Tip: Judo feestje, echt super!

Judo

Joshua had afgelopen weekend zijn kinderfeestje. Hij wilde een judo feestje. Judo, dat had ik 25 jaar geleden voor het laatst gedaan. Om de kinderen niet aan deze gevaarlijke oud judo papa bloot te stellen, werd het feestje uitbesteed. Ik had een makkie! 

​De taak van de papa
Kinderen opvangen en de boel in de gaten houden. Zelf het reguleren van de cadeaus uitpakken was geregeld. De jongens verstopte zelf hun cadeau, waarna Joshua ze moest zoeken. Na de cadeaus had ik eindelijk wat te doen. Ik moest ervoor zorgen dat de boefjes de kleedkamer heel hielden tijdens het omkleden.

De Judoles kan beginnen
Dat was gelukkig zo, en het was tijd voor de judo les. Twee stoere leraressen stonden klaar. Ze oogsten direct veel respect met hun zwarte banden. Eerst leerden ze de jongens op de grond te vallen met afslaan. Vooral die kin op de borst houden! Daarna kwamen de trek en duw spellen. De jongens hadden er veel lol in. Na een korte drink pauze begon het echte werk. Pootje haken, en de tegenstander op de grond werpen. Ze werden echt afgemat!


Judo feestje

De Judoles kan beginnen
Dat was gelukkig zo, en het was tijd voor de judo les. Twee stoere leraressen stonden klaar. Ze oogsten direct veel respect met hun zwarte banden. Eerst leerden ze de jongens op de grond te vallen met afslaan. Vooral die kin op de borst houden! Daarna kwamen de trek en duw spellen. De jongens hadden er veel lol in. Na een korte drink pauze begon het echte werk. Pootje haken, en de tegenstander op de grond werpen. Ze werden echt afgemat!

Harde sport hoor

​Ik had daarentegen relax, zelf een beetje te relax. Ik had mijn tijdschrift uit en ik had de nodige foto’s gemaakt. Wat kon ik nu doen? Nou, of ik er om vroeg. De eerste blessure, een bloedneus. Ik had een taak! Even neus dichthouden, jongen aan het lachen maken en hop hij kon weer verder. De volgende blessure volgde snel, een klap tegen de keel. Na een paar minuten troosten was ook dat probleem opgelost. Ze werden vermoeid een goed moment om te stoppen. De jongens waren 75 minuten bezig geweest.

Even bijtanken
Al dat trainen had de eetlust opgewekt. Bij veel van de boefjes vlogen de kipnuggets en frietjes zo naar binnen. Zo, het energie niveau was weer verhoogd. Het laatste halfuur werd de trampoline rijkelijk gebruikt. Helaas was het feest voorbij. Joshua had genoten van de les, de cadeaus en de trampoline. Als ouder die graag wat doet, had ik het wel erg rustig. Het ging echter om de jarige, en die zei: ”Een judo feestje is super leuk!”

We hebben ons feestje gevierd bij Westvliet.


Kidsrun is fun!

Kidsrun

Een kidsrun is echt leuk! Vooral die medaille die je op het eind krijgt! Helemaal fun! En als bonus staan er ook nog eens twee trotse ouders bij de finish te wachten. Afgelopen weekend deden de jongens aan hun eerste kidsrun van 2015 mee. Niet zomaar één, nee een koninklijke. De Royal Ten stond op het programma. De jongens gingen voor de 1,5km. 500 meter dan ze ooit gelopen hadden. De grote vraag was: Houden ze het ongetraind vol?

Over Joshua maakte ik mij zorgen. Vorige jaar had hij het zwaar. Zowel bij de City Pier City en de Molenloop kreeg hij het na een paar 100 meter al moeilijk. Dit terwijl we iedere week hadden getraind. De lol was er bij hem snel af. Vooral toen zijn kleine broer zonder training de kilometer met twee vingers in zijn neus uitliep. Die had hardloop talent! Het trainen hadden we dit jaar overgeslagen. Zouden de groei, de tennislessen en de zwemlessen voldoende basis hebben gelegd?


Jongens

​Aan het zelfvertrouwen lag het in ieder geval niet. Daar was zelf te veel van. Al dagen lang riepen ze: ”Mama en papa jullie houden ons nooit bij!”. We liepen namelijk met ze mee. Ik bij Joshua, mama bij Diego. Ik zou ze makkelijk bijhouden, maar mama? Ik gaf aan dat ongetraind 1,5km wel zwaar zou zijn. Nou, daar geloofde ze niets van. Ze ging toch niet voor niets 4 keer per week naar de sportschool. Die 1,5km werden voor iedereen een eitje.

Afgelopen zondag stonden we toch allemaal een beetje nerveus aan de start. Na het startschot stoof Diego er vandoor, gevolgd door mama. Na 300 meter stond mama echter uit te puffen. Ik achter haalde Diego snel en mama vervolgde haar weg met Joshua. Ineens kwam Joshua langs geschoten. Ik keek op mijn klok, wat gingen ze snel. Bijna 10 km het uur! Diego liet Joshua passeren, en versnelde nog even. Joshua blies zichzelf op. Mama was allang gezien. De laatste 100 meter trok Diego er nog een sprint uit en binnen 10 minuten was hij over de finish. Joshua volgde er snel achteraan. 

Ik was super trots op hun prestatie en zij super blij met de medaille! Over een maandje staat de volgende kidsrun op het programma, de Molenloop. Dat wordt een eitje, het is maar een 1 kilometer. Voor mama nog genoeg tijd om bij te trainen ;-).


Tip: Big Hero 6

De film Big Hero 6 is het helemaal! Van de week hebben we na een bezoek aan de kapper, nog even een filmpje gepakt. Het regende namelijk zo hard, dat we wel moesten schuilen. Althans dat dachten de jongens. Of niet soms papa?

Een opgezet plan
Oke, ik had Big Hero 6 van te voren al ingepland. Na het zien van de trailer van Big Hero 6 was ik verkocht. Gelukkig had ik een excuus om te gaan, 2 kleine boefjes :-). Ik zat alleen met Diego (5 jaar). Was hij niet te jong voor de film? Gelukkig had ik snel een manier gevonden om deze film te rechtvaardigen. Ik zag op Facebook dat een vriend was geweest, en die heeft een kindje van 4 jaar.

​Disney en de dood
Helaas werd aan het begin van de film benadrukt dat je een Disney film keek. De broer van Hero ging namelijk dood. Ik begrijp niet waarom dit een terugkerend patroon is in een Disney film. In Bambi gebeurde het, in de Lion King ook, ga ze eigenlijk maar allemaal af. Een vriend wees mij erop dat in een animatiefilm zelf eerder en sneller een dode valt als in een familiefilm. Really? En de dode is dan vaak ook nog een naaste van de hoofdrolspeler!

Wat een detail
Diego had de avond na de film wel last met inslapen. De dode broer en ook die schurk, die was angstaanjagend! Waarom ging de broer dood vroeg hij zich steeds af? Na een uitleg, vroeg ik hem: Wat vond je leuk aan de film? Gelukkig dacht hij vanaf dat moment weer aan de mooie momenten in de film. Wat waren die mooie momenten dan? Baymax natuurlijk. De robot kunnen alleen nog maar denken aan die lieve Baymax. Daarnaast was hij ook nog eens grappig. Zelfs ik moest een aantal keren hard lachen. Het moest niet gekker worden! Naast Baymax zal mij de vlucht door de prachtig gemaakte stad bij blijven. Een samensmelting van San Francisco en Tokio.

Door de overgang van spanning, humor, avontuur, vriendschap en verdriet, is Big Hero 6 echt een goede film. Enige opmerking die ik kan hebben, is één voor mijzelf. Met een Diego moet ik uitkijken. Voor de dilms die nog niet een aan de geadviseerde leeftijd van 6 jaar voldoen. Gelukkig won het verhaal, de humor en de helden het vandaag, maar wie weet heeft de slechte kant de volgende keer de overhand. En dat is niet de bedoeling van een middagje naar de bioscoop gaan!


Tip: Museum Boerhaave

MuseumBoerhaave

Museum Boerhaave dat is pas leuk voor kinderen! Dit was de tip die we van verschillende ouders kregen. We hebben vorige week een kijkje genomen. Met we bedoel ik Joshua en ik. Diego was even museum moe.

Een knus en warm museum
Bij binnenkomst was de eerste indruk Wat een lekker knus en warm museum. Helaas gaf de eerste ruimte Joshua een koude rilling. Er was een film over het menselijk lichaam. De zalen daarna gingen ook over het lichaam. Joshua vond het spannend, maar begreep er weinig van. Gelukkig zag hij aderen in een dierenkop aan als takjes die de kop overeind hield. Dit gedeelte was niets voor de 6 jarige boef. Aan mij had hij ook al niets. Ik moest het interessant maken, maar ik deed het tegenovergesteld. Ik sloeg dicht. Waarom? Ik kon alleen terugdenken aan mijn jeugd. Zo herkende ik het museum, een saai en stil avontuur. Kom op papa, houdt de moet erin! We gaan op zoek naar die tentoonstelling voor kinderen!

Ik zie, ik zie
Een paar ruimtes later waren we er. De tentoonstelling Ik zie, ik zie. Dit is de plek waar we moeten zijn! Onze trieste blik veranderde direct in een grote grijns. We leerden allerlei dingen over licht en wat onze ogen en hersenen ermee doen. Een waar avontuur! Het meest interessante was het kijken naar een kruis. Na 10 seconden intensief kijken kon je met je ogen dicht het kruis nog steeds zien. Wow! We speelden met lasers, maakte Joshua groter dan mij, en speelden met het licht.


Boerhaave

Leuk, papa zijn arm amputeren
Tevreden liepen we verder,  maar het avontuur ging verder. Op de begane grond was Schateiland Boerhaave. Je kon al pompend een boot doen laten zinken, verbanden leggen, je hoofd door een gat steken, in een boot liggen en luisteren naar een vogeltje. Maar Joshua vond het leukst om mijn arm te amputeren. Spannend! Ik was al blij genoeg dat we niet meer met onze ziel onder de arm door het museum liepen. De tijd vloog voorbij!

2 uur later stonden we buiten. Joshua kon maar niet ophouden over het Schateiland. Het begin was hij allang vergeten.  De volgende keer weten waar we moeten zijn, en vooral ook waar we niet moeten zijn. We gaan zeker met Diego terug. Voor een 6 jarige zijn deze tentoonstellingen erg leuk, de rest zouden wij overslaan. De normale tentoonstelling is waarschijnlijk vanaf 8 jaar. We zagen dat je dan met een wiskundekoffer door het museum Boerhaave kon gaan.


Tip: Museon

Dino

Het Museon heeft de tentoonstelling Dino Jaws. Dinosaurussen doen het altijd goed bij de boefjes. Na de positieve kennismaking met het Museon afgelopen zomervakantie, gaan we er graag weer naartoe. Dit keer met zijn 3-en. Voor Joshua de eerste keer!

Wat een drukte!
Eenmaal aangekomen bij het Museon en op zoek naar een parkeerplek, zie ik uit mijn ooghoek een lange rij. Rijen en de jongens is geen goede combinatie. Ik zeg daarom wat nerveus: “Als het te druk is, gaan we wel naar een andere museum”. Waarom zeg ik dat nu? Ik heb geen alternatief museum. Gelukkig blijkt de rij voor het Gemeente museum te zijn, voor ene Rothko 😉. Ik ben gered. Al die musea bij elkaar, erg verwarrend!

Ik mag poep zeggen
Eenmaal binnen zien we een drietal grote dinosaurussen. Aan Diego merk ik dat het best eng is. Die grote tanden van de T-rex lijken wel erg op die gevaarlijke steakmessen van thuis. Gelukkig is de rest minder angstaanjagend. Er volgen tal van leuke doe dingen, met natuurlijk een grote dinosaurus puzzel. De stapel Dino poep is helemaal interessant. Het stinkt wel een beetje. Net als wanneer papa naar de wc is geweest? Wat!, we gaan gauw verder. Het is tijd om een Dino in te kleuren.


Poep

Ik wil een cadeautje
Na een korte eet en drinkpauze, gaan we naar het volgende doe ding, iets met elektrodes. Helaas is het vanaf 8 jaar. Verdrietig druipen de 5 en 6 jarige af. Als alternatief gaan we een fossiel uit een steen tikken. De gevonden Dino maakt veel goed bij de jongens. Joshua voelt zich echter tot het volgende hebbedingetje aangetrokken. Een zakje met een Dino erop. Wat zou dat zijn? Voordat we weggaan gaan we dat nog even aan de archeoloog vragen. 

Wat leuk, een spelletje
Na het bezoeken van de standaard collectie lopen we dan eindelijk, volgens Joshua, langs de archeoloog. Helaas, we moeten eerst de Dino game succes uitvoeren. Ik wil naar huis! Waarom kijken vier puppy ogen mij ineens wel heel lief aan? Oke, ik kan die lieve ogen niet weerstaan, we doen die game wel even! Nou even, met twee boefjes die alle kanten oplopen zijn we 45 minuten bezig. Met het zakje met een Dino bot erin gaan we tevreden naar huis. 

Dino Jaws is in een geslaagd uitstapje! Naast de Dino tentoonstelling, is de gewone collectie ook interessant. Met die jongens van mij is het wel jammer dat de opgezette apen waar je de piemel ziet het meeste zal bij blijven. Ja, het blijven boefjes.


Tip: Spoorwegmuseum

Spoorwegmuseum

Wat kan je op een roostervrij dag doen. Breng je de kinderen naar de opvang? Bij opa en oma? Ik vind het de ideale gelegenheid voor een uitstapje. Voor ons een mooie kans om in rust het spoorwegmuseum te bezichtigen. Ik ben zeer verheugd. Het was vroeger mijn lievelingsmuseum. 

Alles wordt vastgelegd op de tablets
Voordat we onze museumkaarten gescand hebben, zijn Diego en Johsua al verkocht. In de entreehal zijn ze niet weg te slaan bij de koffers waarin kleine animatiefilmpjes te zien zijn. Vooral die met een dinosaurus is leuk! Eenmaal in het museum lopen ze met hun tablet alle treinen af. Ze maken tientallen foto’s. Vooral de wielen zijn interessant. In een aantal treinen kan je spelletjes doen. Wegens de rust kunnen we alle spellen spelen. Het rangeren van de treinstellen vinden de boefjes het leukst. Helaas moet papa helpen, de meeste hendels zitten buiten de reikwijdte van een 6 jarige. 

De voorstellingen
Na de treinen is het tijd voor een voorstelling over de Orient-Express. Een vrouw verkleed als man komt het podium oprennen. De jongens kijken verbaasd. De actrice komt gedurende de show als verschillende karakters terug en boeien tot het eind.Alleen het moment dat de vrouw haar bovenkleding kapot scheurt en je een naakte schouder ziet, vinden de boefjes maar raar.


Stoomtrein

Was het nu een museum?
Het attractiepark, ik bedoel het museum, heeft zelfs een simulator. Joshua helpt ons in deze simulator al sturend in een locomotief door een aantal werelden heen. Helaas voor de 5 jarige Diego was het te heftig. Als laatst pakken we de voorstelling op het perron. Misschien waren de jongens moe, alleen de interactie met het publiek kon ze nog boeien. Helemaal toen ik meest moes doen. Helemaal niet mijn ding, maar de jongens vonden het geweldig. Ik moest de koffer dragen van de deftige vrouw uit het stuk. Twee keer zelfs!

Zelfs de restauratie is top
Na vier uur is de koek op. Op de weg naar de auto merk ik dat ze het meest van de geel sprekende beeldjes op de route hebben geleerd. Ze willen terug en snel ook. Het was zo leuk en lekker! Diego wil nog een keer die chocolade donut uit het restaurant proberen. In het restaurant wil ik ook nog wel een keer eten. Ze hebben uitstekende broodjes en lekkere smoothies.

​Al is het een uur rijden, we komen snel weer terug! Dus laat je niet hinderen vanwege de reistijd. Het museum staat net als vroeger, bij mij nog steeds boven aan mijn museum lijstje.