Review: Paddington 2

Beertje Paddington is zo lief. Deze Kerstvakantie is de film ‘Paddington 2’ dé film om met de jongens te bezoeken. Ja, ik verkies Paddington 2 boven Ferdinand, Coco en K3 die ook in de bioscoop draaien. Gisteren zijn we naar Paddington 2 geweest, lees onze review of dit de juiste keuze is geweest.

Wat moet beertje Paddington voor tante Lucy kopen?
In Paddington 2 is het beertje inmiddels goed geaard in London bij de familie Brown. Hij is zelfs  bijna door iedereen geaccepteerd in de buurt. Na een korte introductie van de familie Brown zien we beertje Paddington zoeken naar een mooi cadeau voor zijn tante Lucy. Hij vindt het ideale cadeau in de antiekzaak, een boek die London in 3D uitbeeld. Een ideaal cadeau voor zijn tante die altijd al London heeft willen bezoeken. Als hij tijdens de opening van de kermis op het podium wordt uitgenodigd om te helpen vertelt beertje Paddington zijn wens aan het publiek. De verkeerde persoon hoort de wens en naast Paddington jaagt er nu ook iemand anders op het boek.

Probeert beertje Paddington het cadeau nu te stelen?
Waar Paddington dit netjes doet door te werken en geld te verdienen, probeert deze meneer het boek te stelen. Tijdens de inbraak loopt beertje Paddington toevallig langs de antiekzaak en hij probeert de dief in te rekenen. Helaas wordt beertje Paddington zelf aangezien als de dader en hij beland in de gevangenis. De familie Brown zet alles op alles om Paddington vrij te krijgen en de echte dader te vinden. Beertje Paddington zelf probeert te overleven in de gevangenis wat hem aardig lukt en enkele grappige taferelen oplevert.

Waarom vind ik beertje Paddington nou zo leuk?
Deze grappige taferelen is één van de redenen dat beertje Paddington zo’n leuke film is. Paddington is namelijk zo klunzig dat er genoeg gelachen kan worden. Zo zorgt zijn knulligheid er voor dat hij een rechter tegen zich in het harnas jaagt. Een andere reden om de film te zien is dat beertje Paddington er schattig uitziet in die blauwe lange jas, rode hoed en met koffer. Ik smelt weg als hij zo rondloopt, er iets mislukt en hij beteuterd kijkt. Daarnaast is hij uitermate beleefd wat verfrissend is in deze tijd. Kinderen zijn een stuk minder beleefd tegenwoordig. Misschien steken kinderen wat op van de beleefdheid van beertje Paddington.

Misschien duurt de film iets te lang voor de kleintjes
Ik heb trouwens niet uit beleefdheid Paddington 2 gespaard van kritiek. Ik heb namelijk helemaal geen negatieve opmerking over deze film. De film verveelt geen moment, ook al is het een tweede deel. De film is trouwens als los deel ook goed te bekijken. Van te voren was ik een klein beetje bang dat de jongens te oud (8 en 9 jaar) voor deze film zijn, maar dit is zeker niet het geval. Misschien is de film alleen iets te lang voor de kleine kinderen. Zij houden het klaarblijkelijk niet twee uur vol wc technisch gezien. Het is op een gegeven moment storend dat iedere vijf minuten iemand naar de wc gaat.

Paddington 2 is echter een familiefilm die zeer de moeite waard is om te bezoeken. De film brengt het Kerst gevoel op de bezoekers over. Misschien is het vloeken in de kerk, maar ik heb meer genoten van Paddington 2 dan van Star Wars: The Last Jedi die ik twee dagen eerder heb gezien. Na bijna twee uur gaan wij met een tevreden gevoel de bioscoop zaal uit.v


Tip: Theatercollectief Meneer Monster

Festival de Betovering heeft ons afgelopen maandag écht betoverd. Het festival maakt zoals ieder jaar zijn naam waar. We blijven zelfs speciaal in de herfstvakantie thuis om dit kinderfestival bij te wonen. Naast workshops en films zijn vooral de theatervoorstellingen erg leuk om met de kids te bezoeken.

De Koninklijke Schouwburg is een prachtig theater
Eén van de theatervoorstellingen bezocht ik met de jongens afgelopen maandag. De theatervoorstelling vond ik bij voorbaat al speciaal, want we gingen naar de Koninklijke Schouwburg. Hier was ik nog nooit geweest en ik bleek achteraf wat gemist te hebben. Wat een mooi theater was dit, in de zaal leek het net of ik mij in de Romeinse tijd bevond. Het plafond was prachtig beschilderd. De jongens hadden vooral oog voor twee personages, de naakte vrouw en de kleine jongen in zijn blote piemeltje. Zo ging de schoonheid over in schater gelach van een achtjarig jongetje en zijn negen jarige broer met grote pretogen.

De boeken boeide Joshua niet, de theatervoorstelling wel
Deze lol werd een constante factor in de Koninklijke Schouwburg. Iets wat vooral Joshua niet verwachtte. Hij had namelijk al een boek gelezen over de waanzinnige boomhut en hij hield het bij het lezen van één deel. Misschien was het deel met de 65 verdiepingen net het verkeerde deel en had hij bij de waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen moeten beginnen. Het theatercollectief ‘Meneer Monster’ zorgde er in ieder geval voor dat de theatervoorstelling ‘De waanzinnige boomhut met 13 verdiepingen’ super interessant was. Het verhaal zat vol met spanning en humor.

waanzinnigeboomhut2
Bron: Meneermonster.com

Diego kon niet stilzetten van de spanning en het lachen
Het begon al met het feit dat Terry en Andy, de schrijvers van de boeken, op de verkeerde dag in het theater waren. Of het niet erger kon, ze hadden ook niets voorbereid. Gelukkig hielp de toneelmeester Bob ze uit te brand en zo kon het verhaal omtrent de waanzinnige boomhut starten. Diego zat vanaf het begin te wippen op zijn stoel van spanning en plezier. Ik denk zelfs dat er na de voorstelling van één uur slijtplekken op de stoel zaten. Joshua genoot zoals altijd ingetogen van het schouwspel. Maar er kwam zelfs een aantal keer geluid uit hem, lach geluid. Lachen om een zeemeerman, de postbode, rare capriolen van Terry en Andy en vooral van een grote banaan.

Het lijkt chaos, maar er is echt een verhaallijn
Die rare capriolen kan je wel aan Meneer Monster overlaten. Het lijkt op het begin allemaal chaotisch én ik miste vooral de logica. Maar na het zien van de Waanzinnige Boomhut heb ik gemerkt dat ik die logica eens over boord moet gooien, zeker bij de mannen van Meneer Monster. Ook al lijkt het chaos, de kleine scenes komen naadloos op het einde bij elkaar en laten het grote verhaal zien. Het grote verhaal, nee een monsterlijk verhaal. Zelfs een monsterlijk goed verhaal. Achteraf maak ik een persoonlijke notitie dat ik vaker naar het theater moet gaan, want het is écht het geld waard.

De jongens kunnen deze voorstelling het best beoordelen, want zij zijn in die week met mama naar nog drie andere voorstellingen geweest. Hele goede voorstellingen, maar de Waanzinnige Boomhut van 13 verdiepingen staat bij beide bovenaan. En dat kwam echt niet alleen doordat Andy papa in het stuk betrok door de banaan kennis te laten maken met zijn hoofd. Niet één, twee keer, maar liefst vijf keer. Echt monsterlijk!

Dit was niet de eerste keer dat we Meneer Monster hebben zien optreden, in de Fantastische meneer Vos hebben we net zoveel genoten. 


Review: De LEGO Ninjago Film

LEGO in combinatie met ninja’s heeft alle ingrediënten om cool te zijn. Dit dacht LEGO een aantal jaren geleden ook en bedacht een serie omtrent deze stille, onzichtbare elite Japanse krijgers. Na de succesvolle LEGO films die afgelopen jaren gelanceerd zijn, werd het tijd om ook van LEGO Ninjago een film te maken. Afgelopen weekend gingen de jongens en ik naar deze film en dit is onze review.

Jackie Chan is tante S geworden
Als ik het dan over een elite krijger heb, dan past voor mij de acteur Jackie Chan perfect in het plaatje. Hij is mijn actieheld van vroeger en ik heb tot mijn 21ste al zijn films op videoband en dvd gespaard. Het is even schrikken dat ik in plaats van zijn stuntelende ingetogen Engelse stem een zware negroïde stem hoor. De typecaster in Nederland is op het moment van kiezen zeker de Drunken Master geweest. Jackie Chan is schreeuwerig geworden en van de ingetogen Sensei Wu, die Jackie Chan in de originele versie speelt, is weinig over.

De film heeft een overschot aan subtiele grapjes
Ingetogen waren we trouwens zelf ook niet tijdens De LEGO Ninjago Film. Alledrie moesten we constant lachen om de grappen in de film. Grappen voor zowel de kinderen als voor de ouders. Eén van de grappigste momenten vond ik Sensei Wu die een lied speelt op zijn dwarsfluit om Lloyd, de groene ninja, soort van op te beuren. Een grap die niet bij de meeste kinderen zal binnenkomen, maar tijdens een film van 109 minuten moesten de ouders ook vermaakt worden. Diego en Joshua konden niet een grap eruit lichten, want de grappen waren volgens hun namelijk allemaal goed.

Het had net zo goed over basketballende mieren kunnen gaan
Ondanks al die grappen vonden Joshua en ik de film tóch tegenvallen. We misten namelijk een goed verhaal . Natuurlijk hadden we door dat De LEGO Ninjago Film om Lloyd ging en zijn relatie met zijn vader, de grote slechterik Garmadon. Nadat ik het verhaal op hoofdlijnen op papier te hebben uitgeschreven, miste ik waarom LEGO juist de ninja serie verfilmde. Eigenlijk waarom het verhaal een LEGO film was geworden. De film had net zo goed gespeeld kunnen worden door een paar mieren die basketbal speelden.

Knap, een speelgoed set baseren op 3 seconden film materiaal
Ik weet wel waarom LEGO deze film heeft uitgebracht, de commerciële mogelijkheden zijn namelijk groot. De film zal vele families, zoals wij, naar de bioscoop trekken en het uitgebrachte speelgoed zal ook goed verkopen. Diego heeft al voor het zien van de film één van de grotere voertuigen gekocht van zijn spaargeld. De voertuigen die na minuut 20 al niet meer terugkomen in het verhaal. De ‘LEGO Ninjago Spinjizu training’ speelgoedset spant echter de kroon. Volgens mij is er wel geteld vijf seconden spinjizu in de film te zien.

De LEGO Ninjago Film viel mij bij elkaar viest tegen, Joshua (9 jaar) vond de film ‘in het midden’, wat betekent genoeg-gelachen-maar-thuis-op-bank-was-deze-film-net-zo-leuk-geweest. Diego (8 jaar en groot lego fanaat) had echter genoten van de film. Hij had dubbel gelegen en vond het monster wat Ninjago terroriseert super leuk. Mij lijkt De LEGO Ninjago Film daarom alleen een leuke film voor kids van 6 tot en met 8 jaar die LEGO fanaten zijn.


Review: Hudson Bar & Kitchen


Twee weken geleden ging ik voor het eerst in 2017 met de jongens uit eten. Al een tijdje had ik het ‘Hudson Bar & Kitchen‘ in het vizier en eindelijk was het zover. Ik, als echte hamburger liefhebber, wilde gewoon die burgers van Hudson proberen. De jongens wilde maar al te graag mee. Dit is onze mening van Hudson Bar & Kitchen.

Het restaurant ziet er prachtig uit
Wij gingen naar de vestiging van Hudson in Zoetermeer. Al vanuit de auto zag Joshua direct het restaurant liggen en bij binnenkomst waren we alledrie verkocht. Hudson had een mooie inrichting waar de grote kroonluchters opvielen. We werden vriendelijk naar onze tafel begeleid en de bestelling werd snel opgenomen. Het begin was in ieder geval goed.

Milkshake not, nacho’s hot
Diego en ik wilde de Oreo Chocolade milkshake uitproberen. Vanwege de prijs (6 euro) bestelde we er samen één. Daarnaast namen we de nacho met kaas als starter. De drankjes en nacho’s stonden redelijk snel op tafel. De milkshake bleef echter lang op zich wachten. Nadat de milkshake eindelijk kwam was het een teleurstelling. Weinig melk, veel slagroom en binnen een paar slokken was die weg. De nacho’s waren wel een succes, De jongens genoten ervan.

Hoe waren de burgers?
Nu was het tijd voor de burgers met friet. De jongens hadden de kids variant en ik de Hudson special. Die was echt goed, de enige opmerking had ik over het broodje. Naar mijn mening iets te dun. De frietjes zagen er speciaal uit en waren ook speciaal. De jongens genoten ervan. Het kleine hamburgertje had het echter niet, Joshua vond hem oke, maar iets te zwaar. Diego at hem niet op, dat werd mijn taak. Ik vond hem te doorbakken, wat een verschil was deze kinderburger met die van mij.

De dessert dan
Als laatst namen we een dessert, de jongens hadden een kinderijsje met verrassing. Naast een beker en een raceautootje, was dit alweer hun derde cadeautje bij Hudson. Ze genoten volop van het ijsje. Ik had een cheesecake met ijs. Die cheesecake was helaas niet mijn smaak. Ik denk dat die wel goed gemaakt was, want de bodem was lekker bros. Het ijs met Oreo kruimels was ook lekker. Volgende keer toch maar weer chocolade mousse.

De conclusie
Na een avondje bij Hudson Bar & Kitchen was dit onze mening.

+ Mooi kindvriendelijk restaurant.
+ Een goede prijs/kwaliteit verhouding.
+ De nacho’s kaas met dips.
+ Hudson burger en de friet.
+ Cadeaus voor de kids (welkome verrassing).

– De Oreo milkshake, qua prijs als kwaliteit.
– Verschil in kwaliteit tussen volwassene burger en kids burger.

​Diego was trouwens zo enthousiast dat hij een euro (een week zakgeld voor hem) wilde meebetalen.


Tip: Met de kids naar Scheveningen

Het strand is een ideale plek voor een uitstapje. We zijn dan ook blij dat we maar acht kilometer van Scheveningen af wonen. Ook in de wintermaanden gaan we regelmatig naar het Scheveningen toe, Scheveningen heeft namelijk zoveel te bieden.

Lekker uitwaaien op het strand
Ons uitstapje naar Scheveningen begint meestal op het strand. Zelfs met die kou willen de jongens op het strand spelen. Het liefst nemen ze hun schep en autootjes mee om een coole racebaan te maken. Ik help ze dan met plezier mee om die geweldige baan te bouwen.

Op de Pier ruikt het altijd lekker
Van het spelen op het strand krijgen we honger en de Pier is dan de place-to-be. Met al die eettentjes ruikt het er altijd lekker. Pulled Pork, lekkere frietjes en goede biertjes, je kan het allemaal vinden op de Pier. Mijn favoriete eettent op de Pier is Firma Pickles, ze hebben namelijk super lekkere hamburgers. De jongens houden ook wel van een burger, maar de ijstent blijft hun favoriet. Niet alleen het eten, maar ook de Redbull winkel is een must voor de jongens. Het liefst kopen ze de hele winkel leeg.


Spelletjes spelen in Funland
Daar ga ik niet in mee. Dat doe ik wel in de Arcade Hall ‘Funland‘ die zich in de Palace Promenade van Scheveningen bevindt. Helaas niet zo groot meer als 20 jaar geleden, maar we vermaken ons er goed. Ik hoef alleen Scheveningen tegen Diego te zeggen en hij maakt blije dansjes en hij roept: “Funland!”. Basketballen en de grijpmachines doet hij het liefst. Josh speelt graag met mij samen een potje basketbal. Naast het basketbal schieten we graag op eendjes, spelen airhockey en proberen verschillende balspelletjes uit.

Glow in the dark mini golven
Naast het plezier in Funland, win je ook tickets. Met de tickets uit Funland kunnen de jongens vaak nietszeggende prijzen winnen. Er zijn echter ook leuke prijzen, zoals een vrijkaartje voor Glowgolf. We geven meestal 20 euro uit in de arcadehal en na drie bezoekjes aan Funland hebben we twee gratis kaartjes voor de glow in de dark golf. Alleen al het oplichten van het balletje en onze kleding maakt het mini golf leuk. We hebben nu twee keer de 18 holes gespeeld en we worden steeds beter.

Naast de activiteiten die wij doen, zijn er nog veel meer activiteiten op Scheveningen. Zo kan je bowlen, naar Sealife, Pathe of over de boulevard lopen. Scheveningen is echt het ideale uitstapje met de kids.


Review: Aviodrome

Lang stond het Aviodrome op ons lijstje van museum om te bezoeken én in de kerstvakantie gingen we dan eindelijk naar het Aviodrome toe. Niet alleen, maar we gingen samen met mijn zusje, zwager, neefje en nichtje het museum bezoeken. Dit is onze review van het Aviodrome.

Het Aviodrome ziet er klein uit
Na iets meer dan een uur rijden kwamen we aan bij het Aviodrome in Lelystad. Het museum was simpel te vinden vanaf de snelweg. Het Aviodrome leek van buiten best klein. Aangezien ik aan vliegtuigen dacht, verwachtte ik een groot complex. Ik vroeg mij dan ook af of we in het Aviodrome ons uren konden vermaken. Dit werd aangesterkt bij binnenkomst van het Aviodrome, alles leek dicht bij elkaar te liggen. Links het museum, recht voor ons het restaurant en rechts het theater. En ik vergat dat links in de hoek ook de speelplaats is.

De jongens zijn super enthousiast
Schijn bedriegt echter. Direct sta je voor een vliegtuig, het eerste model. Langzaam gaan we steeds verder naar het heden toe. Uiteindelijk komen we in een grote zaal uit met allemaal vliegtuigen. De jongens (7, 8 en 9 jaar) lopen vol enthousiasme met hun smartphone en tablets van vliegtuig naar vliegtuig. Iedere keer nemen ze één of meerdere foto’s van het vliegtuig of een interessant detail van het vliegtuig. Het blijft niet bij foto’s maken, de filmfunctie wordt ook veelvoudig gebruikt om het gehele vliegtuig in beeld te krijgen.

Aviodrome2De Boeing 747 Jumbojet is het hoogtepunt van Aviodrome
Na anderhalf uur nemen we een pauze in het restaurant en na een goed gemaakte maaltijd (frites, lekkere broodjes en gebak), gaan we via een Boeing 747 Jumbojet naar buiten. Die 747 is trouwens het hoogtepunt van het Aviodrome. Buiten zijn nog een aantal vliegtuigen te zien en ook kunnen we beleven hoe Schiphol in het verleden eruit zag. Helaas is het te koud en te glad om buiten echt te spelen en gaan we weer snel de warmte in.


Skymania is lekker winderig en nat
Na drie uur willen we er vandoor gaan, maar de jongens willen graag nog binnen spelen. Tijdens het wachten horen we dat het 4D theater om 15:30 nog een voorstelling heeft. De voorstelling vind ik erg simpel, maar de jongens genieten volop. Vooral dankzij de wind die je voelt en de regen die naar beneden komt. Wij hebben de voorstelling ‘Skymania’ gezien, je kan ook de film ‘Helden van de Nederlandse luchvaart’ zien. Die hebben we echter gemist.

Conclusie
Na bijna 4,5 half uur zit ons bezoek erop. De jongens roepen direct dat ze het super leuk vinden en gauw weer terug willen komen. Ik was verrast door de omvang en de collectie van het Aviodrome. Hierbij de pro’s en con’s van het Aviodrome.

+ Een mooie grote collectie.
+ Variatie van bezichtigen, spelen, simulatie en theater.
+ Nette horicagelegenheid met veel plaats.
+ De Boeing 747 Jumbojet.

– Best prijzig voor een gezin (14,95 t/m 11 jr en 16,95 voor een volwassen).
– De frietlucht van het restaurant is best ver in het museum te ruiken.
– Buiten was het op sommige plekken glad vanwege de kou.

Nog enkele tips
* Online is de toegangsprijs iets goedkoper (2 euro) of ga met een museumkaart.
​* Doe de piloten- en stewardessenopleiding en haal je vliegbrevet.


Papa’s dilemma: het uitstapje naar het Residentie Orkest

”Papa, ik ga met school naar een orkest”, vertelde Diego vorige week. Wat gaaf dat de school dit met kinderen uit groep 3 doet. Ik vroeg mij af waar het orkest speelt en hoe de kinderen er komen. Een mail van de klasse-ouder zorgde voor de antwoorden. Ze gaan naar het Residentie Orkest in Scheveningen en met de auto.

Met de auto naar het Residentie Orkest voelt niet veilig. Mij lijkt het gevaarlijk om met allemaal enthousiaste kinderen een autorit naar Scheveningen te maken, want dan moet de ouder zich goed kunnen concentreren.​ Ik merk dat ik een lijstje in mijn hoofd maak met de ouders aan wie ik Diego toevertrouw. Zeg ik nu onbewust iets over de ouders die niet op het lijstje staan? Raar dat ik op deze manier denk, want ik weet niet hoe veilig of onveilig het is.

Ik zit eraan te denken om Diego helemaal niet naar het Residentie Orkest te laten gaan. Nee, dat kan ik niet niet maken. Hij blijft dan alleen op school achter. Al zijn klasgenootjes genieten van het concert terwijl hij op school een boek moet lezen. Waarschijnlijk ook nog eens in een klas waar hij de kinderen niet kent. Dat is nog geen eens het ergste, want hij moet achteraf de verhalen aanhoren van het uitstapje. Ik vraag mij af of hij dan niet meteen het buitenbeentje van de klas is.

Ik moet stoppen met nadenken, want ik ga steeds meer overdrijven. Ik was vroeger toch ook geen outcast. Terwijl alle kinderen uit mijn klas naar schoolzwemmen gingen, bleef ik achter op school. Ik ging niet mee, omdat ik buisjes had. Het was te moeilijk om de oordoppen in te doen en de watten, tape en badmuts op te doen. Ik werd niet raar aangekeken, want de andere kinderen wisten dat ik niet mee kon wegens mijn oren. Met andere uitstapjes ging ik wel mee, alleen waren die niet zo spannend als het uitstapje naar het Residentie Orkest. Wij kwamen niet verder dan het wekelijkse loopje naar de bibliotheek.

Het uitstapje naar het Residentie Orkest is echter eenmalig. Een oplossing is dat ik Diego zelf op de fiets naar het Residentie Orkest breng. Ik zet Diego af en haal hem na het concert weer op. Alleen kost het mij wel een vrije ochtend. Ik doe het graag voor de kleine man, want dan is hij bij het concert aanwezig. Nee, hem zelf brengen is misschien nog gekker. Zijn klasgenoten zien Diego op de heenweg niet, bij het concert is hij er wel en op de terugweg is hij weer weg.

Wacht even, ik moet niet zo moeilijk doen. Laatst werd Diego na een verjaardagsfeestje met de auto thuisgebracht en daar deed ik ook niet moeilijk over. Diego mag naar het Residentie Orkest. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt!


Verslag: Duinrell

Dragonfly

Joshua ging dit jaar met schoolreisje naar Duinrell! Alleen Joshua? Ja, Diego kon helaas niet mee. Zelfs bij een gebroken arm werkte de beroemde slogan van Duinrell niet: ”Duinrell daar kikker je van op!”. Voor Diego was het extra sneu, want naast Joshua, ging ik ook mee. Als begeleider in groep 3 van Joshua.

Mag dat wel die attractie?
Na een korte rit en wandeling, was het tijd het pretpark te ontdekken. Er waren twee belangrijke vragen bij iedere attractie. Waren de jongens lang genoeg voor de attractie? Durfde de jongens in de attractie? Onze eerste stop werd een achtbaan, de Dragonfly. Bij de Dragonfly kreeg ik op beide vragen het antwoord ”Ja”. De jongens mochten zelfs zonder mij de achtbaan in. De minimum lengte was 1 meter! Voor de zekerheid ging ik toch mee. Na de rit waren de jongens euforisch. Wat een achtbaan!

​Lekker nat worden
De volgende stop was de Splash, een wildwaterbaan. We liepen tegen een probleem op. Ik moest mee, alleen durfde één jongen niet. Gelukkig kwam net een ander groepje aan met hetzelfde probleem. We hadden snel een oplossing. De durfals konden met de andere begeleider mee. Ik bleef achter met de kinderen die de Splash een beetje te eng vonden. De Splash was geweldig, alleen in dat dichte bootje werden ze niet nat.


Splash

De zee in
​Aangezien de achtbanen in de smaak vielen, was het tijd voor de kikker achterbaan. Die was precies hetzelfde als 25 jaar geleden. Ik vond die toen geweldig. Echter bleek die wel erg saai te zijn in vergelijking met de Dragonfly. Voor groep 2-ers schreeuwde de jongens! Ook voor groep 2-ers was de ballenzee. Daar wilde jongens toch naartoe. Ik begreep niet waarom. Gauw werd het mij duidelijk. Niets lekker in die ballenzee liggen. Nee, er werd een zeeslag uitgevochten. Twee groepen die allemaal ballen naar elkaar aan het gooien waren.

De tafel van acht(baan)
Na de ballenzee en de lunch vroeg ik wat de jongens wilde doen. Het antwoord was duidelijk. Terug naar de Dragonfly en de Splash! Nu was iedereen uit mijn groepje klaar voor de Splash. Niet de Splash met dat dichte bootje. Nee de Splash in met de open boot! Lekker een nat gezicht krijgen! Daar kon ik geen nee tegen zeggen. Twee keer zelfs. Na twee keer waren we verzopen katjes. Het enige wat nu gedaan moest worden, een keer de Dragonlfy in. Nou, niet één keer. De jongens gingen er 10 keer achter elkaar in, terwijl ik in het zonnetje stond te wachten. Of ze nog wat anders wilde doen? echt niet!

Om 16:00 werd de terugweg ingezet. De jongens hadden zich prima vermaakt. Ik had een makkelijke dag. De achtbaan en waterbaan maken Duinrell. De jongens uit groep 3 vonden het top!!