de kinderen de hand-out rustig door. Als alle kinderen klaar zijn, dan controleer ik of alle kinderen weten wat ze moeten doen. Om en om zegt een kind uit het hoofd een stap uit de hand-out. Nadat alle taken op papier staan, leggen we de taken in de goede volgorde en gaan we aan de slag.​

De realiteit
Leuk die voorbereiding, maar in de praktijk ging het anders. Eigenlijk vanaf het begin al. Niet de juf, maar ik moest de kinderen uitkiezen. Ik koos de bovenste namen op de klassenlijst. De kinderen liepen netjes mee, maar ik kreeg direct een opmerking van één van de jongens. Ik had zijn naam verkeerd uitgesproken. Ik verontschuldigde mij, maar dat bleek niet genoeg. De jongen herhaalde nog eens vijf keer dat ik het fout had gedaan, maar hij benadrukte erbij dat het niet zo erg was.


OntdekkasteelBron: Ontdekkasteel

Knutselen maar
De techniekles kon begonnen. De les gaf ik samen met een moeder. De in totaal acht kinderen moesten een kaart maken en ze hadden keuze uit drie soorten kaarten. Eén met een draaiende rad, één met een kuiken die zijn snavel open deed en één met een olifant. Mijn aanpak kon ik overboord gooien, want er moest één olifant, vier draaiende raderen en vijf kuikens gemaakt worden. Van de olifant was geen hand-out en er waren te weinig kopieën. De moeder ging kopieën maken terwijl ik met de kinderen ging lezen. Tot mijn verbazing lette de kinderen op en het knippen, plakken, gaatjes prikken en tekenen ging ze goed af.

Na 40 minuten waren de draaiende rad kaarten en kuiken kaarten af. Alleen Joshua zijn olifanten kaart was niet af, omdat de hand-out ontbrak. Die gaan we thuis verder afronden. Ik had het gevaar voor de toekomst verkeerd ingeschat. Grote vraag was of dit aan de kinderen lag of aan de papa. Ik hou het op beide 🙂

Tip: Wil je thuis techniekles doen. De techniekles doen we aan de hand van opdrachten uit het Ontdekkasteel.


Tip: Diego’s kleurenfestival

Ingredienten
Schelpjes pasta
Pijnboompitten 
Amandelen 
Gele paprika 
Cherry tomaten 
Basilicum 
Italiaanse kaas geraspt
Olijfolie mild ​

voor 4 grote mensen buiken
1 Diego handje vol
2 Diego handjes vol
1 stuk, geel is lekker 
1 bakje van 125 gram
2 Diego handjes vol
2 Diego handjes vol
Best veel!
Vandaag had Diego zijn afscheid in de kleuterklas. De juffen kregen een zelf gemaakt kookboek van de kinderen. Ieder kind had zijn eigen recept toegevoegd. Diego en ik hebben de pen gepakt met een heerlijk zomer recept beschreven (niet zelf bedacht, wel zelf beschreven. helaas kon ik de bron niet meer achterhalen).

De bereiding
Begin met twee liter water te koken in de waterkoker. Zet de waterkoker aan en pak alvast een mooi groot mes om mee te snijden. Pak ook twee planken om op te snijden. Het water is nu wel gekookt en voeg dit toe aan de pan. Doe een scheutje olijfolie in het water. Anders plakken de schelpjes dadelijk aan elkaar. Wel lekker smerig zo deegbal, maar niet lekker om te eten! Als het water kookt, voeg de pasta toe. Op het pak van de pasta staat hoelang. Alleen kan ik dat nog niet lezen, pas volgend jaar in groep 3.

Begin met het snijden van de paprika. Snij eerst het hoedje van de paprika af. Haal daarna die pitjes en dat witte eruit. Dat smaakt niet zo lekker. Als je klaar bent met snijden, doe de paprika in de kom. Anders is de plank te vol om de rest te snijden. Toch? De cherry tomaten zijn nu aan de beurt. Snij deze doormidden en doe ze ook in de kom. Pak de basilicum, hou deze een paar seconde in het kokend water van de pasta voor de beste smaak. Pluk daarna wat blaadjes basilicum van de takjes en doe deze ook in de kom. De kom heeft nu de kleuren groen, geel en rood, grapppig!

De pasta is nu denk ik wel klaar. Giet deze af terwijl je de pasta met koud water afspoelt. De pasta even laten uitlekken om al dat water weg te laten lopen. Hak op de tweede plank de amandelen in kleine stukjes. Als je z’on handige hakmachine hebt, mag je deze gebruiken. Je kunt ook de amandelen in een theedoek doen. Deze dichtvouwen en dan met de deegroller of zware pan op slaan. Ja, leuk! De kapot geslagen amandelen en pijnboompitten kunnen de koekenpan in. Voeg de olijfolie toe tot alles onderwater zwemt. Zet het vuur rustig op en wacht tot de olijfolie borrelt. Ondertussen kun je de geraspte kaas toevoegen in de kom. Borrelt de  olijfolie al? Zo ja, schenk heel voorzichtig de inhoud van de koekenpan in de kom. Kijk uit, heel gevaarlijk! Er mogen geen rondrennende Diego’s in de buurt zijn. 

Nu het allerbelangrijkste! Pak de kom vast, doe de deksel erop en doe de wiebel billen boogie dans! Als je geen deksel hebt voor de kom, gebruik bijvoorbeeld een theedoek. Voor de beste smaak, doe de kom een half uur in de koelkast. En dan, het is klaar! 

Diego’s kleurenfestival

Extra tip: Eet een ciabatta of focaccia erbij.