Verslag: Clubkampioenschappen Judo

Clubkampioenschappen zijn spannend én zeker als je voor het eerst meedoet. De jongens hadden afgelopen zondag hun vuurdoop, de clubkampioenschappen op de judo club. Van te voren droomde beide jongens van de beker, gingen ze hun droom ook werkelijkheid maken?

De verwachtingen temperen
Ik dacht zelf dat clubkampioen worden een mission impossible was voor de jongen. Joshua had namelijk twee weken geleden drie van zijn vier wedstrijden verloren tijdens een toernooi. Daarvan verloor hij er drie kansloos. Diego had op hetzelfde toernooi wel alle vier de partijen gewonnen, maar nu moest hij het opnemen tegen zijn maatjes. En in de training doen ze niet onder voor elkaar. Wie niet oplet verliest en Diego is snel afgeleid. De grote vraag was dan ook wie de beste concentratie had. Van te voren probeerde ik de verwachtingen een beetje te temperen. Zeg maar damage control voor na de clubkampioenschappen.

Ippon, ippon en nog eens ippon
Alleen bleek dat niet nodig te zijn. Zowel Joshua als Diego begonnen beide met twee winstpartijen én nog met het hoogste punt ook, een ippon. Diego leek wel een roofdier die op zijn prooi dook. De derde partij van Joshua verliep niet goed. Zonder dat hij het doorhad verloor Joshua zijn wedstrijd met een ippon. Ik probeerde hem te steunen door mijn duim op te steken, want hij deed zijn best. Diego ging ondertussen verder met zijn ippon gala en won ook de rest van zijn partijen. Het regende sowieso ippons op het clubkampioenschap en er zaten hele mooie worpen bij.


De finale ronden
Joshua won zijn laatste twee wedstrijden met een ippon. De uitslag werd bekend gemaakt en beide hadden hun klasse gewonnen. Ze mochten meedoen in de grote finale voor het clubkampioenschap. Voor Diego was die finaleronde helaas een deceptie. De jongens waren iets te groot en te sterk voor hem.  Zijn wedstrijden waren binnen een minuut afgelopen. Bij Joshua was het spannend. Zijn eerste wedstrijd verloor hij net. De jongen tegen wie hij moest werd zelfs bijna gediskwalificeerd vanwege verkeerd afhouden. Hij had al drie straffen, maar de jongen had geluk dat de wedstrijd net op tijd eindige. De laatste wedstrijd won Joshua in de verlenging, maar het was net niet genoeg.

Ik was hartstikke trots op ze, en ik stond bij de uitreiking hard te klappen en veel foto’s te nemen. Beide hadden hun klasse gewonnen en ging met een gouden medaille naar huis. Toch waren de jongens niet tevreden, het kostten hun een paar uur om te genieten van de medaille. Ik vroeg mij af van wie ze die winnaarsmentaliteit hadden, in ieder geval niet van mij…

Verslag: Duinrell

Dragonfly

Joshua ging dit jaar met schoolreisje naar Duinrell! Alleen Joshua? Ja, Diego kon helaas niet mee. Zelfs bij een gebroken arm werkte de beroemde slogan van Duinrell niet: ”Duinrell daar kikker je van op!”. Voor Diego was het extra sneu, want naast Joshua, ging ik ook mee. Als begeleider in groep 3 van Joshua.

Mag dat wel die attractie?
Na een korte rit en wandeling, was het tijd het pretpark te ontdekken. Er waren twee belangrijke vragen bij iedere attractie. Waren de jongens lang genoeg voor de attractie? Durfde de jongens in de attractie? Onze eerste stop werd een achtbaan, de Dragonfly. Bij de Dragonfly kreeg ik op beide vragen het antwoord ”Ja”. De jongens mochten zelfs zonder mij de achtbaan in. De minimum lengte was 1 meter! Voor de zekerheid ging ik toch mee. Na de rit waren de jongens euforisch. Wat een achtbaan!

​Lekker nat worden
De volgende stop was de Splash, een wildwaterbaan. We liepen tegen een probleem op. Ik moest mee, alleen durfde één jongen niet. Gelukkig kwam net een ander groepje aan met hetzelfde probleem. We hadden snel een oplossing. De durfals konden met de andere begeleider mee. Ik bleef achter met de kinderen die de Splash een beetje te eng vonden. De Splash was geweldig, alleen in dat dichte bootje werden ze niet nat.


Splash

De zee in
​Aangezien de achtbanen in de smaak vielen, was het tijd voor de kikker achterbaan. Die was precies hetzelfde als 25 jaar geleden. Ik vond die toen geweldig. Echter bleek die wel erg saai te zijn in vergelijking met de Dragonfly. Voor groep 2-ers schreeuwde de jongens! Ook voor groep 2-ers was de ballenzee. Daar wilde jongens toch naartoe. Ik begreep niet waarom. Gauw werd het mij duidelijk. Niets lekker in die ballenzee liggen. Nee, er werd een zeeslag uitgevochten. Twee groepen die allemaal ballen naar elkaar aan het gooien waren.

De tafel van acht(baan)
Na de ballenzee en de lunch vroeg ik wat de jongens wilde doen. Het antwoord was duidelijk. Terug naar de Dragonfly en de Splash! Nu was iedereen uit mijn groepje klaar voor de Splash. Niet de Splash met dat dichte bootje. Nee de Splash in met de open boot! Lekker een nat gezicht krijgen! Daar kon ik geen nee tegen zeggen. Twee keer zelfs. Na twee keer waren we verzopen katjes. Het enige wat nu gedaan moest worden, een keer de Dragonlfy in. Nou, niet één keer. De jongens gingen er 10 keer achter elkaar in, terwijl ik in het zonnetje stond te wachten. Of ze nog wat anders wilde doen? echt niet!

Om 16:00 werd de terugweg ingezet. De jongens hadden zich prima vermaakt. Ik had een makkelijke dag. De achtbaan en waterbaan maken Duinrell. De jongens uit groep 3 vonden het top!!